Канадалық бейсболшы Ларри Уокердің мансабы

Кіріспе

Канадалық бейсболшы (1966 жылы туған)

Ларри Кеннет Роберт Уокер (1966 жылдың 1 желтоқсанында туған) – канадалық бұрынғы кәсіби бейсболшы, оң жақтағы ойыншы. 17 жылдық Үлкен Лига бейсболы (MLB) мансабында ол Монреаль Экспоз, Колорадо Рокиз және Сент-Луис Кардиналс командаларында ойнады. 1997 жылы ол бір маусымда .700 соққылау пайызы (SLG) мен 30 ұрланған базаны тіркеген бас лига тарихындағы жалғыз ойыншы болды, соның арқасында Ұлттық лиганың (NL) ең құнды ойыншысы (MVP) сыйлығын жеңіп алды. 1997 жылдан 1999 жылға дейін үш маусым қатарынан .360 соққылау орташасын көрсеткен алғашқы ойыншы, Уокер сонымен қатар үш NL соққылау чемпионатында жеңіске жетті. Ол 2007 жылы Канаданың Спорттық Даңқ залына, ал 2009 жылы Канаданың Бейсбол Даңқ залына енгізілді. 1999 жылы Sports Illustrated журналы оны Канаданың ең үздік 13 спортшысы деп атады. 2020 жылы Бейсбол Даңқы залына сайланды. Керемет атлетикалық қабілеті мен инстинкттерімен белгілі бес құралды ойыншы ретінде танылған Уокер орташа және күшті соққы берді, сонымен қатар жоғары жылдамдық, қорғаныс және күш пен дәлдікке ие болды. 1998 жылы ол Лу Марш жүлдесімен Канаданың үздік спортшысы атанды. Басқа да марапаттары: бес MLB All-Star сайлануы, жеті Алтын қолғап сыйлығы, үш Күміс Slugger сыйлығы және тоғыз Тип О'Нилл сыйлығы. Оның .565 SLG көрсеткіші барлық уақытта 12-орында тұр. Уокер тарихта кем дегенде 5000 тақтада пайда болған және мансабы 1960 жылдан кейін басталған алты ойыншының бірі болып, .300 соққы беру орташасы, .400 базалық пайыз (OBP) және .500 SLG көрсеткіштеріне қол жеткізді. Алдын-ала есептеулерді ескере отырып, ол тарихтағы соққы беру нәтижелері, базаны жүгіру нәтижелері және қорғаныс нәтижелері бойынша ең үздік 100 ойыншының қатарындағы үш ойыншының бірі – қалғандары Барри Бондс және Уилли Мейс. Британдық Колумбияның Үлкен Ванкувер аймағында өскен Уокер жастық шағында НХЛ қақпашысы болу арманымен көше хоккейін ойнады. Алайда, бұл арман орындалмады, бірақ Экспоз оның бейсбол әлеуетін байқап, 1984 жылы онымен келісімшарт жасады. 1990 жылы Уокер олардың бас құрамында оң жақтағы ойыншы болды, соның арқасында команда 1994 жылы ең жақсы көрсеткішке ие болды, бірақ сол жылғы ереуіл олардың алғашқы World Series жорығын тоқтатты. Маусымнан кейін ол Рокизбен еркін агент ретінде келісімшарт жасады және 1997 жылдан бастап алты жыл бойы үш рет Үлкен Лиганың соққы беру көшбасшысы атанды, ал NL-де екі рет екінші орынға ие болды. 1997 жылы ол лигадағы үйге соққы беру, OBP және SLG көрсеткіштері бойынша көшбасшы болды, 30–30 клубына қосылды, 12 аутфилд ассистін тіркеді және төрт қос ойынмен өз позициясын басқарды; сол жылы ол NL MVP сыйлығын жеңіп алды. Жеңіске ұмтылған командаға ауысуды қалаған Уокер 2004 жылы 105 жеңіске жеткен Рокиз командасынан Сент-Луиске жіберілді, онда ол өзінің алғашқы World Series ойынына қатысып, үш Кардиналдардың плей-офф рекордтарын теңестірді немесе жаңартты. 2005 жылғы Ұлттық лига чемпионатының 6-ойынынан кейін бейсболдан зейнеткерлікке шыққандығын жариялады. Ойыншы мансабынан кейін Уокер Кардиналдардың қонақ жаттықтырушысы болды, ал 2009 жылдан бастап Канада ұлттық құрамасын жаттықтырады. Осы уақыт ішінде Канада құрамасы үш рет Дүниежүзілік бейсбол классикасы (WBC) турнирінде және екі рет Панамерикан ойындарында қатысып, 2011 және 2015 жылдары қатарынан алтын медаль жеңіп алды.

