Австралия қауіпсіздік және барлау ұйымы

Австралияның ұлттық қауіпсіздік агенттігі ASIO туралы: тыңшылық, саботаж, терроризм, және шетелдік әсерден қорғау. Ақпарат алу және қызметтері.

13 мин оқу

100%

Дереккөз: Australian Security Intelligence Organisation — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Австралияның ішкі барлау қызметі

Австралияның қауіпсіздік барлау ұйымы (ASIO /eɪ//z//i//oʊ/) – Австралияның ұлттық қауіпсіздік агенттігі. Ол ел мен оның азаматтарын тыңшылық, саботаж, шетелдік араласу, саяси мақсаттағы зорлық-зомбылық, Австралияның қорғаныс жүйесіне жасалған шабуылдар және терроризмнен қорғауға жауапты. ASIO Австралияның барлау қауымдастығының құрамына кіреді және АҚШ-тың ФБР-мен және Ұлыбританияның MI5-пен салыстырылады. ASIO-ның бас кеңсесі Канберрада орналасқан, ал әрбір материктік штат пен аумақтың астанасында жергілікті кеңселері бар. ASIO құрылған кезде премьер-министр болған Бен Чифлидің есімімен аталған 630 миллион долларлық жаңа бас кеңсе – Бен Чифли ғимараты 2013 жылдың 23 шілдесінде сол кездегі премьер-министр Кевин Раддпен бірге ресми түрде ашылды.

Командалық басқару және ұйымдастыру

ASIO – 1979 жылғы Австралияның қауіпсіздік барлау ұйымы туралы заңға сәйкес құрылған және реттелетін заңды орган, ол ішкі істер министрі арқылы Австралия Парламентіне жауап береді. ASIO сондай-ақ Ақпарат және қауіпсіздік жөніндегі парламенттік бірлескен комитетіне, Сенаттың Заң және конституциялық мәселелер жөніндегі комитетіне есеп береді және Ақпарат және қауіпсіздік жөніндегі бас инспектордың тәуелсіз тексеруіне жатады. ASIO-ның басшысы – қауіпсіздік жөніндегі бас директор, ол Бас прокурор берген нұсқаулар бойынша ASIO-ның стратегиялық басқаруын бақылайды. Қазіргі қауіпсіздік бас директоры – Майк Берджесс, ол 2019 жылдың 16 қыркүйегінде қызметке кірісті. Сонымен қатар, екі бас директордың орынбасары бар. 2013 жылы ASIO-да шамамен 1740 қызметкер жұмыс істеді. Бас директордан басқа ASIO қызметкерлерінің жеке басы ресми құпия болып сақталады. Сонымен қатар, ASIO 2002 жылдан бері қызметкерлерінің шамамен 70% қосылған жылдам өсу кезеңін бастан кешірді, бұл 2005 жылдан 2009 жылға дейін қауіпсіздік жөніндегі бас директор Пол О'Салливан «тәжірибелік үзіліс» деп атаған жағдайға әкелді.

Арнайы тергеу өкілеттіктері

Бас прокурор қол қойған ордер бойынша ASIO қызметкерлеріне берілген арнайы тергеу құқықтары: Бұл операциялар Бірлескен барлау операциялары деп аталады және көбінесе Австралияның құпия барлау қызметімен бірлесіп жүргізіледі. Олардың мақсаты – шетелдік лауазымды тұлғалар, ұйымдар немесе компаниялар туралы қауіпсіздік ақпаратын жинау.

Жауапкершілік

Өз жұмысының ерекшелігіне байланысты, ASIO өз қызметінің егжей-тегжейін жарияламайды және заң бойынша ASIO офицерлерінің кім екенін ашуға тыйым салынған. ASIO және Австралия үкіметі ASIO операцияларының заңдылығын қамтамасыз ететін операциялық шаралар белгіленгенін мәлімдейді. ASIO Бас прокурорды қауіпсіздікке қатысты барлық маңызды мәселелер бойынша хабардар етеді, сондай-ақ ASIO-ның ерекше тергеу өкілеттіктерін беру үшін ордерлерді қарастырған кезде операциялар туралы да хабардар етеді. Бұдан әрі, Бас прокурор саяси мотивацияланған зорлық-зомбылыққа қатысты ASIO тергеулерін жүргізу және қауіпсіздікке қатысты ақпаратты алу функцияларына қатысты нұсқаулар береді. Үкіметке жылдық құпия есеп ұсынылады, ал оның құпиялылығы алынбаған өңделген нұсқасы федералды парламентке ұсынылады. Ақпарат және қауіпсіздік жөніндегі бас инспектордың кеңсесі 1986 жылы Австралияның қауіпсіздік және барлау органдарына қосымша бақылауды қамтамасыз ету үшін құрылды. Бас инспектордың ASIO-ның барлық құжаттарына толық қол жеткізімі бар және ол тексеру өкілеттіктеріне ие.

