Мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін спорт түрлері: параспорт. Дене және зиятектері жетілмегендерге арналған спорттар, жіктелулер және параспорт термині туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мүгедектерге бейімделген спорт түрлері
Sports adapted for players with a disability
Параспорт – дене және зиякерлік мүгеделіктері бар адамдар ойнайтын спорт түрлері. Кейбір параспорттар – мүгедек емес адамдарға арналған спорт түрлерінен бейімделген физикалық жаттығулар, ал басқалары мүгедектер үшін ғана жасалған және мүгедек емес адамдар арасында баламасы жоқ. Мүгедектің төрт түрі бар: денелік, зиякерлік, тұрақты және уақытша. Бәсекелес деңгейде, әртүрлі қабілеттері бар адамдардың шамалас қарсыластармен кездесуіне мүмкіндік беру үшін мүгедектер спортының жіктелу жүйесі қолданылады.
Parasports are sports played by people with a disability, including physical and intellectual disabilities. Some parasports are forms of adapted physical activities from existing non disabled sports, while others have been specifically created for persons with a disability and do not have a non disabled equivalent. Disability exists in four categories: physical, mental, permanent and temporary. At a competitive level, disability sport classifications are applied to allow people of varying abilities to face similar opposition.
Этимология
"Параспорт" термині "параплегия" және "спорт" сөздерінің қосылуынан туындаған. Бұл ұғымды білдіру үшін бейімделіп ойналатын спорт, арнайы спорт, мүгедектер спорты және мүмкіндігі шектеулі адамдар спорты сияқты басқа да терминдер қолданылады. "Паралимпиада спорты" термині де "параспорт" терминімен мағынасы жақын қолданылуы мүмкін, бірақ техникалық тұрғыдан алғанда ол тек Паралимпиада ойындарында өткізілетін спорт түрлерін ғана білдіреді.
The term "parasports" arose as a portmanteau of the words paraplegic and sports. Other terms for the concept include adapted sports, adaptive sports, disability sports, and disabled sports. The term Paralympic sports may also be used interchangeably with parasports, though technically this only refers to sports contested at the Paralympic Games.
Ұйымдастыру және тарихы
Мүгедектерге арналған ұйымдастырылған спортты әдетте мүгедектердің үш негізгі тобына бөледі: есту қабілеті бұзылғандар, физикалық мүгедектері бар адамдар және интеллектуалдық мүгедектері бар адамдар. Әр топтың ерекше тарихы, ұйымдастыру құрылымы, жарыс бағдарламасы және спортқа қатысу жолы бар.
Organized sport for athletes with a disability is generally divided into three broad disability groups: the deaf, people with physical disabilities, and people with intellectual disabilities. Each group has a distinct history, organization, competition program, and approach to sport.
Есту қабілетінің нашарлауы
Саңыраулар спортындағы ресми халықаралық жарыстар 1924 жылы Парижде өткен Саңыраулар ойындарымен басталды, оны Саңыраулар спорты халықаралық комитеті (CISS) ұйымдастырды. Бұл ойындар қазіргі заманғы Естімейтіндер Олимпиадасына (Deaflympics) айналды, оны CISS басқарады. CISS естімейтін спортшылардың саны, спорт алаңындағы ерекше коммуникация қажеттіліктері және спорттың маңызды бөлігі болып табылатын әлеуметтік өзара әрекеттесуді ескере отырып, олар үшін жеке жарыстар өткізеді.
Formal international competition in deaf sport began with the 1924 Paris Silent Games, organized by the Comité International des Sports des Sourds, CISS (The International Committee of Sports for the Deaf). These games evolved into the modern Deaflympics, governed by the CISS, which maintains separate games for deaf athletes based on their numbers, their special communication needs on the sports field, and the social interaction that is a vital part of sports.
