Кіріспе
Британдық автокөлік өндірушісі
The Standard Motor Company Limited – 1903 жылы Реджинальд Уолтер Модслейдің Англияның Ковентри қаласында құрған автокөлік өндірушісі. Ұзақ жылдар бойы ол Vanguard қозғалтқышымен жұмыс істейтін Ferguson TE20 тракторларын өндірді. 1959 жылы Standard-тың барлық трактор активтері Massey Ferguson компаниясына сатылды. Standard 1945 жылы Triumph компаниясын сатып алды және 1959 жылы ресми түрде өзінің атын Standard Triumph International деп өзгертті, содан кейін барлық өнімдеріне Triumph тауарлық белгісін қолдана бастады. Жаңа еншілес компания The Standard Motor Company Limited деген атқа ие болды және топтың өнімдерін өндіруді қабылдады. Standard атауы Ұлыбританияда соңғы рет 1963 жылы, ал Үндістанда 1988 жылы қолданылды.
190314
Модсли, көрнекті инженер Генри Модслидің шөбересі, сер Джон Вольф Барридің жетекшілігімен азаматтық инженер ретінде оқыған. 1902 жылы ол өзінің ағайындысы Сирил Чарльз Модслидің «Модслей мотор компаниясында» теңіздік ішкі жану қозғалтқыштарын жасауға қосылды. Теңіз қозғалтқыштары жақсы сатылмады, сондықтан 1902 жылы олар автомобильге арналған алғашқы қозғалтқышын жасады. Ол тізбекті шассиге орнатылды. Александр Крейг жобалаған үш цилиндрлі қозғалтқыш.
1906 жылдың соңында өндіріс үлкен үй-жайларға көшірілді және өнім 6 цилиндрлі модельдерге шоғырландырылды. 16/20 ат күші бар туристік машинаның бағасы 450 фунт стерлинг болды. Бұл соманың қаншалықты екенін суретшінің аптасына 3 фунт тапқанынан білуге болады. 1907 жылы Фрисвелл компания төрағасы болды. Ол оның беделін арттыру үшін көп еңбек етті, нәтижесінде сұраныс өсіп, Ковентридегі Кэш-Лейндегі үлкен бір қабатты ғимаратты сатып алу қажет болды. 1909 жылы Лондонда өткен Империялық баспасөз конференциясына қатысқан Ұлттар Достастығы редакторларына 20 автомобильден тұратын 16/20 туристік машиналар флоты жеткізілгеннен кейін бұл да жеткіліксіз болды. 1909 жылы компания алғаш рет танымал «Union Flag» белгісін қолданды, ол Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін радиатор эмблемасының маңызды бөлігі болды. 1911 жылға қарай көліктердің ассортименті кеңейді, 8 ат күші бар модель көптеп өндірілді, ал шотланд миллионері үшін екі 70 ат күші бар автомобильге арнайы тапсырыс орындалды. Фрисвеллдің ықпалы 1911 жылы Дели Дурбарында король Георг V және оның серіктері, соның ішінде Үндістанның вице-королі үшін жетпіс 4 цилиндрлі 16 ат күші бар автомобильдерді жеткізумен аяқталды. 1912 жылы Фрисвелл «Standard» компаниясындағы үлесін C. J. Бэнд пен Зигфрид Беттманға сатты, ол «Triumph Motor Cycle Company» (кейін «Triumph Motor Company» аталды) компаниясын құрған болатын. Сол жылы алғашқы коммерциялық көлік шығарылды, ал 4 цилиндрлі «S» моделі 195 фунт стерлингке ұсынылды, ол кең ауқымды өндіріске енгізілген алғашқы модель болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін 1600 автомобиль өндірілді, оның 50-сі автомобиль өндірісінің соңғы аптасында жасалды. Бұл автомобильдер үш жылдық кепілдікпен сатылды. 1914 жылы «Standard» компаниясы акционерлік қоғамға айналды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде компания 1000-нан астам ұшақ өндірді, оның ішінде Корольдік ұшақ фабрикасының B.E.12, R.E.8, Sopwith Pup және Bristol F.2B үлгілері, бұл жаңа жұмыс орындарында жасалды. Олар 1916 жылдың 1 шілдесінде Canley-де ашылды. Кейіннен Canley операциялардың негізгі орталығына айналды. Мұнда стандарттау одан әрі дамытылды, 9 а.