Роберт Гоулд Шоу: Азамат соғысының батыры

Кіріспе

Одақ әскерінің офицері (1837–1863)
Америка Азамат соғысының полковнигі

Роберт Гулд Шоу (10 қазан 1837 – 18 шілде 1863) – Америка Азамат соғысы кезінде Одақ әскерінің американдық офицері. Бостонның жоғары санаттағы, құлдыққа қарсы күрескен отбасында туған ол солтүстік-шығыстағы алғашқы қара түсті әскер полкінің (54-ші Массачусетс) басшылығын қабылдады. Әскерлеріне уәде етілген тең құқықтарды қолдап, ол солдаттарды ақ әскерлердің жалақысына тең болғанша жалақы алудан бас тартуға шақырды. 1863 жылдың шілдесінде ол полкін Форт-Вагнердің екінші шайқасына жетекшілік етті. Олар Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласы маңындағы жағалауға шабуыл жасады, ал Шоу өз әскерін Конфедерациялық бекіністің қабырғасына бастап бара жатқанда қаза тапты. Полк қорғаныстан атылған оқтарға тап болып, көптеген жарақаттарға ұшырап кері шегінгеніне қарамастан, Шоудың басшылығы мен полкі туралы аңыз тарады. Олардың шабылыны жүздеген мың афроамерикандықтарды Одақ әскеріне қосылуға ынталандырып, соғыстың бағытын жеңіске бұруға көмектесті. Шоудың және 54-ші Массачусетс полкінің еңбегі 1989 жылы «Оскар» сыйлығын жеңіп алған «Даңқ» фильмінде көрсетілді.