Larry Kenneth Robert Walker (born December 1, 1966) is a Canadian former professional baseball right fielder. During his 17 year Major League Baseball (MLB) career, he played with the Montreal Expos, Colorado Rockies, and St. Louis Cardinals. In 1997, he became the only player in major league history to register both a .700 slugging percentage (SLG) and 30 stolen bases in the same season, on his way to winning the National League (NL) Most Valuable Player Award (MVP). The first player in more than 60 years to record a batting average of .360 in three consecutive seasons from 1997 to 1999, Walker also won three NL batting championships. He was inducted into Canada's Sports Hall of Fame in 2007, and the Canadian Baseball Hall of Fame in the Class of 2009, and was named the 13th greatest sporting figure from Canada by Sports Illustrated in 1999. In 2020, he was elected to the Baseball Hall of Fame. Widely considered a five tool player of prodigious athleticism and instincts, Walker hit for both average and power, combined with well above average speed, defense and throwing strength and accuracy. He was recognized as the top Canadian athlete in 1998 with the Lou Marsh Trophy. Other honors include five MLB All Star selections, seven Gold Glove Awards, three Silver Slugger Awards, and nine Tip O'Neill Awards. His career SLG of .565 ranks 12th all time. Walker is one of only 19 hitters in history to accomplish a .300 batting average, .400 on base percentage (OBP), and .500 SLG with at least 5,000 plate appearances, and one of six whose careers began after 1960. Considering advanced metrics, he is one of only three players in history to rank within the top 100 of each of batting runs, base running runs, and defensive runs saved; the others are Barry Bonds and Willie Mays. Raised in the Greater Vancouver area of British Columbia, Walker spent his youth playing street hockey with consuming NHL goaltender aspirations. That dream never materialized; however, the Expos saw his baseball potential and signed him in 1984. By 1990, Walker became their starting right fielder, propelling them to the majors' best record in 1994 when that year's strike stopped their first serious World Series run. He signed with the Rockies as a free agent following the season, and, during a six year period starting in 1997, was the major league batting leader three times while finishing second in the NL twice. In 1997, he also led the league in home runs, OBP, and SLG, while joining the 30–30 club, registering 12 outfield assists and leading his position with four double plays turned; he won the NL MVP Award that year. Desiring a trade to a contending team, Walker was sent by the Rockies to St. Louis in the middle of their 105 win season of 2004 where he made his first World Series appearance while tying or setting three Cardinals postseason records. He announced his retirement from playing baseball after Game 6 of the 2005 National League Championship Series. Following his playing career, Walker has served as a guest instructor for the Cardinals, and, since 2009, has coached the Canadian national team. In that time, Team Canada has competed in three World Baseball Classic (WBC) tournaments, and twice at the Pan American Games, winning consecutive gold medals in 2011 and 2015.

Ерте өмір және әуесқойлық мансабы

Ларри Кеннет Роберт Уокер кіші 1966 жылдың 1 желтоқсанында Британдық Колумбиядағы Үлкен Ванкувердің маңындағы Мейпл Ридж қаласында, шотланд тегінен шыққан Ларри Сэр және Мэри Уокер отбасында дүниеге келді. Ларри кіші төрт ұлдың ең кішісі болды – Барри, Кэри және Гари. Бес ер адам жиі тез соққылы софтбол лигасынде бірге ойнайтын, көбінесе бірдей бастапқы құрамда шығатын. Уокер бос уақытын көшедегі хоккей ойнауға арнады, әсіресе Рик Герберт есімді баланың ауласында және көлік жолындағы жігіттер тобымен бірге. Сол топта болашақ Хоккей Даңқы залының мүшесі Кэм Нили де болды, ол Уокердің жақын досы атанды. Уокер Ұлттық Хоккей Лигасында (НХЛ) қақпашы болып мансап жасауды армандады, ал жазда бейсболды көңіл көтеру үшін ғана ойнайтын. Ол Мейпл Ридж орта мектебінде хоккей мен волейболмен айналысты, бірақ бейсболдан сабақ берілмеді. Оның балалық шағындағы кумирі – НХЛ қақпашысы Билли Смит, ол Уокердің жасөспірім кезінде 1980-83 жылдары төрт рет подряд Стэнли Кубогын жеңіп алды. Уокер Нилиге қарсы допты қағып, өнерін жетілдірді. Ағасы Кэри де қақпашы болды және "Монреаль Канадиенс" командасы оны таңдады.

