АҚШ-тағы ЛГБТҚ құқықтарын қорғау ұйымы

Кіріспе

Америкалық коммерциялық емес ұйым

GLBTQ Legal Advocates & Defenders (GLAD) – АҚШ-тағы коммерциялық емес құқықтық қорғау ұйымы. Ұйым жыныстық бағдары, ВИЧ статусы және гендерлік идентиті мен көрінісіне негізделген кемсітушілікті тоқтатуға жұмыстейді. Ұйым бұл мақсатқа негізінен ЛГБТ (лесбиян, гей, бисексуал, трансгендер) құқықтары және ВИЧ-пен өмір сүретін адамдардың құқықтары саласында сот процесі, адвокация және білім беру арқылы қол жеткізеді. Сонымен қатар, GLAD «GLAD Answers» құқықтық ақпарат желісін басқарады, онда Жаңа Англия аймағының ЛГБТҚ және ВИЧ-положитивті тұрғындары адвокаттардың кеңесін және өз құқықтары туралы ақпарат ала алады. Ұйым 2016 жылдың ақпан айында өз атын GLBTQ Legal Advocates & Defenders деп өзгертті. GLAD-тің кеңсесі Бостон қаласында (Массачусетс штаты) орналасқан және Солтүстік-Шығыс АҚШ-тың Жаңа Англия аймағына қызмет көрсетеді.

Өмірбаян

GLAD бастапқыда Гейлер мен лесбияндықтарды қорғаушылар және жақтаушылар (Gay & Lesbian Advocates & Defenders) деп аталды. Оны Джон Уорд 1978 жылы Бостон полициясы жүргізген операцияға жауап ретінде құрды, нәтижесінде Бостон қалалық кітапханасының бас ғимаратындағы әйелдер мен ерлер бөлмелерінде жүзден астам адам ұсталды. GLAD сол жылы Doe v. McNiff ісін қозғады, және ақырында ұсталғандардың барлығы кінәсіз деп танылды немесе оларға тағылған айыптар алынып тасталды. Hurley v. GLIB: GLAD негізін қалаушы Джон Уорд Бостонның ирландиялық-американдық гей, лесбиян, бисексуалдық тобының Бостонның Оңтүстік бөлігіндегі жыл сайынғы Әйрек күні шеруіне қатысу құқығын қорғау үшін Жоғарғы Сот алдында сөйлеген алғашқы ашық гей адам болды. Массачусетс соты осы топтың шеруге қатысуға құқылы екенін растады. 1995 жылы АҚШ Жоғарғы Соты Массачусетс сотының шешімін кері қайтарып, оларға шеруге қатысуға тыйым салды. Bragdon v. Abbott: 1995 жылы GLAD ісі ВИЧ және ЖИТС жұқтырған адамдардың Мүгедектік туралы заңмен (Americans with Disabilities Act - ADA) қорғалатынын анықтады. Бұл АҚШ Жоғарғы Сотының ADA бойынша қараған алғашқы ісі және ВИЧ-қа қатысты алғашқы іс болды. Doe v. Yunits: 2000 жылы GLAD Массачусетс жоғары сотына трансгендер студент Катринаның атынан іс қозғады, ол өзінің әйелдік гендерлік идентификациясына сәйкес киім кигені үшін тәртіптік жаза алған болатын. Жоғары сот орта мектептің трансгендер студенттің әйел гендерлік идентификациясын білдіруіне тыйым сала алмайтынын шешті. Бұл трансгендер студент қозғаған алғашқы жарияланған сот шешімі болды. O'Donnabhain v. Commissioner of Internal Revenue: 2010 жылдың 2 ақпанында АҚШ Салық соты гендерлік дистресске емдеу Ішкі кірістер кодексі бойынша медициналық көмек ретінде қарастырылады және демек, салықтан шегеріледі деп шешті. Miller Jenkins v. Miller Jenkins (2006): Бұл екі ана мен олардың қызы арасындағы қамқорлыққа қатысты дау болды. Doe v. Regional School Unit 26 (2014): Мэн Жоғарғы соты трансгендер қыздың мектептегі қыздар дәретханасын пайдалануына тыйым салу оның штаттың Адам құқықтары туралы заңына сәйкес құқықтарын бұзатынын шешті. Бұл сот трансгендер студенттің гендерлік идентификациясына сәйкес ваннаға кіруіне тыйым салудың заңсыз екенін анықтаған алғашқы жағдай болды. DeBoer v. Snyder (2015): GLAD-тің Азаматтық құқықтар жобасының директоры Мэри Бонауто 2015 жылдың 28 сәуірінде АҚШ Жоғарғы сотының алдында некеге тұру құқығын іздейтін бір жынысты жұптар атынан сөйледі. Бұл іс Obergefell v. Hodges ісімен біріктіріліп, 5-4 дауыспен Жоғарғы соттың некеге тұру құқығын кепілдендірген маңызды шешімімен аяқталды.