Ерте өмір және білім

Шоу Массачусетс штатының Дартмут қаласында, құлдыққа қарсы күрескерлер Фрэнсис Джордж және Сара Блейк (Стургис) Шоудың отбасында дүниеге келді, олар унитариян дінінің белгілі қайырымдастықтары мен зиялылары еді. Шоулар Шоудың атасы, саудагер Роберт Гулд Шоудың (1775–1853) қалдырған мұрасының арқасында мүмкіндіктерге ие болды. Шоудың төрт қарындасы болды: Анна, Жозефина (Эффи), Сусанна және Эллен (Нелли). Шоу бес жасқа келгенде, отбасы Брук фермасына жақын, Батыс Роксберидегі үлкен мүлікке көшті, ол әкесімен бірге барып қайтқан. Жастық шағында ол Еуропаға саяхаттап, бірнеше жыл оқыды. 1847 жылы отбасы Нью-Йорк штатының Стейтен-Айленд қаласына көшіп, әдебиетшілер мен құлдыққа қарсы күрескерлер қауымының арасында қоныстанды, ал Шоу Сент-Джон колледжінің екінші бөліміндегі (қазір Фордэм университетінің Фордэм дайындық мектебі) дайындық мектебінде оқыды. Бұл оқуды оның ағасы Джозеф Кулидж Шоу 1847 жылы Рим-католик діни қызметкері болып тағайындалғаннан кейін жүзеге асырды. Ол Римге сапар барысында католицизмге көшті, онда Англикан шіркеуінен бастау алған Оксфорд қозғалысының бірнеше мүшесімен дос болды. Роберт 1850 жылы Сент-Джонс қаласында орта білімін бастады, сол жылы Джозеф Шоу иезуиттерге түсу үшін оқуын бастады. 1851 жылы Шоу әлі де Сент-Джонста оқып жүргенде, оның ағасы туберкулезден қайтыс болды. 13 жасында Шоу жаңа ортаға бейімделуге қиындық тапты және анасына бірнеше рет көңілі тоңған хаттар жазды. Бір хатында ол үйін қатты сағынып, сыныптастарының алдында жиі жылағанын жазды. Линкольннің алғашқы шақыруында еріктілер 90 күндік міндеттеме беруге келісті, ал үш айдан кейін Шоудың жаңа полкі таратылды. Осыдан кейін Шоу өзінің туған штатынан жаңадан құрылған 2-ші Массачусетс жаяу әскер полкіне қосылды. 1861 жылы 28 мамырда Шоу полкінің H ротасында екінші лейтенант болып тағайындалды. Келесі бір жарым жыл бойы ол өзінің Массачусетс сарбаздарымен Винчестердің бірінші шайқасында, Седар тауының шайқасында және Антиэтамның қанды шайқасында шайқасты. Шоу майданда офицер ретінде де, генерал Джордж Гордонның штабында офицер ретінде де қызмет етті. Екі рет жараланған ол 1862 жылдың күзінде капитандық дәрежесіне көтерілді. Соғыс басталғаннан бері, Массачусетс губернаторы Джон Эндрю сияқты құлдыққа қарсы күрескерлер афроамерикандықтарды Конфедерациямен күресу үшін сарбаздар ретінде шақыруға шақырды. Бұл ұсынысқа көптеген адамдар қарсылық білдірді. Көптеген ер адамдар афроамерикандық әскерлерге тәртіптің жетіспеушілігі, оларды оқыту қиын болады және олар соғыста сынға түсіп, қашады деп сенді. Солтүстік штаттардағы жалпы көзқарас афроамерикандық әскерлердің тұрақты әскер бөлімшелеріне ұят келтіретіні және кедергі келтіретіні болды. 1863 жылдың қаңтар айының басында Эндрю Вашингтонға соғыстың хатшысы Эдвин Стэнтонмен кездесуге және Одақ армиясында афроамерикандық әскерлерді пайдалану туралы пікірін қайталауға барды. Стэнтон оның тарапына көшті; 1863 жылдың 26 қаңтарында Стэнтон Эндрюге Одақ үшін күресу үшін ерікті полктарды жинауға бұйрық берді, жаңа рекруттар "арнайы корпустарға ұйымдастырылған африкалық тектес адамдарды қамтуы мүмкін" деп қосты. Эндрю дереу солай істеуге кірісті, сонда 54-ші Массачусетс ерікті жаяу әскері құрыла бастады. Бірліктің офицерлері үшін Эндрю белгілі бір ақ ер азаматтарды, әскери тәжірибеге ие жас жігіттерді, құлдыққа қарсы қатаң қағидаларды, амбициялы, түстерді қаралаудан жоғары және түстердің әскери қызметке қабілеттілігіне сенетін жігіттерді іздеді. Ең бастысы, ол осы жобаның табысты не сәтсіз болуы афроамерикандықтардың сипатына әлемде көп жылдар бойы қаралған көзқарасты көтереді немесе төмендетеді деген ойды