Рэймонд Берри: Американ футбол тарихындағы аңыз

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1933 жылы туған)

Реймонд Эммет Берри-кіші (1933 жылдың 27 ақпанында туған) – Ұлттық футбол лигасының (NFL) бұрынғы американдық футболшысы және жаттықтырушысы. Ол 1955 жылдан 1967 жылға дейін «Балтимор Колтс» командасы үшін split end ретінде ойнады, ал көмекші жаттықтырушы қызметтерінен кейін 1984 жылдан 1989 жылға дейін «Нью-Ингланд Патриотс» командасының бас жаттықтырушысы болды. «Колтс» командасында Берри үш рет қабылдау мен қабылдау көрсеткіштері бойынша және екі рет тачдаун бойынша NFL-де көшбасшы болды, сондай-ақ алты рет «Про Боулға» шақырылды. «Колтс» бірқатар NFL чемпионаттарын жеңіп алды, соның ішінде 1958 жылғы NFL чемпионаты – «Ең ұлы ойын» деп белгілі болған матчта, онда Берри 178 ярдқа 12 пас қабылдап, бір тачдаун соқты. Ол қабылдау мен қабылдау көрсеткіштері бойынша NFL-дің барлық уақыттағы рекордсмені ретінде зейнетке шықты. Жоғары мектепте және колледжде аз ғана пас алғаннан кейін, Берри 1954 жылғы NFL драфтының 20-шы таңдауында «Колтс» командасымен таңдалды және команданың құрамына ілеуі қиын болды. Кішкентай бойлы және қарапайым болғанымен, ол Профутбол Даңқы залына жол тауып, футбол тарихындағы сәтті оқиғалардың бірі ретінде танылды. Ол жоғары физикалық қабілетсіздігін қатаң жаттығулармен және егжей-тегжейге назар аудару арқылы толықтырды, сонымен қатар жолмен жүгірудегі шеберлігімен және сенімділігімен көзге түсті. Берри квотербек Джонни Юнитастың сүйікті ойыншысы болды, және олар заманаларының ең тиімді пас беруші-қабылдаушы жұбы ретінде танылды. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Берри «Даллас Каубойс», «Арканзас Рейзорбэкс», «Детройт Лайонс», «Кливленд Браунс» және «Патриотс» командаларының wide receiver-ларын жаттықтырды. 1984 жылы «Патриотс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және 1989 жылға дейін осы лауазымда қызмет етіп, 48 жеңіс және 39 жеңіліс көрсетті. Берри 1985 жылғы маусымнан кейін «Патриотс» командасын XX Суперкубокқа жеткізді, онда олар «Чикаго Беарс» командасынан 46:10 есебімен жеңілді. Ойыншылық карьерасының табыстары үшін Берри 1973 жылы Профутбол Даңқы залына енгізілді. Ол NFL-дің 75 жылдығына арналған құрама командасының мүшесі және NFL-дің алғашқы 75 жылдығындағы ең үздік ойыншылардың бірі, сондай-ақ NFL-дің 100 жылдығына арналған құрама командасына бірауыздан енді. Оның 82 нөмірі «Индианаполис Колтс» командасымен зейнеткерлікке жіберілді және ол «Патриотс» командасының 1980-ші жылдардың үздік ойыншыларынан тұратын құрама командасының мүшесі.

Raymond Emmett Berry Jr. (born February 27, 1933) is an American former football player and coach in the National Football League (NFL). He played as a split end for the Baltimore Colts from 1955 to 1967, and after several assistant coaching positions, was head coach of the New England Patriots from 1984 to 1989. With the Colts, Berry led the NFL in receptions and receiving yards three times and in receiving touchdowns twice, and was invited to six Pro Bowls. The Colts won consecutive NFL championships, including the 1958 NFL Championship Game—known as "The Greatest Game Ever Played"—in which Berry caught 12 passes for 178 yards and a touchdown. He retired as the all time NFL leader in both receptions and receiving yardage. After catching very few passes in high school and college, Berry was selected in the 20th round of the 1954 NFL draft by the Colts and was considered a long shot to make the team's roster. Diminutive and unassuming, his subsequent rise to the Pro Football Hall of Fame has been touted as one of football's cinderella stories. He made up for his lack of athleticism through rigorous practice and attention to detail, and was known for his near perfect route running and sure handedness. Berry was a favorite target of quarterback Johnny Unitas, and the two were regarded as the dominant passing and receiving duo of their era. After his playing career, Berry coached wide receivers for the Dallas Cowboys, the Arkansas Razorbacks, the Detroit Lions, the Cleveland Browns and the Patriots. He became the Patriots head coach in 1984 and held that position through 1989, amassing 48 wins and 39 losses. Berry led the Patriots to Super Bowl XX following the 1985 season, where his team was defeated by the Chicago Bears, 46–10. In recognition of his playing career, Berry was inducted into the Pro Football Hall of Fame in 1973. He is a member of the NFL 75th Anniversary All Time Team as one of the best players of the NFL's first 75 years and a unanimous selection to the NFL 100th Anniversary All Time Team as one of the best players of the NFL's first 100 years. His number 82 is retired by the Indianapolis Colts and he is a member of the Patriots 1980s All Decade Team.

