Кіріспе
PFLAG – АҚШ-тағы коммерциялық емес ұйым, лезбиянкалар, гейлер, бисексуалдар, трансгендерлер және оларды сүйетін адамдарды қолдау, білім беру және олардың құқықтарын қорғауға арналған АҚШ-тың ең ірі ұйымы. PFLAG National – PFLAG жергілікті бөлімдер желісіне қолдау көрсететін ұлттық ұйым. PFLAG-тің АҚШ-та 400-ге жуық бөлімшесі бар, онда 350 000-нан астам мүше және қолдаушы бар. PFLAG (айтылуы: /p/iː/f/l/æ/ɡ/ PEEflag) енді аббревиатура емес, ұйымның тікелей атауы. 2014 жылға дейін бұл аббревиатура «Лезбиянкалар мен гейлердің ата-аналары мен достары» (кейін «Лезбиянкалар мен гейлердің ата-аналары, отбасылары және достары» деп кеңейтілді) дегенді білдірген. 1993 жылы дефис алынып тасталғанға дейін атау ресми түрде P FLAG деп жазылған. 2014 жылы ұйым мүшелері ЛГБТК+ қауымдастығында ондаған жылдар бойы жүргізіліп келген толыққанды инклюзивті жұмысты бейнелеу үшін атауды ресми түрде PFLAG деп өзгертуге дауыс берді.
PFLAG is the United States' largest organization dedicated to supporting, educating, and advocating for lesbian, gay, bisexual, transgender, and queer (LGBTQ+) people and those who love them. PFLAG National is the national organization, which provides support to the PFLAG network of local chapters. PFLAG has nearly 400 chapters across the United States, with more than 350,000 members and supporters. PFLAG (pronounced '/p//iː//f//l//æ//ɡ/ PEEflag) is no longer an acronym, but just the name of the organization. Prior to 2014, the acronym stood for Parents and Friends of Lesbians and Gays (later broadened to Parents, Families and Friends of Lesbians and Gays). Until removal of the hyphen in 1993 the name was officially styled as P FLAG. In 2014 the membership of the organization voted to officially change the name to PFLAG to reflect the decades of fully inclusive work it had been doing in the LGBTQ+ community.
Тарих
1972 жылдың сәуір айында бастауыш сынып мұғалімі Жанна Манфорд күйеуімен бірге Флашингте (Квинс штаты) үйде болғанда, ауруханадан телефон арқылы хабарланғандай, оның гей белсендісі Морти Нью-Йорктегі саяси жиынның елуінші жылдығы "Ішкі шеңбер" кешкі асында жарнама парақтарын тарату кезінде ұрып-соғылғанын білді. Ол Нью-Йорк Пост газетіне өзін гей-мәжіліске қатысушының анасы ретінде таныстырып, полицияның әрекетсіздігіне наразылық білдірді. Кейінгі апталарда ол бірнеше қалаларда радио және теледидар бағдарламаларына сұхбат берді, кейде күйеуі немесе ұлымен бірге. 25 маусымда ол ұлымен бірге Нью-Йоркке "Гейлердің ата-аналары біздің балаларды қолдауға бірігіп" деген жазуы бар қолмен жазылған плакатты алып қатысты. Олардың ыстық қарсы алуынан кейін, олар гейлер мен лесбиянкалардың ата-аналарының ұйымын құру туралы идея жасады, ол кейін "гей қауымдастығы мен гетеросексуал қауымдастығы арасындағы көпір" бола алады деді. Көп ұзамай олар күйеуімен бірге осындай ата-аналар үшін кездесулер өткізді. Ол оны "өзімнен гөрі жақсы сөйлейтін, сөзге шешен адам" деп атады. Ол маған әрдайым қолдау көрсетті". Гейлердің ата-аналарының (кейін PFLAG) алғашқы ресми кездесуі 1973 жылдың 11 наурызында Гринвич ауылындағы Метрополитен Дуэйн