Кенни Эверетт: Радио диджеї және әзілкештің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Британдық радио ди-джей және ойыншы (1944–1995)

Кенни Эверетт (нағыз аты Морис Джеймс Кристофер Коул; 25 желтоқсан 1944 – 4 сәуір 1995) – ағылшын радио ди-джейі және тележұлдызы. 1960-шы жылдардың ортасында пираттық радио мен Radio Luxembourg станцияларында жұмыс істегеннен кейін, ол 1967 жылы BBC Radio-ның жаңа құрылған BBC Radio 1 станциясына қосылған алғашқы ди-джейлердің бірі болды. Дәл осы жерде ол өзінің ерекше дауыстарын және кейіннен теледидарға бейімдеген комикалық кейіпкерлерін жасады. Эверетт 1970 жылы бір министрдің әйелі туралы жаңалықтан кейін эфирде беймәлім пікір білдіргені үшін BBC-ден босатылды. Кейін ол BBC-ге қайта оралды, жергілікті және ұлттық радиода жұмыс істеді, бірақ 1973 жылдың күзінде Ұлыбританияда коммерциялық радио лицензияланған кезде Capital Radio станциясына өтті. 1970-ші жылдардың соңында ол теледидарға ауысып, ITV және BBC арналарында көптеген комедиялық сериалдар жасады, көбінесе Клео Рокоспен бірге түсті. Оның әдемі және әйелдік пішіні көбінесе комедиялық эффект үшін пайдаланылды. Рокос 1987 жылы BBC-нің Brainstorm ойын-шоуында оның ассистенті болды. Ол өзінің сценарийлерін жаза алатын, джинглдер құрастыратын және жаңа жазба және дыбыс жазу құралдарын пайдалана алатын өте жан-жақты орындаушы болды. Оның жеке басы оны чат-шоулар мен Blankety Blank сияқты ойын-шоуларға тұрақты шақырылған қонаққа айналдырды. Эверетт Маргарет Тэтчер басқарған Ұлыбританияның консервативтік партиясын ашық қолдады және конференциялар мен митингілерде жиі көзге түсті. Алайда, жасырын гей болғандықтан, ол консервативтік үкіметті қолдауы үшін сынға ұшырады, себебі ол жергілікті басқару туралы заңның 28-тармағын қабылдады, ол кеңестерге гомосексуалистік құқықтарды және мәселелерді насихаттауға тыйым салды. Оған 1989 жылы ЖИТС диагнозы қойылды және 1995 жылы қайтыс болды.

Ерте өмір

Морис Джеймс Кристофер Коул 1944 жылы Рождество күні Ливерпуль қаласының орталығынан солтүстікке қарай 5 миль (8 шақырым) жерде, 14 Hereford Road, Seaforth мекенжайында дүниеге келді. Рим-католик отбасында өскен ол Кросбидегі (қазіргі Қасиетті Жүрек католик колледжінің құрамындағы) Сент-Бедс атты жергілікті орта мектепке оқуға түсті. Кейін Коул Йорк қаласына жақын, Солтүстік Йоркширдегі Стиллингтон қаласындағы итальяндық миссионерлік орден – Верона әкелерінің жанындағы семинарияда хорға қатысты. Мектепті бітірген соң, ол нан пісіретін орында және The Journal of Commerce and Shipping Telegraph газетінің жарнама бөлімінде жұмыс істеді.