Ерте өмір және колледж

Реймонд Эммет Берри кіші 1933 жылдың 27 ақпанында Техас штатының Корпус-Кристи қаласында дүниеге келді және балалық шағының көп бөлігін Техас штатының Париж қаласында өткізді. Париж жоғары мектебінде және колледжде Берри өте сирек пас ұстады. Ол жоғары сыныпқа келгенге дейін мектеп командасының негізгі құрамына кірмеді, тіпті оның әкесі, Берри аға, жаттықтырушы болса да. Ол «Таулы шаңғышылар» командасының 10 жыл ішіндегі ең сәтті маусымын 7–3 есебімен аяқтауға көмектесті. Содан кейін ол Оңтүстік Методист Университетіне (SMU) ауысты. SMU Mustangs футбол командасы сапында үш маусым бойы Берри барлығы 33 пас қабылдады. Спорт журналистері оның аз пас ұстауының себебін нашар көру қабілетімен байланыстырды, бірақ 1950 жылдардың басында колледждер жүгіру ойынына басымдық берді. Берридің айтуынша, "Мен көп пас ұстаған жоқпын, себебі көп пас тасталған жоқ". Ол сондай-ақ, жоғары сыныпта оқыған кезінде салмағы аз болса да, «Мустангтар» үшін сыртқы қанатта және қорғаныс шебінде ойнады.