к. төрт цилиндрлі және 15 а.к. алты цилиндрлі қозғалтқыштардың кузовдары тек капоттың ұзындығымен ғана ерекшеленді. Үлкен Тоғызыншы үлгіге Үлкен Он Екінші үлгі жақын уақытта қосылды, ал 1931 жылдың екінші жартыжылдығындағы сатылымдар алдыңғы жылдың барлық сатылымын арттырды. 1932 жылы Глостер герцогы Canley зауытына сапар жасады, ол Canley павильонын ашып, жаңа 6 цилиндрлі модельді қабылдады. Компанияның негізін қалаушы және төрағасы Реджинальд Модслей 1934 жылы зейнеткерлікке шықты және көп ұзамай, 1934 жылдың 14 желтоқсанында 64 жасында қайтыс болды. Оның орнын 1920 жылдан бері Standard директоры және Coventry заңгері Чарльз Джеймс Бэнд (1883–1961) төраға ретінде алмастырды және 1954 жылдың басына дейін осы қызметте болды, бірақ сэр Джон Блэк зейнеткерлікке шыққанға дейін қысқа мерзімге тағайындалды. 1935 жылы барлық өндіріс Canley орналасқан жерге көшірілді. Ауқымды қайта ұйымдастыру жүргізілді, оның ішінде бояу цехында автомобильдердің толық боялуын қамтамасыз ететін үздіксіз жол салынды. 1930 жылдары жаңа үлгілердің арқасында жағдай жақсарды, Standard Nine және Standard Ten төмен және орта сегменттерге бағытталды. 1935 жылғы автокөлік көрмесінде жаңа Flying Standards ұсынылды, олар (жартылай) ағымдағы корпусқа ие болды. Flying Standards 1936 жылы нарыққа шықты, олардың ерекше ағымдағы көлбеу артқы бөлігі барлық Nine, Twelve, Sixteen және Twenty үлгілерін іс жүзінде алмастырды. Flying Standards радиатор торшасының суартөбеге айналуы және бұрынғы алға қараған орнына кері бағытталған Union Jack белгісінің болуына байланысты осылай аталды. Flying Nine, Flying Ten, Flying Twelve және Flying Fourteen төрт цилиндрлі қозғалтқыштармен жабдықталған, ал Flying Sixteen және Flying Twenty алты цилиндрлі қозғалтқыштармен жабдықталған. 1938 жылы Fletchampstead-те жаңа зауыт ашылды. Сол жылы Standard Flying Eight ұшағын ұсынды. Flying Eight Flying Nine-дағыдан кішірек жаңа төрт цилиндрлі қозғалтқышқа ие болды және ол тәуелсіз алдыңғы серпімділікпен жабдықталған алғашқы британдық сериялық жеңіл седан болды. 1938 жылы Flying Ten және Flying Twelve үлгілеріне де тәуелсіз алдыңғы серпімділікпен жаңа шасси берілді. 1939 жылдың ортасында Banner Lane-дегі әуе қозғалтқыштары зауытының құрылысы басталды және 1940 жылы өндіріс басталды. Ол Әуе министрлігі үшін Standard компаниясы басқаруында болды. Соғыстан кейін Standard Banner Lane-ді жалға алып, Гарри Фергюсонмен бірлесіп, Фергюсон тракторларын өндіру үшін пайдаланды. Соғыс басталғанға дейін Standard компаниясының жылдық өндірісі шамамен 50 000 дананы құрады.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Компания Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де машиналарын өндіруді жалғастырды, бірақ енді олар негізінен қосымша жабдықталған ("Tillys") кузовтармен шығарылды. Дегенмен, соғыс жылдарындағы ең танымал өнім – де Хавилленд Москито ұшағы болды, оның ішінде FB VI нұсқасы ең көп, 1100-ден астам данасы жасалды. Сонымен қатар, 750 Airspeed Oxford, 20 000 Bristol Mercury VIII қозғалтқышы және 3 000 Bristol Beaufighter фюзеляждары өндірілді. Соғыс кезеңіндегі басқа өнімдерге 4000 Beaverette жеңіл бронеавтомобилі және жеңіл "Jeep" түріндегі көліктің прототипі кірді.