Шетелдік агенттіктермен және қызметтермен қарым-қатынастар

Австралияның барлау және қауіпсіздік органдары басқа елдердің сыртқы және ішкі барлау және қауіпсіздік органдарымен тығыз жұмыс қарым-қатынасын сақтайды. 2008 жылғы 22 қазанда ASIO 120 елдегі 311 органмен байланыс орнатқан. Австралиядағы қауіпсіздік ақпаратын ұйымдастыру, ел ішіндегі агенттер, бесінші колоннашылар және диверсанттар тудырған қауіп-қатерге байланысты, үдеп өтті. 1915 жылы британ үкіметі Австралияда Императорлық қарсы тыңшылық бюросының Ұлттық домен бөлімшесін құруды ұйымдастырды. 1916 жылдың қаңтарында бұл бөлімше Австралияның арнайы барлау бюросы (SIB) деп аталды және мемлекеттік полиция күштерімен тығыз қарым-қатынас орнатты, ал кейін 1917 жылы құрылған Ұлттық полиция күштерімен бірге мемлекеттік полиция күштеріне тәуелсіз тергеулер жүргізу үшін жұмыс істеді. Соғыстан кейін, 1919 жылғы 1 қарашада SIB және Ұлттық полиция біріктіріліп, Бас прокуратураның Тергеу бөлімін құрады. ASIO-ның негізін қалаушы директорлардың бірі Роберт Фредерик Бёрд Уэйк 1949 жылы «қойылымды» бастады, деп мәлімдейді Валдемар Уэйк өзінің әкесінің қарсы тыңшылық қызметі туралы «No Ribbons or Medals» атты автобиографиясында. Уэйк Бас директор Ридпен тығыз жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Рид Уэйктің қауіпсіздік қызметкері ретіндегі қызметін тексерді және ол Армияның бас қолбасшысы, генерал Томас Блэйми таратқан айыптамалар бойынша кінәсіз және құзыретті екенін анықтады. Бұл Рид пен Уэйк арасындағы 10 жылдан астамға созылған қарым-қатынастың бастауы болды. Уэйк ASIO-ның операциялық жетекшісі деп есептелді.

Құрылтай және "Сот"

Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, АҚШ пен Ұлыбританияның Venona жобасы кеңес дипломатиялық арналары арқылы жіберілетін британдық және австралиялық үкіметтің құпия деректерін анықтады. МИ5 офицерлері жергілікті тергеулерге көмек көрсету үшін Австралияға жіберілді. Ақпараттың ағып кетуі Канберрадағы Кеңес елшілігінде жұмыс істейтін тыңшылар желісіне байланысты екені анықталды. Батыстың одақтас үкіметтері Австралиядағы қауіпсіздік жағдайына наразылық білдірді. 1949 жылдың 9 наурызында премьер-министр Бен Чифли қауіпсіздік бас директоры лауазымын құрып, Оңтүстік Австралия Жоғарғы сотының судьясы Джеффри Ридті осы лауазымға тағайындады. 1949 жылдың 16 наурызында Чифли қауіпсіздік қызметін құру және ұстау туралы директиваға қол қойды. Қауіпсіздік қызметінің алғашқы санкцияланған телефон тыңдаулары 1949 жылдың маусым айында жүзеге асырылды, ал шілдеде Австралия Коммунистік партиясының Сиднейдегі кеңсесіне шабуыл жасалды. 1949 жылдың тамызында Рид премьер-министрге қызметті «Австралия қауіпсіздік және барлау ұйымы» деп атау туралы шешім қабылдағанын хабарлады. Жаңа қызмет Ұлыбританияның қауіпсіздік қызметі МИ5 үлгісінде құрылатын болды және 1950 жылдардың басында МИ5 байланыс тобы (Сэр Роджер Холлис кіретін) жаңа құрылған ASIO-ға бекітілді. Тарихшы Роберт Манн бұл алғашқы қарым-қатынасты «ерекше, тіпті балалық» деп сипаттап, «ASIO-ның британдық қарсы барлау қызметіне деген сенімі жоғары деңгейде болған» деді. Тергеудің басты күдіктілері қатарында Австралия Коммунистік партиясының белгілі мүшесі Уоли Клейтон және Сыртқы істер министрлігінің екі дипломаты Джим Хилл мен Ян Милнер болды. Алайда, тергеу нәтижесінде ешқандай айыптау қойылмады, себебі сол кезде Австралияда бейбіт уақыттағы тыңшылыққа қарсы заңдар болған жоқ.

