Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияның сыртқы барлау агенттігі
Australian foreign intelligence agency
Австралияның құпия барлау қызметі (ASIS /'//eɪ//s//ɪ//s/) – Австралияның шетелдегі ақпаратты жасырын жинаумен айналысатын сыртқы барлау агенттігі. Ақпарат жинау жеке байланыстар және адамдар арқылы жүзеге асырылады. ASIS Австралияның барлау қауымдастығының құрамына кіреді, сонымен қатар қарсы барлау және NZSIS сияқты басқа елдердің барлау органдарымен байланыс орнатуға жауапты. ASIS 1952 жылы құрылған, бірақ оның бар екендігі 1972 жылға дейін үкіметте көпке жарияланбады. ASIS американдық ЦРУ және британдық MI6 (ресми атауы – Құпия барлау қызметі) сияқты агенттіктермен салыстыруға болады. ASIS Сыртқы істер және сауда министрлігінің (DFAT) құрамында болып, Канберрадағы штаб-пәтерінде орналасқан. Оның бас директоры, қазіргі таңда Керри Хартланд, сыртқы істер министріне есеп береді.
The Australian Secret Intelligence Service (ASIS /'//eɪ//s//ɪ//s/) is the foreign intelligence agency of Australia, tasked with the covert collection of information overseas through personal contacts and other means of human intelligence. It is part of the Australian Intelligence Community and is also responsible for counter intelligence and liaising with the intelligence agencies of other countries such as the NZSIS. ASIS was formed in 1952 but its existence remained secret within much of the government until 1972. ASIS is comparable to the American CIA and the British MI6 (formally known as the Secret Intelligence Service). ASIS is part of the Department of Foreign Affairs and Trade (DFAT) portfolio and has its headquarters in Canberra. Its director general, currently Kerri Hartland, reports to the minister for foreign affairs.
Тарих
1952 жылғы 13 мамырда Атқарушы кеңестің отырысында премьер-министр Роберт Мензис Австралия конституциясының 61-бабына сәйкес АСИС-ті атқарушы бұйрықпен құрды және Альфред Дикин Бруксты АСИС-тің бірінші бас директоры етіп тағайындады. АСИС-тің бар екендігі 1972 жылға дейін тіпті Австралия үкіметінің ішінде де құпия сақталды. 1954 жылғы 15 желтоқсандағы жарғысында АСИС-тің міндеті «жасырын ақпаратты алу және тарату, сондай-ақ қажет болған жағдайда арнайы операцияларды жоспарлау және жүргізу» деп сипатталды. АСИС «Австралия аумағынан тыс жерде жұмыс істеуге» міндетті болды. 1958 жылғы 15 тамыздағы Министрлік директивасы оның арнайы операцияларға «арнайы саяси шаралар» жүргізуі кіретінін көрсетті. Сондай-ақ, бұл ұйым Қорғаныс министрі емес, Сыртқы істер министрінің бақылауында және қадағалауында болатыны айтылды. Ол кезде АСИС негізінен Ұлыбританияның құпия барлау қызметі – MI6 үлгісінде құрылған. АСИС кейде MO9 деп те аталды. 1972 жылғы 1 қарашада The Daily Telegraph газеті Азиядағы тыңшылық қызметі үшін Австралия университеттерінен АСИС агенттерін тартатыны туралы сенсациялық мәлімдеме жасап, АСИС-тің бар екенін жариялады. Содан кейін The Australian Financial Review АСИС, Австралия қауіпсіздік барлау ұйымы (ASIO), сол кездегі Бірлескен барлау ұйымы (JIO), Қорғаныс сигналдары бөлімі (DSD) және Ұлттық бағалаулар кеңсесі (ONA) туралы толыққанды мақала жариялады. Мақалада «АСИС-тің міндеті – фактілерді ғана жинау және тарату. Ол аналитикалық немесе саясатты кеңес берумен айналыспауы керек, бірақ кейде одан аулақ болу қиын» делінген. 1977 жылғы Министрлік мәлімдемесінде АСИС-тің «негізгі функциясы» «Австралияның немесе оның мүдделерін қорғау немесе дамыту мақсатында үкімет белгілеген тәсілдермен және шарттармен шетелдік ақпаратты алу» екені айтылды. 1974 жылғы 21 тамызда премьер-министр Гоф Уитлэм елдің барлау органдарын зерттеу үшін Ақпарат және қауіпсіздік жөніндегі корольдік комиссиясын (бірінші Ройл Хоуп комиссиясы, 1974–1977) құрды. 1977 жылғы 25 қазанда премьер-министр Малкольм Фрейзер Комиссияның ұсынысы бойынша АСИС-тің бар екендігі мен оның функциялары туралы жариялады. 2004 жылғы Барлау қызметтері туралы заңға енгізілген түзетулер АСИС оперативтерінің қару-жарақ алып жүруіне (бірақ тек өзін қорғау үшін) қатысты шектеулерді алып тастады және АСИС-ке ЦРУ немесе MI6 сияқты шетелдік барлау агенттіктерімен жарымәскери және зорлық-зомбылық операцияларын жоспарлауға рұқсат берді, егер АСИС операцияны жүзеге асыруға қатыспаса.