Соғыстан кейінгі жылдар
Бейбітшілік орнағаннан кейін, 1776 см³ қозғалтқышымен және 14 ат күшімен сатылған соғысқа дейінгі сегіз және он екі модельдері 1939 жылдан бері сақталған құралдарды пайдалана отырып, өндіріске оралуы тез болды. Одан да маңыздысы, 1945 жылы сэр Джон Блэк 75 000 фунт стерлингке «Траймф Мотор Компаниін» сатып алды. «Траймф» 1939 жылы таратылған, ал енді «Standard» компаниясының толық құрамындағы еншілес компаниясы – «Triumph Motor Company (1945) Limited» болып қайта құрылды. «Траймф» зауыты қала орталығына жақын орналасқан және бомбалау кезінде толығымен қирады. Сонымен қатар, кішкентай «Фергюсон» компаниясының тракторын жасау бойынша тиімді келісім жасалды. Блэк бұл келісімді жаңа автомобильдерді әзірлеуге қаржы жинау үшін табысты арттыру құралы ретінде қарастырды.
Фергюсон тракторы
1945 жылдың желтоқсан айында Standard Motor Company Limited Гарри Фергюсонның тракторларын өндіру жөнінде келісімге келгенін және соғыс кезінде Standard компаниясы басқарған Әуе министрлігінің Banner Lane Coventry-дегі көлеңкелі зауыты осы жоба үшін пайдаланылатынын хабарлады. Бұл тракторлар Шығыс жарты шар үшін, ал Фергюсон тракторларын Америкадағы Ford компаниясы Батыс жарты шар үшін өндіретін болды. Өндіріс 1946 жылы басталуы күтілуде. Фергюсон тракторлар мен оларға қоса берілетін құрал-жабдықтарды өз алдына сатып алып, сондай-ақ оларды сатумен айналысатын болады.
Стандартты авангард
1948 жылы Standard маркасы үшін бір модельдік саясат қабылданды (жаңа Triumph модельдерімен қатар), 2 литрлік Standard Vanguard моделінің енгізілуімен. Оның дизайнын Уолтер Белгроув американдық үлгіде жасады және ол соғысқа дейінгі барлық модельдерді толығымен алмастырды. Осылай аталған модель – британдық ірі өндірушілердің соғыстан кейінгі алғашқы толыққанды жаңа дизайны болды. «Қоңырауша» пішіндес Vanguard Phase 1 1953 жылы «тік қырлы» Phase 2, ал 1955 жылы толығымен жаңа Phase 3 үлгілерімен ауыстырылды. Бұл өзгерістер Sportsman, Ensign, Vanguard Vignale және Vanguard Six сияқты түрленулерге әкелді.
Стандартты сегіз және он
Бір модельдік саясат 1953 жылға дейін сақталды, содан кейін жаңа Standard Eight үлкендігі шағын автомобиль қосылды. Ол 481 фунт стерлинг, 7 шиллинг, 6 пенниге ұсынылды – бұл нарықтағы ең арзан төрт есікті седан еді, бірақ ол тәуелсіз алдыңғы серікпемен, гидравликалық тежегіштермен және үнемді О.Х.В. қозғалтқышымен жабдықталған. Осы уақытта, сол ғимараттың басқа бөлігінде Standards компаниясы мүлдем басқа қозғалтқышты – Rolls Royce Avon реактивтік авиациялық қозғалтқышын өндірді, оның 415 данасы 1951 және 1955 жылдар аралығында жасалды. 1954 жылы Eight моделіне кең хромдалған тормен жабдықталған, сәл қуаттырақ Standard Ten қосылды.