Біріккен методист шіркеуінде (MDUMC – кейіннен Ауыл шіркеуі) өтті. Оған шамамен 20 адам қатысты. Пастор Эд Эган MDUMC (1971–1977) "Гейлердің ата-аналары" ұйымының құрылтайшы мүшелерінің бірі болды. Гейлердің ата-аналары кем дегенде 1984 жылға дейін MDUMC-де ай сайын кездесіп отырды. Келесі бірнеше жылда ауыздан-ауызға таралып, қоғамның қажеттілігімен, осындай топтар бүкіл елде пайда болды, олар гей және лесбиян балаларының ата-аналарына "қауіпсіз баспаналар" және өзара қолдау ұсынды. 1976 жылы PFLAG LA 30 ата-ананың алғашқы кездесуін өткізді. 1977 жылы топ басқа ЛГБТ белсенді топтарымен бірігіп, Анита Брайанттың гейлерге қарсы науқанына қарсылық білдірді және штаттық Бриггс бастамасын жеңді. 1979 жылы Вашингтондағы лесбияндық және гейлік құқықтарды қорғау жөніндегі ұлттық науқаннан кейін осы топтардың өкілдері алғаш рет Вашингтон қаласында кездесті. 1980 жылы PFLAG, сол кезде Ата-аналар FLAG деп аталған, бүкіл ел бойынша білім беру мекемелеріне және діни қауымдастықтарға ақпарат тарата бастады, өзін жалпы жұртшылық үшін ақпарат көзі ретінде қалыптастырды. Лос-Анджелестегі P FLAG бөлімін ұйымдастырған Адель Старр кеңес колонкасы Dear Abby-ге P FLAG мақсатын талқылау үшін қоңырау шалғанда, Dear Abby PFLAG-ді өзінің бір бағандарында атады. Кейін Лос-Анджелес P FLAG-ке 7500-ден астам ақпарат сұраған хат келді. Әр хатқа бөлімнің бір мүшесі жауап берді. 1981 жылы мүшелері ұлттық ұйым құру туралы шешім қабылдады. PFLAG-тің алғашқы кеңсесі Лос-Анджелесте құрылтайшы президенті Адель Старрдың басшылығымен құрылды. 1982 жылы Калифорнияда 20-ға жуық топты білдіретін лесбиянкалар мен гейлердің ата-аналары мен достары федерациясы құрылды және коммерциялық емес, салықтан босатылған мәртебеге ие болды. 1987 жылы PFLAG президенті Элинор Левалленнің басшылығымен Денверге көшірілді. 1980 жылдары PFLAG ЛГБТ қозғалысының алдына әскери мәселелер келгенге дейін он жылдан астам уақыт бойы ЛГБТ-ты босату үшін АҚШ әскерінің күш-жігерін тоқтатуға тырысты. 1980 жылдардың аяғында PFLAG ауылдық қоғамдастықтарда бөлімдер ұйымдастыруда табысқа қол жеткізе бастады. 1990 жылы, елеулі өсу кезеңінен кейін, PFLAG атқарушы директорды жұмысқа алды, өз штатын кеңейтті және Вашингтонға көшіп барды. Сондай-ақ 1990 жылы PFLAG президенті Полетт Гудман Барбара Бушқа хат жолдап, миссис Буштың қолдауын сұрады. Бірінші әйелдің жеке жауабында: "Мен біздің еліміздегі жеке адамдарға немесе топтарға қатысты кемсітушілікке төзбейміз деп сенемін. Мұндай қарым-қатынас әрқашан қайғы әкеледі және төзімсіздікті жалғастырады". Оның Ассошиэйтед Пресс агенттігіне берген түсініктемелері саяси дау туғызды және Ақ үйден шыққан алғашқы гей-жағымды пікірлер болды. Уақыт өте келе ұйымның ауқымы бисексуалдарды, ал соңында трансгендерлерді қамти бастады, бірақ P FLAG атауы сақталды. Атап айтқанда, 1998 жылы Сан-Францискодағы жыл сайынғы кездесуде дауыс беру нәтижесінде гендерлік сәйкестік, оның ішінде трансгендерлік адамдар PFLAG миссиясына қосылды. PFLAG трансгендерлік инклюзивті саясатты ресми түрде қабылдаған алғашқы ұлттық ЛГБТ ұйымы болды, ол трансгендерлік адамдарды барлық жұмысына қосуға ғана емес, сонымен қатар трансгендерлік инклюзивті емес саясатты немесе заңдарды ешқашан қолдамауға уәде берді. 