Ақыл-ой қабілеті бұзылуы
Ақыл-ой қабілеті бұзылған адамдар үшін спорт 1960 жылдары Арнайы Олимпиада қозғалысы арқылы ұйымдастырыла бастады. Бұл 1962 жылдан бастап Юнис Кеннеди Шрайвер ұйымдастырған жазғы лагерьлер сериясынан туындады. 1968 жылы Чикагода алғашқы халықаралық Арнайы Олимпиада өтті. Бүгінде Арнайы Олимпиада ақыл-ой қабілеті бұзылған адамдарға түрлі спорт түрлерінде жаттығулар мен жарыстар ұйымдастырады. 1986 жылы ақыл-ой қабілеті бұзылған спортшылардың жоғары деңгейдегі жарыстарын қолдау мақсатында Ақыл-ой қабілеті бұзылған адамдар үшін халықаралық спорт федерациясы (INAS FID) құрылды. Бұл Арнайы Олимпиаданың "баршаға спорт" бағытына қарама-қарсы құрылды. Бір кезде ақыл-ой қабілеті бұзылған спортшылар Паралимпиада ойындарына қатысты. Бірақ 2000 жылғы жазғы Паралимпиадада болған алаяқтық оқиғасынан кейін, зияткерлік мүмкіндігі шектеулі деп көрсетілген бірқатар спортшының мүгедек емес екені анықталды, соның салдарынан INAS FID спортшыларына Паралимпиадалық жарыстарға қатысуға тыйым салынды, алайда бұл тыйым кейіннен алынды.
Sports for persons with intellectual disabilities began to be organized in the 1960s through the Special Olympics movement. This grew out of a series of summer camps organized by Eunice Kennedy Shriver, beginning in 1962. In 1968 the first international Special Olympics were held, in Chicago. Today, Special Olympics provides training and competition in a variety of sports for persons with intellectual disabilities. In 1986, the International Sports Federation for Persons with Intellectual Disability (INAS FID) was formed to support elite competition for athletes with intellectual disabilities. This was established in contrast to the more participative, "sport for all" approach of Special Olympics. For a time, athletes with intellectual disabilities were included in the Paralympic Games. After a cheating scandal at the 2000 Summer Paralympics, where a number of athletes participating in intellectual disability events were revealed to not be disabled, INAS FID athletes were banned from Paralympic competition, but the ban on intellectually disabled athletes has since been lifted.
Денелік кемшілік
1911 жылы АҚШ-та "Мүгедектер олимпиадасы" өткізілген кезде дене мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін ұйымдастырылған спорт пайда болды. Сәтті спортшылардың бірі – Уэльстік Уолтер Уильям Френсис, ол жүгіру және күрес жарыстарында жеңіске жетті. Кейіннен оқиғалар көбінесе оңалту бағдарламаларынан өркендеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, көптеген жарақат алған әскери қызметшілер мен азаматтардың қажеттіліктерін қанағаттандыру мақсатында спорт оңалту процесінің маңызды бөлігі ретінде енгізілді. Оңалту мақсатындағы спорт, демалыс спортына, содан кейін бәсекелестік спортқа айналды. Бұл тәсілді алғаш рет Англиядағы Стоук-Мандевилл ауруханасының директоры сэр Людвиг Гаттман қолданды. 1948 жылы Лондонда Олимпиада ойындары өтіп жатқанда, ол Стоук-Мандевиллде мүгедектердің коляскадағы спортшылары үшін жарыс ұйымдастырды. Осыдан IWAS әлемдік ойындары мен Паралимпиада ойындары пайда болды. Бірінші ресми Паралимпиада ойындары, сонымен бірге 9-шы Халықаралық Стоук-Мандевилл ойындары (1952 жылы Голландиялық әскери қызметшілер ойындарға қатысқан кезде "халықаралық" деген сөз қосылды), 1960 жылы Римде өтті. 2-ші, 3-ші және 4-ші Паралимпиада ойындары бір мезгілде 13-ші, 17-ші және 21-ші Халықаралық Стоук-Мандевилл ойындары болды. Дене мүмкіндігі шектеулі адамдарға арналған спорт 1960 жылдардың соңында АҚШ-та Disabled Sports USA арқылы ұйымдастырыла бастады. Disabled Sports USA 1967 жылы мүгедек әскери ардагерлер, соның ішінде Джим Винтерс, Вьетнам соғысынан оралған жарақат алған сарбаздарды оңалтуға көмектесу үшін құрылды және бастапқыда Ұлттық ампутацияланған шаңғышылар қауымдастығы деп аталды. 