GLAD was originally called the Gay & Lesbian Advocates & Defenders. It was founded by John Ward in 1978, in response to a sting operation conducted by Boston police that resulted in the arrest of more than a hundred men in the men's rooms of the main building of the Boston Public Library. GLAD filed its first case, Doe v. McNiff, that same year and eventually all those arrested were either found not guilty or had the charges against them dismissed. Hurley v. GLIB: GLAD founder John Ward became the first openly gay man to argue in front of the Supreme Court in defense of the rights of Irish American Gay, Lesbian, Bisexual Group of Boston to march in South Boston's annual St. Patrick's Day parade. Massachusetts courts had affirmed that the group had the right to march. In 1995, the U. S. Supreme Court reversed the decisions of the Massachusetts court, barring them from marching in the parade. Bragdon v. Abbott: In 1995, GLAD's case established that people with HIV and AIDS are protected by the Americans with Disabilities Act (ADA). It was the first case that the U. S. Supreme Court had ever heard on the ADA, and the first involving HIV. Doe v. Yunits: In 2000, GLAD brought a case to the Massachusetts Superior Court on behalf of a transgender student, Katrina, who had been disciplined for wearing the clothing that matched her female identity. The Superior Court ruled that a middle school may not prohibit a transgender student from expressing her female gender identity. It was the first reported decision in a case brought by a transgender student. O'Donnabhain v. Commissioner of Internal Revenue: On February 2, 2010, the U. S. Tax Court ruled that treatment for gender dysphoria qualifies as medical care under the Internal Revenue Code and is therefore tax deductible. Miller Jenkins v. Miller Jenkins (2006). This case involved a custody dispute between two mothers and their daughter. Doe v. Regional School Unit 26 (2014): The Maine Supreme Judicial Court ruled that denying a transgender girl the use of a girls' restroom at her school violated her rights under the state's Human Rights Act. This case marked the first time that a state court ruled denying a transgender student access to the bathroom consistent with their gender identity is unlawful. DeBoer v. Snyder (2015): GLAD's Civil Rights Project Director, Mary Bonauto, argued in front of the U. S. Supreme Court on April 28, 2015, on behalf of same sex couples seeking the right to marry. This case was consolidated with Obergefell v. Hodges, and concluded in the landmark 5 4 Supreme Court decision guaranteeing a right to marriage.

