Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Андрю Дж. Г. Кершоу (ағылш. Andrew J. G. Kershaw; 9 қараша 1959 жылы туған) – ағылшын радиохабаршысы және диджей, көбінесе радиода жұмыс істейді. Кершоудың хабарларында кантри, блюз, регги, халық музыкасы, африка музыкасы, поэзия оқулары және әлемнің түкпір-түкпірінен әртүрлі музыка жанрлары орын алады.
English broadcaster (born 1959)
Andrew J. G. Kershaw (born 9 November 1959) is an English broadcaster and disc jockey, predominantly on radio, and known for his interest in world music. Kershaw's shows feature a mix of country, blues, reggae, folk music, African music, spoken word performances and a wide variety of other music from around the world.
Ерте өмір және білім
Кершоу 1959 жылғы 9 қарашада Ланкаширдегі Литтлборо қаласында дүниеге келген. Оның үлкен әпкесі – тележүргізуші Лиз Кершоу. Мектеп директоры болған ата-анасы Кершоуға ерте жасынан білімнің маңыздылығын және өзін-өзі жетілдіру қағидаларын сіңірді. Екі жасында әкесінің Ұлы соғыс тарихындағы сақалды әскерилердің суреттерін танитын, бірақ ата-анасынан алған махаббат пен мақтаныш сезімін, үйіне қонаққа шақыратын әжесі мен атасынан алды. Ол Олдхэмдегі Хулм грамматикалық мектебінде оқыды, онда тарих, экономика және испан тілінен А деңгейіне емтихан тапсырды. Боб Диланның концертіне қатысу үшін экономика емтиханын белгіленген уақыттың жартысында тастап кетті, бірақ бұл пәннен А бағасын алды. Содан кейін ол Лидс университетінде саясатты оқыды, бірақ бітіре алмады, себебі Лидс университеті студенттік одағының ойын-сауық хатшысы лауазымын алу мақсатында оқуға түсті. Кершоу 1980 жылы оқудың екінші жылының ортасында ойын-сауық хатшысы болып сайланды. Бұл лауазымға толық уақыт арнап, Иан Дюри, Dire Straits, The Clash, Elvis Costello, Iggy Pop және Duran Duran сияқты топтарды шақырды. Соңғысына Хэйзел О'Коннорды қолдау үшін Кершоу жеке қаражатынан 50 фунт төледі.
Kershaw was born in Littleborough, Lancashire, on 9 November 1959. His older sister is broadcaster Liz Kershaw. A headmaster and headmistress, Kershaw's parents instilled in him the ethics of education and self improvement at an early age. As a party trick aged two, he would name the whiskered military men in his father's history books of the Great War, but he never felt the love or pride from his parents that he got from his grandparents, who provided a home from home. He was educated at Hulme Grammar School in Oldham where he took A Levels in History, Economics and Spanish. He left the Economics examination halfway into the allotted time in order to attend a Bob Dylan concert but still achieved a Grade A pass in the subject. He then studied politics at the University of Leeds from which he failed to graduate, his decision to apply for a place there being solely with an eye on the position of Entertainments Secretary for Leeds University Union. Kershaw was elected Entertainments Secretary in 1980, midway through his second year. A full time commitment to a non sabbatical office, he booked bands including Ian Dury, Dire Straits, the Clash, Elvis Costello, Iggy Pop and Duran Duran the latter were paid £50 from Kershaw's own pocket to support Hazel O'Connor.
Өмір және мансап
Кершоудың Лидс университетін бітіргеннен кейінгі алғашқы жұмысы 1982 жылы Лидстегі Рундхей паркінде өткен Ролинг Стоунз тобының тарихи концертінің сахна артындағы жұмыстарын бақылау болды.
Kershaw's first engagement after the University of Leeds was to oversee backstage operations of the Rolling Stones' epic 1982 Roundhay Park concert in Leeds.