On 13 May 1952, in a meeting of the Executive Council, Prime Minister Robert Menzies established ASIS by executive order under s. 61 of the Australian constitution, appointing Alfred Deakin Brookes as the first director general of ASIS. The existence of ASIS remained secret even within the Australian Government until 1972. Its Charter of 15 December 1954 described ASIS's role as 'to obtain and distribute secret intelligence, and to plan for and conduct special operations as may be required'. ASIS was expressly required to "operate outside Australian territory". A Ministerial Directive of 15 August 1958 indicated that its special operations role included conducting "special political action". It also indicated that the organisation would come under the control and supervision of the Minister for External Affairs rather than the Minister for Defence. At the time, ASIS was substantially modelled on the United Kingdom's Secret Intelligence Service, also known as MI6. ASIS was at one time referred to as MO9. On 1 November 1972, the existence of ASIS was sensationally revealed by The Daily Telegraph which ran an exposé of recruitment of ASIS agents from Australian universities for espionage activities in Asia. Soon after The Australian Financial Review published a more in depth piece on ASIS, the Australian Security Intelligence Organisation (ASIO), and the then Joint Intelligence Organisation (JIO), Defence Signals Division (DSD) and Office of National Assessments (ONA). It stated that "[t]he ASIS role is to collect and disseminate facts only. It is not supposed to be in the analytical or policy advising business though this is clearly difficult to avoid at times". The Ministerial Statement of 1977 stated that the "main function" of ASIS was to "obtain, by such means and subject to such conditions as are prescribed by the Government, foreign intelligence for the purpose of the protection or promotion of Australia or its interests". On 21 August 1974, Prime Minister Gough Whitlam established the Royal Commission on Intelligence and Security (the first Hope Royal Commission, 1974–77) to investigate the country's intelligence agencies. On 25 October 1977, Prime Minister Malcolm Fraser publicly announced the existence of ASIS and its functions on a recommendation of the Commission. The Intelligence Services Amendment Act 2004 removed ISA prohibitions on ASIS operatives carrying firearms (but only for protection) and allows ASIS to work with foreign intelligence agencies such as the CIA or MI6 in the planning of paramilitary and violent operations provided ASIS is not involved in the execution of the operations.
ASIS-ті зерттейтін Корольдік комиссиялар
Үш Корольдік комиссия, басқа нәрселермен қатар, ASIS және оның қызметін қарастырды: 1974 және 1983 жылдары (Hope Корольдік комиссиялары), және 1994 жылы (Самуэлс пен Кодд Корольдік комиссиясы).
Three Royal Commissions have examined, among other things, ASIS and its operations: in 1974 and 1983 (the Hope Royal Commissions), and in 1994 (the Samuels and Codd Royal Commission).
Бірінші үміт патшалық комиссиясы
1974 жылдың 21 тамызында Уитлэм үкіметі Роберт Хоупты Австралияның қауіпсіздік және барлау қызметтерінің құрылымы, қажетті барлау ақпаратының сипаты мен көлемі, сондай-ақ қауіпсіздік қызметтерін министрлік бақылау, басқару және үйлестіру механизмдері жөніндегі Корольдік комиссияны жүргізуге тағайындады. Хоуптың Корольдік комиссиясы сегіз баяндама дайындады, олардың төртеуі 1977 жылдың 5 мамырында және 25 қазанында Парламентке ұсынылды. ASIS қызметі "ерекше жақсы ұйымдастырылған және басқарылған" деген тұжырымнан басқа, ASIS туралы есептер жарияланбады. Басқа есептердің нәтижелері 1979 жылғы Австралияның қауіпсіздік барлау ұйымы туралы заңға, ONA құрылымына және 1977 жылғы Ұлттық бағалаулар кеңсесі туралы заңның қабылдануына әкелді. Бұл айыптаманы Самуэльс пен Кодд тергеп жоққа шығарды (төменде қараңыз), бірақ министр ASIS қызметінің ішкі құжаттарды сақтайтынын мойындады. Министр былай деді: "ASIS-те, осындай ұйымнан күтілетіндей, қандай да бір құжаттар бар, тіпті оның міндеттері ел ішінде емес, ел сыртындағы қызметке қатысты болса да. Олар негізінен әкімшілік сипаттағы". Дегенмен, Самуэльс пен Кодд бұрынғы қызметкерлердің кейбір шағымдарының негізді екенін анықтады. Олар қызметкерлердің шағымдану рәсімдеріне қатысты алаңдаушылықтарын қолдады:
On 21 August 1974, the Whitlam Government appointed Justice Robert Hope to conduct a Royal Commission into the structure of Australian security and intelligence services, the nature and scope of the intelligence required and the machinery for ministerial control, direction and coordination of the security services. The Hope Royal Commission delivered eight reports, four of which were tabled in Parliament on 5 May 1977 and 25 October 1977. Aside from the observation that ASIS was "singularly well run and well managed", the report(s) on ASIS were not released. Results from the other reports included the Australian Security Intelligence Organisation Act 1979, the establishment of the ONA and the passage of the Office of National Assessments Act 1977. The allegation was investigated and denied by Samuels and Codd (see below), but the Minister did acknowledge that ASIS maintained files. The Minister said: "ASIS does have some files, as one would expect in an organisation of that nature, even though its brief extends to activities outside the country rather than inside. They are essentially of an administrative nature." However, Samuels and Codd did find that certain grievances of the former officers were well founded. They appeared to support the officers' concerns regarding the grievance procedures:
ASIS мүшелерінің жұмыс істейтін жағдайы ескерілгенде, адалдық пен шыдамдылыққа үлкен мән беретін және сәйкестікті артық деңгейге көтеретін, сондай-ақ басқарудың кеңесу емес, билік ету нормасы ретінде қарастырылатын мәдениеттің қалыптасуы таңқаларлық емес. Алайда, Самуэльс пен Кодд "Төрт бұрыш" бағдарламасында жарияланған ақпараттың "жалғанға қарай бұрылған", "оперативтік мәселелер туралы фактілердің дәлдігі жоғары емес" екенін, сондай-ақ "алаңдатарлық нәрсе шындық емес, ал шындық алаңдатарлық емес" деген афоризмді келтіре отырып, байқады. Ұсыныстарын қоса алғанда, Самуэльс пен Кодд ASIS-ке заңдық негіз беру және түрлі ақпаратты жария етуден қорғау мақсатында заң жобаларын ұсынды. Самуэльс пен Коддтың заң жобасы, көптеген есептер сияқты, жарияланбады.
Bearing in mind the context in which the members of ASIS work, it is not surprising that there should develop a culture which sets great store by faithfulness and stoicism and tends to elevate conformity to undue heights and to regard the exercise of authority rather than consultation as the managerial norm. However, Samuels and Codd observed that the information published in the Four Corners program was "skewed towards the false", that "the level of factual accuracy about operational matters was not high", and, quoting an aphorism, that "what was disturbing was not true and what was true was not disturbing". In addition to their recommendations, Samuels and Codd put forward draft legislation to provide a statutory basis for ASIS and to protect various information from disclosure. The Samuels and Codd Bill, like the bulk of the reports, was not made public.
Іс-шаралар
2004 жылдан бері ASIS Пакистан, Шри-Ланка және Индонезия сияқты елдерде адам сатуға қарсы операциялар жүргізіп келеді. 2013 жылы ASIS ұсынған ақпарат 14 айлық іздеуден кейін Ауғанстан ұлттық армиясының үш австралиялық сарбазды өлтірген сатқын сарбазын ұстау үшін шешуші болды. Бірлескен операцияға ASIS, AGO, Қорғаныс барлау ұйымы және Австралияның Сигналдар дирекциясы, Ұлыбританияның MI6 және Арнайы әуе күштері, АҚШ-тың ЦРУ және Ұлттық қауіпсіздік агенттігі, сондай-ақ Пәкістанның Ынтымақтастықтар аралық барлау қызметі қатысты. 2021 жылы ASIS Ауғанстандағы Кабул әуе көпірі кезінде австралиялық азаматтарды және елдегі байланыс желісін эвакуациялауға және қауіпсіздігін қамтамасыз етуге көмектесу үшін шағын топты жіберді.
Since 2004, ASIS has been running anti people smuggling operations inside countries such as Pakistan, Sri Lanka and Indonesia. In 2013, intelligence provided by ASIS was crucial to the capture, after a 14 month manhunt, of a rogue soldier from the Afghan National Army, who had killed three Australian soldiers. The joint operation involved ASIS, AGO, the Defence Intelligence Organisation and Australian Signals Directorate, along with Britain's MI6 and Special Air Service, the United States' CIA and National Security Agency, and Pakistan's Inter Services Intelligence. In 2021, ASIS had deployed a small team to provide security and to help with the evacuation of Australian nationals and the nation's informants during the Kabul airlift in Afghanistan.