Петров ісі

1951 жылдың 5 ақпанында Сиднейге Кеңес елшілігінің үшінші хатшысы Владимир Михайлович Петров келді. ASIO-ның жедел қызметкері Петровты мүмкін «заңды» агент деп анықтады, яғни дипломатиялық иммунитетпен жұмыс істейтін, КСРО Мемлекеттік қауіпсіздік министрлігінің (МГБ, КГБ-ның алдағысы) агенті. Ұйым Петровты басқа агент, доктор Михаил Биалуски арқылы, оның дезертир болуына ықпал ету мақсатымен, жұмсақ әрекеттер арқылы ынталандыруды бастады. Ақырында, Кеңес елшісі Петровты бірнеше қателік жасады деп айыптады, бұл оның тұтқындалуына және Кеңес Одағына оралғаннан кейін өлім жазасына кесілуіне әкелуі мүмкін еді. Петров өміріне қауіптеніп, ASIO ұсынған қашып кету мүмкіндігін қабылдады. Нақты қашып кету 1954 жылдың 3 сәуірінде болды. ASIO қызметкерлері Петровты қауіпсіз үйге жеткізді, бірақ оның жоғалуы және Австралия билігінің оны іздеуге асықпауы Кеңес Одағының күдігін күшейтті. Петровтың дезертир болуынан сескеніп, МҚБ қызметкерлері оның әйелі Евдокияны Сиднейде күтіп тұрған ұшаққа күштеп мінгізді. Оның өз еркімен кетіп бара жатқаны ма, жоқ әлде мәжбүрленгені ма деген күмән болды, сондықтан Австралия билігі бастапқыда оның келуіне кедергі жасамады. Дегенмен, ASIO ұшқышпен байланыста болды және егер Евдокия күйеуімен сөйлессе, Австралияда пана сұрауы мүмкін екенін білді. Оған күйеуімен сөйлесуге мүмкіндік туды, қауіпсіздік бас директоры Чарльз Сприге МҚБ агенттері Австралияның әуе кеңістігінде ұшақта қару алып жүргендігі және Австралия заңын бұзғандықтары туралы хабарланды, осыған байланысты оларды ұстауға болады. Ұшақ Дарвинге жанармай құю үшін қонғанда, кеңес тарапы мен басқа жолаушылардан ұшақтан түсуі сұралды. ASIO бұйрығымен полиция екі МҚБ қызметкерін дереу қарусыздандырып, ұстады, ал Евдокияны күйеуімен телефон арқылы сөйлесу үшін терминалға алып барды. Ол оның тірі екеніне және еркін сөйлей алатынына көз жеткізгеннен кейін, Солтүстік территорияның әкімшісінен саяси пана сұрады. Бұл оқиға Австралияда Австралия Еңбек партиясының жетекшісі мен Австралия Коммунистік партиясы (соның салдарынан Кеңес тыңшылық желісі) арасындағы байланыс анықталғанда қызу пікірталас тудырды. Сол кездегі Еңбек партиясының жетекшісі Х.В. Эват премьер-министр Роберт Мензиесті Петровтың дезертир болуын ұйымдастырып, оны қарапайым ету үшін айыптады. Бұл айыптаулар Еңбек партиясындағы апатты жарылысқа әкелді. Сондай-ақ, ағылшын-австралиялық әйелдің кеңес барлау қызметі үшін агент ретінде жұмыс істегені анықталды, бірақ шындығында ол ASIO агенті болды. 1983 жылдың сәуірінде ASIO кеңестік тыңшылықтың тағы да бір әрекетін анықтады және Кеңес елшілігінің бірінші хатшысы лауазымын атқарған Валерий Иванов «persona non grata» деп жарияланды. Ол дипломатиялық мәртебесін бұза отырып, өкілдік міндеттерін атқарды деген негізде Австралиядан қуылды.