түсінген адамдарды қалаған. Эндрю аболиционистік қозғалыстың көптеген көрнекті тұлғаларына хат жазды, соның ішінде Филадельфиядан Морис Холлоуэлл мен Бостоннан Фрэнсис Шоу. Бірлікке басшылық ету үшін Эндрю Шоудың ұлын ойлап тапқан. Эндрю Фрэнсис Шоуға команданың жауапкершілігін "оның маңыздылығын толық сезіне отырып, оның табыстылығына деген шыншылдықпен" қабылдайтын басшыны табу қажеттілігі туралы жазды. Эндрюдің хатында Роберт Шоу жаңа полкке қолбасшылық етуі туралы тапсырма да бар. Роберт Шоу бұл лауазымға кіруге екіталай қарады, 6 ақпанда ол әкесіне өзінің шешімін телеграммамен жеткізді. Бостон аймағы полктің "С" ротасын құру үшін жеткілікті рекруттарды ұсынды. Регент құрамының қалған бөлігінде Солтүстік штаттың барлық жерінен келген қара нәсілді жауынгерлер болды. Олардың ішінде оңтүстіктен келген құлдар да аз болды. Белгілі афроамерикандық құлдыққа қарсы күрескер Фредерик Дугластың екі ұлы 54-ші полкке қызмет етуге ерікті. Капитан Шоу 1863 жылдың 15 ақпанында Бостонға келді және дереу өзінің лауазымын атқара бастады. Ол қатаң тәртіпті ұстанатын, жауынгерлерді жоғары стандарттарға оқытуға бейілді болды. Шоу 1863 жылдың 31 наурызында майор болып жоғарылатылды, ал екі аптадан кейін 17 сәуірде толық полковник болды. 30 сәуірде полк 950 Enfield мылтығы мен офицерлерге (NCO) қылыштар алды. 11 мамырға дейін Бостонға полкті жабдықтау үшін қажеттіден артық әскерлер келді. 55-ші Массачусетс полкі жаңа рекруттардың келесі тобымен басталды. 28 мамырда Шоу 54-ші полктің жауынгерлерін Бостон көшелері арқылы докқа алып барды, онда полк тасымалдау кемесіне мінді және оңтүстікке қарай жол тартты. Полк Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына қарсы Одақтың жорығында қолданылуға тиіс болды, бұл маңызды порт еді. Бастапқыда полк жүк түсіру доктарында қолмен жұмыс істеу үшін пайдаланылды, бірақ полковник Шоу шайқасқа қатысуға өтініш берді. Төрт күннен кейін оның полкі тасымалдау кемесіне мінді және Оңтүстік Каролина штатының Хилтон-Хед қаласына жіберілді. Содан олар оңтүстікке қарай, Грузия штатының Сент-Симонс аралына көшті, ол олардың операциялық базасы болды. 1863 жылдың 11 маусымында 54-ші полк 2-ші Оңтүстік Каролина еріктілерімен (солар да афроамерикандықтардан құралған) Грузия штатының Дариен қаласына шабуыл жасау үшін жіберілді. Күштің жалпы басшылығы 2-ші Оңтүстік Каролина полкінің полковнигі Джеймс Монтгомериге тиесілі болды. Қалаға жеткеннен кейін Монтгомери әскерлеріне оны тонауға бұйрық берді. Шоу Одақ әскерлерінің бұл әрекетіне ашуланды. Ол әскерлеріне лагерь үшін пайдалы болатын заттарды ғана алуға бұйрық берді және бір ротаны ғана бұл жұмысқа жіберді. Қаланың барлық құнды заттары мен малдары алынып болғаннан кейін Монтгомери Шоуға "Мен осы қаланы өртемін" деді. Шоу үшін қаланы өртеудің әскери мағынасы жоқ еді және ол бұл қала тұрғындарына үлкен қиындықтар тудыратынын білді. Ол отбасына жазған хатында: "Мен оған бұл жауапкершілікті қабылдағым келмейтінін айттым, ал ол оны өз мойнына алуға асықты", - деп еске алды. Монтгомери қаланы толығымен өртеді. Полк лагерьге оралғаннан кейін Шоу X корпусының Адъютант генерал лейтенант полковнигі Чарльз Г. Халпинге не істеу керектігін нақтылау туралы хат жазды. Ол Монтгомеринің генерал Хантердің бұйрығымен әрекет ететінін сұрады, мысалы: "Егер олар қарсылық көрсетсе немесе мұндай әрекетке себеп болса, кез келген жерді өртеуге дайынмын; бірақ әйелдер мен балаларды осылай тастаушылық деп санаймын; егер мен тек Монтгомери полковнигінің жеке кәсіпорнына көмектесіп жатсам, бұл мен үшін өте жағымсыз". Шоу Халпиннен жауап алды ма, белгісіз, бірақ Монтгомери Хантердің қолдауымен саясатты жүзеге асырып жатқан.