Қозғалтқыштар
II фазалық Vanguard, I фаза сияқты, 2088 куб.см 4 цилиндрлі "ылғалды жеңді" қозғалтқышпен жабдықталған, енді компрессия қатынасы шамалы арттырылып, 68 а.к. қуат өндірді. Бұл қозғалтқышты қосымша ауа қабылдау жүйесі және екі бір барабанды Solex карбюраторларын пайдалану арқылы өзгертуге болады, нәтижесінде 90 а.к. қуатқа қол жеткізіледі. Әдетте, II фазалық қозғалтқыш 85 мм х 93 мм поршеньдерімен және бір Solex карбюраторымен жабдықталған. Standard Motors сол кезде осы қозғалтқыштардың көп бөлігін АҚШ-та таратылған Ferguson тракторларына жеткізді.
Стандартты плакат
1957 жылы "Ондық" модельінен кейін, өте айқын құйрық қанаттары бар "Стандартты панно" шықты, бірақ 1953 жылғы "Стандартты сегіздікке" қарағанда құрылымдық өзгерістері азда болды. "Ондық" үшін опция ретінде, ал "Пеннантқа" стандартты жиынтық ретінде "Gold Star" қозғалтқышы ұсынылды, ол стандартты 948 см³ қозғалтқышқа қарағанда жоғары қуат пен серпімділік беретін жайылған қозғалтқыш болды. Дилерлерден әртүрлі білдектік осі мен екі карбюраторлы басқа да күйрету жиынтығын алуға болады. "Сегіздік", "Ондық" және "Пеннант" үшін беріліс қорабына арналған овердрайвтан басқа, "Standrive" жартылай автоматты беріліс қорабы да қол жетімді болды, ол беріліс ауысқанда аспапты автоматты түрде басқаратын.
Triumph TR2 (Триумф ТР2)
Сол жылы "8" ұсынылғанмен қатар, Лондон автосалонында тағы бір автомобиль көрсетілді. Бұл Triumph 20TS – модификацияланған Standard '8' шассиі және Vanguard қозғалтқышы бар спорттық екі орындық автомобиль. 20TS-тің багаждық кеңістігінің жетіспеуі және қанағаттандырмас өнімділігі мен басқарылуы өндірісті келесі жылға дейін ықпалдастырды, сол кезде шасси мен күш беріліс жүйесі жетілдіріліп, кузов кең көлемді багаждық бөлімді қосу үшін қайта жасалды. Автомобиль "Standard" емес, "Triumph" деп таңбаланды және Triumph TR2 жеңіске жетті. Кен Ричардсон Бельгиядағы Жаббеке тас жолында сәл өзгертілген автомобильде үлкен жетістікке қол жеткізді. Бұл жарияланымның нәтижесінде Morgan, Peerless, Swallow және Doretti сияқты шағын өндірушілер Standard Motor Company компаниясынан қозғалтқыштар мен басқа да құрамдас бөліктерді сатып алды.