Кәсіби ойыншы карьерасы

Берри 1954 жылғы НФЛ драфтының 20-шы раундында Балтимор Колтс командасымен 203-ші нөмірмен таңдалды. Команда құрамына ілігуі қиын деп есептелген ол, The Sporting News журналының бірінші командалық All-Pro ойыншысы деп танылды және Associated Press (AP) екінші командалық құрметті иеленді. Колтс 9–3 есебімен Батыс дивизионында көш бастады және НФЛ Чемпионатында Нью-Йорк Гиантс командасымен кездесті. Берридің ең жарқын ойындарының бірі – 1958 жылғы НФЛ Чемпионаты, ол «Ең ұлы ойын» деп аталды. Онда ол Колтсты франшизаның алғашқы титулына жеткізді. Ол сол кездегі чемпионат рекордымен 12 қабылдама жасап, 178 ярдқа жүріп, гол соқты. Колтс Гиантсты 23–17 есебімен жеңді. 1959 жылы Берри НФЛ-де қабылдамалар, қабылдаған ярдтар және қабылдаған тачдаундар бойынша көш бастады. Ол қабылдауда «үштік тәжді» иеленген төртінші ойыншы болды. Оның 14 тачдауны Колтс командасының бір маусымдық рекордын құрады және 40 жылдан астам уақыт бойы бұзылмады. Ол екінші рет Pro Bowl-ға шақырылды және AP, UPI, Newspaper Enterprise Association және New York Daily News ұйымдарынан бірінші командалық All-Pro құрметін алды. Колтс Гиантспен қайтадан кездесіп, 31–16 есебімен жеңіске жетті. Ол ойында 68 ярдқа бес қабылдама жасады, бұл командадағы екінші көрсеткіш еді. Жартылай қорғаушы Ленни Мур үш қабылдамамен 126 ярдқа жеткен болатын. 1960 жылы Берри өзінің жалғыз 1000 ярдтық маусымын тіркеді, 74 қабылдама жасап, карьералық ең жоғары көрсеткіштерге (1298 ярд) және ойынға шаққандағы ең жоғары көрсеткіштерге (108.2 ярд) қол жеткізді. Ол көрсеткіштер сол жылы НФЛ-де айқын басымдықпен жетекшілік етті. Ешбір ойыншы 1000 ярдтан астам жинамады, ал екінші ең жоғары көрсеткіш 81.0 ярдты құрады. Ол бес ойын қатарынан 100 ярдтан астам қабылдама жасады, оның ішінде 50 қабылдамамен 920 ярдқа және сегіз тачдаунға қол жеткізді. Берри қайтадан Pro Bowl-ға шақырылды және алдыңғы жылғыдай барлық іріктеушілерден бірінші командалық All-Pro наградаларын алды, UPI спорт жазушылары оны бірауыздан All-Pro деп таныды. Осы жетістіктен кейін Берри соңғы жеті маусымда бұрынғыдай статистикалық көрсеткіштерге қол жеткізе алмады, бірақ Юнитас үшін тұрақты мақсат болып қала берді. 1961 жылғы маусымда оның 75 қабылдамасы лигада екінші орынды иеленді, ал қабылдаған ярдтары бойынша 10-шы орынды алды, бірақ жаңашыл ойыншы болғаннан бері алғаш рет тачдаун соға алмады. Оның Pro Bowl шақырулары төрт рет аяқталды, бірақ ол 1963 және 1964 жылдары да қатысты, соңғысы оның соңғы Pro Bowl-ы болды. 1965 және 1966 жылдары қатарынан 700-ден астам қабылдаған ярдтар мен жеті тачдаунды тіркегеннен кейін, Берри 1967 жылғы маусымның жартысын жарақаттарға байланысты өткізіп, 167 ярдқа 11 қабылдама жасады. Ол маусым аяқталғаннан кейін зейнетке шығатынын мәлімдеді. Ол өзінің кәсіби ойыншылық мансабын 631 қабылдамамен 9275 ярдқа (бір қабылдамаға орташа 14.7 ярд) және 68 тачдаунмен аяқтады. Ол кезде ол НФЛ-де қабылдамалар және қабылдаған ярдтар бойынша рекордты иеленді, ал оның қабылдаған тачдаундары Дон Мейнардпен бірдей төртінші орында тұрды.

Berry was drafted by the Baltimore Colts in the 20th round as the 203rd overall pick of the 1954 NFL draft. Considered a long shot to make the team roster, He was recognized as a first team All Pro by The Sporting News and earned second team honors from the Associated Press (AP). The Colts finished atop the Western Division with a record of 9–3 and faced the New York Giants in the NFL Championship Game. One of Berry's most notable performances was in that 1958 NFL Championship Game, known as "The Greatest Game Ever Played", in which he led the Colts to the franchise's first title with a then championship record 12 catches for 178 yards and a touchdown in the Colts' 23–17 victory over the Giants. Berry led the NFL in receptions, receiving yards, and receiving touchdowns in 1959, becoming the fourth player to record a "triple crown" in receiving. His 14 receiving touchdowns set a Colts single season franchise record that stood unmatched for over four decades. He was invited to his second straight Pro Bowl, and earned first team All Pro honors from the AP, UPI, the Newspaper Enterprise Association, and the New York Daily News. The Colts won back to back championships in an encore with the Giants, 31–16. In that game, Berry caught five passes for 68 yards, second on the team behind halfback Lenny Moore's 126 yards on three receptions. In 1960, Berry recorded his only 1,000 yard season, catching 74 passes en route to career highs in receiving yards (1,298) and receiving yards per game (108.2). Each of those totals led the NFL that year by a wide margin; no other player had more than 1,000 yards, and the next highest yards per game average was 81.0. He had a mid season string of six straight games with over 100 yards, during which he caught 50 passes for 920 yards and eight touchdowns. Berry again was a Pro Bowl invitee, and earned first team All Pro honors from all the same selectors as the previous year, including unanimous All Pro recognition by UPI sportswriters. Following this zenith, Berry did not have the same statistical success over his final seven seasons, but remained a consistent target for Unitas. His 75 receptions in the 1961 season was second most in the league, and he finished 10th in receiving yards, but failed to record a touchdown for the first time since his rookie year. His streak of Pro Bowl invitations ended at four, but he rebounded to appearances in 1963 and 1964, the latter his final. After consecutive seasons recording 700+ receiving yards and seven touchdowns in 1965 and 1966, Berry missed half of the 1967 season due to injuries and caught only 11 passes for 167 yards. He announced his retirement shortly after the season's end. He completed his professional playing career having caught 631 passes for 9,275 yards (14.7 yards per catch) and 68 touchdowns. At the time, he held the NFL career records for receptions and receiving yards, and his receiving touchdowns were tied for fourth most with Don Maynard.