Жасөспірімдер хоккейі

16 жасында Уокерге Регина, Саскачеван және Келоуна, Британдық Колумбиядағы Юниор А командаларында өтініш беру мүмкіндігі ұсынылды, бірақ ол екі командадан да қабылданбады, ал Герберт Регина Патс командасына ілікті. Бұрын Канаданың бейсбол тарихындағы көрнекті тұлғалар 1887 жылы үш жүлделі турнирді жеңіп алған алғашқы канадалық Тип О'Нилл және 1991 жылы Америка бейсбол даңқы залына енген Канаданың алғашқы өкілі Фергюсон Дженкинс болды. Хоккейге ғашық елде осы спорттың даңқын арттыруға көмектескен – Уокер. Мұның бір себебі – Канаданың қысқа жаз мезгілі, ол АҚШ-қа қарағанда сыртқы алаңда ойнауды қиындатады. Кейін Уокер өзінің негізгі лигалық мансабында: «Мен ешқашан форкболды, слайдерді көрген емеспін. Олардың бар екенін білмедім. Жақсы қисайған допты да көргем жоқ. Канадада бала кезімде жылына он шақты бейсбол ойыны ойнар едік. Көбінесе он бес ойыннан аспайтын. Кейбір питчерлер «спинер» деп аталатын бір нәрсе жасар еді, бірақ мұндай емес. Бейсбол онша дамымаған еді. Ауа райы қарсы болды. Ешкім де бейсбол ойнап, негізгі лигаға түсуді ойлаған емес» деп еске алды. Ол көптеген ережелерді де білмейтін, бұл оның кәсіби карьерасын бастаған кезде тәжірибесінің жетіспеуін көрсетеді. Сол кезде канадалықтардың негізгі бейсбол лигасының драфты арқылы таңдалуға құқығы болмады. «Экспос» Уокердің өте қабілетті екенін мойындады, бірақ оның әлі де жасыл екенін және бастапқыда жақсы перспектива ретінде бағалануға лайық емес екенін шешті. Уокер өз отандастарының назарына ілігіп, 19 жастағы кіші лига ойыншысы ретінде канадалық журналистердің тобын жинады. «Енді мен допты соға алатынымды білемін. Менде әлі де көп соққы қағып аламын дегенімен, өзіме сенімдімін. Мен тым көп нашар пасқа шайқасам» деді ол. Вест Палм Бич командасының бас жаттықтырушысы Фелипе Алу: «Егер ол соңғы 12 айдағыдай жақсара берсе, оның не істей алатынын болжау қиын. Ондай потенциалы бар ойыншылар кіші лигада ұзақ тұра бермейді» деді. Осы уақытта клуб Флорида штатының Оңтүстік лигасының оңтүстік дивизионында жеңіске жетіп, Форт-Лодердейл Янкистерінен екі ойынмен озып кетті. 1987 жылы Оңтүстік лигасының Джексонвилл Экспос командасына көтерілгеннен кейін Уокер .287 орташа, .383 OBP, .534 SLG, 91 ұпай, 26 хоум-ран, 24 ұрланған база және үш рет ұрлыққа қатысты. Сол жылы ол ең үздік канадалық бейсболшы ретінде Tip O'Neill жүлдесін алды. 1988 жылы Мексиканың Тынық мұхиты лигасында ойнаған кезде жарақат алғаннан кейін тізесіне операция жасатуға мәжбүр болды, сондықтан маусымды өткізбеді. 1989 жылы «Экспос» оны Triple A International League Indianapolis Indians командасына ауыстырды. Ол жерде 114 ойын ойнап, .270 орташа, 68 ұпай, 12 хоум-ран, 36 ұрланған база және алты рет ұрлыққа қатысты. Сан-Франциско Гиантс командасының Майк Лэкоссінен. Уокердің бірінші маусымының жалпы көрсеткіші 56 тақтада .170 орташа, .264 OBP және .170 SLG.