Лондон радиосы, Люксембург радиосы және BBC Radio 1

1963 жылы ол өзінің қысқа, үйде дайындалған радио бағдарламаларының көшірмелерін "Таспалық жазу" журналына жіберді, ал олар оны BBC-ге жіберуді ұсынды. "Морис Коулдың он бес минуттық шоуы" 1964 жылдың мамырында BBC Home Service бағдарламасы "Ортаңғы күн" ("Midweek") эфирінде пайда болды, ал бірнеше аптадан кейін Broadcasting House-та кастингке қатысты. Ол жұмысқа қабылданбады, бірақ олар продюсерлерге жақын арада іске қосылатын пираттық радиостанцияға диктор іздеп жүргендерге таспа жіберуді ұсынды. Эверетт 1964 жылдың 25 желтоқсанында (оның 20 жылдығы) Radio London ди-джеейі болып радиокарьерасын бастады. Эфирге шығар алдында заңдық мәселелерді болдырмау үшін есімін өзгертуге кеңес берді. Ол бала кезіндегі қаһарманы, американдық комедиялық актер Эдвард Эверетт Хортонның атынан "Эверетт" есімін қабылдады. Көптеген пираттық станциялар сияқты, Radio London да америкалық евангелистік бағдарламаларды демеушілікпен көрсетті, ал Эверетттің "Ертеңгі әлем" туралы сыни пікірлері станциямен жасалған табысты келісімшартты тоқтатумен қорқытты. Radio Luxembourg-тағы қызметтен кейін, тағы бір босатылғаннан кейін, Эверетт 1966 жылдың маусымында Radio London-ға оралды. Ол 1966 жылдың тамызында The Beatles тобының Америка Құрама Штаттарына жасаған гастрольдік сапарында бірге болды, Radio London үшін күнделікті репортаждар жіберді. 1967 жылдың ақпанында BBC продюсері Джонни Бирлинг Radio London-ға құпия сапар жасап, Эверетттің жұмысын бақылады: "Мен бұл адам Эверетттің бәрін өзі жасап жатқанын көрдім. Ескіше істегенде, ди-джей бір бөлмеде сценариймен отыратын. Біреу жазбаларды ойнап, біреу дыбысты басқаратын. Ал мен бәрін өзі бақылайтын адамды көріп тұрмын". 1967 жылдың наурыз айында BBC-ге жіберілген кастинг таспасы комиссиямен бағаланды: "Бірінші мүше: "Америкалық үлгідегі дауыс. Тәжірибелі көрінеді және өзіне сенімді. Иә". Екінші мүше: "Жас ди-джейлердің арасындағы ең ерекшесі. Мен оның кейбір сөздерін ұнатуымды жоқ, бірақ дұрыс бақылау мен ынталандырумен Кенни Эверетт BBC-дің ең жақсы ди-джейлерінің бірі болуы мүмкін. Иә". Үшінші мүше: "Америкалық акценті бар, бірақ жақсы ди-джей. Күлкілілік пен дауыстарды шектеу қажет. Иә". Төртінші мүше: "Мен дауыстардың үнемі ауысуын қызықсыз деп таптым, ал оның мінезі жоғарыдан қараушылықтай, бірақ ол, әрине, талантты. Қол жетімді болуы мүмкін, бірақ өте қатаң өндіріс қажет. Иә". Эверетт 1967 жылдың мамырында BBC-дің жақын арада тоқтатылатын BBC Light бағдарламасында The Beatles тобының жаңа альбомын "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" таныстырды. Кейіннен ол 1968 және 1969 жылғы Рождестволық жазбаларын өндірді. Эверетт 1967 жылдың қыркүйек айының соңында іске қосылған жаңа поп-музыкалық станция Radio 1 ди-джейлерінің бірі болды. Radio 1-де ол өзінің ерекше стильін дамытуды жалғастырды, оған продюсер Анджела Бонд көмектесті, ол оған алғашқы бағдарламасын беруге басшыларын көндірді, бірақ кейіннен ол оған қарсы шықты. BBC Radio Solent балалар бағдарламасындағы Альберт тобындағы сұхбатынан кейін Эверетт станцияға үйде алдын ала жазған апталық бағдарламаларын жіберді. Бұл BBC-ге бағдарламаларды эфирге шығар алдында тексеруге мүмкіндік берді. Эверетт кейіннен BBC-дің әртүрлі жергілікті радиостанцияларында естілді, содан кейін 1973 жылдың сәуір айында Radio 1-ге қайта оралды. Ол Уэльстегі Лландовиридегі үйінен апталық бағдарлама жазды, ол жексенбі күні сағат 13:00-де эфирге шықты.

During 1963 he sent copies of his short, home produced radio shows to Tape Recording Magazine, and they suggested sending a tape to the BBC. "The Maurice Cole Quarter of an Hour Show" led to an appearance, in May 1964, as a guest on the BBC Home Service show "Midweek", and a few weeks later to an audtion at Broadcasting House. Nerves got the better of him, and it didn't lead to a job offer, but they suggested he send a tape to the producers looking for presenters for the soon to be launched pirate station Radio London. Everett then began his broadcasting career, on 25 December 1964 (his 20th birthday), as a DJ for Radio London. Before taking to the airwaves, he was advised to change his name to avoid legal problems. He adopted the name "Everett" from a childhood hero, the American film comic actor Edward Everett Horton. Like most of the pirate stations, Radio London carried sponsored American evangelical shows and Everett's disparaging remarks about The World Tomorrow caused its producers to threaten to withdraw their lucrative contract with the station. After a spell at Radio Luxembourg, and another dismissal, Everett returned to Radio London in June 1966. He accompanied The Beatles on their August 1966 tour of the United States, sending back daily reports for Radio London. Johnny Beerling, a BBC producer, secretly visited Radio London in February 1967, and observed Everett at work: "I saw this man Everett doing everything. In the old way of doing things, the DJ sat in one room with a script. Someone else played the records and somebody else controlled the sound. Yet I see this man who has control of everything." An audition tape submitted to the BBC was assessed in March 1967 by a panel:
"Member one: 'A pseudo American voice. Sounds experienced and seems to fancy his luck. Yes.' Member two: 'By far the most original of the young DJs. I found the stilted bits in bad taste but with suitable restraint and encouragement, Kenny Everett could be one of the BBC's best DJs. Yes.' Member three: 'Without the hard sell and the occasional phoney American accent, a good pop DJ. Must be made to curb the funnies and the voices. Yes.' Member four: 'I found the continuous changes of voices irritating and his personality supercilious but he certainly has some talent. Should be available but would need very firm production. Yes.'" Everett was heard in May 1967 on the BBC's soon to be discontinued BBC Light Programme previewing the Beatles' forthcoming album Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. He later produced their 1968 and 1969 Christmas records. Everett was one of the DJs on the new pop music station Radio 1 from its launch at the end of September 1967 While at Radio 1, he continued to develop his distinctive presentation style, encouraged by producer Angela Bond, who had persuaded her superiors to give him his first programme, although he later reacted against her as a representative of the BBC. Following an interview on the BBC Radio Solent children's show Albert's Gang, Everett submitted weekly shows to the station that he had pre recorded at home. This afforded the BBC the opportunity to vet the shows before broadcast. Everett was then heard on various BBC local radio stations before being reinstated at Radio 1 in April 1973. Here he recorded a weekly show from his home in Llandovery, Wales and it went out at 1:00 on a Sunday afternoon.