Музыкалық хабар тарату
Кершоу Radio Aire радиосында промоутер менеджері болып жұмыс істей бастады, ол станция жүргізушісі Мартин Келнермен бірге Ұлыбританияның қала мәртебесі жоқ үшінші ірі қаласын, Нортгемптонды белсенді түрде насихаттады. Radio Aire-де ол Кэрол Вордерманның медиа мансабын бастауға көмектесті және өзінің радиодебютын түнгі альтернативті шоуда және апта сайынғы блюз бағдарламасында жасады. 1983 жылы Radio Aire-ден жұмыстан босатылғаннан кейін Кершоу әнші Билли Брэггтің жүргізушісі және техникалық жұмыскері ретінде жұмысқа орналасты. Эгтон үйінің 318-ші бөлмесі Кершоу, Пил және олардың ұстазы, продюсер Джон Уолтерске арналған еді, оның Рейтиялық ұраны: "Біз жұртшылыққа қалағанын беру үшін келген жоқпыз. Біз жұртшылыққа қалағанын білмейтін нәрсені беру үшін келдік". Оның апта сайынғы Radio 1 шоулары жоғары деңгейдегі ынта мен музыкалық әртүрлілікпен ерекшеленді. Кершоу ағылшын-американдық рок музыкасына деген қызығушылығының төмендеуіне байланысты, ол одан да алыс, әсіресе Африкадан шыққан дыбыстарды іздеуге мәжбүр болды. Ди-джей Чарли Гиллетт оны Лондондағы Stern's African Records дүкенімен таныстырды, ал Люси Дюран оны Лондондағы үйінің қонақ бөлмесінде импровизациялық сессиялар ойнап, Юссу Н'Дур және Тумани Диабате сияқты музыканттармен таныстырды. Пил мен Кершоу Зимбабведен шыққан Bhundu Boys тобын бір уақытта ашты; бұл топтың өлеңдері олардың эфирінде жиі ойналатын болды. Bhundu Boys тобының әншісі Бигги Тембо Кершоудың жақын досы болды. Бұл алғашқы жыл Кершоуға 1987 жылы алғашқы алтын Sony сыйлығын жеңіп беруге мүмкіндік берді. Кершоу ұлттық радиода Али Фарка Туренің өлеңін бірінші болып орындады, ал Малиде бірге түсірген деректі фильм алғаш рет 1 және 4 радиостанцияларында бір уақытта көрсетілді. Кершоудың Radio 1 радиосымен келісім-шарты 2000 жылы аяқталды. Оның соңғы айларында желіде Уилли Нельсон, Уоррен Зевон және Лу Ридтің музыкалық сессиялары ойнатылды. Содан кейін келесі жылы ол BBC Radio 3 радиосында жұмыс істеді, онда ол "Зұлымдық осьі" деп аталатын музыкалық турнесін аяқтады: Ирак, Солтүстік Корея және Иран. 2007 жылдың шілдесінен бастап Кершоу BBC Radio 3 шоуынан ұзақ уақытқа шығып, 2011 жылы Люси Дюранмен бірге жүргізген Music Planet бағдарламасымен қайта оралды. 2020 жылдың қыркүйегінде Кершоу BBC Radio 3 радиосында екі бөлімді жекпе-жек бағдарламасын ұсынды.
Kershaw began work for Radio Aire as Promotions Manager, a position he used with station presenter Martin Kelner to ruthlessly promote the UK's third largest town without city status, Northampton. Unintentionally, at Radio Aire, he helped to launch the media career of Carol Vorderman, and made his broadcasting debut, fronting a late night alternative show and a weekly blues programme. After being made redundant from Radio Aire in 1983, Kershaw was employed as a driver and roadie by the singer Billy Bragg. Room 318 of Egton House was to house Kershaw, Peel and their mentor, producer John Walters, whose Reithian motto was, "We're not here to give the public what it wants. We're here to give the public what it didn't know it wanted." His weekly Radio 1 shows were characterised by their high levels of enthusiasm and musical eclecticism. Kershaw's "boredom" with Anglo American rock led him to seek out sounds from further afield, especially Africa. Fellow DJ Charlie Gillett introduced him to Stern's African Records shop in London, and Lucy Durán exposed him to musicians like Youssou N'Dour and Toumani Diabaté, playing impromptu sessions in her London front room. Peel and Kershaw discovered Zimbabwe's Bhundu Boys simultaneously; the band began to feature heavily on their playlists. The Bhundus' singer Biggie Tembo became Kershaw's great friend. This first year of broadcasting won Kershaw his first gold Sony Award in 1987. Kershaw was the first to play Ali Farka Touré on mainstream national radio, and the documentary they made together in Mali was the first ever to be broadcast simultaneously on Radios 1 and 4. Kershaw's contract with Radio 1 ended in 2000. His last months on the network featured sessions by Willie Nelson, Warren Zevon and Lou Reed. He then worked at BBC Radio 3 the following year, where he soon completed a musical tour of the so called Axis of Evil: Iraq, North Korea and Iran. From July 2007 Kershaw was absent from his BBC Radio 3 show for an extended period, returning in 2011 with Music Planet, co hosted with Lucy Durán. In September 2020 Kershaw returned on air on BBC Radio 3 presenting a two episode sunday feature, The Kershaw Tapes.