At the age of 16, Walker was offered tryouts with Junior A teams in Regina, Saskatchewan, and Kelowna, British Columbia, however, he was cut from both teams, while Herbert made the Regina Pats. Previously, Canadian baseball luminaries included Tip O'Neill, the first Canadian to win a Triple Crown back in 1887, and Ferguson Jenkins, Canada's first selectee to the American Baseball Hall of Fame in 1991. It was Walker who would help dramatically increase the profile of the sport in a hockey mad nation. Part of the factor are Canada's short summers, which make it more challenging to play outdoors than in the United States. Recalled Walker later in his major league career, "I'd never seen a forkball, never seen a slider. I didn't know they existed. I had never really seen a good curveball. In Canada, as a kid, we'd play 10 baseball games a year. Fifteen, tops. Some pitchers had a thing they'd call a spinner, but nothing like this. Baseball just wasn't big. The weather was against it. Nobody ever played baseball thinking about making the major leagues." He was also unaware of many of the rules, attesting to his lack of experience playing when he turned a professional. At that time, Canadians were not eligible to be selected through the Major League Baseball draft. While the Expos perceived Walker to be very athletic, they decided that he was very raw, and that he did not initially warrant rating as a top prospect. Walker caught the eye of his fellow Canadians, and, as a 19 year old minor leaguer, had acquired an entourage of Canadian reporters. "I know now I can hit the ball. I have a lot of confidence even though I still strike out a lot. I swing at too many bad pitches," he contemplated. Asserted West Palm Beach manager Felipe Alou, "If he keeps improving the way he has the last 12 months, there's no telling what he could do. You have a kid with his kind of potential, they don't last long in the minor leagues." Meanwhile, the club clinched the Florida State League South division, winning by two games over the Fort Lauderdale Yankees. After promotion to Jacksonville Expos of the Southern League in 1987, Walker totaled a .287 average, .383 OBP, .534 SLG, 91 runs, 26 home runs, 24 stolen bases and three times caught stealing. He won his first Tip O'Neill Award that year as the top Canadian baseball player. He missed the 1988 season after undergoing reconstructive knee surgery for an injury while playing in the Mexican Pacific League. The Expos moved him up to Indianapolis Indians of the Triple A International League in 1989. There, he played in 114 games and batted .270 with 68 runs scored, 12 home runs, 36 stolen bases and six times caught stealing. off Mike LaCoss of the San Francisco Giants. Walker's first season totals included a .170 batting average, .264 OBP, and .170 SLG in 56 plate appearances.

Үлкен лиганың алғашқы мансабы (1990-1992)

Бейсбол Америка журналының 1990 жылғы маусымға дейінгі үздік жас ойыншылар тізімінде 42-орынды иеленген Уолкерді «Экспос» командасы кіші лигаға қайтарған жоқ, керісінше, Хьюби Брукс бос агент ретінде кеткеннен кейін ол тұрақты оң қанаттағы ойыншыға айналды. Ол кейде Тим Рейнс пен Маркиз Гриссоммен бірге ойнады, екеуі де өте жылдам база ұрлаушылар және шебер соққы берушілер болатын. Уолкер өзінің толық маусымында .241 соққы көрсеткішімен, .326 OBP және .434 SLG көрсеткіштерімен 112 OPS+ жинады. Ол сондай-ақ 19 хоум-ран соқты, 21 база ұрлады және 3.4 WAR (Wins Above Replacement) көрсетті. «Экспос» командасы үшін ойнаған ең талантты канадалық ойыншы ретінде Уолкер мыңдаған жас канадалық бейсболшыларға үлгі болды. Келесі төрт маусымда Уолкер .293/.366/.501 соққы көрсеткішімен 134 OPS+ жинады, орташа есеппен 20 хоум-ран, 19 база ұрлығы, керемет қорғаныс (+ жылына 10 ұпай) және 4.5 WAR көрсетті. Ол Монреальдің ұлы аутфилдерінің біріне айналды. Ол ешқашан 143 ойыннан астам ойнаған жоқ, 1991 және 1993 жылдары Олимпиада стадионының жасанды жабынында ойнағанда мүгедектер тізімінде (DL) көп уақыт өткізді. Бұл жабын тізелерге артық жүктеме береді және Андре Доусон сияқты бұрынғы «Экспос» жұлдыздарының жарақат алуын жеделдетуі мүмкін еді. Сол ойында Уолкер жалғыз RBI соқты, Дейв Мартинесті үш базамен қорғады және қателік нәтижесінде екінші ұпайды енгізді. Ол 27 ауттың 17-сіне қатысты: 16 аут және 1 ассист. 1992 жылғы маусымның төрттен бірінен кейін «Экспос» командасы Алуды бас жаттықтырушы етіп тағайындады, бұл Уолкер Монреальде ойнаған уақытындағы табысқа толы кезеңді бастады. 4 шілдеде «Сан-Диего Падрес» командасына қарсы өткен ойында ол оң қанатқа түскен допты алаңға шығарып, жылдам шортстоп Тони Фернандесті бірінші базада ұстады. Уолкер сондай-ақ алғашқы хоум-ран дербиіне қатысты, онда төрт хоум-ран соқты. 1992 жылғы маусымда Уолкер .301/.353/.506 соққы көрсеткішімен ойнады және қорғаныс бойынша орташа көрсеткіштен 10 ұпай артық жинады, сонымен қатар «Күміс соққы» сыйлығын жеңіп алды және «Экспос» командасының жыл ойыншысы атағын жеңіп алған алғашқы және жалғыз канадалық болды.