Негізгі маусым

Жыл Команда Ойындар Қабылдау Фамбл GP (Ойналған ойындар) GS (Бастаған ойындар) Rec (Қабылдаулар) Yds (Қабылдау ярдтары) Y/R (Ярд/қабылдау) Lng (Ең ұзақ қабылдау) TD (Қабылдау тачдаундары) 1955 BAL 12 7 13 205 15.8 45 0 0 1956 BAL 12 9 37 601 16.2 54 2 1 1957 BAL 12 12 47 800 17.0 67 6 0 1958 BAL 12 12 56 794 14.2 54 9 0 1959 BAL 12 12 66 959 14.5 55 14 0 1960 BAL 12 12 74 1,298 17.5 70 10 0 1961 BAL 12 10 75 873 11.6 44 0 0 1962 BAL 14 12 51 687 13.5 37 3 1 1963 BAL 9 9 44 703 16.0 64 3 0 1964 BAL 12 12 43 663 15.4 46 6 0 1965 BAL 14 14 58 739 12.7 40 7 0 1966 BAL 14 14 56 786 14.0 40 7 0 1967 BAL 7 5 11 167 15.2 40 1 0 Мансап 154 140 631 9,275 14.7 70 68 2

Маусымнан кейін

Жыл Команда Ойындар Қабылдау GP (Ойналған ойындар) GS (Бастаған ойындар) Rec (Қабылдау саны) Yds (Қабылдаудан алынған ярдтар) Y/R (Бір қабылдауға шаққандағы ярдтар) Lng (Ең ұзын қабылдау) TD (Қабылдаудан соққан голдар) 1958 BAL 1 1 12 178 14.8 25 1 1959 BAL 1 1 5 68 13.6 28 0 1964 BAL 1 1 3 38 12.7 23 0 1965 BAL 1 1 0 0 — 0 0 Карьера 4 4 20 284 14.2 28 1