ASIS Чилиде 1973 жылы
1971 жылғы шілдеде ЦРУ-ның өтініші бойынша және Либералдық партияның сыртқы істер министрі Уильям МакМахонның рұқсатымен Чилиде Австралия елшілігінде ASIS станциясы құрылды. Жаңа Еңбекші партиясының премьер-министрі Гоф Уитлэмге операция туралы 1973 жылғы ақпан айында хабарланды, ал бірнеше аптадан кейін ол операцияны жабуға бұйрық беретін құжатқа қол қойды. 1973 жылғы 1 шілдеде Чилидегі ASIS станциясы барлық құжаттарды жапқанын және жойғанын хабарлады. Бұл оқиға Уитлэм мен ASIS бас директоры Билл Робертсон арасындағы қақтығысқа себеп болған екі оқиғаның бірі болды, нәтижесінде Робертсон 1975 жылғы 21 қазанда жұмыстан босатылды, бұл 7 қарашадан бастап күшіне енді, 1975 жылғы Австралия конституциялық дағдарысында Уитлэмнің өзінің жұмыстан босатылуына төрт күн қалғанда. Уитлэм Робертсонның 1973 жылы Чилидегі ASIS станциясының жабылуын кешіктіргенін және 1975 жылы Шығыс Тиморда ASIS-тің белсенді агенті бар екенін Уитлэмге хабарламағанын айтты, бұл оның нұсқауларын бұзу болды. Робертсон 2009 жылы Ұлттық мұрағатқа ұсынған жеке мәлімдемесінде бұл мәліметтерге қарсылық білдірді. Австралияның Ұлттық мұрағатында 1971-1974 жылдары ЦРУ-ның Альенде үкіметін құлдыратуға көмектескен ASIS операцияларына қатысты құжаттар сақталады. 2021 жылы мұрағаттар Нью-Саут Уэльс университетінің халықаралық және саяси зерттеулер профессоры Клинтон Фернандестің Чилидегі ASIS операцияларына қатысты құжаттарға қол жеткізу туралы өтінішін қабылдамады. 2021 жылғы қарашада Әкімшілік апелляциялық трибуналы (AAT) Фернандестің құжаттарға қол жеткізу туралы өтінішін қабылдамау туралы шешімді қолдады. AAT құжаттарды жариялау "Коммунельстің қауіпсіздігіне, қорғанысына немесе халықаралық қатынастарына зиян келтіреді" деді. AAT отырысының көп бөлігі жабық есіктердің артында өтті, себебі Бас прокурор Микаэлия Кэш ASIS, ASIO және Сыртқы істер және сауда министрлігі ұсынған дәлелдерді жариялауға тыйым салатын қоғамдық мүдде туралы сертификат берді.
An ASIS station was established in Chile out of the Australian embassy in July 1971 at the request of the CIA and authorised by then Liberal Party Foreign Minister William McMahon. New Labor Prime Minister Gough Whitlam was informed of the operation in February 1973 and signed a document ordering the closure of the operation several weeks later. On 1 July 1973, the ASIS station in Chile reported that it had shut down and destroyed all records. The incident was one of two that caused a confrontation between Whitlam and Bill Robertson, the director general of ASIS, which culminated in Robertson's sacking on 21 October 1975, with effect from 7 November, just four days before Whitlam's own dismissal in the 1975 Australian constitutional crisis. Whitlam said Robertson had disobeyed instructions by delaying the closure of the ASIS station in Chile in 1973 and not informing Whitlam that ASIS had an active agent in East Timor in 1975. Robertson disputed the details in a personal statement lodged with the National Archives in 2009. The National Archives of Australia holds documents related to ASIS operations to help the CIA undermine the government of Allende in the years 1971 1974. In 2021, the archives refused a request from Clinton Fernandes, professor of International and Political Studies at the University of New South Wales, to access records relating to ASIS operations in Chile. In November 2021, the Administrative Appeals Tribunal (AAT) upheld the decision to reject Fernandes's request for access to the documents. The AAT said the release of documents would "cause damage to the security, defence or international relations of the Commonwealth". Most of the AAT hearing was held behind closed doors, because Attorney General Michaelia Cash issued a public interest certificate, suppressing the disclosure of evidence provided by ASIS, ASIO and the Department of Foreign Affairs and Trade.