Стандартты Atlas фургоны
1958 жылы Standard Atlas панельді фургон және пикап алғаш рет сатылымға шығарылды, бұл кабинадан қозғалтқыш орналасқан конструкция болатын. Бастапқыда ол Standard 10 көлігінен алынған 948 см³ қозғалтқышын пайдаланды, бірақ 6.66:1 беріліс қатынасымен де бұл көлікке қуаты жетіспеді. 1961 жылы Atlas Major ұсынылды және түпнұсқа 948 см³ Atlas көлігімен бірге сатылды. Бұл нұсқада Standard 1670 см³ ылғал қабатталған қозғалтқыш қолданылды, ол Vanguard көліктерінің әртүрлі қуаттарында және Ferguson тракторында да пайдаланылған. Осы қозғалтқыш Triumph TR2, TR3 және TR4 спорттық көліктерінде де қолданылды. Бұл үлкен қозғалтқышты пайдалану үшін кабинаның ішкі бөлігі мен алдыңғы шассиі толыққанды қайта жобалануы қажет болды. Көліктердің сапасы жоғары болғанмен, бағасы бәсекеге төтеп бере алмады, нәтижесінде сатылымдар салыстырмалы түрде аз болды. 1963 жылы Atlas Major Standard 15 болып өзгертілді, ал 2138 см³ қозғалтқышы бар ұзын дөңгелек базасы бар нұсқасы Standard 20 аталды. Сол жылы Leyland компаниясы Standard атауын алып тастап, осы модельдерді Leyland 15 және Leyland 20 деп жедел түрде қайта атады. 1968 жылы Ұлыбританияда өндіріс тоқтатылған кезде барлық нұсқалар 2138 см³ қозғалтқышымен жабдықталды және Leyland 20 деп белгіленді. Бұл көліктер Канадаға және басқа да шетел нарықтарына экспортталғанда Triumph маркасымен сатылды. Фургонның құрал-жабдықтары Ұлыбританияда өндіріс тоқтатылғаннан кейін Үндістанға экспортталды, онда осы көлік 1980 жылдарға дейін өндірісте болды.
Жеңіс хабаршысы
1950 жылдардың соңына қарай шағын "Стандарттар" Ұлыбритания нарығында көбірек заманауи бәсекелестерге ұтыла бастады, ал "Triumph" атауы одан тиімдірек сауда белгісі деп есептелді; сондықтан 1959 жылы "Сегіз", "Он" және "Пеннант" модельдерін алмастырған автомобиль "Triumph Herald" деп аталды, оның көптеген механикалық бөліктері шағын "Стандарттардан" алынған. Жеке шасси және тәуелсіз артқы серікпелі аспаға қарамастан, дифференциалы, доңғалақ өскірлері, тежегіштері, қозғалтқышы және қоробкасы соңғы "Стандарт Пеннант" модельдерімен бірдей болды. "Herald" құрастыру үшін компания 1916 жылы "Стандарт" сатып алған Канли зауытында жаңа құрастыру цехын салуға 2,5 миллион фунт стерлинг инвестициялады. Үш қабатты ғимаратты салғандар 250 мың тонна топырақ және тас-қиыршық тас қазып шығарды. Ғимараттың ішінде әлемдегі ең заманауи автомобиль құрастыру зауыттарының бірі болуға жабдықталған үш 1300 футтық құрастыру желісі орналасқан. Бұл компанияның Канлидегі осындай ауқымды соңғы инвестициясы болды: "Rover" компаниясымен біріккеннен кейін инвестициялық шешімдер жаңа Солихалл зауытына басымдық берді.
Шетелдік өсімдіктер
Австралия, Франция, Үндістан және Оңтүстік Африкада шетелдегі өндіріс орналасқан заводтар ашылды. Канада, Ирландия және Жаңа Зеландияда шетелдегі құрастыру орналасқан заводтар ашылды.