1970 жылы Хал О'Лири Колорадодағы Уинтер Паркте Мүгедектерге арналған Ұлттық спорт орталығын (NSCD) құрды. Бүгінде NSCD-да 19 білікті оқытушы және 1000-нан астам ерікті бар. Disabled Sports USA – АҚШ-тағы ең ірі ұлттық көп түрлі спорт, көп мүгедектер ұйымдарының бірі, ол жылына 60 000-нан астам жарақат алған жауынгерлерге, жастарға және ересектерге қызмет көрсетеді. 1975 жылы Паралимпиада ойындарына аяқ-қолы жоқ және көру қабілеті бұзылған адамдар да қатыса бастады. 1980 жылдан бастап церебральды параличпен ауыратын адамдарға жарысқа қатысуға рұқсат берілді. 1988 жылдан бастап Халықаралық Олимпиада комитеті мүгедектер спортын (дене мүмкіндігі шектеулілік) бекітуді және оны Ойындардың бір бөлігі ретінде қосуды шешті: Паралимпиада ойындары Олимпиада ойындарынан кейін бірден өтеді. Бұл кестелеу мүгедектер спортына қызығушылықты арттыруға көмектеседі. Швейцариядағы бір веб-сайтта жарияланған зерттеуде халықаралық спорт федерацияларының саны мүгедек спортшылардың санынан көп екені көрсетілді. 2006 жылы аяқ-қолын жоғалтқан немесе аяқ-қолдарында кемшілігі бар адамдар үшін экстремалды спорт түрлерінде бәсекелесу үшін Extremity Games құрылды. Бұл спорт түрін дамытатын College Park Industries компаниясы осы шараны ұйымдастырды. Орландода жаз айларында өткізілетін бұл жыл сайынғы іс-шарада скейтборд, вейкборд, тау шаңғысы, тау велосипеді, серфинг, мото-х және каноэ жарыстары өтеді. Paradox Sports сияқты әртүрлі ұйымдар мүгедектерді спортпен айналысуға ынталандырып, оларды экстремалды спорт қауымдастығына қабылдау арқылы оларды күштендіруге көмектесу үшін құрылды. Сондай-ақ 2006 жылы Халықаралық моторлы коляска футбол федерациясы және АҚШ моторлы футбол қауымдастығы құрылды, олар ойын ережелерін стандарттау және моторлы коляскада отырып ойнайтын адамдар үшін сирек кездесетін командалық спорт түрлерінің біріне қолдау көрсету үшін құрылды – моторлы коляска футбол (немесе моторлы футбол). 2007 жылы Сан-Диегодағы спортшылар, жаттықтырушылар, еріктілер және ата-аналар тобы мүгедектерге арналған спорттық бағдарламаларды жергілікті деңгейде басқару үшін Оңтүстік Калифорниядағы Арнайы Олимпиададан бөлінді. Бұл топ – Ерекше спортшыларға арналған спорт (S4EA) – 5 жастан бастап ересектерге дейінгі дамуында кемшіліктері бар адамдарға қызмет көрсетеді. Мүмкіндігі шектеулі және мүмкіндігі жоқ адамдарды біріктіру арқылы S4EA спортшылардың өзара әрекеттесуіне және S4EA қызмет көрсететін қоғамдастықтардағы ортақ спорттық және демалыс іс-шаралары арқылы достық қарым-қатынас орнатуына үміттеніп отыр. Ұйымның басты назары Сан-Диего округінде болса да, S4EA осы базадан Калифорнияның Вентура және Темекула қалаларында спутниктік бағдарламаларға дейін өсті. Қазіргі уақытта Паралимпиада спортын Халықаралық Паралимпиада комитеті басқа халықаралық спорт ұйымдарымен бірлесіп басқарады. Бүгінде АҚШ-та жарақат алған әскери қызметшілер үшін велосипед спорты, оқ ату, коляскадағы теннис және баскетбол, жеңіл атлетика, бейімделген су спорты және шаңғы спорты сияқты көптеген спорт мүмкіндіктері бар. Армияның жарақат алған жауынгерлер бағдарламасы жарақат алған әскери қызметшілерге отырып ойнайтын волейболды ұсынады, сондай-ақ кейбір ұйымдар жарақат алған әскери қызметшілердің отбасылары мен достарына да спорттық мүмкіндіктер ұсынады. Жарақат алған, ауырып қалған немесе науқас қарулы күштердің қызметшілері мен ардагерлері үшін екі Паралимпиада стиліндегі көп түрлі спорттық іс-шара бар: АҚШ-тағы Warrior Games және Ұлыбританияда бастау алған Invictus Games.
