Кіріспе
Элвин Рей Джонс (9 қыркүйек 1927 – 18 мамыр 2004) – американдық джаз дауылпаңы. Ол 1960 жылдың соңынан 1965 жылдың соңына дейін Джон Колтрейннің квартетінің құрамында болды, осы кезеңде «My Favorite Things», «A Love Supreme», «Ascension» және «Live at Birdland» сияқты альбомдарға қатысты. 1966 жылдан кейін Джонс жеке триосын құрды, содан кейін «The Elvin Jones Jazz Machine» деген атпен ірі топтарға жетекшілік етті. Оның бауырлары Хэнк пен Тэд те танымал джаз музыканттары болды, олармен ол кейде бірлесіп музыка жазды. Джаз тарихшысы және сыншысы Тед Джиоя оны «джаз тарихындағы ең ықпалды дауылпаңылардың бірі» деп атады. Rolling Stone журналының «Барлық уақыттың 100 ең үздік дауылпаңы» тізімінде ол 23-орынды иеленді.
Elvin Ray Jones (September 9, 1927 – May 18, 2004) was an American jazz drummer of the post bop era. Most famously a member of John Coltrane's quartet, with whom he recorded from late 1960 to late 1965, Jones appeared on such albums as My Favorite Things, A Love Supreme, Ascension and Live at Birdland. After 1966, Jones led his own trio, and later larger groups under the name The Elvin Jones Jazz Machine. His brothers Hank and Thad were also celebrated jazz musicians with whom he occasionally recorded. In his The History of Jazz, jazz historian and critic Ted Gioia calls Jones "one of the most influential drummers in the history of jazz". He was also ranked at Number 23 on Rolling Stone magazine's "100 Greatest Drummers of All Time".
Ерте өмір және білім
Элвин Джонс Мичиган штатының Понтиак қаласында дүниеге келген. Оның үлкен ағалары пианист Хэнк Джонс және трубашы Тэд Джонс, екеуі де өте талантты музыканттар еді. Ол екі жасында барабандарға ерекше қызығушылық танытқан дейді. Бала кезінде үйінің қасынан өтетін цирк шерулерін тамашалап, әсіресе марш түрінде ойнайтын барабаншылар оны қатты әсерге түсірген. Осы ерте шақтан туған құмарлығымен Элвин орта мектебінің қара түсті марш оркестріне қосылып, барабан тартудың негіздерін меңгерді.
1946-1949: Әскери қызмет
Джонс 1946 жылдан 1949 жылға дейін АҚШ армиясында қызмет етті.
1949-1960: Кәсіби музыкант бастамасы
Джонс өзінің кәсіби мансабын 1949 жылы Детройт қаласындағы Гранд Ривер көшесіндегі клубтағы қысқа ғана жұмысымен бастады. 1950 жылдардың соңында Джонс Сонни Роллинс триосының құрамына кірді.
1960-1966: Джон Колтрейнмен бірлестік
1960 жылы ол Джон Колтрейнмен ойнай бастады. 1962 жылы бассист Джимми Гаррисон және пианист Маккой Тайнермен бірге классикалық Джон Колтрейн квартетінің ажырамас бөлігіне айналды. Джон Колтрейннің ұлы Сонни Фортуна мен Рави Колтрейн 1990 жылдардың басында «Джаз машинасында» саксофонда ойнады, 1991 жылы Джонспен бірге Enja Records лейблының «In Europe» альбомында өнер көрсетті. Оның жетекші ретіндегі соңғы жазбасы – 1999 жылы жазылған және 2004 жылы шығарылған «The Truth: Heard Live at the Blue Note» альбомы. Онда оның «Jazz Machine» тобының кеңейтілген құрамы – Антуан Рони (саксофон), Робин Эубанкс (тромбонист), Даррен Барретт (труба), Карлос МакКинни (пиано), Джин Перла (бас) және арнайы қонақ саксофоншы Майкл Брекер орындады. 1990 және 1992 жылдары Элвин Джонс джаз машинасы Уинтон Марсалиспен бірлесіп, Нью-Йорктегі «The Bottom Line» клубында концерт берді. Оның соңғы жазбаларының бірі – ағасы, пианист Хэнк Джонс пен бассист Ричард Дэвиспен бірге «The Great Jazz Trio» деген атпен шыққан «Autumn Leaves» альбомына қатысуы болды. Бұл кезеңде Джонстың музыкасына үлкен үлес қосқан музыканттардың ішінде барритон саксофонист Пеппер Адамс, тенор саксофонистер Джордж Коулман және Фрэнк Фостер, трубашы Ли Морган, бассист Джин Перла, клавишник Ян Хаммер және джаз – әлемдік музыка тобы «Oregon» бар. 1969 жылы Джонс биті ақын Аллен Гинзбергтің 1970 жылғы «Иноценция және тәжірибе әндері» альбомында барабаншы ретінде ойнады, бұл Уильям Блейктің сол аттас поэзия жинағының музыкалық бейімделуі еді. Ол 1971 жылы «Zachariah» музыкалық вестернінде жауыз Джоб Кейн рөлінде пайда болды, онда ол салондық атыстан жеңіске жеткеннен кейін барабанмен соло орындады.
Өлім
Элвин Джонс 2004 жылдың 18 мамырында Нью-Джерси штатының Энглвуд қаласында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Одан кейін бірінші әйелі Ширли, балалары: Элвин Натан Джонс, Роза Мари Джонс және Элвин Куин, сондай-ақ екінші әйелі Кейко Окуя Джонс бар еді.
Ықпал
Джонстың уақытты сезіну қабілеті, полиритмдер, динамика, тембр және легато фразировкасы барабанды көрінерлікке шығаруға көмектесті. 1970 жылы Life журналында жарияланған мақалада Альберт Голдман Джонсты "әлемдегі ең ұлы ритм барабаншысы" деп атады, ал оның еркін ағынмен ойнайтын стилі Кристиан Вандер (Magma), Митч Митчелл (Жими Хендрикс оны "менің Эльвин Джонсым" деп атады), Джинджер Бейкер, Билл Бруфорд, Джон Денсмор (The Doors) және Джанет Вайс (Sleater Kinney) сияқты көптеген белгілі барабаншыларға зор әсер етті.