2002 жылы PFLAG трансгендерлік желісі, TNET деп те аталады, PFLAG-тің алғашқы ресми "Арнайы серіктесі" атанды, ол ресми бөлімдермен бірдей құқықтар мен міндеттерге ие болды. 2013 жылы Жанна Манфорд сол кездегі президент Барак Обамадан Президенттік азаматтық медалін алды. 2013 жылы Гринвич ауылындағы Ауыл шіркеуінде PFLAG-қа айналған ұйымның алғашқы кездесуі осы шіркеуде 1973 жылы өткенін еске сақтау үшін қола тақта орнатылды. Тақтада жазылған: "1972 жылы Квинс мектебінің мұғалімі Жанна Манфорд өзінің гей ұлы, белсенді Морти Манфордпен бірге 1972 жылғы Кристофер Стрит азаттық күні шеруіне қатысып, 'Гейлердің ата-аналары: Біздің балаларымызды қолдауға бірігіңдер' деген жазуы бар плакатты алып жүрді. Осы қарапайым әрекетке болған зор қызығушылық Жанна, оның күйеуі Жюль және ЛГБТ теңдігі қозғалысының алғашқы пионерлерін ЛГБТ адамдары, олардың ата-аналары, отбасылары және достары үшін қолдау тобын құруға жетеледі. Осы топтың алғашқы кездесуі – қазір PFLAG деп белгілі – 1973 жылдың наурыз айында осы жерде өтті. Гринвич ауылы тарихын сақтау қоғамының және PFLAG мүшелерінің барлығының құрметіне, мұнда басталған махаббат мұрасын сақтау үшін орнатылды". Бұл дінге бағытталған ресурстар мен барлық конфессиялардың адамдарына өз діни қауымдастықтарында маңызды әңгімелер бастауға және одан да ыстық қабылдаушы институттар құруға көмектесетін құралдарды ұсынады. 2014 жылы PFLAG Straight for Equality арқылы жаңа трансгендерлік одақтас бағдарламасын іске қосты. 2009 жылдан бері PFLAG National жыл сайын Straight for Equality марапаттары галасын өткізеді, бұл ЛГБТ теңдігі қозғалысына тікелей одақтастардың үлесін ерекше атап өтетін жалғыз гала. Өткен жеңімпаздардың арасында азаматтық құқық пионерлері Майя Энджелу және Джоннетта Б. Коул; әнші Лиза Миннелли; актерлер Рози Перес, Патрик Стюарт, Марта Плимптон және Сигурни Уивер; Бродвей жұлдыздары Одра Макдональд және Уилл Свенсон; спорт иконалары Брендон Аянбадежо, Скотт Фухита, Крис Клуве және Хадсон Тейлор; жазушылар Шарлейн Харрис және Джон Ирвинг; дін көшбасшылары Джей Баккер және ұйымдар IBM, KPMG, MetLife, Sodexo және Whirlpool кіреді. Құрметті қарым-қатынасты дамыту: Барлығы үшін қауіпсіз мектептер PFLAG National-дың білім берушілер, ата-аналар және басқа да сенімді ересектердің мектептерді қауіпсіз және инклюзивті ету күш-жігерін қолдауға арналған бас бағдарламасы болып табылады. Claim Your Rights, GLSEN серіктестігімен құрылған, ата-аналарға, мұғалімдерге, әкімшілерге және басқа да сенімді ересектерге АҚШ Білім министрлігінің Азаматтық құқықтар бюросына мектептегі зорлық-зомбылық, мазақтау немесе кемсітуге ұшыраған жастар атынан шағымдануға көмектесетін бағдарлама. PFLAG Connects 2020 жылдың сәуір айында COVID-19 пандемиясына жауап ретінде құрылды. PFLAG-тің жүздеген жергілікті бөлімдері қолдау кездесулерін жеке кездесулерден виртуалды форматқа көшірді. PFLAG National сондай-ақ PFLAG Connects: Communities-ді іске қосты, ол түрлі BIPOC қауымдастықтары үшін ұлттық қолдау топтарының кездесулері.