Сэр Джон Блэк
1954 жылдың 31 тамызында аяқталған жылы Standard компаниясы 73 000 автомобиль және 61 500 трактор жасап сатты, олардың көп бөлігі – жартысынан астам – экспортқа жіберілді. Соғыстан бері Standard 418 000 автомобиль және 410 000 трактор жасап сатты, олардың да көп бөлігі – жартысынан астам – экспортталды. 1929 жылы Standard компаниясының сол кездегі қиын жағдайдағы бизнесіне директор болып тағайындалған, 1930 жылдан бері бас менеджер, ал 1934 жылы басқарушы директор болған белсенді Сер Джон Блэк, сол жылы ауыр автомобиль апатынан кейін Standard компаниясының төрағасы және басқарушы директоры лауазымынан кетті. Оған (әйелімен және жақын достарымен кеңескеннен кейін) төраға және басқарушы директор лауазымдарынан, сондай-ақ директорлар кеңесінің құрамынан бас тарту ұсынылды. Оның орынбасары және ұзақ жылдар бойы жеке көмекшісі болған Алик Дик (1916–1986) басқарушы директор лауазымын иеленді. Әуе маршалы лорд Теддер төраға болып тағайындалды, ол 1960 жылдың соңында Leyland Motors компаниясы Standard компаниясын сатып алғанға дейін бұл лауазымды сақтап қалды. Алик Дик 1961 жылдың тамызында қызметтен кетті, себебі Leyland компаниясы Standard компаниясының үлкен шығындарын ескере отырып, басқарманы қайта ұйымдастырды. Компания одан әрі кеңейтуге мүмкіндік беру үшін серіктестерді іздеуді бастады және Chrysler, Massey Harris Ferguson, Rootes Group, Rover және Renault компанияларымен келіссөздер жүргізді, бірақ олар нәтижесіз аяқталды.
Лейленд Моторс
Standard Triumph компаниясы 1960 жылы Leyland Motors компаниясымен 20 миллион фунт стерлингке сатылып алынды. Соңғы Standard, Ensign Deluxe үлгісі 1963 жылдың мамыр айында Ұлыбританияда шығарылды, одан кейін Vanguard модельдері Triumph 2000 үлгісімен алмастырылды. 1968 жылы Leyland British Leyland Motor Corporation (кейін BL) болып қайта құрылғаннан кейін Triumph өндірісі жалғасты. Standard таңбасы 1970 жылдың 17 тамызында компания енді Triumph Motor Company деп аталатыны туралы күрт жарияланғаннан кейін тоқтатылды. Содан бері Standard атауы Еуропада қолданылмайды, ал Triumph немесе Rover Triumph BL еншілес компаниясы 1980 жылы зауыт жабылғанға дейін Ковентридегі Канлидегі бұрынғы Standard инженерлік және өндіріс кешендерін пайдаланды.
BMW
BMW 1994 жылы BL компаниясының мұрагері Rover Group-ты сатып алғаннан кейін Standard және Triumph брендтерін иеленді. 2000 жылы Rover компаниясының көп бөлігі сатылғанда, BMW Triumph, Mini және Riley брендтерімен қатар Standard брендін де сақтап қалды. 2001 жылы British Motor Heritage басшылығы BMW компаниясынан осы компанияны сатып алғанда Standard брендіне құқық алды. MG Rover компаниясы Tata Indica көлігін импорттау мақсатында Standard атауын қайта жаңғырту мүмкіндігі талқыланды. Бірақ, брендтің BMW-ға тиесілігіне байланысты себептерге байланысты, автомобиль Rover CityRover деп аталды.