5 February 1951 saw the arrival in Sydney of Vladimir Mikhaylovich Petrov, Third Secretary of the Soviet Embassy. An ASIO field officer identified Petrov as a possible 'legal', an agent of the Soviet Ministry of State Security (MGB, a forerunner to the KGB) operating under diplomatic immunity. The Organisation began gently cultivating Petrov through another agent, Dr. Michael Bialoguski, with the eventual goal of orchestrating his defection. Ultimately, Petrov was accused by the Soviet Ambassador of several lapses in judgement that would have led to his imprisonment and probable execution upon his return to the Soviet Union. Petrov feared for his life and accepted the defection life line provided by ASIO. The actual defection occurred on 3 April 1954. Petrov was spirited to a safe house by ASIO officers, but his disappearance and the seeming reluctance of Australian authorities to search for him made the Soviets increasingly suspicious. Fearing a defection by Petrov, MVD officers dramatically escorted his wife Evdokia to a waiting aeroplane in Sydney. There was doubt as to whether she was leaving by choice or through coercion and so Australian authorities initially did not act to prevent her being bundled into the plane. However, ASIO was in communication with the pilot and learned through relayed conversations with a flight attendant that if Evdokia spoke to her husband she might consider seeking asylum in Australia. An opportunity to allow her to speak with her husband came when the Director General of Security, Charles Spry, was informed that the MVD agents had broken Australian law by carrying firearms on an airliner in Australian airspace and so could be detained. When the aeroplane landed in Darwin for refuelling, the Soviet party and other passengers were asked to leave the plane. Police, acting on ASIO orders, quickly disarmed and restrained the two MVD officers and Evdokia was taken into the terminal to speak to her husband via telephone. After speaking to him, she became convinced he was alive and speaking freely and asked the Administrator of the Northern Territory for political asylum. The affair sparked controversy in Australia when circumstantial links were noted between the leader of the Australian Labor Party and the Communist Party of Australia (and hence to the Soviet spy ring). H. V. Evatt, the leader of the Labor Party at the time, accused Prime Minister Robert Menzies of arranging the Petrov defection to discredit him. The accusations lead to a disastrous split in the Labor party. an English Australian woman as an agent for Soviet intelligence; however, she was in fact an agent of ASIO. In April 1983, ASIO uncovered more Soviet attempts at espionage and Valery Ivanov, who also held the post of First Secretary at the Soviet Embassy, was declared persona non grata. He was ejected from Australia on the grounds that he had performed duties in violation of his diplomatic status.