Үгіт-насихат
1990 жылдардың ортасында "Ашық ой" жобасы Пэт Робертсонның наразылығын тудырды. Ол PFLAG ұйымын және жобаның жарнамаларын көрсеткен кез келген телеарнаны сотқа берумен қорқытты, онда Робертсон, Джерри Фалвелл және АҚШ сенаторы Джесси Хелмс сияқты бірнеше адамның ЛГБТ-ға қарсы пікірлері келтірілген. Бұл жарнамаларды қазір "Коммерциялық шкаф" веб-сайтында көруге болады.
Қорғаушылық қызмет
PFLAG Ұлттық және PFLAG бөлімдерінің желісі жергілікті, штаттық және федералдық деңгейде құқық қорғау қызметін жүзеге асырады және көптеген мәселелер бойынша қоғамдық саясат мәлімдемелерін жасайды. 1990 жылдардың басында Массачусетс штатындағы PFLAG бөлімдері елдегі алғашқы қауіпсіз мектептер заңнамасын қабылдауға көмектесті. 1990 жылдардың ортасында PFLAG отбасы Білім министрлігінің IX-тарауының гей және лесбиян студенттерін сексуалдық бағдарына байланысты қысым көрсетуден қорғайтыны туралы шешімін қабылдауға ықпал етті. Пэт Робертсон "Ашық ой" жобасының жарнамаларын көрсеткен кез келген телеарнаны сотқа берумен қорқытқанда, бұл оқиғаға байланысты БАҚ-та PFLAG-тің жеккөрушілік сөздерді жеккөрушілік қылмыстармен және ЛГБТ жасөспірімдердің өзіне-өзі қол жұмсауымен байланыстыратын хабарламасы ұлттық назарға ілікті. PFLAG Ұлттық "сұрама, айтпа" ережесін жою және АҚШ-та неке теңдігі үшін күреске қатысты, соның ішінде АҚШ Жоғарғы Сотына құжаттарды ұсынды. Ол түрлендіру терапиясын тоқтату, діни бостандыққа сылтау ретінде кемсітушілікке рұқсат беретін заңдармен, мысалы, Діни бостандықты қалпына келтіру туралы заңмен күресу жұмысын жалғастыруда.
Президенттердің тізімі
Қызмет еткен жылдары Аты-жөні 1981–1987 Адель Старр 1987–1988 Элинор Левеллен 1988–1992 Паулетт Гудман 1992–1996 Мицци Хендерсон 1996–1998 Нэнси Н. Макдональд 1998–2000 Пол Биман 2000–2002 Арнольд Дрейк 2002–2006 Сэм Торон 2006–2010 Джон Р. Сепек 2010–2014 Рабби Дэвид М. Хоровиц 2014–2018 Жан Ходжес 2018–қазірге дейін Кэти Годвин
АҚШ-тан тыс жерлерде
PFLAG 1973 жылы құрылғаннан бері АҚШ-тан тыс жерлерде ұқсас мақсаттағы (кейде ұқсас аталатын) ұйымдар құрылды. Алайда, мұндай ұйымдардың көпшілігі бір-бірімен де, АҚШ-тағы PFLAG National (негізін қалаушы ұйым)мен де байланысты емес. Жақында, 2008 жылдың маусым айында У Юцзянь Гуанчжоу қаласында өзінің ұлының гомосексуализмін қабылдағаннан кейін Қытай Халық Республикасында PFLAG China ұйымын құрды.