Үндістандағы стандарт
Standard атауы 1960 жылдары Ұлыбританияда жоғалып, бірақ Үндістанда тағы екі онжылдыққа сақталды. Standard Motor Products of India Ltd компаниясы Triumph Herald-ты ‘Standard Herald’ деп атап, 1960 жылдары негізгі 948 куб.см қозғалтқышпен шығарды. Жылдар бойы жергілікті компоненттердің үлесі артып, дизайн өзгерістері енгізіліп, 1960 жылдардың соңында Үндістан нарығы үшін эксклюзивті төрт және бес есікті универсал модельдері жасалды. 1970 жылдан кейін Standard Motor Products British Leyland компаниясымен байланысын үзді және 1972 жылы Herald негізіндегі жаңа төрт есікті Standard Gazel моделін ұсынды. Көлікте бұрынғыдай 948 куб.см қозғалтқыш қолданылды, бірақ Herald-тың серпінді осьін үнді сатып алушылар мен механиктер жақтырмағандықтан, қатты артқы ось орнатылды. Үндістанның алғашқы өндірістік машинасы саналатын Gazel, өндірушінің лицензиясын сақтау мақсатымен 1977 жылға дейін шағын көлемде өндірілді. Компания толығымен "Standard 20" деп аталатын Leyland 20 моделіне негізделген коммерциялық көліктерді өндіруге көшкендіктен, 1985 жылға дейін Standard автомобильдерін шығару тоқтатылды. Сол жылы қайта таңбаланған Rover SD1 – Standard 2000 моделі таныстырылды. Көлік биіктеп, 1991 куб.см Standard Vanguard қозғалтқышымен жабдықталды, себебі компания бұл модельде Rover-дің түпкілікті қозғалтқышын пайдалануға лицензия ала алмады. Қымбаттылығы мен ескіргендігіне байланысты, сондай-ақ Үндістанда жапон және басқа да жаңа, отынды үнемдейтін технологиялы көліктермен бәсекелестік туындағандықтан, бұл модель сәтті болмады. 1988 жылы өндіріс тоқтатылды, сонымен бірге Ченнай маңындағы Перунгалатурдағы зауыт та жұмысын тоқтатты. Бұл оқиға SD1-дің соңғы үлгілері британдық сауда орындарынан кеткенмен (өндіріс 1986 жылы аяқталған, бірақ қоры тағы екі жылға жетті) бірге болды. Компанияны жандандыруға жасалған сәтсіз әрекеттерден кейін, 2006 жылы ғимараттар аукционға шығарылды, ал Ұлыбританияның Rimmer Bros. компаниясы SD1-дің барлық қолданылмаған бөлшектерін сатып алды. Осы оқиға Standard таңбасының тарихының аяқталғанын білдірді.
191939 жыл
Жыл Түрі Жылдамдық Қозғалтқыш Өндіріс 1919–21 9.5 ж.к. Модель SLS 1328 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1921–23 8 ж.к. 1087 см³ жоғарғы клапанды 4 цилиндрлі 1921–23 11.6 ж.к. SLO 1598 см³ жоғарғы клапанды 4 цилиндрлі 1922–26 13.9 ж.к. SLO 4 1944 см³ жоғарғы клапанды 4 цилиндрлі 1923–27 11.4 ж.к. V3 1307 см³ жоғарғы клапанды 4 цилиндрлі 1926–28 13.9 ж.к. V4 1944 см³ жоғарғы клапанды 4 цилиндрлі 1927–28 18/36 ж.к. 2230 см³ жоғарғы клапанды 6 цилиндрлі 1927–30 9 ж.к. 1153 немесе 1287 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1929–33 15 ж.к. 1930 немесе 2054 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1930–33 9.9 ж.к. Big Nine 1287 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1931–35 20 ж.к. Envoy 2552 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1932–33 Little Nine 1006 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1932–33 Little Twelve 1337 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1932–33 Big Twelve 1497 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1934 12/6 1497 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1934–35 10/12 Speed Model 1608 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1934–36 Nine 1052 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1934–36 Ten 1343 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1934–36 Twelve 1608 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1934–36 Sixteen 2143 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1935–36 Twenty 2664 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1937–38 Flying Ten 1267 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1937–40 Flying Twelve 1608 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1937–40 Flying Nine 1131 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1937–40 Flying Light Twelve 1343 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1937–40 Flying Fourteen 1608 см³ немесе 1776 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі 1936–40 Flying Sixteen 2143 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1936–40 Flying Twenty 2663 см³ төменгі клапанды 6 цилиндрлі 1936–38 Flying V8 2686 см³ төменгі клапанды V 8 цилиндрлі 1938–40 Flying Eight 1021 см³ төменгі клапанды 4 цилиндрлі