Organized sport for persons with physical disabilities existed as early as 1911, when the "Cripples Olympiad" was held in the U. S. A. One of the successful athletes was Walter William Francis, a Welshman, who won both the running and wrestling championships. Later, events often developed out of rehabilitation programs. Following the Second World War, in response to the needs of large numbers of injured ex service members and civilians, sport was introduced as a key part of rehabilitation. Sport for rehabilitation grew into recreational sport and then into competitive sport. The pioneer of this approach was Sir Ludwig Guttmann of the Stoke Mandeville Hospital in England. In 1948, while the Olympic Games were being held in London, he organized a sports competition for wheelchair athletes at Stoke Mandeville. This was the origin of the Stoke Mandeville Games, from which evolved both the IWAS World Games and the Paralympic Games. The first official Paralympic Games, which were simultaneously the 9th International Stoke Mandeville Games ('international' having been added when Dutch service personnel first took part in the Games in 1952), were held in Rome in 1960. The 2nd, 3rd and 4th Paralympic Games were simultaneously the 13th, 17th and 21st international Stoke Mandeville Games. Sports for persons with physical disabilities began to be organized in the US in the late 1960s through Disabled Sports USA. Disabled Sports USA was established in 1967 by disabled military veterans, including Jim Winthers, to help rehabilitate the injured soldiers returning from Vietnam and originally named the National Amputee Skiers Association. In 1970, Hal O'Leary founded the National Sports Center for the Disabled (NSCD) at Winter Park in Colorado. Today, NSCD has 19 certified instructors and more than 1,000 volunteers. Disabled Sports USA has become one of the largest national multi sport, multi disability organizations in the United States, serving more than 60,000 wounded warriors, youth and adults annually. In 1975, the Paralympic Games expanded to include those with limb amputations and visual impairments. Individuals with cerebral palsy were allowed to compete beginning in 1980. Since 1988, the International Olympic Committee has chosen to validate Disabled Sports (physical disabilities) and incorporate it as a part of the Games: the staging of the Paralympic Games immediately follows the Olympic Games. This scheduling helps to foster greater interest in disabled sports. An investigation published on a Swiss website has shown that more and more International Sports Federations list disabled athletes than any other sportsmen or sportswomen. In 2006, the Extremity Games were formed for people with limb loss or limb difference to compete in extreme sports. College Park Industries, a manufacturer of prosthetic feet, organized this event to give amputee athletes a venue to compete in this increasingly popular sports genre also referred to as action sports. This annual event held in the summer in Orlando, includes competitions in skateboarding, wakeboarding, rock climbing, mountain biking, surfing, moto x and kayaking. Various organizations, such as Paradox Sports, have arisen to help empower and inspire disabled people through equipping and welcoming them into the extreme sports community. Also in 2006, The Federation de Internationale Powerchair Football Association and The United States Power Soccer Association were formed to standardize the rules of play and promote one of the few competitive team sports for motorized wheelchair users — powerchair football (or power soccer). In 2007, a group of athletes, coaches, volunteers, and parents based in San Diego split from Special Olympics Southern California to gain local control over disabled athletics programs. This group – SPORTS