КГБ-ның енуі

Алайда бұл табыстар 1970 жылдары КГБ-ның тыңшысы ASIO-ға енуінен кейін бұзылып кетті. Австралия мен АҚШ арасындағы қорғаныс және барлау салаларындағы тығыз байланысқа байланысты ASIO американдық барлау қызметіне тікелей жол ашты. ASIO-ның құпиялылығы бұзылғанын түсінген соң, АҚШ Австралиямен бөліскен ақпаратты шектеді. Қатаң ішкі тексеру мен Федералдық полицияның бірлескен тергеуі нәтижесінде Джордж Садил тыңшы деп айыпталды. Садил 25 жыл бойы ASIO-да орыс тіліндегі аудармашы болып жұмыс істеген, оның тұрғын үйінен жоғары құпиялы құжаттар табылған. Федералдық полиция Садилді 1993 жылдың маусым айында тұтқындап, 1914 жылғы Қылмыстар туралы заң бойынша бірнеше тыңшылық және мемлекеттік құпияларға қатысты қылмыстар тақты. Алайда, келесі жылы оған қарсы істің бір бөлігі күшін жойды. Садил 1994 жылдың наурыз айында сотқа жіберілді, бірақ Бас прокурор оған қарсы дәлелдерді қарастырғаннан кейін, тыңшылыққа қатысты ауыр айыптаулардан бас тартты. Садилдің бейнесі тыңшының суретімен сәйкес келмеді және тергеушілер оның КГБ-мен ақшалай байланысын анықтауға қол жеткізбеді. 1994 жылдың желтоқсанында Садил ASIO құжаттарын лауазымын пайдаланып алып кеткені туралы он үш айыпты мойындады және үш айға бас бостандығынан айырылды. Кейіннен ол 12 айлық жақсы мінез-құлық шартымен босатылды. Зейнеткерлікке шыққан тағы бір ASIO қызметкерінің тыңшы болуы күдік тудырып отыр, бірақ қудалау әрекеттері жасалмады. 2004 жылдың қарашасында КГБ-ның бұрынғы генерал-майоры Олег Калугин Австралия телерадио корпорациясының "Four Corners" бағдарламасына 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басында КГБ-ның ASIO-ға енгенін растады. ASIO 2016 жылдың қазан айында өзіне тыңшы енгенін мойындады. 2023 жылы тыңшының кім екені анықталды – ол Иан Джордж Пикок еді. КГБ-да Пикоктің кодолық аты "Мира" болған. Австралиялық жасылдар партиясының жетекшісі Боб Браун ASIO-ның экологиялық белсенділерді бақылауын "шетелдік тау-кен компанияларының мүддесі үшін" үкімет қолданатын "саяси қару" деп сипаттады.

These successes were marred, however, by the penetration of ASIO by a KGB mole in the 1970s. Due to the close defence and intelligence ties between Australia and the United States, ASIO became a backdoor to American intelligence. Upon realising ASIO was compromised, the United States pulled back on the information it shared with Australia. Following a strenuous internal audit and a joint Federal Police investigation, George Sadil was accused of being the mole. Sadil had been a Russian interpreter with ASIO for some 25 years and highly classified documents were discovered in his place of residence. Federal Police arrested Sadil in June 1993 and charged him under the Crimes Act 1914 with several espionage and official secrets related offences. However, parts of the case against him collapsed the following year. Sadil was committed to trial in March 1994, but the Director of Public Prosecutions decided not to proceed with the more serious espionage related charges after reviewing the evidence against him. Sadil's profile did not match that of the mole and investigators were unable to establish any kind of money trail between him and the KGB. Sadil pleaded guilty in December 1994 to thirteen charges of removing ASIO documents contrary to his duty, and was sentenced to three months imprisonment. He was subsequently released on a 12 month good behaviour bond. It is believed that another ASIO officer, now retired, is suspected of being the mole but no prosecution attempts have been made. In November 2004, former KGB Major General Oleg Kalugin confirmed to the Australian Broadcasting Corporation's Four Corners programme that the KGB had in fact infiltrated ASIO in the late 1970s and early 1980s. ASIO acknowledged in October 2016 that it had been infiltrated. In 2023, the mole was identified as Ian George Peacock. Peacock's code name within the KGB was "Mira". Australian Greens party leader Bob Brown described ASIO monitoring environmentalists as a "political weapon" used by the Government for the benefit of "foreign owned mining corporations".

Қытайдың барлау қызметі

Австралияның бас прокуроры Никола Роксон, ASIO кеңесіне сүйене отырып, қытай мемлекеттік компаниясы Huawei-дің Ұлттық кеңжолақты желіге тауар жеткізу шартын алуына тыйым салды. Австралия үкіметі Huawei компаниясының қытайлық кибершпионажға артық кіруге мүмкіндік беретінінен қорқып отырды. 2013 жылдың мамыр айында ABC News Қытайдың ASIO штаб-пәтерінің жобаларын ұрлағанын хабарлады. Шэри Ян мен Роджер Урен Қытайға тыңшылық жасады деген күдікпен ASIO органдары тергеді. Урен, Ұлттық бағалаулар кеңсесінің Азия бөліміне жауапты бұрынғы көмекші хатшы, Австралиядағы қытай барлау операцияларына қатысты құжаттарды алып, өз пәтерінде сақтап қалғаны анықталды.

Ақпараттық және қауіпсіздік жөніндегі корольдік комиссия, 197477

1974 жылғы 21 тамызда премьер-министр Гоф Уитлэм Австралияның барлау органдарына сауал қою мақсатында Ақпарат және қауіпсіздік жөніндегі Корольдік комиссия құрылғанын жариялады.