Ranked No. 42 on Baseball America's list of top prospects in advance of the 1990 season, the Expos never optioned Walker back to the minor leagues, instead, he became their regular right fielder following Hubie Brooks' departure via free agency, patrolling an outfield which at times featured Tim Raines and Marquis Grissom, both ultra fleet basestealers and well accomplished hitters. Walker batted .241 with a .326 OBP and .434 SLG for a 112 OPS+ in his first full season. He also hit 19 home runs with 21 stolen bases and produced 3.4 Wins Above Replacement (WAR). As the top native Canadians to ever play for the Expos, Walker became a role model for thousands of young Canadian baseball players. Over the next four seasons, Walker combined to hit .293/.366/.501 for a 134 OPS+, with an average of 20 home runs, 19 stolen bases, excellent defense (+10 runs per year) and 4.5 WAR. He became another in the succession of Montreal's great outfielders. He never appeared in more than 143 games, spending significant time on the disabled list (DL) in 1991 and 1993 while playing on Olympic Stadium's notorious artificial turf, a product perceived to create excessive stress on knees, accelerating injuries to players like the former Expos star outfielder Andre Dawson. In that contest, Walker hit the only RBI, driving in Dave Martinez on a triple, and scored the second run on an error. He was involved in 17 of 27 outs: 16 putouts and one assist. Approximately one quarter of the way through the 1992 season, the Expos made Alou manager at the major league level, touching off a period of heightened success lasting the rest of Walker's time in Montreal. In the July 4 contest versus the San Diego Padres, he fielded a ground ball to right field and threw out speedy shortstop Tony Fernández at first base. Walker was also selected to his first Home Run Derby, hitting four home runs. For the 1992 season, Walker batted .301/.353/.506 and rated 10 runs above average while fielding, and Silver Slugger Award, and became the first and only Canadian to win the Expos Player of the Year award.

1993-1994 жылдар

1993 жылғы «Экспоз» командасы 94 ойын жеңіп, сирек кездесетін жетістікке қол жеткізді. Команданың негізгі құрамында Гриссом, жас да перспективті Моисей Алу (бас жаттықтырушы Фелипенің ұлы), Уолкермен бірге аутфилдте, Кен Хилл мен Джефф Фассеро бастапқы құрамда, ал Джон Уэттленд пен Мел Рохас резервте ойнады. Маусымның соңындағы еңбексіз жеңіс, оның ішінде 30-9 есебімен Монреалды 94-68 есебімен екінші орынға көтерді, бұл 1979 жылы көрсетілген 95 жеңістің клубтық рекордымен шамалас болды. Ұзақ жылдар бойы команданың сәтсіздігін көрген Монреал жанкүйерлерінің қуанышында, Канадада алғашқы толыққанды канадалық Әлем сериясі мүмкіндігіне қызығушылық артып, «Торонто Блю Джейс» 1993 жылы чемпиондық атақты қорғады және ол қазан айында қайталады. Уолкер .265-ке соғып, 22 хоум-ран соғып, 86 RBI (ұпай) жинады, сондай-ақ 80 басу, 20 қасақана басу, 29 ұрланған база және .371 OBP көрсеткіштерімен жеке мансабындағы жаңа рекордтарды орнатты. Ол екінші рет «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алды. Маусым соңында иығына жарақат алғандықтан, ол маусымның қалған бөлігінде бірінші базада ойнауға мәжбүр болды. Бұрынғы көрсеткіштерінен асып, .322 соққы пайызымен, .394 OBP және .587 SLG көрсеткіштерімен жаңа рекордтар жасады, соның ішінде алғашқы 100 RBI маусымының мүмкіндігі де болды. Ол 86 RBI, 151 OPS+ және лигадағы ең көп – 44 даблмен аяқтады; соңғы екі көрсеткіш те оның мансабындағы жаңа рекордтарды білдірді. Ол NL MVP дауыс беруінде 11-орынды иеленді. «Экспоз» командасының ең керемет маусымының бір қыры – олар бейсболдағы ең төменгі жалақы төленетін командалардың бірі болғаны. Алайда, команда 29 үй матчы мен плей-офф ойындарының тоқтатылуынан миллиондаған долларлық кіріс жоғалтқандықтан, бас менеджер Кевин Малоунға жалақыны күрт қысқарту туралы тапсырма берілді. Клуб жас жұлдыздарымен ажырасып, Уолкерге келісімшарт ұсынбады. Осылайша, ол еркін агент мәртебесіне ие болды.