Астаналық радио

Осы кезеңде Ұлыбританияда коммерциялық радиостанцияларға лицензия беруге мүмкіндік беретін заң қабылданды. Біріншілердің бірі – Capital Radio 1973 жылғы қазан айында Лондон мен айналасындағы округтерге хабар таратуды бастады. Эверетт осы станцияға қосылып, демалыс күндері (жазылған) эфир берілетін шоудың жүргізушісі болды, онда ол өзінің ерекше идеяларын одан әрі дамытты. 1974 жылғы қаңтардан бастап, нашар аудитория көрсеткіштері, бұл өз кезегінде өндірістік шиеленістер кезінде Capital радиосының қиын басталуымен байланысты болды, станция жеңіл музыкадан гөрі поп музыкаға бағытталған форматқа көшті. Эверетт бұрынғы әріптесі және досы, Radio London (Big L) станциясынан таныс Дейв Кэшпен бірге таңғы шоуды жүргізді, осылайша "Kenny and Cash" шоуын қайта жандандырды. 1975 жылы Кэш түскі эфирге ауысқанда, Эверетт таңғы шоуды жалғыз жүргізе берді. Эверетт дыбыс жазу құралдарын, әсіресе катушкалы магнитофондар мен дыбыс араластыру жабдықтарын өте жақсы көретін, көбінесе дыбыстарды бір-біріне қосып, псевдо әншілік дауысының стерео және көпжолғы жазбаларына дыбыстар қосатын. Бұл жазбалар үнемі эфирде ойнатылып, ол өзінің радио джинглдерін де жиі жасайтын. Эверетт Capital радиосындағы "The Breakfast Show with Cash" бағдарламасында көптеген комедиялық кейіпкерлерді жасады. 1975 жылғы мамырда Эверетт таңғы ерте тұрудың өмір салтына сай емес екенін түсініп, таңғы шоуды Грэм Денеге қалдырып, Capital радиосында сенбі және жексенбі күндері түскі эфирдегі аз қысымды уақыт кезеңдеріне көшті. Мұнда ол өзінің стилін және жанкүйерлер қатарын одан әрі дамытты, музыкадағы ең жақсы деп санайтын (Queen, Chris Rainbow) және ең нашар туындыларды таныстырды, бұл Кенни Эверетттің "World's Worst Record Show" бағдарламаларына әкелді, кейіннен 1978 жылы біршама өзгеше тректермен альбом ретінде жарық көрді. 1975 жылы Эверетт Queen тобының "Bohemian Rhapsody" әнін сингл ретінде шығаруға ықпал етті. 1976 жылы ол Портсмут қаласындағы Radio Victory үшін сенбі күні түскі эфирге арналған алдын ала жазылған бағдарлама жүргізді, кейіннен Дейв Кристианның кешкі шоуында эфирге шығару үшін станцияға Капитан Креммен кейіпкерін ұсынды. Бұл сериал Мидлендс аймағындағы Beacon Radio станциясында да ойнатылды.

During this time, legislation had been passed allowing the licensing of commercial radio stations in the UK. One of the first, Capital Radio, began broadcasting to London and the home counties in October 1973. Everett joined the station and was given a weekend (recorded) show, where he further developed his distinctive ideas. From January 1974, following poor audience figures which in turn followed a difficult start for Capital during a time of industrial strife, the station changed to a more pop based, rather than light music, format, with Everett presenting the breakfast show with his former colleague and friend from the pirate station Radio London (Big L) days, Dave Cash, and so reactivating the "Kenny and Cash" show. When Cash moved to the lunchtime slot in 1975, Everett continued alone on the breakfast show. Everett had a great love of sound recording equipment, in particular using reel to reel tape recorders and mixing equipment, often adding sound on sound to his recordings and stereo/multi track recordings of his pseudo singing voice. These were broadcast on air regularly and he often created his own radio jingles. Everett created many comedy characters on The Breakfast Show with Cash on Capital. In May 1975, Everett found early mornings too much for his lifestyle and he vacated the breakfast show to Graham Dene and moved to less high pressure weekend timeslots at Capital on Saturday and Sunday lunchtimes. Here he further developed his style and his cult following, and featured both what he thought the best in music (Queen, Chris Rainbow) and the worst, which led to the popular Kenny Everett's World's Worst Record Show programmes, later released as an album in 1978, with slightly different tracks. In 1975, Everett played a pivotal role in getting Queen's "Bohemian Rhapsody" released as a single. In 1976, he also presented a pre recorded programme on Saturday lunch time for Radio Victory in Portsmouth, later providing Captain Kremmen to the station for transmission in Dave Christian's late show. The series was also heard on Beacon Radio in the Midlands.

BBC радиосы және " Capital " телеарнасына қайта оралу

1980 жылдың 5 ақпанында Эверетт BBC Radio 4-тің "Жалғыз минут" бағдарламасында 90 секунд бойы шаңғы тастар (мәрмәр) тақырыбында сөз сөйледі. Ұзақ импровизация Николас Парсонс жасаған әзіл болды. 1981 жылдың қазанында Эверетт BBC радиосына қайта оралды, бұл жолы Radio 2-де, сенбі күндері сағат 11:00-ден 13:00-ге дейін эфир берді. Бағдарлама 1983 жылдың желтоқсан айында аяқталды, Маргарет Тэтчер туралы эфирде айтқан бір қызық әңгімесінен кейін бірнеше апта өткен соң.