Shaw was born in Dartmouth, Massachusetts, to abolitionists Francis George and Sarah Blake (Sturgis) Shaw, well known Unitarian philanthropists and intellectuals. The Shaws had the benefit of a large inheritance left by Shaw's merchant grandfather and namesake Robert Gould Shaw (1775–1853). Shaw had four sisters: Anna, Josephine (Effie), Susanna, and Ellen (Nellie). When Shaw was five years old, the family moved to a large estate in West Roxbury, adjacent to Brook Farm, which he visited with his father. During his teens he traveled and studied for some years in Europe. In 1847, the family moved to Staten Island, New York, and settled among a community of literati and abolitionists while Shaw attended preparatory school at the Second Division of St. John's College (now Fordham Preparatory School at Fordham University). These studies were at the behest of his uncle Joseph Coolidge Shaw, who had been ordained as a Roman Catholic priest in 1847. He converted to Catholicism during a trip to Rome, in which he befriended several members of the Oxford Movement, which had begun in the Anglican Church. Robert began his high school level education at St. John's in 1850, the same year that Joseph Shaw began studying there for entrance into the Jesuits. In 1851, while Shaw was still at St. John's, his uncle died from tuberculosis. Aged 13, Shaw had a difficult time adjusting to his surroundings and wrote several despondent letters home to his mother. In one of his letters, he claimed to be so homesick that he often cried in front of his classmates. and the Hasty Pudding Club, Lincoln's initial call up asked volunteers to make a 90 day commitment, and after three months Shaw's new regiment was dissolved. Following this, Shaw joined a newly forming regiment from his home state, the 2nd Massachusetts Infantry. On May 28, 1861, Shaw was commissioned as a second lieutenant in the regiment's Company H. Over the next year and a half, he fought with his fellow Massachusetts soldiers in the first Battle of Winchester, the Battle of Cedar Mountain, and at the bloody Battle of Antietam. Shaw served both as a line officer in the field and as a staff officer for General George H Gordon. Twice wounded, by the fall of 1862 he was promoted to the rank of captain. Since the start of the war, abolitionists such as Massachusetts governor John A. Andrew urged enlistment of African Americans as soldiers to fight the Confederacy. This proposal was broadly opposed. Many men believed that African American troops would lack discipline, be difficult to train, and would break and run in battle. The general attitude in the North was that African American troops would prove to be an embarrassment and hindrance to regular army units. Andrew traveled to Washington, D. C., in early January 1863 to meet with Secretary of War Edwin Stanton and repeat his argument for the use of African American troops in the Union army. Stanton was won to his side; on January 26, 1863, Stanton issued an order to Andrew to raise further volunteer regiments to fight for the Union, adding the new recruits "may include persons of African descent, organized into special corps." Andrew immediately set about doing so, and the 54th Massachusetts Volunteer Infantry began to be formed. For the unit's officers, Andrew sought a certain type of white gentleman, young men of military experience, of firm antislavery principles, ambitious, superior to a vulgar contempt for color, and having faith in the capacity of colored men for military service. Most importantly, he wanted men who understood the stakes, that the success or failure of the endeavor would elevate or depress the manner in which the character of African Americans were viewed throughout the world for many years to come. Andrew wrote to many individuals prominent in the abolitionist movement, including Morris Hallowell of Philadelphia and Francis Shaw of Boston. To command the unit, Andrew already had Shaw's son in mind. Andrew wrote to Francis Shaw about the need to find a leader who would accept the responsibility of the command "with a full sense of its importance, with an earnest determination for its success." Included in Andrew's letter was a commission for Robert Shaw to take command of the new regiment. Robert Shaw was hesitant to take the post, On February 6 he telegraphed his father with his decision. The Boston area provided enough recruits to form the regiment's "C" Company. The remainder of the regiment was formed with black recruits from all across the North. Few were former slaves from the South. Two sons of the prominent African American abolitionist leader Frederick Douglass volunteered to serve with the 54th. Captain Shaw arrived in Boston on February 15, 1863, and immediately assumed his position. He was a strict disciplinarian, determined to train the men to high standards. Shaw was promoted to major on March 31, 1863, and two weeks later on April 17 was made full colonel. On April 30 the regiment drew 950 Enfield rifled muskets and swords for non commissioned officers (NCOs). By May 11 more troops had arrived in Boston than were required to man the regiment. The 55th Massachusetts was begun with the next round of new recruits. On May 28 Shaw led the men of the 54th through the streets of Boston to the docks, where the regiment boarded a transport steamer and sailed south. The regiment was to be used in a Union campaign against Charleston, South Carolina, a major port. Initially the regiment was used to provide manual labor at the loading docks, but Colonel Shaw applied for action. Four days later his regiment boarded onto transport and was sent to Hilton Head, South Carolina. From there they moved further south to St. Simons Island, Georgia, which served as their base of operations. On June 11, 1863, the 54th was sent with the 2nd South Carolina Volunteers (who were also of African American descent) for a raid against the town of Darien, Georgia. Overall command of the force was with the senior officer, colonel James Montgomery of the 2nd South Carolina. Upon reaching the town, Montgomery set his troops to looting it. Shaw was outraged by this behavior by Union troops. He ordered his troops to limit their seizures to those items that would be useful for the camp, and committed only one company to the task. After the town had been emptied of all valuables and livestock, Montgomery told Shaw, "I shall burn this town." To Shaw the burning of the town appeared to serve no military purpose, and he knew it would create a great hardship to its residents. In a letter to his family he recalled, "I told him I did not want to take the responsibility of it, and he was only too happy to take all of it on his own shoulders." Montgomery had the town burned to the ground. After the regiment's return to camp, Shaw wrote to X Corps Assistant Adjutant General Lieutenant Colonel Charles G. Halpine, seeking clarification of what was required of him. He asked if Montgomery was acting under orders from General Hunter, stating in part "I am perfectly willing to burn any place which resists, or gives some reason for such a proceeding; but it seems to me barbarous to turn women and children adrift in that way; and if I am only assisting Colonel Montgomery in a private enterprise of his own, it is very distasteful to me." It is not clear if Shaw ever received an answer from Halpine, but Montgomery was in fact carrying out a policy supported by Hunter.