Некеге қатысты теңдікті қамтамасыз ету

1997 жылы GLAD, Бет Робинсон және Сьюзан Мюрреймен бірге, үш Вермонт жұбының атынан «Бейкерге қарсы Вермонт штаты» ісін қозғады, олар некеге тұру құқығын талап етті. 1999 жылдың 20 желтоқсанында Вермонт Жоғарғы соты бір жынысты жұптарға Вермонт заңнамасына сәйкес некеге тең заңдық құқықтар, қорғау және міндеттер берілуі керек деп шешті. Осы шешімнің тікелей нәтижесі ретінде 2000 жылы Вермонт бір жынысты жұптарға некеге тең заңдық қатынасқа түсуге рұқсат берген алғашқы штат болды, ол Вермонтта азаматтық одақ деп белгіленді. 2003 жылы GLAD Массачусетс штатында бір жынысты жұптардың некеге тұру құқығын жеңіп алудағы жұмысы үшін ұлттық назар аударды. «Гудриджге қарсы Қоғамдық денсаулық сақтау департаменті» ісінде, ол Массачусетс Жоғарғы соты алдында гетеросексуалды жұптарға некеге тұруды шектеу штат конституциясын бұзу болып табылады деп сәтті дәлелдеді. 2008 жылдың қазанында GLAD Коннектикут штатында бір жынысты жұптарға некеге тұру құқығын жеңіп алды, «Керриганға қарсы Қоғамдық денсаулық сақтау комиссары» ісі бойынша штаттың Жоғарғы сотының шешімімен. 2008 жылдың 18 қарашасында, «Гудридж» ісінің бес жылдығына орай, GLAD басқа штаттық ұйымдармен бірлесіп «Алты он екі» жобасын бастады, мақсаты 2012 жылға дейін Жаңа Англияның барлық алты штатында бір жынысты некеге қол жеткізу болды. Жоба Жаңа Англияны «неке теңдігі аймағы» етуді көздеді. Жоба негізінен штаттық заң шығарушы органдар арқылы жүзеге асырылып, 2012 жылы елдің қалған бөлігі үшін жол картасын ұсынуға үміттенді. Алты ай ішінде тағы үш штат бір жынысты некеге қатысты заңдарды қабылдады, бірақ 2009 жылдың 3 қарашасында Мэн штатындағы заң сайлаушылармен жойылды. Сайлаушылардың бұл шешімінен кейін GLAD және басқа азаматтық құқықтар ұйымдарының коалициясы Мэн штатында екі жылдық қоғамдық білім беру науқанын бастады. 2011 жылдың 30 маусымында EqualityMaine және GLAD Мэн штатының 2012 жылғы қарашадағы дауыс беру бюлетенінде бір жынысты некелерді қолдау үшін сайлаушылар бастамасын ұсынуды жариялады. Сайлаушылардың бастамасы қабылданды, Мэн штаты дауыс беру арқылы бір жынысты некелерді заңдастырған алғашқы штат болды. 2013 жылдың 2 мамырында «Алтыдан он екіге» жобасы Род-Айленд штатының заң шығарушы органы бір жынысты жұптарға некеге тұруға рұқсат беретін заң жобасын қабылдағанда және губернатор Линкольн Чафи оны заңға қол қойғанда аяқталды. 2009 жылдың наурызында «Гиллге қарсы Кадрлар басқармасының кеңсесі» ісін қозғаған кезде GLAD, Некеге қарсы қорғаныс туралы заңның (DOMA) 3-бабына қарсы федералды сотқа шағымдануды бастаған алғашқы ұйым болды, ол федералды үкіметке бір жынысты некелердің заңдылығын мойындауға кедергі келтірді. 2010 жылдың 9 қарашасында GLAD «Педерсенге қарсы Кадрлар басқармасының кеңсесі» ісімен DOMA-ның 3-бабына екінші шағымды берді. Ол АҚШ-тың аудандық сотында және бірінші және екінші апелляциялық соттарда екі істі жеңіп алды. 2012 жылдың шілде және тамыз айларында АҚШ Әділет департаменті осы екі іс бойынша АҚШ Жоғарғы сотына сертификаттық өтініштерді жіберді. Жоғарғы сот оның орнына «Виндзорға қарсы АҚШ» ісін қарауды жөн көрді.

In 1997, GLAD, along with Beth Robinson and Susan Murray filed a lawsuit, Baker v. Vermont on behalf of three Vermont couples seeking the right to marry. On December 20, 1999, The Vermont Supreme Court ruled that same sex couples must be granted the same legal benefits, protections, and obligations as marriage under Vermont law. As a direct result of this decision in 2000 Vermont became the first state to allow same sex couples to enter a legal relationship equal to marriage, known in Vermont as a civil union. In 2003, GLAD received national attention for its work in winning marriage rights for same sex couples in Massachusetts. In Goodridge v. Department of Public Health, it successfully argued before the Massachusetts Supreme Judicial Court that to restrict marriage to heterosexual couples was a violation of the state constitution. In October 2008, GLAD won marriage rights for same sex couples in Connecticut with a decision of the Supreme Court of Connecticut in Kerrigan v. Commissioner of Public Health. On November 18, 2008, the fifth anniversary of Goodridge, GLAD, working with other statewide groups, launched a project called the "Six by Twelve" campaign that aimed to bring same sex marriage to all six New England states by 2012. The campaign aimed to make New England a "marriage equality zone." The campaign worked primarily through state legislatures and hoped to provide a road map for the rest of the country in 2012. Within six months, same sex marriage laws were passed in three more states, but the Maine law was repealed by the voters on November 3, 2009. After this decision by the voters, along with a coalition of other civil rights groups, GLAD proceeded with a two year public education campaign in Maine. On June 30, 2011, EqualityMaine and GLAD announced plans to place a voter initiative in support of same sex marriage on Maine's November 2012 ballot. The voter initiative passed, making Maine the first state to legalize same sex marriage through a ballot vote. On May 2, 2013, the "Six by Twelve" campaign came to a close when Rhode Island's legislature passed a bill allowing same sex couples to marry and Governor Lincoln Chafee signed it into law. When it filed Gill v. Office of Personnel Management in March 2009, GLAD became the first organization to file a federal court challenge to Section 3 of the Defense of Marriage Act (DOMA) that prevented the federal government from recognizing the validity of same sex marriages. On November 9, 2010, GLAD filed a second challenge to Section 3 with Pedersen v. Office of Personnel Management. It won both cases in U. S. District Court and in the First and Second Circuit Courts of Appeals, respectively. In July and August 2012, the U. S. Department of Justice filed certiorari petitions in the U. S. Supreme Court in both those cases. The Supreme Court chose instead to review Windsor v. United States.