Эверетт 1984 жылдың маусымында Capital Radio-ға оралды, сенбі күнгі түскі эфирін жаңартып қойды. 1985 жылдың мамырында ол Radio 4 ойын шоуының "Мен кешірім сұраймын, менде жоқ" атты бір бөліміне Грейм Гарденнің орнына шақырылды. 1988 жылы Capital радио жиіліктерін бөліскеннен кейін, ол Тони Блэкберн және Дэвид Гамильтон сияқты танымал алып жүргізушілермен бірге Capital Gold арнасында күнделікті эфирге қайта оралды. Эверетт 1994 жылға дейін апта ішінде күндізгі бағдарламаларды жүргізді, бірақ денсаулығы нашарлағандықтан оны жалғастыра алмады. Сол жылы ол радиоға қосқан үлесі үшін Sony Radio Academy Awards сыйлығында "Арнайы алтын" жүлдесімен марапатталды.

Теледидар

Эверетттің алғашқы экрандық дебюты 1965 жылы түсірілген Dateline Diamonds фильмінде болды, оның сюжеті MV Galaxy атты пират кемесіне арналған. Ол сондай-ақ бірнеше телесериалдарда ойнады, 1968 жылы Гранада Телевидениесі үшін түсірілген «Жақсы уақыт» атты бағдарламасымен бастап, оны Гермен Грир мен Джонатан Рут бірлесіп жүргізді. 1970 жылы ол Лондон демалыс теледидары (LWT) үшін үш серия жасады: «Кенни Эверетттің жарқырауы», «Кімге ұнайды» және «Эв»; сондай-ақ ол 1972 жылы BBC телесериалы «Жексенбіде жоғары» (Up Sunday) бағдарламасына қатысты (Уилли Раштон және Джон Уэллс сияқты таланттармен бірге). «Top of the Pops» бағдарламасының тұрақты жүргізушісі болмаса да, 1973 жылы Эверетт BBC-ден кетіп, Capital Radio-ға қосылғанға дейінгі айларда жеті рет (алты рет жеке жүргізуші ретінде және бір рет бірлесіп жүргізуші ретінде) қатысты. Сондай-ақ 1973 жылы Эверетт «Charley Says» анимациялық сериясындағы «Чарли» мысығына дауыс берді. Эверетт 1975 жылдан 1979 жылға дейін ITV телеарнасында көрсетілген ATV-нің «үлкен қорап ойыны» Celebrity Squares-тің түпнұсқасында диктор болды. Ол BBC-нің «Blankety Blank» викториналық шоуында жиі қонақ болды. 1979 жылы алғаш рет қатысқанда, ол күтпеген жерден Терри Воганның микрофонын, сонымен аталатын «Воганның таяғын» бүктірді. Бұл Эверетт шоуға шыққан сайын қайталанып тұратын әзілге айналды. Ол сонымен қатар мансабының соңында «Brainstorm» және «Gibberish» атты екі қысқа мерзімді викториналық шоуды жүргізді. Ол «That's Showbusiness» бағдарламасының команда капитаны болды.

Кенни Эверетт бейне шоуы

1978 жылы Лондонның «Темза» телеарнасы оған жаңа жоба ұсынды, ол «Кенни Эверетт видео шоуы» атанды. Бұл шоу Эверетттің кейіпкерлері мен эскиздерін көрсету үшін жасалған платформа болды (оның бірге жұмыс істегендері – Рэй Камерон, Барри Крайер және Дик Восбург). Шоу соңғы хиттермен өріліп, әншілер оларды өзі орындады немесе Арлин Филлипстің «Hot Gossip» (Сара Брайтман да қатысқан) би тобының әдепсіз билеріне қосымша музыкалық сүйемелдеме ретінде пайдаланды. Шоуда Род Стюарт, Элки Брукс, Билли Коннолли, Кейт Буш, Клифф Ричард, Фредди Меркьюри, Терри Воган және Сузи Кватро сияқты әйгілі поп және тележұлдыздар эпизодтық рөлдерде пайда болды. Джулиан Ллойд Вебер сияқты классикалық музыканттар да көрінді. Алғашқы үш маусымдағы сегменттерді «Косгроув Холл» бірлестігі жасаған анимациялық фильмдер құрады (олар «Danger Mouse» балалар мультсериалын жасағандарымен де танымал). Төртінші маусымда («Видеокассета») Креммен Анна Доусон ойнаған Карламен бірге тірі түсірілімге көшті; бұл сегменттер бұрынғыдай әңгімелер емес, комедиялық шағын фильмдер болды. Басқа кейіпкерлердің ішінде: қартайған рок-н-рольші Сид Снот, темекіні аузына тигізуге тырысып, бірақ сәтсіз аяқтап, бір күні Эверетт студиялық команданың қуанышына орай, темекіні аузымен ұстап алды; Эверетт жалған латекс подбородак киіп ойнаған, әдепсіз француз Марсель Уэйв; және «Мейфэр ашулы», рұқсатты, ашық мазмұнына наразылық білдіріп, камера линзасының қорғағышын қолшатырымен соғып, содан кейін камераға арқасын бұрып, костюмінің артқы жағының орнына әйелдердің іш киімдерін киген бай қалалық азамат. Ол сондай-ақ «Темза иесі» деп аталатын, ешқашан көрінбеген кейіпкерді жасады, ол «Темза» телеарнасының иесі болып саналды (бірақ компанияның иесі екі ірі холдинг болды). Бұл кейіпкер Эверетттің ашу-ызасын жиі тудыратын, компания басшылығына деген жек көруін бейнелейтін. Олар «Жоқ деу кеңсесі» деп жазылған ескі, тозығы жеткен есік артында жасырынып отырады деп айтылды. «Темза» оны бұрынғы жұмыс берушілері, мысалы, BBC сияқты осы пікірлері үшін жазаламады. Шоу ITV телеарнасында төрт маусым бойы көрсетілді. 3-маусымның соңғы эпизоды Эверетттің қоштасу сөзімен аяқталды, өйткені түсірілім алаңы мен декорациялар команда тарапынан бұзылып жатты. Соңғы кадрда Эвереттті алып, үлкен қоқыс жәшігіне салып жатыр. Төртінші маусым «Кенни Эверетт видеокассетасы» деп аталды және ол бұрынғы үш маусымға қарағанда музыкалық нөмірлерге емес, комедиялық бағдарламаға көбірек баса назар аударды.