Жеке өмір

Шоу 1861 жылы соғыс басталмас бұрын, Нью-Йоркте әпкесі Сюзанна берген опера кешінде Анна Книланд Хаггертимен танысты. 1862 жылы Рождестводан кейін жақын арада екеуі кездесіп, никелесті. Соғысқа байланысты екі тараптың да ата-аналары алаңдасады, бірақ олар 1963 жылдың 2 мамырында, Шоудың полкі аттанбас бұрын бір айдай бұрын үйленді. Той Нью-Йорк қаласында өтті. Жұбайлар қысқа ғана бал айын Хаггертилердің Массачусетс штатындағы Ленокстегі Вент Форт үйінде өткізді. Шоудан екі жарым жас үлкен "Энни" Шоу 28 жасында күйеуін жоғалтты. Соғыстан кейін көп жылдар Еуропада тұрған ол, денсаулығы нашарлағанда ғана отанына оралды. Хаггертилердің мүлігі Джордж пен Сара Морганға сатылды, олар сол жерге үлкен сарай салды. Олар Хаггертилердің үйін де сақтап, Анна Еуропадан қайтып келгенде онда тұруға рұқсат берді. Ол өмірінің соңғы екі жылын бұрынғы отбасылық үйінде өткізіп, 1907 жылы қайтыс болды. Екінші рет тұрмысқа шыққан жоқ. Ол Ленокстағы Хиллдегі шіркеудің зиратына жерленген.