Қауіпсіздікті қорғау туралы шолу, 1978-1979

1978 жылы Сидней Хилтон бомбалық шабуылынан кейін үкімет судья Хоупқа ұлттық қорғау қауіпсіздігі шараларын және қауіпсіздік мәселелері бойынша федералдық және штаттық органдардың ынтымақтастығын зерттеуді тапсырды. 1979 жылы жарияланған баяндамасында судья Хоуп ASIO-ны терроризм және саяси мотивациямен жасалған зорлық-зомбылыққа қатысты ұлттық қауіп-қатерлерді бағалауға жауапты агенттік деп белгіледі. Дегенмен, бұрынғы деректерде кеңесші шпиондардың барлау және операциялық деңгейлердің барлығына терең еніп кіргені туралы айтылған.

ASIO орталық кеңсесіне рейдтер, 1973

ASIO-ға қарсы айыптауларды 1963 жылдан 1970 жылға дейін Хорватияның ұлтшыл әскери жасақтары Аустралиядағы коммунистік Югославия консулдығына жасаған бірнеше бомбалау шабуылдарынан кейін Бас прокурор көтерді. Бас прокурор Лионель Мерфи ASIO-ның бұл топ туралы маңызды ақпаратты ұстап қалғанын, осы ақпараттың одан әрі бомбалаулардың алдын алуға мүмкіндік бергенін мәлімдеді (алайда, Мерфи жақында құрылған Еңбек партиясы үкіметінің мүшесі болды, және ол ASIO-ға деген күдігін сақтап қалды). 1973 жылғы 15 наурызда Мерфи мен Ұлттық полиция Мельбурндағы ASIO кеңсесіне шабуыл жасады. Кейбіреулер бұл шабуыл сәтсіз аяқталғанын, ASIO мен Уитлэм үкіметін дүрліктіруден басқа ешқандай пайдасы болмағанын айтады, аталған тергеулердің нәтижелері жарияланбады.

Сидней Хилтон бомбалауы 1978 жылғы сөз байласу туралы айыптар

1978 жылғы 13 ақпанда Сидней Хилтон қонақ үйі жарылысқа ұшырады, бұл Австралия аумағындағы сирек ішкі террористік оқиғалардың бірі болды. Қонақ үй Комонвелл Үкімет басшыларының кездесуі (CHOGM) орны еді. Көшеде үш адам қаза тапты – екі кеңес қызметкері және бір полицей – ал тағы бірнеше адам жарақат алды. Жарылыстан жарақат алған бұрынғы полицей Терри Гриффитс, ASIO бомбалауды ұйымдастырған немесе оның мүмкіндігін біліп, оған рұқсат бергенін көрсететін бірнеше дәлелдер ұсынды. 1985 жылы Қауіпсіздік бас директоры бұл айыптаманы нақты жоққа шығарды. 1991 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс парламенті жарылыс бойынша бірлескен мемлекеттік-федералдық тергеуді бастауға бірауыздан шақырды. Бірақ Федералдық үкімет кез келген тергеуге вето қойды.

Терроризмге қарсы іс-қимыл, 2001

2001 жылғы 11 қыркүйекте АҚШ-қа жасалған шабуылдардан кейін бірнеше апта өткен соң, ASIO жасаған қателік салдарынан Билал Дей мен оның әйелінің үйіне санкциясыз кірді. Іздеу ордері басқа мекенжайға арналғаны анықталды. Содан кейін жұбайлар өтемақы талап етті және 2005 жылдың соңында бұл ұятты оқиға соттан тыс шешілді, ал осы іске қатысты барлық материалдар құпия деп жарияланды.