Телерадиожурналистика
Кершоу BBC Radio 4-тің «From Our Own Correspondent» бағдарламасы, «Today» және «The World Tonight» бағдарламаларында журналист болып жұмыс істеді. Ол 1994 жылы Руандадағы геноцид, 1996 жылы Анголадағы азаматтық соғыс, 2001 жылы Сьерра-Леоне және Гаитиден бірнеше рет репортаждар жіберді. Кершоу 2010 жылы Бангкоктағы Қызыл көйлек революциясын «The Independent» газеті үшін жариялады. 1998 жылы Radio 1 үшін түсірген «Электричествоның көлеңкелері» атты деректі фильмінде Кершоу оқиғадан 32 жыл өткен соң Боб Диланның 1966 жылғы концертінде «Иуда!» деп айқайлаған адамды тауып, оның кім екенін ашты. 2005 жылдың маусым айында Кершоу Боб Гелдофты Live 8 концертіне шақырылған әртістердің таңдауына сын айтты, себебі онда қара нәсілді орындаушылар аз, ал африкалықтар тіпті аз болды. Кершоу өзінің кең музыкалық талғамын көрсететін екі жинақ шығарды: «Винил тарихының ұлы сәттері» (1988) және «Винил тарихының тағы да ұлы сәттері» (2004).
Kershaw has worked as a journalist for BBC Radio 4's From Our Own Correspondent, the Today programme and The World Tonight. He reported from the 1994 Rwanda's genocide, Angola's civil war in 1996, Sierra Leone in 2001 and repeatedly from Haiti. Kershaw covered the 2010 Red Shirt Revolution in Bangkok for The Independent. In his 1998 documentary for Radio 1, Ghosts of Electricity, Kershaw tracked down and unmasked, 32 years after the event, the heckler who shouted "Judas!" at Bob Dylan in 1966. In June 2005 Kershaw criticised Bob Geldof over the choice of artists due to play at Live 8, which included few black performers and even fewer Africans. Kershaw has put together two compilations, Great Moments of Vinyl History (1988) and More Great Moments of Vinyl History (2004), which document his wide musical taste.
Жазу
Кершоудың автобиографиясы "No Off Switch" 2011 жылдың шілде айында "Serpent's Tail" баспасынан (кейін "Buster Press" баспасы қайта басып шықты) жарық көрді және Стивен Фрай сияқтылар оны жоғары бағалады. "The Guardian" газетінде Рейчел Кук бұл кітапқа жағымсыз пікір білдіріп, "Ол әрқашан дұрыс, ал оған келіспегендер ақымақ" деген тұжырым жасады.
Kershaw's autobiography, No Off Switch, was published in July 2011 by Serpent's Tail (later republished by Buster Press) and was praised by Stephen Fry among others. It received a negative review from Rachel Cooke in The Guardian, who says "He is always right, and those who disagree are always stupid".
Жеке өмір
Кершоу Джульетт Баннермен 17 жыл бойы қарым-қатынаста болды, олардың екі баласы бар. Олар Мэн аралына көшіп кетті, онда олардың қарым-қатынасы ажырасып, ол оны үнемі мазалады. 2007 жылдың қазанында ол оған хабарласпауды талап ететін тыйым салу бұйрығын бұзғаны және мас күйде көлік жүргізгені үшін сотталды, ал 2008 жылдың қаңтарында осы бұйрықты қайта-қайта бұзғаны үшін үш айға бас бостандығынан айырылды. Ол босатылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң қайтадан ұсталды, ал сол жылдың соңында оған алты айға шартты жаза берілді. Онымен BBC Radio 4 радиосында көп жарнамаланған "On the Ropes" сұхбаты 2009 жылдың сәуірінде "бұрынғы әйелі мен олардың балаларының жеке өміріне зиян келтіруі мүмкін деген қорқынышпен" эфирге шығудан бір күн бұрын тоқтатылды. 2010 жылдың тамызында ол BBC-ге жұмысқа оралуға тиіс болған.
Kershaw had a 17 year relationship with Juliette Banner, with whom he has two children. They moved to the Isle of Man, where the relationship broke down; he repeatedly harassed her. In October 2007 he was convicted of breaching a restraining order which required him not to contact her, and of driving under the influence, and in January 2008, he was sentenced to three months' imprisonment for repeatedly violating this order. He was arrested a few days after his release, and at the end of that year he was given a six month suspended sentence. A much advertised BBC Radio 4 interview with him, On the Ropes, was cancelled the day before transmission in April 2009 "over fears it would impinge on the privacy of his former girlfriend and their children". In August 2010 he was due to return to working at the BBC.
Тану
2003 жылдың шілдесінде Кершоу Шығыс Англия университетінен музыка саласының құрметті докторы дәрежесін алды, ал 2005 жылы оның бұрынғы университеті, Лидс университеті де оны осылай құрметтеді. 2007 жылдың наурыз айында Кершоу Desert Island Discs бағдарламасына қатысты.
In July 2003, Kershaw was awarded an honorary doctorate of music by the University of East Anglia, and in 2005 he was similarly honoured by his old university, the University of Leeds. In March 2007, Kershaw appeared on Desert Island Discs.