In 1978, London's Thames Television offered him a new venture, which became the Kenny Everett Video Show. This was a vehicle for Everett's characters and sketches (his fellow writers were Ray Cameron, Barry Cryer and Dick Vosburgh), interspersed with the latest pop hits, either performed by the artists themselves, or as backing tracks to dance routines by Arlene Phillips' risqué dance troupe Hot Gossip (which featured Sarah Brightman). Various pop and TV stars made cameo appearances on the show, including Rod Stewart, Elkie Brooks, Billy Connolly, Kate Bush, Cliff Richard, Freddie Mercury, Terry Wogan and Suzi Quatro. Classical musicians such as Julian Lloyd Webber also appeared. There were also the stories of Captain Kremmen, a science fiction hero voiced by Everett and originally developed for his Capital Radio shows, who travelled the galaxy battling fictional alien menaces, along with his assistant Dr Gitfinger and his voluptuous sidekick Carla. In the first three series these segments were animations created by the Cosgrove Hall partnership (responsible for the successful children's cartoon series Danger Mouse, among many others). In the fourth series (Video Cassette), Kremmen was featured as live action with Anna Dawson playing Carla; the segments were comedy shorts rather than the earlier stories. Other characters included: ageing rock and roller Sid Snot, unsuccessfully flipping cigarettes into his mouth—at one point Everett managed to catch one in his mouth, to the amusement of the studio crew; Marcel Wave, a lecherous Frenchman played by Everett wearing an absurdly false latex chin; and "Angry of Mayfair", a right wing, upper middle class City gent complaining of the permissive, risqué content of the show, banging the camera's lens hood with his umbrella before storming off, turning his back to the camera to reveal him wearing women's lingerie in lieu of the entire back half of his suit. He also created the never seen character of "Lord Thames", supposedly the owner of Thames Television (the company was actually owned by two conglomerates). The character was often the butt of Everett's rants and was said to symbolise his contempt for senior management at the company, claiming they lived behind an ancient, cobweb covered door marked as the "Office of Saying 'No'". Thames never disciplined him for these comments, unlike prior employers such as the BBC. The show ran for four series on ITV. The last episode of Series 3 ended with Everett giving a farewell speech as the set and scenery was being stripped down by the crew. The final shot before the closing credits was Everett himself being picked up and placed inside an oversized dustbin. The fourth series was retitled The Kenny Everett Video Cassette and was more of a comedy programme than the previous three series, which relied more on music acts.

Кенни Эверетт телешоуы

Эверетт өзінің шоуын басқару мәселесі бойынша Теймспен келіспей қалды, соның ішінде бейсенбі кештері BBC-нің ең жоғары рейтингілі Top of the Pops бағдарламасына қарсы кестелеу туралы да. BBC оған 1981 жылы BBC1 арнасында Рождестволық арнайы бағдарламадан бастап, 1982 мен 1988 жылдар аралығында бес прайм-таймды сериясы бар, көрермендерге арналған скетч форматындағы комедиялық бағдарлама ұсынды. Жазушылар құрамына Эндрю Маршалл, Дэвид Ренвик және Нил Шэнд қосылды, ал корпорацияның салған инвестициясы өндіріс стандартын көтерді. Thames Television Эверетттің кейіпкерлеріне авторлық құқық талап етіп, BBC оларды пайдалануына тыйым салуға тырысты. Бұл әрекет сәтсіз аяқталғанымен, Генерал Чизбургер (оның монологтары АҚШ сыртқы саясатын сатиралайтын), кеңесші Верити Трекл, суреттері нақты заттарға айналатын мим суретшісі Морис Мимер, шампаннан әрдайым мас болатын жоғары сынып өкілі Джереми Минс, қызғылт шашты панк Джиззард Пук (Сид Снотты алмастыру үшін жасалған) және есімдері әдемі ойынға құрылған Купид Стюнт – пневматикалық кеудесі бар, сұлу американдық B-фильм актрисасы сияқты жаңа кейіпкерлердің пайда болуына себеп болды. Эверетттің сақалын жасырмай, толық әйел киімімен ойнаған ол, әңгімелесу бағдарламасының жүргізушісі Майкл Паркинсонның (кейін костюмді скелет түрінде бейнеленген Терри Воган) картондық бейнесіне өзінің соңғы төмен деңгейлі фильмдері және Берт Рейнольдс сияқты еркек жұлдыздармен түскен өмірінен қызықты оқиғалар туралы айтты. Әр скетчтің соңында ол аяқтарын қиып, содан кейін оларды қайтадан қиып, (көргендерге ашық қызыл іш киімдерін көрсетіп), «Бәрі ең жақсы талғаммен жасалған!» деген сөзді айтатын. Теледидардағы шебер емес Редж Прескотт та көрермендердің сүйіктісіне айналды, өйткені ол әр апта сайын DIY кеңестерін көрсетуге тырысқанда, құралдармен өзін көзге түсетіндей жарақаттауға тырысты. Алдыңғы сериялардан қайта оралған кейіпкерлер: Сид Снот, Марсель Уэйв, Бауыр Ли Лав, Мейфэрдің ашулы адамы және Констебль. 3 маусымның әрбір эпизодында Эверетттің бір немесе бірнеше басты кейіпкерлерінің «Snot Rap – Part II» нұсқасы ойнатылды. Бразилияда туған Клео Рокос BBC сериалдарының бірінде ойнады. Ол көбінесе тек әсем іш киімдері мен биік өкшелі туфлилерімен ғана көрінетін.