Фаваро ісі
1975 жылы Индонезияның Шығыс Тиморға басып кіруі алдында ASIS Дилидегі австралиялық кәсіпкер Франк Фавароға жергілікті саяси жағдайлар туралы ақпарат үшін төлем жасады. Оның 1975 жылдың соңында танымал болуы Уитлэм мен Робертсон арасындағы шиеленістің тағы бір факторы болды. Билл Робертсон 2009 жылы Ұлттық мұрағатқа ұсынған құжаттарда жұмыстан босату себебін жоққа шығарды. Екі күннен кейін сыртқы істер министрі Билл Хейден екінші Хоуптың патшалық комиссиясының басшылығымен «тез және толық» тергеу жүргізілетінін мәлімдеді, ол әлі де жалғасып жатқан еді. 1984 жылдың ақпан айына дейін есеп дайындалып, ұсынылды. Онда бұл шара «жақсы жоспарланбаған, нашар бақыланған және нашар орындалған» деп сипатталды және жоспарлауды жақсарту және қоғамға зиянды әсерін жою үшін оқу шараларын қабылдау ұсынылды. Виктория полициясы өз тергеуін жүргізді, бірақ ASIS бас директоры Джон Райан ынтымақтастық көрсетуден бас тартқандықтан, олар көңілі тоңды. Билл Хейден қатысқан жеті офицердің нақты есімдерін құпия түрде беруге ұсынды. Виктория премьер-министрі Джон Кейн Хейденге «полиция үшін құпия ақпарат деген нәрсе жоқ» деді. Оқиғадан кейін «The Sunday Age» газеті қатысқан бес оператордың есімдерін немесе қабылдаған есімдерін жариялады. Журналист атап өтті: «The Sunday Age газеті алған заң кеңесіне сәйкес, ASIS агентінің есімін атауға тыйым салатын ешқандай ереже жоқ». Есептің жарияланған нұсқасына енгізілмегенімен, Хоуптың патшалық комиссиясы қосымша дайындады, ол «The Sunday Age» газетінің қатысушылардың есімдерін жариялауының қауіпсіздік және сыртқы қатынастар салдарымен айналысқан сияқты. Кейіннен, A v Hayden ісінде Жоғары сот Комонвеллдің ASIS офицерлеріне олардың есімдері мен қызметтерінің құпиялылығын сақтау бойынша міндеттемесі жоқ деп шешті. Шератон қонақ үйіндегі оқиға кезінде қолданыстағы Министрлік директива ASIS-ке «жасырын әрекеттерді» жүргізуге рұқсат берді, оның ішінде «арнайы операциялар», олар «соғыс немесе басқа да дағдарыс жағдайында қолданылуға арналған, дәстүрден тыс, мүмкін жартылай әскери қызмет» ретінде сипатталды. Оқиғадан кейін және Корольдік комиссияның ұсыныстарына сәйкес, жасырын әрекеттер функциясы жойылды. ASIS функциялары Интеллектуалдық қызметтер заңының 6-бабында, сондай-ақ заңмен тыйым салынған функцияларда көрсетілген. Операцияны орындау кезінде операторлар айтарлықтай күш қолданғаны анықталды, бірнеше қызметкерлер мен қонақтарды қарумен қорқытып, қонақ үйдің басқарушысына физикалық шабуыл жасады. Хоуп Райанды қоғамдық жерде жасырын қаруды қолдану арқылы оқу операциясын рұқсат еткені үшін кінәлі деп тапты. Райан 1984 жылдың ақпан айында отставкаға кетті. Хоуп өзінің өкілеттігі шегінде ешбір адамның қылмыс жасағаны туралы қорытындылар жасауға немесе ұсыныстар беруге құқығы жоқ екенін айтты. Алайда, ол бұл адамдарды Виктория штатында көптеген қылмыстық құқық бұзушылықтар бойынша қудалауға болады, оның ішінде лицензиясыз атыс қаруын ұстау, тыйым салынған құралдарды (автоматтар, үнсіздегіштер және үйді бұзу құралдары), атыс қаруымен ауыр қылмыс жасау, қарапайым шабуыл, мүлікке қасақана зиян келтіру, заңсыз маскировка ұстау және көптеген көлік құралдарына қатысты құқық бұзушылықтар бар екенін атап өтті. Рейдтен бір жылдан астам уақыт өткен соң Викторияның бас прокуроры белгілі бір қылмыстар жасалғанын, оның ішінде қылмыстық зиян және қарумен шабуыл жасалғанын, бірақ ешбір адамды нақты қылмыс жасады деп айыптауға жеткілікті дәлелдер жоқ екенін мәлімдеді. Қонақ үйді басқаратын Victorian Holdings Ltd компаниясы кейіннен өзінің және 14 қонақ үй қызметкерінің атынан Комонвеллға қарсы сотқа жүгінді. Мәселе соттан тыс шешілді; қонақ үйге 300 000 доллар өтемақы ұсынылды. Қонақ үй мен қызметкерлерге төленген жалпы сома 365 400 доллар құрады.