Колорадоның тау-кені

Уокер Колорадо Рокиз клубымен төрт жылдық келісімшартқа қол қойды, құны шамамен 22,5 миллион АҚШ долларына (қазіргі $ миллион) тең, бұл ереуілден кейінгі ең ірі келісім болды. Жылдық орташа табысы 5,6 миллион долларды құрады, бұл «Экспос» клубы оған өткен жылы төлеген 4,025,000 доллардан (қазіргі миллион доллар) асып түсті. Олимпиада стадионынан Коурс Филдке көшкен Уокер, Екінші дүниежүзілік соғыстан берігі ең қолайлы ойын ортасына айналды. Дегенмен, стадион мен биіктік артықшылықтарын математикалық түрде ескергеннен кейін де, «Рокиз» сапындағы өнімділігі, қиын жағдайларда жетістікке жеткен басқа ойыншылардың көрсеткіштерімен шайқасты. Ал команданың орташа есебінен ойын барысында жиналған 5,4 ұпайға байланысты, оның OPS+ көрсеткіші өткен жылғыдан 20 пайызға төмендеп, 131-ге жетті. Ол NL MVP дауыс беруде жетінші орынды иеленді, бұл оның топ ондыққа кірген екінші реті болды. «Блейк Стрит Бомберлер» деп танылған «Рокиз» командасының төрт ойыншысының бірі – Уокер, Данте Бичетте, Винни Кастилья және бұрынғы «Экспос» командаласы Андрес Галаррага 1995 жылы әрқайсысы кем дегенде 30 хоум-ран соқты. «Рокиз» сол кезде жаңа постсезон форматы бойынша Ұлттық лиганың алғашқы уайлд-кардқа ие болды және франшиза тарихында үшінші маусымда плей-оффқа қатысты. Уокер Атланта Брейвз клубына қарсы Ұлттық лига дивизиялық сериясында (NLDS) 14 соққы жасап, үш рет дұрыс соқты. Ол өзінің мансабындағы алғашқы постсезондық хоум-ранын Том Главинге қарсы өткен 7-4 есебімен аяқталған ойынның алтыншы иннингінде соқты. «Брейвз» «Рокизді» төрт ойында жеңді. Келесі күні, «Пиратс» клубына қарсы, ол МЛБ тарихында бес қатарынан қосымша базаға соққы жасаған рекордты орнатты. 26 мамырда Уокер алғаш рет MLB аптасының үздік ойыншысы атағына ие болды. 1996 жылғы маусымның екі айдан астам уақытын сыртқы қоршаумен соқтығысу салдарынан омыртқа сүйегінің сынуына байланысты өткізбеді. «Курс Филд» стадионында .393, ал сапарда .142 көрсеткішінде ойнады.

Ең құнды ойыншы сыйлығы (1997)