Everett fell out with Thames regarding the management of his show, including the scheduling against the BBC's top rated Top of the Pops on Thursday evenings. The BBC offered him a live audience sketch format comedy programme, starting with a Christmas special on BBC1 in 1981, followed by five primetime series between 1982 and 1988. The writing team was bolstered by the addition of Andrew Marshall, David Renwick and Neil Shand and the production standards were raised by the heavier investment from the corporation. Thames Television claimed copyright on Everett's characters and tried to prevent their use by the BBC. Although this action failed, it did lead to the creation of new characters such as General Cheeseburger whose monologues were seen as a satire on US foreign policy, agony aunt Verity Treacle, mime artist Maurice Mimer whose drawings turn into real objects, upper class socialite Jeremy Mince who was perpetually drunk on champagne, orange haired punk Gizzard Puke (intended to replace Sid Snot) and the spooneristically named Cupid Stunt, a blonde glamorous American B movie actress with pneumatic breasts. Played in full drag but with no attempt to disguise Everett's beard, she told a cardboard cut out of chat show host Michael Parkinson (and later Terry Wogan depicted as a skeleton in a suit) about her latest trashy film projects and lurid tales of life on set with male stars such as Burt Reynolds. Her final action in each sketch was to uncross her legs then swing them wildly to recross them (brazenly giving viewers an eyeful of her racy red lingerie) as she uttered the catchphrase "It's all done in the best possible taste!" Inept TV handyman Reg Prescott became another firm viewers' favourite, as each week he managed to visibly injure himself with tools whilst attempting to demonstrate DIY tips. Revived characters from the previous series included Sid Snot, Marcel Wave, Brother Lee Love, Angry of Mayfair and the Constable. Each episode in season 3 featured a version of "Snot Rap – Part II" by one or more of Everett's main characters. Brazilian born Cleo Rocos co starred in the BBC series. She often appeared in nothing more than frilly underwear and high heels.

Видео

1981 жылы Эверетт, Крайер және Кэмерон Brothers Music компаниясымен бірігіп, үйдегі бейне нарығына бағытталған "The Kenny Everett Naughty Joke Box" атты VHS шығарды. Бір жыл өткен соң, Brothers Music компаниясы "The New Kenny Everett Naughty Video" атты тағы бір VHS шығарды. Жазушы-режиссер Рэй Камеронның продюсерлігімен түсірілген, "телевизияға тым әдепсіз" деп танылған бұл туынды 2022 жылдың қаңтарында That's TV телеарнасы арқылы бүкіл ел бойынша Freeview желісінде "Kenny Everett Naughty Video" деген атпен көрсетілді. Видео көрермендердің қатысуымен түсірілді (көп бөлігінде Эвереттпен бірге кадрда), ал жазушы Барри Крайер экранда Лионель Блэр және Уилли Раштонмен бірге қонақ ретінде пайда болады. Шейла Стьефел, Клео Рокос, Дебби Линден, Линда Лусарди және Джейн Скор актерлік құрамда, ал Николай Гришанович Совет Одағы туралы пікір білдіру үшін соңында пайда болады. Видеода Gizzard Puke, Marcel Wave, Sid Snot және австралиялықтың пародиалық бейнесі Bris Troop сияқты кейіпкерлер бар, сонымен қатар видеода писсуарлардың қатарында тұрған адамдар туралы қайта-қайта айтылатын әзіл кездеседі.

Фильм

Эверетт 1984 жылы «Өлім үйіндегі қырғын» атты фильмде бір рет қана түсті, ол заманауи қорқыныш фильмдерінің пародиязы еді. Сценарийін Эверетттің әдеттегі жазушы серіктестері Барри Крайер мен Рей Кэмерон (сонымен қатар фильмді режиссерлаған) жазды. Винсент Прайс жаман жігіт рөлінде ойнады, ол тек «Зұлым адам» деп көрсетілді, ал Памела Стивенсон, Гарет Хант және Дон Уоррингтон сияқты көптеген танымал комедия актерлары мен актерлер де түсті. Эверетттің телесериалдарынан да бірнеше актерлер қатысты.

Музыка

Эверетт 1960 жылдары үш сингл шығарды. 1965 жылы Radio London радиосының ди-джейі Дейв Кэшпен бірлесіп, "The B Side"//"Knees" (Decca Records) комедиялық ән шығарды. 1968 жылы Гарри Нильссон жазған "It's Been So Long" (MGM Records) және 1969 жылы "Nice Time" (Deram Records) соло синглдері шықты, соңғысы Granada телешоуының екінші маусымының тақырып әні ретінде пайдаланылды. 1977 жылы Эверетт Майк Викерспен бірлесіп "Капитан Креммен" синглін шығарды, оның қосымша әні ретінде Викерстің бұрын жарық көрген "Retribution" инструменталды әні қолданылды. Ән 12 қарашада Ұлыбритания хит-парадына еніп, екі аптадан кейін 32-орынға жетті. 1983 жылы Кенни Эверетт "Snot Rap" синглін шығарды, оны оның екі телешоу кейіпкері – Сид Снот және Купидон Стант орындады. Бұл ән 16 сәуірде аяқталған аптада Ұлыбританияда 9-орынға, ал Австралияда 91-орынға көтерілді. 1985 жылы наурыз айында "Snot Rap II (Rapping Again)" атты жалғас синглы шықты, бірақ ол хит-парадқа ілесе алмады.