Мұра мен құрмет

Август Сент-Годенске 1897 жылы мамыр айында Бостон орталығында орнатылған Роберт Гулд Шоу ескерткішін жасау тапсырылды. Ол 54-ші Массачусетс полкінің әскерлерін жетектеп бара жатқан Шоудың үлкен мүсіндік фризін жасады, онда әр адамның бет-әлпеті мен сымбатының ерекшелігі көрсетілген. Шоу, Вашингтон (Колумбия округі), азат болғандардың лагерьлерінен өркендеген қала, оның құрметіне аталған. 1871 жылдың 4 желтоқсанында құрылған G. A. R. Post #146, Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласында R. G. Shaw Post деп аталды. Бұл 54-ші Массачусетс полкінен шыққан серіктестерімен бірге құрылған Республикалық армия ветерандарының алғашқы афроамерикандық бөлімшелерінің бірі болды. Шоу Посты 1881 жылы таратылды. 2017 жылы Шоу қайтыс болғанда қолында ұстаған қылышы Массачусетс штатының Гамильтон қаласындағы бір отбасының шатырынан табылды. Иелері, Роберт Шоу Вуд пен Мэри Минтурн Вуд ағайындылары оны Массачусетс тарихи қоғамына сыйға берді. Ол сол жылдың 18 шілдесінде, Шоудың қайтыс болған күнінде жұртшылыққа қойылды. Шоу Азамат соғысы кезінде отбасы мен достарына 200-ден астам хат жазды. Бұл хаттар Гарвард университетінің Хоутон кітапханасында сақтаулы. Бұл жинақтың цифрлық көшірмелері жұртшылыққа қолжетімді. Оның анасы оның хаттарының алғашқы таңдамасын өңдеп, оның бостандықты жою қозғалысының шейіті ретіндегі бейнесін сақтауға тырысты. Рид Митчелл Дунканның "тарихи Шоуды" оқырмандарға толыққанды қайтарып беретінін, оның сол заманға тән ирландтықтар мен афроамерикандықтарға деген көзқарасын да көрсететінін атап өтті. Ол өзімен бірге қызмет еткен ақ немесе қара сарбаздарға қарағанда офицер әріптестері туралы көбірек жазды, бірақ 54-ші полкке деген мақтанышын білдірді. Афроамерикандық ақын Бенджамин Гриффит Броули Шоуды мадақтаған "Менің батырым" атты естелік өлең жазды. Шоу, 54-ші полк және Август Сент-Годенс ескерткіші Чарльз Айвстың оркестрге арналған "Жаңа Англиядағы үш орын" шығармасының тақырыбы болды. Жаңа Англия ақыны Роберт Лоуэлл Шоу және Шоу ескерткіші туралы "Одақтың қаза тапқандары үшін" өлеңінде айтты, ол 1964 жылы сол атпен жарияланды. Эдвард Цвик режиссерлік еткен "Даңқ" (1989) фильмі Шоу және 54-ші Массачусетс жаяу әскер полкінің шайқастары туралы. Кевин Жарртың сценарийі бойынша, Мэтью Бродерик Шоу рөлінде, ал Дензел Вашингтон, Кэри Элвес және Морган Фримен полк сарбаздары рөлінде ойнады. Колм Тойбиннің "Шебер" (2004) романы, негізінен жазушы Генри Джеймс туралы, оның кіші інісі Уилки Джеймстің 54-ші полкте офицер ретінде қатысқан оқиғасын баяндайды.

Augustus Saint Gaudens was commissioned to create the Robert Gould Shaw Memorial, erected on the Boston Common in May 1897. He created a large sculptural frieze of Shaw leading the troops of the 54th Massachusetts Regiment, with the individuality of each man's face and figure expressed. The neighborhood of Shaw, Washington, D. C., which developed from encampments of freedmen, was named for him. G. A. R. Post #146, established on December 4, 1871, was named The R. G. Shaw Post in New Bedford, Massachusetts. It was one of the first all African American Grand Army of the Republic posts, made up of comrades from the 54th Massachusetts. The Shaw Post dissolved in 1881. In 2017, the sword that Shaw was carrying at his death was discovered in the attic of a family home in Hamilton, Massachusetts. The owners, siblings Robert Shaw Wood and Mary Minturn Wood, donated it to the Massachusetts Historical Society. It went on public display on July 18 that year, the anniversary of Shaw's death. Shaw wrote more than 200 letters to his family and friends during the Civil War. These are held in the Houghton Library at Harvard University. Digital facsimiles of this collection are publicly available. His mother edited an early selection of his letters, and worked to preserve a positive image of him as a martyr to the abolitionist cause. Reid Mitchell notes Duncan "returns the historic Shaw" to readers, complete with his bias against the Irish and African Americans, both typical of his time. He wrote more frequently about his fellow officers than either the white or black soldiers who served with him, but expressed pride in the 54th. African American poet Benjamin Griffith Brawley wrote a memorial poem entitled "My Hero" in praise of Shaw. Shaw, the 54th regiment, and Augustus Saint Gaudens's memorial are one of the subjects of Charles Ives's composition for orchestra, Three Places in New England. New England poet Robert Lowell referred to both Shaw and the Shaw Memorial in the poem "For the Union Dead", which Lowell published in his 1964 collection of the same name. The film Glory (1989), directed by Edward Zwick, is about Shaw and the 54th Massachusetts Infantry Regiment, and their battles. Written by Kevin Jarre, it stars Matthew Broderick as Shaw, and Denzel Washington, Cary Elwes, and Morgan Freeman as soldiers of the regiment. Colm Toibin's novel The Master (2004), principally about writer Henry James, recounts the participation of his younger brother Wilkie James as an officer in the 54th Regiment.