Рокиз командасы 1997 жылғы маусымды өз алаңынан тыс бастады, осылайша Уокер Коорс аренасынан тыс ойындардағы нашар нәтижелерін өзгерте бастады. Ол Цинциннатидегі Редс командасына қарсы маусымның ашылу сериясында екі хоум-ран соқты. Ол наурыз-сәуір айларында OPS бойынша және соққан ұпайлар бойынша үлкен лига рекордтарын орнатты – 2004 жылы Барри Бондс, ал 2017 жылы Брайс Харпер осы көрсеткіштерді арттырғанға дейін. Уокер алғаш рет айдың үздік ойыншысы атанды. 12 маусымда Уокер Сиэтл Маринерс командасына қарсы лига аралық ойында қатыспады. Бұрынғы Экспос командаласы Рэнди Джонсон, 2 метрлік бойы бар және спорт тарихындағы ең қауіпті ойыншылардың бірі, бастапқы құрамға енгізілді. "Мен жаттығу кезінде бір рет Рэндиге қарсы шықтым, ол мені өлтіре жазуға жақын болды", - деді Уокер себебін түсіндіре отырып. 20 маусымда ол Сан-Диегодан Энди Эшбиге қарсы карьерасындағы 1000-шы және маусымдағы 108-ші соққысын соқты. Бұл оқиға екі команданың дулығаларындағы ойыншылардың, жанкүйерлердің және комментаторлардың қызығушылығын тудырды, сондай-ақ 1993 жылғы «Жұлдыздар ойынында» Джонсонның Джон Крукке қарсы ойнаған ойынымен салыстырылды, онда ол да допты басынан асырып тастады. Джонсоннан қашып жүрген репутацияға қарамастан, Уокер мансабында оған қарсы .393 (.393-тің 28 соққысынан 11 соққы) көрсеткіш көрсетті, бұл барлық сол жақ қолды соққышылардың .199-дан екі есеге жуық көрсеткіші. «Жұлдыздар ойыны» демалысы кезінде Уокер хоум-рандар дербиіне қатысып, 19 хоум-ран соғып екінші орынды иеленді. Ол да, Падрес командасының Тони Гвинн де сол жылғы «Жұлдыздар ойынына» шақырылды, және олар Ұлттық лиганың Батыс дивизионындағы командалар үшін оң жақтағы алаңшылар болды, сонымен қатар олардың көрсеткіштері .400-ге жуық болды. Олармен бірлескен сұхбат жүргізілді, себебі .400-ге жету спорттың барлық түрлеріндегі ең қиын жетістіктердің бірі болып саналады. Бұл қаншалықты қиын екендігі туралы сұрағанда, өте зерделі соққышы ретінде танымал Гвинн кейіннен «толық диссертация» деп атаған нәрсені толықтырды. Уокер: «Мен мұндай нәрселерге онша қызығушылық танытпаймын. Мен жай ғана допты соғамын». Ешбір ойыншы толық маусымда осы көрсеткіштерге жете алмаса да, Гвинн сол жылы Ұлттық лиганың соққы шеберлігі чемпионатында жеңіске жетті, ал Уокер екінші орынды иеленді. 17 шілдеде Уокердің көрсеткіші .402-ге жетті. 12 қыркүйекте Уокер лигада .371 орташа көрсеткішпен 43 хоум-ран соқты; Ұлттық лиганың ешбір ойыншысы осы көрсеткіштерді бір уақытта жинаған емес. Содан кейін ол тағы бір күшті күшті көрсетті, төрт ойын қатарынан хоум-ран соқты – сол аралықта бес хоум-ран, оның ішінде 17 қыркүйекте Сан-Диегода соққан 199-шы және 200-ші хоум-рандары. Рокиздің 160-шы ойынында 49-шы хоум-ранына соққы жасағанда оң жақ шынтағын жарақаттады, бұл оны соңғы екі ойыннан шығаруға мәжбүр етті. Уокердің керемет маусымына қарамастан, Рокиз 83–79 есебімен плей-оффқа қатыса алмады. Ол сонымен қатар кем дегенде 45 хоум-ран соғып, 30 база ұрлаған екінші ойыншы және 40-30 көрсеткішіне жеткен бесінші ойыншы болды. Бейсбол сайты Baseball Reference.com мәліметі бойынша, 9.8 WAR көрсеткіші MLB тарихындағы позициялық ойыншылар арасындағы ең жоғары көрсеткіштердің 64-іне тең. Уокердің өнімділігі 60 жыл ішінде алғашқы үш еселік жеңіске жетіп, 4 соққыға және 10 RBI-ға жуық болды. Сондай-ақ ол NL базалық пайыздық көрсеткіші (.452) және хоум-ранға жету үшін жасалған соққылар саны (11.6) бойынша көшбасшы болды. Сонымен қатар, Уокердің 409 жалпы базасы 1948 жылы Стэн Музиал 429 база соққаннан бері НЛ маусымындағы ең көп көрсеткіш болды және ол Лу Гериг пен Роджерс Хорнсбимен бірге MLB тарихында 18-ші орында тұрды. Уокердің маусымы MLB тарихында 400 жалпы базаға жеткен 23-ші жағдай және 1959 жылы Хэнк Ааронның 400 базасынан кейін Ұлттық лигадағы алғашқы жағдай. 12 аутфилд ассистімен және лигадағы .992 филдлинг пайызымен және төрт қос ойынмен әйгілі, ол Бейсбол Дайджест Жылдың үздік ойыншысы және жетінші Тип О'Нилл сыйлығының иегері атанды. 2017 жылдың 1 шілдесінде Канаданың Конфедерацияның 150 жылдығына орай, Спорттық желі Уокердің MVP сыйлығын жеңіп алғанын елдің ең маңызды спорттық сәттерінің бірі деп атады. 49 хоум-ран соғып, Колорадо үшін бір маусымдағы клуб рекордын орнатты. Уокердің өнімділігі жол үстінде жақсы болды, Куорс Филдке қарағанда тоғыз хоум-ран артық соқты: .346 орташа, 29 хоум-ран және 62 RBI 75 ойында.