Ким Бизли-Ратих Харджоно ісі бойынша тергеу, 2004 жыл

2004 жылғы маусымда Ким Бизли қорғаныс министрі болған кезде Ратих Харджономен "ерекше қарым-қатынаста" болды деген айыптама тағылды. Харджоно Австралия қорғанысының құпия нысанын "лайықсыз" түсіргені, елшіліктің қызметтік куәлігімен жұмыс істегені және Индонезияның барлау қызметі (BAKIN) жоғары лауазымды офицері, оның ағасымен тығыз байланыста болғаны айтылды. Шілде айында Бас прокурордың бөлімі бастапқы айыптаманы тергеуді жалғастырып жатқандықтан, Ричардсонның мәлімдемелері мерзімінен бұрынғы және дұрыс емес болып шықты. Бұл эпизод Канберрадағы саясаткерлерге Ұлыбританияның "әсерлі агенттер" және "алдау құралдары" тәжірибесін еске түсірді. Ратих Харджоно 1990 жылдары Брюс Грантқа үйленген.

Скотт Паркиннің ұсталуы мен жер аударылуы, 2005 жыл

2005 жылдың қыркүйегінде америкалық азамат Скотт Паркиннің визасы қауіпсіздік жөніндегі бас директор Пол О'Салливанның бұл бейбітшілік белсендісіне қатысты қолайсыз қауіпсіздік бағалауын бергеннен кейін күшін жойды. Паркин Мельбурнда ұсталды және бес күн қамауда ұсталғаннан кейін күзетпен Лос-Анджелеске сүйемелдеп жіберілді, онда оған Австралия үкіметіне ұсталуы мен депортациясының құны үшін 11 700 австралиялық долларын төлеу қажеттігі туралы хабарланды. Паркин 2005 жылы олар да қолайсыз қауіпсіздік бағалауларын алғаннан кейін Науру аралында мерзімі белгісіз ұсталып қалған ирактық босқындар Мұхаммед Сагар мен Мұхаммед Фейсалмен бірлесіп, федералды сотта азаматтық іс қозғады. Депортацияға дейін Паркин АҚШ әскери мердігері Halliburton компаниясының Ирак соғысындағы рөлі туралы лекциялар оқыды және Halliburton еншілес компаниясы KBR-дің Сиднейдегі кеңсесінің алдында шағын наразылық акциясын ұйымдастырды. Сол кездегі Бас прокурор Филип Рудок Паркиннің депортациясының себептерін түсіндіруден бас тартты, бұл ASIO АҚШ тарапынан қысым көрсетілгеніне қатысты күмәндер тудырды. О'Салливан Сенат комитетінде бұл мәлімдемені жоққа шығарды, ASIO өзінің бағалауын Паркиннің Австралиядағы әрекеттеріне ғана негіздегенін айтты. Бірақ кейінірек Сенат комитетінің отырысында О'Салливан өзінің адвокатының ASIO Паркиннің Австралиядағы әрекеттеріне ғана сүйенбегенін мәлімдегеннен кейін сұрақтарға жауап беруден бас тартты.

Ижар уль-Хактың ұрлануы және негізсіз қамауға алынуы, 2007 жыл

2007 жылдың 12 қарашасында Жаңа Оңтүстік Уэльс Жоғарғы соты жас медицина студенті Изхар уль Хакеге тағылған айыптарды қарастырып, оларды жоққа шығарды. ASIO және Австралия Федералдық полициясы 2002 жылғы Қауіпсіздік заңнамасына енгізілген түзетулер (Терроризм) заңы бойынша террористік ұйым деп танылған Пәкістандағы Лашкар-е-Тоиба ұйымымен бірге оқысқан деген күдікпен уль Хакеге қатысты тергеу жүргізді. Бірақ, тергеу кезінде ASIO қызметкерлерінің заңсыз әрекеттер жасағаны анықталғаннан кейін студентке қарсы қозғалған іс тоқтатылды. Төреші Майкл Адамс, уль Хакеге ASIO қызметкерлеріне бағынуға міндетті екені туралы жалған мәлімдеме жасалғандықтан, тергеумен айналысқан ASIO қызметкерлерінің кем дегенде біреуінің әрекеттері заңсыз қамау және адам ұрлау құрамына сай келеді деп шешім шығарды, осылайша уль Хакеге қарсы негізгі айғақтар қабылданбады.

Мұрағаттық материалдар

ASIO-ның қолданыстағы емес файлдары Австралия Ұлттық мұрағатында сақталады және 1983 жылғы Мұрағат заңына сәйкес 30 жыл өткен соң көпшілікке ашылуы мүмкін, егер олар Мұрағат заңының 33-бабында тізімделген 16 ерекше жағдайдың біріне жатпаса.