for Exceptional Athletes (S4EA) – serves people with developmental disabilities within the age range of 5 years old through adults. By combining people with and without disabilities, S4EA hopes that participating athletes will interact and form lasting bonds of friendship through shared sports and recreational activities in S4EA's served communities. Although the organization's focus is primarily San Diego County, S4EA has grown from this base to satellite programs in Ventura and Temecula, California. Currently, Paralympic sport is governed by the International Paralympic Committee, in conjunction with a wide range of other international sport organizations. Today, there are many sport opportunities throughout the United States for injured service members, including cycling, shooting, wheelchair tennis and basketball, track and field, adapted water sports, and snow skiing. The Army Wounded Warrior Program offers sitting volleyball to injured service members, and some organizations also offer sport opportunities to family and friends of injured service members in addition to the members themselves. Two Paralympic style multi sport events exist exclusively for wounded, injured or sick armed services personnel and veterans: the Warrior Games in the United States and the Invictus Games which originated in the United Kingdom.
Спорт
Мүгеделігі бар адамдар ойнауы үшін спорттың көптеген түрлері бейімделген, сондай-ақ голбол сияқты мүгедек спортшыларға ғана тән бірнеше спорт түрлері пайда болған. Әрбір қозғалыс аясында әртүрлі спорт түрлері әртүрлі деңгейде дамытылады; мысалы, Паралимпиадалық қозғалыстағы барлық спорт түрлері Паралимпиада ойындарының құрамына кірмейді. Бұған қоса, мүгедектер көптеген спорт түрлерімен ресми спорттық қозғалыстардан тыс айналысады. Бейімделген спорт түрлері қоғамға мүгеделік туралы білуге көмектеседі. Олар сондай-ақ мүгеделікпен байланысты стигманы жоюға да мүмкіндік береді.
A wide range of sports have been adapted to be played by people with various disabilities, as well as several that are unique just to disabled athletes, such as goalball. Within each movement, different sports are practiced at different levels; for example, not all sports in the Paralympic movement are part of the Paralympic Games. In addition, many sports are practiced by persons with a disability outside the formal sports movements. Adapted sports help society learn about disability. They also can help remove some of the stigma associated with having a disability.
Оқыту
Осы спортшылар тобындағы аэробтық қабілеттілікті, тыныс алу функциясын және жалпы өмір сүру сапасын арттыру үшін дем алу бұлшықеттерін жаттықтыру (IMT) жаттығу шарасы ретінде қолдануға дәлелдер бар. IMT, әсіресе, тыныс алу бұлшықеттерінің жұмысын жақсартады және күш салғандағы демқынқыс сезімін азайтуға көмектеседі. Мүмкіндігі шектеулі спортшылардағы ұзақ мерзімді физиологиялық бейімделу, сол жастағы спортшылармен салыстырғанда, тыныс алу көлемінің артуын, жоғары деңгейдегі ойлау қабілеттерінің жақсаруын және реакция жылдамдығының ұлғаюын қамтиды.
There is evidence to support that the use of inspiratory muscle training (IMT) as a training intervention can be implemented to increase the aerobic fitness, respiratory function, and overall quality of life in this population of athletes. IMT in particular has been shown to improve respiratory muscle function and might help to reduce dyspnea on exertion. Long term physiological adaptations through prolonged training demonstrated within athletes with disabilities include increased respiratory volume, improved executive functions and increased reaction time among other benefits in relation to non athletes in the same age group.