Жеке өмір

Эверетт әнші және экстрасенс Одри "Леди Ли" Миддлтонмен 1969 жылғы 2 маусымда Кенсингтон тіркеу кеңсесінде үйленді. 1979 жылдың қыркүйегінде олар ажырасып, ол 1980-жылдардың соңында гомосексуализмін жасыруды тоқтатты. "Unforgettable Кенни Эверетт" деректі фильмінде оның әріптесі Дэвид Кэш былай деді: "Мен оны кемеден тыс, әлеуметтік ортада танығаннан кейін, оның жыныстық ұмтылыстары гомосексуалдық екені анық болды, және ол мұны жамандық деп қарады, сондықтан ол оған қарсы күресті". Оның алғашқы жігіттерінің бірі, Дэйв Нилон есімді официант, Эверетттің бұрынғы әйелі тауып берген еді. 1985 жылы өзінің гомосексуалдығын ашқаннан кейін, ол өзінің "екі күйеуін" – Николай Гришанович пен Пепе Флоресті – бұқаралық ақпарат құралдарына таныстырды; Эверетт Гришановичтен ВИЧ жұқтырды, ол 1991 жылы СПИД-тен қайтыс болды.

Саясат

1983 жылғы жалпы сайлау науқаны барысында Жас консерваторлар Эверетті жастардың дауысын қозғау мақсатымен өз конференциясына шақырды. Кинорежиссер Майкл Виннердің ынталандыруымен Эверетт сахнаға шықты, оның евангелист кейіпкері Ли Лавтан таныс, аса үлкен көбік резеңке қолдар киіп. Ол "Ресейді бомбалайық!" және "Майкл Футтың таяғын тепсіктеп жіберейік!" сияқты ұрандарды жоғары дауыспен айтты, бұл көпшіліктің ықыласына бөленді. (Майкл Фут сол кездегі егде жастағы Лейборист партиясының басшысы еді, ол таяққа сүйеніп жүретін.) Кейін Эверетт бұл қатысуына өкіндінін және көбік қолдарды митингке әкелгенін, себебі консерваторлар "алдымен мені сұраған" деді. 1989 жылғы ақпан айында Ирландияның Gay Byrne және Sinéad O'Connor қатысқан The Late Late Show бағдарламасында Эвереттке О'Коннор оның гомосексуализмі мен партияның Жергілікті басқару туралы заңға 28-тармақ қосуы аясында Консервативтік партияны қолдауы туралы сұрақ қойды. Эверетт өзінің "толыққанды консерватор" емес екенін, бірақ Артур Скаргиллдің әрекеттерінен қорқып қалғанын, оны "зомбылыққа ұлтау" және "халықты қоздыру" жасаған, сондай-ақ "қайта туылған Гитлер" сияқты көрінгенін түсіндірді. Осы себепті ол Скаргиллге қарсы Маргарет Тэтчердің шараларын қолдады. Егер одан сұраса, гейлердің құқықтарын қорғайтынын айтты, бірақ ол азшылықта және көпшілік назарында болғандықтан, көшеде шерулерге қатысудың орнына, өзінің әзілге құмар және адам екенін көрсету арқылы гейлердің құқықтары үшін көбірек жасай алатынын сезінді.

Фредди Меркьюримен достық

Эверетт 1974 жылы Capital Radio радиосындағы таңғы бағдарламасында Фредди Меркьюримен, Queen тобының жетекші әншісімен жақын дос болып кетті. 1988 жылы актер Джон Алкинге қайта үйленген Миддлтон Эверетттің кіріспе сөзімен автобиографиясын жариялады. Бірақ, кітап жарық көргеннен кейін және газеттерде бөлім-бөлім жарияланғаннан соң, Эверетт оны өзінің жеке өмірін жариялағаны үшін сынады. Меркьюри Миддлтонды қолдады. Осыдан кейін Миддлтон мен Эверетт тек өздерінің адвокаттары арқылы ғана хабарласты. Бір жыл өткен соң, Эверетт пен Меркьюри екеуі де ВИЧ салдарынан денсаулықтарына қатысты мәселелермен күресіп жатқанда татуласты. Меркьюри 1991 жылдың қараша айында дүниеден өтті.

Өлім

Эвереттке 1989 жылы ВИЧ диагнозы қойылды және ол 1993 жылы өз жағдайы туралы көпшілікке хабарлады. 1995 жылғы 4 сәуірде 50 жасында СПИД-ке байланысты аурудан қайтыс болды. Лондонның Мейфэр ауданындағы Таза ұғым шіркеуінде католиктердің реквиемдік миссасы өтті. Оның денесі Мортлейк крематорийінде кремацияланды.