The Rockies commenced the 1997 season on the road, and thus Walker started a reversal of his poor fortunes away from Coors. He hit two home runs in the season opening series against the Reds in Cincinnati, He set major league records for March–April for both OPS—until surpassed by Barry Bonds in 2004—and runs scored—until surpassed by Bryce Harper in 2017. Walker was named NL Player of the Month for the first time. Walker sat out an interleague game on June 12 versus the Seattle Mariners. Former Expos teammate Randy Johnson, a left handed pitcher standing 6 feet (2 m) and one of the most intimidating players in sports history, was scheduled as the starter. "I faced Randy one time in spring training and he almost killed me," Walker explained of the rationale. He collected his 1,000th career hit and 108th of the season on June 20 against Andy Ashby of San Diego. The incident momentarily drew mirth and laughter from players in both dugouts, fans and announcers, and comparisons to Johnson pitching against John Kruk in the 1993 All Star Game, in which he also threw over his head. In spite of garnering a reputation of avoiding Johnson, Walker batted .393 (11 hits in 28 at bats) against him in his career, nearly double the rate of all left handed batters at .199. During the All Star break, Walker participated in the Home Run Derby, placing second with 19 home runs. Both he and Tony Gwynn of the Padres, also a selectee that year's All Star Game, were batting near .400, and right fielders for teams in the National League West division. They were jointly interviewed, as batting .400 is one of the most difficult achievements in all of sports. Asked just how challenging it is, Gwynn, known to be a very studious hitter, elaborated with what he later termed a "complete dissertation." Walker responded, "I don't know anything about that stuff. I just hit the ball." While neither player wound up achieving the statistic over any full season, Gwynn won that year's National League batting championship and Walker was second. Walker was batting .402 as late as July 17. On September 12, Walker was batting a league leading .371 with 43 home runs; no National League player had ever simultaneously marshaled those totals. He then experienced another power surge, hitting home runs in four consecutive games – a total of five in that span – including the 199th and 200th of his career in San Diego on September 17. He injured the right elbow while swinging at the pitch that was pre flight to his 49th home run in the Rockies' 160th game, forcing him out of the last two games. In spite of Walker's magnificent season, the Rockies were unable to capitalize, missing the playoffs with an 83–79 record. the second with at least 45 home runs and 30 stolen bases, and the fifth with 40−30. The 9.8 WAR produced is tied for the 64th highest single season total among position players in MLB history, per Baseball Reference. com. Walker's production slotted within four hits and 10 RBI of winning the first batting Triple Crown in 60 years. and the NL in on base percentage (.452), and at bats per home run (11.6). Also, Walker's 409 total bases were the most in an NL season since Stan Musial gained 429 in 1948, and is tied with Lou Gehrig and Rogers Hornsby for the 18th highest in MLB history. Walker's season marked the 23rd occasion in MLB history a batter reached 400 total bases and the first time in the National League since Hank Aaron's 400 in 1959. Combined with 12 outfield assists, and a league leading of both a .992 fielding percentage and four double plays turned, the Baseball Digest Player of the Year Award, his seventh Tip O'Neill Award, In honor of Canada's 150th anniversary of Confederation on July 1, 2017, The Sports Network named Walker's achievement of the MVP award among the nation's most iconic sports moments. The 49 home runs set a single season club record for Colorado. Walker's production held up well on the road, including nine more home runs than at Coors Field: .346 average, 29 home runs and 62 RBI in 75 games.

Бірінші шайба батыры атағы (1998)

Демалыс кезінде оң жақ шынашығын тынықтырғанмен, Уолкер келесі қаңтарда гольф ойнағанда жарақатын күшейтті.