Қосылу
1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында бірнеше елдер мен ұйымдар мүгедек спортшыларды мүгедек емес спорт жүйесіне енгізу жұмысын бастады. Бұл Олимпиада ойындары мен Достастық ойындары сияқты ірі жарыстарға мүгедектерге арналған жарыстар қосуды және осы спортшыларды мүгедек емес спорт ұйымдарына біріктіруді қамтыды. 1984 жылдан бері Олимпиада ойындарына паралимпиадалық спортшылар үшін көрме жарыстар ұйымдастырылып келеді. Дегенмен, толыққанды медальдық жарыстар енгізілген жоқ және Олимпиада қозғалысында мүгедектердің мәртебесі күмәнді болып қала береді. Достастық ойындарында мүгедектер алғаш рет 1990 жылы Оклендте өткен ойындарға қатысты, содан кейін 1994 жылы көрме шараларында, ал 2002 жылы Манчестерде өткен Достастық ойындарында ұлттық құрамаларының толық құрамы ретінде қатысты. Бұл ойындарды толыққанды инклюзивті халықаралық көп түрлі спорттық жарыс етті. Бұл саясат 2006 жылы Мельбурнда өткен Достастық ойындарында да жалғасты, онда канадалық Шанталь Петитклерк интеграцияланған ойындардың ашылу салтанатында елдің туын алып жүрген мүгедек спортшы болды. Жүзуші Натали дю Туа және жеңіл атлет Оскар Писториус сияқты жеке спортшылар Олимпиада ойындарының ішінде әртүрлі жарыстарда дене мүмкіндігі толық адамдармен тең дәрежеде жарысты. 2013 жылы ФИФА австриялық футболшы Мартин Хофбауэрдің қатерлі ісіктен оң аяғының төменгі бөлігін жоғалтқаннан кейін протездермен бәсекелестік футбол ойнауын жалғастыруға рұқсат берді. Өзін-өзі анықтау теориясы осы деңгейдегі жарыстарға спортшылардың қатысуын түсіндіретін ең дәлелді теориялардың бірі болып табылады. Зерттеулер бұл теорияны, әсіресе, зиякерлік немесе даму қабілеттері шектеулі спортшылар арасында қолдады. Зерттеулер Арнайы Олимпиада және Паралимпиада ойындары сияқты жарыстарға қатысу мотивациясын зерттеуді жалғастыруда. Арнайы Олимпиадаға қатысу себептері жеке тұлғалар мен отбасылардың осы Олимпиада бағдарламаларына қатысуына немесе қатысудан бас тартуына байланысты себептерді ашады. Мүгедектердің спортқа қатысуын арттыру үшін арнайы стратегиялар қолданылуы мүмкін. Бұл ережелерді өзгертуді немесе белгілі бір адамға арналған жаттығуларды бейімдеуді қамтиды. Сонымен қатар, бәсекеге қатыспауға бағытталған жаттығулар мүмкіндігі шектеулі қатысушыларды көбірек қамтуға мүмкіндік береді. Зиякерлік қабілеттері шектеулі балаларды мүгедек емес спортшылармен бірге ойнайтын спорттық бағдарламаларға қосу осы балалардың негізгі спортқа көбірек араласуына, күнделікті өмірлеріне дене белсенділігін енгізуіне және мүгедек емес балалармен қарым-қатынастарын арттыруына ықпал етеді. Мүгедектер спорттық бағдарламаларға қатысқанда түрлі қолдау түрлерін алуы маңызды, мысалы, жаттықтырушылар мен басқа спортшылардың тікелей қолдауы, ата-аналардың жанама қолдауы және терапиялық иттердің көмегі. Жарыстарды балалардың әртүрлі қабілеттеріне сай өзгерту керек, ал жарыстар бәсекелестікке жатпайтын жағдайда, инклюзивтілік жеңілдетіледі. 1990 жылдан бері Арнайы Олимпиаданың Біріккен спорты спорттық жаттығулар мен жарыстар арқылы әлеуметтік интеграцияны насихатап келеді. Бұл бастама бүкіл әлемге тарады және қазір әлемнің 127 елінде 700 000-нан астам ойыншы қатысады. Біріккен спорттың қағидасы қарапайым: бірге жаттығу және бірге ойнау – достық пен түсіністікке жететін ең жылдам жол. НБА жыл сайынғы NBA Cares Special Olympics Unified Basketball Game-ді НБА All Star Weekend-і кезінде демеушілік етіп, Біріккен спортты қолдаушы болып келеді. Уолт Дисней компаниясы, ESPN және Арнайы Олимпиада да екі жылдық жаһандық бастама бойынша жұмыс істейді, ол спорттың күшін пайдаланып әлеуметтік интеграция мен қабылдау ортасын құруға бағытталған. Мүгедек жүргізушілер толыққанды мүмкіндігі бар жүргізушілермен автоспортта жарысқан, мысалы Алекс Занарди, Альберт Лловера, Клей Регаццони және Джейсон Уотт.