During the lead up to Indonesia's invasion of East Timor in 1975, ASIS paid a Dili based Australian businessman, Frank Favaro, for information on local political developments. The leaking of his identity in late 1975 was another factor in the confrontation between Whitlam and Robertson. Bill Robertson disputed the reason for his dismissal in documents lodged with the National Archives in 2009. Within two days, the minister for foreign affairs, Bill Hayden announced that an "immediate and full" investigation would be conducted under the auspices of the second Hope Royal Commission, which was still in progress. A report was prepared and tabled by February 1984. It described the exercise as being "poorly planned, poorly supervised and poorly run", and recommended that measures be taken in training to improve planning and eliminate adverse impacts on the public. Victoria Police conducted their own investigation but were frustrated because ASIS Director General John Ryan refused to cooperate. Bill Hayden offered to provide the real names of the seven officers involved, in confidence. Premier of Victoria John Cain told Hayden that "as far as the police were concerned, there was no such thing as information in confidence". Following the incident, The Sunday Age disclosed the names, or the assumed names, of five of the operators involved. The journalist noted that "according to legal advice taken by The Sunday Age there is no provision that prevents the naming of an ASIS agent". Although not included within the public version of the report, the Hope Royal Commission prepared an appendix that would appear to have dealt with the security and foreign relations consequences of The Sunday Ages disclosure of participants' names. Subsequently, in A v Hayden, the High Court held that the Commonwealth owed no enforceable duty to ASIS officers to maintain confidentiality of their names or activities. At the time of the Sheraton Hotel incident, the extant Ministerial Directive permitted ASIS to undertake "covert action", including "special operations" which, roughly described, comprised "unorthodox, possibly para military activity, designed to be used in case of war or some other crisis". Following the incident and the recommendations of the Royal Commission, the covert action function was apparently abolished. The functions of ASIS can be found in section 6 of the Intelligence Services Act, as can those functions which are proscribed by the act. Ultimately, in executing the operation, the operators were found to have used considerable force, menacing a number of the staff and guests with weapons and physically assaulting the hotel manager. Hope found Ryan to be at fault for authorising the training operation in a public place using concealed weapons. Ryan resigned in February 1984. Hope said it was not part of his terms of reference to make findings or recommendations on whether any individual had committed any offence. However, he did note that the individuals could potentially be prosecuted by the State of Victoria with a long list of criminal offences, including possession of firearms without a licence, possession of prohibited implements (including machine guns, silencers and housebreaking tools), aggravated burglary in possession of a firearm, common assault, wilful damage to property, possession of a disguise without lawful excuse and numerous motor vehicle offences. More than a year after the raid, the Victorian Director of Public Prosecutions concluded that while certain offences had been committed, including criminal damage and assault with a weapon, there was insufficient evidence to charge any person with a specific offence. Victorian Holdings Ltd, the company managing the hotel, subsequently took legal action against the Commonwealth on behalf of itself and 14 hotel staff. The matter was settled out of court; the hotel was offered $300,000 in damages. The total payout to the hotel and staff was $365,400.
Папуа - Жаңа Гвинеядағы қатысу
1989-1991 жылдар аралығында ASIS Папуа-Жаңа Гвинеядағы рөлі мен қызметіне қатысты айыптаулар салдарынан тексеріске іріктелді. ASIS-тің Папуа-Жаңа Гвинея әскерлерін Ириан-Джая және Бугенвильдегі тәуелсіздік қозғалыстарын басу үшін даярлағаны туралы мәлімдемелер жасалды. 1997 жылы ASIS және DSD Бугенвильдегі тәуелсіздік қозғалысына қатысты Sandline мердігерлерінің рөлі мен қатысуы туралы ақпаратты жинауға сәтсіздік танытқан, немесе Үкімет осы ақпарат бойынша әрекет етпеген деген айыптаулар таралды.
Between 1989 and 1991, ASIS came under scrutiny following allegations relating to its role and activities in Papua New Guinea. It was alleged that ASIS had been involved in training Papua New Guinean troops to suppress independence movements in Irian Jaya and Bougainville. In 1997 it was alleged that ASIS and DSD had failed to collect, or the Government had failed to act upon, intelligence regarding the role and presence of Sandline contractors in relation to the independence movement in Bougainville.)