Жаттықтырушылық мансап

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Берри Том Лэндридің «Даллас Каубойс» командасының жаттықтырушы штабына қабылдаушылар жаттықтырушысы ретінде қосылды. 1970 жылы екі маусымнан соң Берри Фрэнк Бройлспен бірге «Арканзас» университетінде жұмыс істеді. 1973 жылы Берри Дон Маккаффертидің «Детройт Лайонс» командасына қосылды. 1976 жылы Берри «Кливленд Браунс» командасының қабылдаушыларды жаттықтырушысы ретінде бұрынғы «SMU» командаласы Форрест Грегге қосылды. 1978 жылы Берри Чак Фэрбенкс басқаратын «Нью-Ингланд Пэтриотс» командасына қабылдаушылар жаттықтырушысы болып келді. Ол жаңа жаттықтырушы Рон Эрхардтпен бірге қалды, бірақ Эрхардт пен оның штабының барлығы 1981 жылғы 2–14 есебінен кейін жұмыстан босатылды. Берри футболдан кетіп, Массачусетс штатының Медфилд қаласында жылжымайтын мүлік саласында жұмыс істеді, дей тұрғанда «Пэтриотс» 1984 жылғы маусымның ортасында Рон Мейерді жұмыстан босатып, оның орнына Берриді жалдады. Оның басшылығымен «Пэтриотс» соңғы сегіз ойынның төртеуінде жеңіске жетіп, маусымды 9–7 есебімен аяқтады. Бұл «Пэтриотс» командасының Майамидің сол кездегі үй стадионы – «Оранж Боулда» «Дельфинс» командасын 1966 жылдан бері алғаш рет жеңгені еді, ал Майами франшиза ретінде алғашқы маусымын өткізіп жатқан болатын. «Пэтриотс» «Дельфинс» командасына қатарынан 18 рет жеңіліске ұшыраған, соның ішінде тұрақты маусымның 15-ші аптасында 30–27 есебімен жеңілген. Плей-оффтағы табыстарына қарамастан, «Пэтриотс» XX Суперкубокта «Чикаго Беарс» командасына үлкен есеппен жеңіліп қалды. Олар 46–10 есебімен жеңілді, бұл сол кездегі Суперкубок тарихындағы ең ірі жеңіліс еді. «Біз квотербекті қорғай алмадық, және бұл менің кінәм. Мен «Айыңдардың» қысымын жеңе алатын жүйені ойлап таба алмадым», – деп мойындады Берри. Келесі маусымда Берридің «Пэтриотс» командасы тағы да 11–5 есебін көрсетіп, плей-оффқа шықты, бұл жолы NFL командасы ретінде екінші дивизиондық титулды жеңіп алды. Алайда, олар плей-оффтың бірінші турында жеңіліске ұшырады. Бұл Берридің «Нью-Ингландтағы» соңғы постсезондық ойыны және «Пэтриотс» командасының 1994 жылға дейін плей-оффқа соңғы қатысуы болды. Олар 1987 жылы (қысқартылған маусым) 8–7 және 1988 жылы 9–7 есебімен плей-оффқа тартыспен ілесіп қалды, оның ішінде квотербек Дуг Флюти 6–3 есебімен бастапқы ойыншы ретінде көзге түсті. Алайда, Берри Флютиді маусымның соңғы ойынында «Денвер Бронкос» командасына қарсы соңғы секундтарға дейін алаңға шығармай қойды. «Пэтриотс» 21–10 есебімен жеңіліске ұшырады, ал Флюти екі жылдан кейін CFL-ге кетіп қалды. Содан кейін Берридің жаттықтырушы ретіндегі соңғы жылы «Пэтриотс» 1989 жылғы маусымды 5–11 есебімен аяқтады. Жаңа «Пэтриотс» командасының көпшілік иесі Виктор Киам Берриден персоналды басқару құқығын алуды және штабын қайта ұйымдастыруды талап етті, бірақ Берри бас тартты және жұмыстан босатылды. Оның тұрақты маусымдағы жаттықтырушылық көрсеткіші 48–39 (0.552) болды, ал плей-оффта – 3–2 (0.600). Бір жыл жаттықтырудан кейін Берри 1991 жылы Уэйн Фонтес штабына «Детройт Лайонс» командасында квотербектер жаттықтырушысы болып қосылды, содан кейін келесі маусымда Дэн Ривз штабында «Денвер Бронкос» командасында сол лауазымды иеленді. Осы маусымнан кейін Ривз және оның барлық жаттықтырушы штабы жұмыстан босатылды.

After retiring from playing, Berry joined Tom Landry's Dallas Cowboys coaching staff as receivers coach. In 1970, after two seasons, Berry took a job with Frank Broyles at the University of Arkansas as receivers coach. In 1973 Berry joined Don McCafferty with the Detroit Lions as his receivers coach. In 1976, Berry joined former SMU teammate Forrest Gregg as his receivers coach with the Cleveland Browns. Berry joined the New England Patriots as receivers coach under Chuck Fairbanks in 1978. He stayed on with new coach Ron Erhardt until Erhardt and his entire staff were fired following a 2–14 1981 season. Berry left football and worked in real estate in Medfield, Massachusetts, until the Patriots fired Ron Meyer in the middle of the 1984 season and hired Berry to replace him. Under his leadership, the Patriots won four of their last eight games and finished the season with a 9–7 record. It was the first time the Patriots had beaten the Dolphins at the Orange Bowl (Miami's then home stadium) since 1966, Miami's first season as a franchise. The Patriots had lost to the Dolphins there 18 consecutive times, including a 30–27 loss in Week 15 of the regular season. Despite their success in the playoffs, the Patriots were heavy underdogs to the Chicago Bears in Super Bowl XX. They lost 46–10 in what was at the time the most lopsided defeat in Super Bowl history. "We couldn't protect the quarterback, and that was my fault. I couldn't come up with a system to handle the Bears' pass rush", Berry acknowledged. The following season, Berry's Patriots again recorded an 11–5 record and made the playoffs, this time after winning their second division title as an NFL team. However, they lost in the first round of the postseason. It would be Berry's last postseason appearance in New England, and the Patriots' last playoff berth altogether until 1994. They narrowly missed the playoffs with an 8–7 record in 1987 (a strike shortened season) and a 9–7 record in 1988, in which quarterback Doug Flutie went 6–3 as a starter. However, Berry benched Flutie in the season finale against the Denver Broncos until the final seconds. The Patriots lost 21–10 and Flutie left for the CFL less than two years later. Then in Berry's last year as a coach, the Patriots finished the 1989 season 5–11. New Patriots majority owner Victor Kiam demanded Berry relinquish control over personnel and reorganize his staff; Berry refused and was fired. His regular season coaching record was 48–39 (0.552) and he was 3–2 (0.600) in the playoffs. After a year out of coaching, Berry joined Wayne Fontes' staff with the Detroit Lions in 1991 as their quarterbacks coach, and then held the same position the following season on Dan Reeves' staff with the Denver Broncos. Reeves was fired after that season, along with his entire coaching staff.