Beginning in the late 1980s and early 1990s, work began within several countries and organizations to include athletes with disabilities in the non disabled sport system. This included adding events for athletes with disabilities to major games such as the Olympic Games and the Commonwealth Games, and integration of these athletes into non disabled sports organizations. Since 1984, the Olympics have included exhibition events for Paralympic athletes. However, integration of full medal events has not taken place, and the status of athletes with a disability in the Olympic movement remains controversial. Within the Commonwealth Games, athletes with a disability were first included in 1990 Auckland Commonwealth Games, then at the exhibition events in 1994, and at the 2002 Manchester Commonwealth Games they were included as full members of their national teams, making these the first fully inclusive international multi sport games. This policy has continued with the 2006 Melbourne Commonwealth Games, where Canadian Chantal Petitclerc became the first athlete with a disability to carry her country's flag in the Opening Ceremonies of an integrated games. Individual athletes such as swimmer Natalie du Toit and track athlete Oscar Pistorius have competed as equals against able bodied athletes at various events including the Olympic Games. 2013 the FIFA decided that Austrian footballer Martin Hofbauer can continue to play competitive football with prosthetics after he lost his right lower leg due to cancer. The self determination theory has been one of the most proven theories on how athletes participate in competitions of this level. Studies have supported this theory especially in intellectually or developmentally disabled athletes. Studies have continued to question the motivation for joining such competitions like the Special Olympics as well as the Paralympic Games. The Motivations for joining the Special Olympics uncover themes among individuals and families for their participation or abstention from these Olympic programs. There are specific strategies that may be employed to increase inclusion of people with disabilities in sports. This includes modifying rules or adapting activities for a particular individual. As well, maintaining a non competitive focus helps to increase the inclusion of participants with disabilities. Including children with intellectual disabilities in sports programs in which they play with non disabled athletes results in these children becoming more involved in mainstream sports, incorporating more physical activity in their daily lives and it increases their interactions with children who are not disabled. It is important for children with disabilities to get different types of support while participating in sports programs, for example, direct support from coaches and other athletes, indirect support from parents and non human support from therapy dogs. Activities should be modified to suit different types of children's abilities and inclusivity is easier when activities are non competitive. Since the 1990s, Special Olympics Unified Sports have been promoting social inclusion through shared sports training and competition. This initiative has expanded globally and now involves more than 700,000 players in 127 countries worldwide. The principle behind unified sports is simple: training together and playing together is a quick path to friendship and understanding. The NBA has been a major supporter of Unified Sports, sponsoring the annual NBA Cares Special Olympics Unified Basketball Game during the NBA All Star Weekend. The Walt Disney Company, ESPN and Special Olympics are also working on a two year global initiative that will leverage the power of sports to promote an environment of social inclusion and acceptance. Disabled drivers have competed in motorsport versus fully able drivers; for example Alex Zanardi, Albert Llovera, Clay Regazzoni and Jason Watt.