Төрт бұрыш бағдарламасы
1993 жылдың соңында ASIS бұқаралық ақпарат құралдарының назарына түсті, себебі ASIS-тің бұрынғы қызметкерлері ASIS-тің жауапкершіліктен шеттес және бақылаудан шығып кеткендігі туралы айыптаулар жасады. "The Sunday Telegraph" газеті "ASIS заңдарды жүйелі түрде бұзып, австралиялық азаматтар туралы құпия деректерді сақтап, қызметкерлерді түсіндірме бермей қызметтен шығарып тастады" деп хабарлады. Атап айтқанда, агенттерге олардың ресми қызметтеріне байланысты қылмыстық іс қозғау арқылы қорқытып, тазалау жүргізілгені айтылды, бұл кейбір адамдарға ASIS немесе жоғары лауазымды ASIS қызметкері шетелдік барлау қызметімен "байланысқа түскенін" ұқтырды. 1994 жылдың 21 ақпанында "Four Corners" бағдарламасы осы айыптауларды жариялады. ASIS-тің екі бұрынғы қызметкері ASIS пен Сыртқы істер және сауда министрлігі арасындағы мәдени және операциялық шиеленістер туралы мәлімдеме жасады. Олар елшілік қызметкерлерінің шетелдік хабаршылар мен агенттерді жұмылдыру және шетелдік агенттердің Австралияға қашуына қатысты іс-қимылдарды қасақана немесе салдарынан бұзғанын айтты. Олар өз шағымдарына назар аударылмағанын, "далада тасталып кеткенін" және ASIS-тің күнәнің құрбаны болғанын мәлімдеді. Қызметкерлер мен тілші Росс Коулхарт операциялық іс-қимылдар мен басымдықтарға қатысты да мәлімдеме жасады: офицерлер ASIS-тің кеңесіне DFAT-тың құлақ аспағанын айтты, ал тілші Филиппиндегі Акино үкіметін тұрақсыздандыруға бағытталған ASIS операциялары туралы бұрынғы хабарларды қайталады. Ол сондай-ақ Фолкленд аралдарындағы қақтығыс кезінде, Гонконгта және Кувейтте британдық мүдделерді, соның ішінде коммерциялық мүдделерді қорғау үшін MI6-қа ASIS-тің көмектескені туралы мәлімдеме жасады, бұл Австралияның ұлттық мүдделеріне зиян келтіруі мүмкін. Қызметкерлердің жеке мәлімдемелерінің көп бөлігі олардың жеке шағымдарына қатысты болды. Олар шағымдану рәсімдеріне құпиялылықтың әсері және Сыртқы істер және сауда министрінің ASIS операцияларын қаншалықты білетіні немесе бақылайтыны туралы екі мәселені көтерді. Тілші тікелей ASIS операцияларының орындылығы, әсіресе шетелдегі орналасулар мен операциялардың басымдықтарын белгілеу, шетелдік барлау қызметтерімен ынтымақтастық және австралиялық адамдар мен ұйымдардың жеке өміріне қатысты мәселелерді көтерді. Бағдарлама ASIS-тің министрге, үкіметке және парламентке қаншалықты жауапты екені немесе болуы керек екені туралы сұрақтар тудырды. Келесі күні Сыртқы істер министрінің көлеңкелік өкілі осы айыптауларды тәуелсіз сот тергеуіне шақырды. Ол ASIS-тің шетелдік агенттіктермен ынтымақтастығының сипаты және ASIS-тің шағымдану рәсімдерінің кемшіліктеріне ерекше алаңдаушылық білдірді. Ол кейіннен "ASIS пен DFAT арасындағы уланған қарым-қатынасты" зерттеуді сұрады. Демократтардың өкілі тұрақты парламенттік комитет құруды талап етті. Бағдарлама эфирге шыққаннан екі күн өткен соң, Сыртқы істер министрі Гарет Эванс Сэмюэлс пен Коддтың корольдік комиссиясын құрды.
Towards the end of 1993, ASIS became the subject of media attention after allegations were made by former ASIS officers that ASIS was unaccountable and out of control. The Sunday Telegraph alleged that "ASIS regularly flouted laws, kept dossiers on Australian citizens and hounded agents out of the service with little explanation". In particular, it alleged that agents were being targeted in a purge by being threatened with criminal charges relating to their official conduct, reflecting a pattern which suggested to some that ASIS or a senior ASIS officer had been "turned" by a foreign intelligence service. On 21 February 1994, Four Corners ran a program which aired the key allegations. Two former ASIS officers made claims regarding cultural and operational tensions between ASIS and the Department of Foreign Affairs and Trade. They claimed that embassy staff had maliciously or negligently compromised activities involving the running of foreign informants and agents and the defection of foreign agents to Australia. They claimed that their grievances had been ignored and that they were "deserted in the field" and made scapegoats by ASIS. The officers and the reporter, Ross Coulthart, also made claims regarding operational activities and priorities: the officers claimed that ASIS advice had been ignored by DFAT and the reporter repeated claims regarding ASIS operations aimed at destabilising the Aquino Government in the Philippines. He also made claims regarding ASIS assistance to MI6 in the Falkland conflict, in Hong Kong and in Kuwait for the benefit of British interests, including commercial interests, and potentially to the detriment of Australian national interests. The bulk of the personal statements by the officers concerned their private grievances. They raised two issues of public interest regarding the effect of secrecy on the operation of grievance procedures and the extent to which the Minister for Foreign Affairs and Trade was aware of or in control of ASIS operations. The reporter directly raised the issue of the appropriateness of ASIS operations, particularly with respect to priority setting in overseas postings and operations, cooperation with foreign intelligence services, and the privacy of Australian persons and organisations. By implication, the program queried the extent to which ASIS was or should be accountable to the Minister, to Government and to Parliament. The following day, the Shadow Minister for Foreign Affairs called for an independent judicial inquiry into the allegations. He expressed particular concern about the nature of ASIS cooperation with foreign agencies and the defects in ASIS grievance procedures. He later called for the inquiry to examine the "poisoned relationship between ASIS and DFAT". A Democrats spokesperson called for a standing parliamentary committee. Two days after the program aired, the Samuels and Codd Royal Commission was convened by Minister for Foreign Affairs Gareth Evans.