Тренерлік іс-әрекет

Команда Жыл Маусымдық ойындар Плей-оффЖеңісЖеңілісТеңОйын%НәтижесіМаусымдық орныЖеңісЖеңіліс%НәтижесіNE1984440.5002-ші АФК Шығысы NE19851150.6883-ші АФК Шығысы 3 1 .750 Супербоул XX-та Чикаго Беарс-қа жеңілдіNE19861150.6881-ші АФК Шығысы 0 1 .000 АФК Дивизиялық ойынында Денвер Бронкос-қа жеңілдіNE1987870.5332-ші АФК Шығысы NE1988970.5633-ші АФК Шығысы NE19895110.3134-ші АФК Шығысы Барлығы48390.552 3 2 .600

Профиль

Берри футболшы карьерасында бірнеше физикалық дерттерді жеңіп өтті, осы факті арқасында ол танымал болды, бірақ Берридің айтуынша, бұл туралы ақпарат құралдары көбінесе шындықтан ауытқып, асыра көрсеткен. Ол бойшаң әрі жарақат алуға бейім болды, сондықтан колледж командаластары оны алғаш көргенде, оны сарказммен "Джек Армстронг, Американың үздік баласы" деп атады. Ол допқа қарай көзін жылдам қозғалтқанда линзалары жиі сығатындықтан, түрлі линзаларды сынап көрді, бұл спорт журналистерін оның көзінде ауыр проблемалар болуы мүмкін деген ойға жетеледі. "Біз қалаған нәтижеге қол жеткізгенше, барлық түрлі линзаларды тағып көрдім", - деді ол. "Күннөлді күндері күн сәулесінен көзімді қорғау үшін тіпті түсті линзалар да қолдандым, сонда ғана допты күннің қарсы жағынан келе жатқанын анық көре алатынмын". Берри өзінің физикалық кемшіліктерін жеңу үшін нақтылыққа және жақсы дайындыққа ден қойғанымен танымал болды. Шабуылшы үшін жылдамдық аз болды, ол 40 ярдты 4,8 секундта жүгірді. Бірақ ол жылдамдыққа емес, нақты пас беру жолдарымен және сенімді қолымен көзге түсті; ол сирек пас жіберіп алды және мансабында бір рет қана допты жоғалтты. Ол қолдарын нығайту үшін үнемі Silly Putty-ді қысып отырды. Сондай-ақ, ол 1950-жылдардың үздік командасына енді. 1999 жылы The Sporting News журналының 100 ең үздік футболшысы тізімінде 40-шы орын алды. Берридің 82 нөміріндегі жейдесі "Colts" командасымен зейнеткерлікке жіберілді, ол "Patriots" командасының 1980-жылдардың үздік командасының мүшесі және "Baltimore Ravens" арнаулы құрмет залына енгізілді.

Жеке өмір

Берри өзінің қайта туылған христиан екенін жариялаған және Христиандық спортшылар қауымының мүшесі. Ол өміріндегі сенімін "өте маңызды бөлік" деп есептейді. 2009 жылдан бері ол әйелімен Теннесси штатында тұрып жатыр. 2012 жылдың 5 ақпанында Super Bowl XLVI ойынында Берри Винс Ломбарди кубогын алаңның ортасына алып шығып, оны «Жаңа Англия Патриоттарын» жеңген «Нью-Йорк Гиантс» командасына табыс етті. Оған бұл құрметтің берілуіне себеп, ойын оның бұрынғы командасы «Колтстың» үй стадионы – Лукас Ойл стадионында өткендігі болды, ал «Колтс» 1984 жылы Индианаполиске көшіп келген еді.