Мұра

1981 жылы Эверетт «The Custard Stops at Hatfield» атты жартылай фантастикалық автобиографиясын жазды. 1982 жылдың қыркүйегінде оны «Collins» баспасының «Willow Books» бөлімі шығарды. 1996 жылы «BBC Radio Collection» кассеттік таспалар сериясының бөлігі ретінде «Kenny Everett At The Beeb» атты жинақ альбомы жарық көрді. Барри Крайердің баяндауымен жазылған альбом Эверетттің «BBC Radio» мансабының хронологиялық шолуы болып табылады, ол оның әртүрлі бағдарламаларынан алынған үзінділерді «Desert Island Discs» сияқты бағдарламалардағы сұхбаттарымен үйлестіреді. Эверетт 1997 жылы «Thames Television» телеканалының «Комедияның қаһармандары» сериясында көрсетілді. Бұл серия оның өмірі мен мансабын, пираттық радиодағы бастауынан қайтыс болғанға дейін қамтиды. Стив Райт, Клифф Ричард, Клео Рокос, Барри Крайер, Джереми Бидл, Терри Воган және Барри Тук сияқты танымал тұлғалар Эвереттпен болған тәжірибелері, ынтымақтастығы мен достығы және оның оларға тигізген әсері туралы әңгімелейді. 2007 жылдың 18 қарашасында «ITV1» телеарнасы Эвереттке арналған «Күлкіге рұқсат» атты құрмет көрсетуді көрсетті. Бұл оның «ITV» телеарнасында «Kenny Everett Video Show» (Thames Television) бағдарламасымен алғаш рет пайда болғанына 30 жыл толуын атап өтті. Достары мен әріптестері оны мейіріммен «Күлкілі Кен» деп атап, оны білу және оның қасында жұмыс істеудің қандай екенін айтып берді. Сонымен қатар, Крис Мойлс және Крис Таррант сияқты заманауи танымал тұлғалар оның әзілқой өнеріне деген сүйіспеншіліктері туралы айтып, Эверетттің оларға және олардың жұмысына тигізген әсерін талқылады. Сондай-ақ, мұрағаттан алынған видеоматериалдар көрсетілді. «Фредди Меркьюри Кенни Эвереттпен кездескен кезде» атты деректі фильм екеуінің 1974 жылы Меркьюри Эверетттің радиошоуында қонақ ретінде келген сәттен бастап, махаббат пен есірткіге құмарлыққа дейін, содан кейін екеуінің де ЖИТС-тен қайтыс болғанға дейінгі қарым-қатынасын баяндайды. Онда оған жақын болған көптеген адамдардың шынайы сұхбаттары жазылған. 2010 жылдың наурызында «BBC» 90 минуттық «Number One in Heaven» атты телебиографиялық фильмді түсіретінін растады, оның сценарийін Тим Уитнелл жазып, Эверетттің орта мектептегі бақытсыздығына назар аударды. 2012 жылдың 3 қазанында «BBC» 90 минуттық «The Best Possible Taste» атты телебиографиялық фильмін көрсетті, ол орындаушының әйелі, әнші Ли Миддлтонмен қарым-қатынасына баса назар аударды. Оливер Лансли Эверетттің, ал Кэтрин Келли Миддлтонның рөлін сомдады. 2013 жылы Джеймс Хогг пен Роберт Селлерстің «Hello Darlings! The Authorized Biography Of Kenny Everett» атты еңбегі «Bantam Press» баспасында жарық көрді. Эверетттің рөлін Дикки Бо 2018 жылы «Оскар» сыйлығын алған «Богемиялық рапсодия» фильмінде, Фредди Меркьюридің өмірі туралы биографиялық музыкалық драмада ойнады.

In 1981 Everett co wrote a semi fictitious autobiography entitled The Custard Stops at Hatfield. It was published by Willow Books, an imprint of Collins, in September 1982. In 1996, a compilation album entitled Kenny Everett At The Beeb was released as part of the BBC Radio Collection series of cassette tapes. The album, narrated by Barry Cryer, is a chronological look at Everett's BBC Radio career that combines clips from his various series with interviews that he gave on programmes such as Desert Island Discs. Everett is the subject of a 1997 episode of the Thames Television series Heroes of Comedy which covers his life and career from his beginnings on pirate radio until his death. Celebrities such as Steve Wright, Cliff Richard, Cleo Rocos, Barry Cryer, Jeremy Beadle, Terry Wogan and Barry Took appear and talk about their experiences, collaborations and friendships with Everett and his influence on them. On 18 November 2007, ITV1 broadcast a tribute show to Everett entitled Licence to Laugh. This celebrated the 30 years since he first appeared on ITV with the Kenny Everett Video Show (Thames Television). Friends and colleagues revealed what it was like to know and work with the man they affectionately dubbed "Cuddly Ken". Additionally, contemporary celebrities such as Chris Moyles and Chris Tarrant talked about their love for the funny entertainer and discussed the ways in which Everett had influenced them and their work. It also featured archive footage. The documentary When Freddie Mercury Met Kenny Everett, broadcast on Channel 4, tells the story of the relationship between the two men from the moment they met in 1974 when Mercury was a guest on Everett's radio show, through lovers and drug taking to when both died of AIDS. It features affectionate interviews by many people who were close to him. In March 2010 the BBC confirmed that it was producing a 90 minute TV biographical film called Number One in Heaven, to be written by Tim Whitnall and focusing on Everett's unhappiness at secondary school. On 3 October 2012 the BBC broadcast a 90 minute TV biopic called The Best Possible Taste which focused on the performer's relationship with his wife, singer Lee Middleton. Oliver Lansley played the part of Everett and Katherine Kelly that of Middleton. In 2013, Hello Darlings! The Authorized Biography Of Kenny Everett written by James Hogg and Robert Sellers was published by Bantam Press. Everett was portrayed by Dickie Beau in the 2018 Oscar winning film Bohemian Rhapsody, a biographical musical drama about the life of Freddie Mercury.