Ратих Харджоно, Брюс Грант және Гарет Эванс
2000 жылдың 19 ақпанында Сингапур журналисі Сьюзан Сим Ратих Харьононы Индонезия Президентіне жұмыс істеген кезінде БАКИН (Индонезияның барлау қызметі) жоғары дәрежелі барлау офицері болып табылатын ағасы үшін жұмыс істеген деп айыптады. Ратих журналисттік мансабының басында Брюс Грантке үйленген, ол осы кезеңде Гарет Эванстың саясат жөніндегі аға кеңесшісі болды және «1990 жылдардағы әлемде Австралияның сыртқы қатынастары» атты кітаптың авторы болды. Гарет Эванс 1988 жылдан 1996 жылға дейін ASIS-ке жауапты болды.
On 19 February 2000, Singapore journalist Susan Sim accused Ratih Harjono of working for her uncle, a senior BAKIN (Indonesian intelligence service) intelligence officer while working for the President of Indonesia. Earlier in her career as a journalist, Ratih was married to Bruce Grant, who during this period was senior policy adviser to Gareth Evans, co authoring the book, Australia's foreign relations: in the world of the 1990s. Gareth Evans was responsible for ASIS from 1988 to 1996.
Басқару мен кадр мәселесі
2005 жылы The Bulletin басылымы ASIS офицерлерінің айыптауларына негізделген мақала жариялады, онда барлау операцияларының, қызметкерлерді тағайындаудың және міндеттемелердің, әсіресе терроризмге қарсы күресте, өте нашар басқарылуы туралы мәлімдемелер келтірілді. Аты-жөні аталмаған офицерлер агенттікке маңызды және уақтылы ақпарат жинау мүмкіндігін шектеуші бірнеше мәселелерге назар салды, мысалы, "шешікті тілдерді білмейтін, ислам діні туралы білімі аз, көбінесе ақ түсті, университет бітірген жас агенттерді, өздерін-өздері құрбан етуге бейімделген кедей, ынталы экстремистерге қарсы қою", "жас әйел ИО-ны [барлау офицерлерін] ислами нысаналарға "сәйкессіз" тағайындау", қызметкерлерді сақтап қалу деңгейінің төмендігі және тәжірибелі офицерлердің жалпы жетіспеуі. Олар сондай-ақ террористерге қарсы міндеттерді орындайтын барлау офицерлеріне тиісті қолдау көрсетілмейтінін және ASIS басшылығының барлау ақпаратын манипуляциялауын терроризмге қарсы күресте агенттіктің үлкен жетістіктерге жете алмауына себеп болатын факторлар ретінде атады.
In 2005, The Bulletin ran an article based on allegations by serving ASIS officers that alluded to gross mismanagement of intelligence operations, staff assignments, and taskings, particularly with respect to the war on terrorism. The unnamed officers pointed out various problems within the agency that were plaguing the organisation's ability to collect vital and timely intelligence, such as the pitting of " young mostly white university educated agents with limited language skills and little knowledge of Islam against poor, zealous extremists intent on becoming suicide bombers", the "inappropriate" assignment of " young female IOs [intelligence officers] against Islamic targets ", poor staff retention rates, and general lack of officers possessing meaningful field experience. The officers also cited a lack of proper support given to intelligence officers tasked against terrorist targets, and the doctoring of intelligence by ASIS management, as also contributing to the lack of progress of the agency in the war on terrorism.
Австралия мен Шығыс Тимордағы тыңшылық туралы даулы оқиға
2013 жылы ASIS Ұлттық барлау қызметі Үлкен Таңшол мұнай және газ кен орындары бойынша келіссөздер кезінде Шығыс Тимор үкіметінің сөзін тыңдау үшін құрылғылар орнатқаны анықталды.
It was revealed in 2013 that ASIS planted devices to listen to the East Timorese government during negotiations over the Greater Sunrise oil and gasfields.
Кредит
Бұл мақалада ASIS тарихының көп бөлігі 2001–2002 жылдарға арналған Австралия Парламентінің «Биллс Дайджест» №11 және 2001 жылғы «Ақпараттық қызметтер туралы заңынан» алынған.
A large portion of the history of ASIS in this article was adapted from the Parliament of Australia Bills Digest No. 11 of 2001–02 of Intelligence Services Act 2001.