Кіріспе
U2 Boy альбомы – ирланд рок-тобы U2-нің тұңғыш студиялық альбомы. Оны Стив Лилливайт өндірді және 1980 жылғы 20 қазанда Island Records компаниясы жарыққа шығарды. Boy альбомында топтың сол кездегі 40 әннен тұратын репертуарынан әндер бар, соның ішінде топтың алғашқы шығарылымы – EP Three-тегі бастапқы нұсқаларынан қайта жазылған екі трек кірген. Boy 1980 жылдың шілдесінен қыркүйегіне дейін Дублиннің Windmill Lane студиясында жазылды, ол 1980-ші жылдары U2-нің таңдаған жазу орнына айналды. Бұл олардың Лилливайтпен алғашқы жұмысы болды, ол стандартты емес өндіріс тәсілдерін қолданды, мысалы, барабаншы Ларри Малленді баспалдақта ойнату, сондай-ақ сындырылған бөтелкелер мен аспаптарды айналатын велосипед дөңгелегіне тигізіп дыбыс жазу. Топ Лилливайтті өте жігерлендіретін және шығармашыл деп тапты, одан кейін ол олардың көптеген жазбаларының продюсері болды. Альбомның мәтіндері жасөспірімдік шақ, тазалық және ересек өмірге қадам басу туралы ойлармен толы. Бұл тақырыптар альбомның мұқабасындағы жас баланың суреті арқылы бейнеленген. Альбом 1981 жылдың тамызында Ұлыбританияда 52-орынға, ал АҚШ-та 63-орынға көтерілді. 2003 жылы Boy альбомы Rolling Stone журналының «Барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы» тізімінде 417-орынды иеленді. 2008 жылы альбомның жаңадан өңделген нұсқасы жарық көрді.
Boy is the debut studio album by Irish rock band U2. It was produced by Steve Lillywhite and was released on 20 October 1980 by Island Records. Boy contains songs from the band's 40 song repertoire at the time, including two tracks that were re recorded from their original versions on the group's debut release, the EP Three. Boy was recorded from July to September 1980 at Dublin's Windmill Lane Studios, which became U2's chosen recording location during the 1980s. It was their first time working with Lillywhite, who employed non standard production techniques, such as recording drummer Larry Mullen Jr. playing in a stairwell, and recording smashed bottles and cutlery skimmed against a spinning bicycle wheel. The band found Lillywhite to be very encouraging and creative, and he subsequently became a frequent producer of their recorded work. Thematically, the album's lyrics reflect on adolescence, innocence, and the passage into adulthood, themes represented on its cover artwork through the photo of a young boy's face. The album peaked on the UK chart at number 52 in August 1981 and in the US at number 63. In 2003, Boy was ranked 417th on Rolling Stones list of "The 500 Greatest Albums of All Time". In 2008, a remastered edition of the record was released.
Өмірбаян
Бастапқыда Boy альбомын сол кездегі сұранысқа ие продюсер Мартин Ханнетт жасауға тиіс болған, ол Joy Division тобымен жұмысы үшін сынақтан өткен еді. Ханнетт U2 тобының Island Records лейблымен шығарған алғашқы синглын, "11 O'Clock Tick Tock" шығарған, бірақ топ онымен жұмыс істеуден ләззат алмады, және топтың наразылығына байланысты альбомды өндіру перспективасы Island тарапынан тоқтатылды. Ханнетт 1980 жылдың мамырында Joy Division тобының вокалисі Ян Кертистің өзіне-өзі қол жұмсауынан да қатты әсер етті, оның күйзелісі уақытша жұмысқа қабілеттілігіне кедері келтірді. Island лейблының A&R өкілі Ник Стюарт: "Сол кезде Мартиннің денсаулығы нашар еді; ол қандай да бір нәрсенің шамадан тыс мөлшерінен зардап шегіп жатқан сияқты көрінді". Жазбаны тыңдағанда, ол "онының дауысы ұнады", бірақ "жақсы естілмейді" деп ойлады. Топпен жұмыс істеуді шешуге дейін, ол студияда қолдануға болатын шығармашылық тәсілді анықтау үшін оларды тікелей эфирде көруді қалады. Ирландияға барып, шағын мектеп залында өткен концерттеріне қатысқаннан кейін, Лиллиуайт олармен жұмыс істеуге көнді, "Құдай-ау, мұнда бірдеңе бар" деп ойлады. Ол кейіннен "A Day Without Me" синглын өндіруге келісті. Ән чартқа ілеспесе де, U2 Лиллиуайтпен үйлесімді жұмыс істей алатынын түсінді және оны өздерінің тұңғыш студиялық альбомын өндіруге келісті. Лиллиуайт "A Day Without Me" синглінің дыбысына, әсіресе барабандарға риза болмады және альбомның қалған бөлігі үшін топты қалай жазуды өзгертуге шешім қабылдады. Ол Windmill Lane Studios-ті "өте өлі дыбысты" деп тапты және ол рок музыкасының энергиясын қарағанда халық музыкасының тыныш жазбаларын жасауға қолайлы деп ойлады; Маллен бұл аранжировканы алғашқыда таңқаларлық деп тапты, өйткені Лиллиуайт оны студияда басқалардан бөлек орнатқанда ол әлі де өз тобымен бірге жұмыс істеуге бейімделіп жатқан еді. Студияда көп уақыт болмағандықтан, топ әр әнді жылдам жазды, содан кейін бірнеше сағатты овердабтарға жұмсады және келесі әнді жазуға көшті. Боно жазба сессияларына дейін өзінің лирикасын аяқтаған жоқ; топтың алғашқы тікелей эфирлерінде ол концерттен концертке лириканы жиі өзгертетін, лирика жазуға қызығушылығының болмауына байланысты. Кешігу оны студияда жетіспейтін шумақтарды аяқтауға мәжбүр етті, ал оның тобындағы әріптестері гитара мен перкуссияны жазумен айналысты. Ол сол кезде тыңдаған музыкадан шабыттанды, соның ішінде Television және Siouxsie and the Banshees тобынан. Элвис Костеллодан сол кездегі музыкалық ықпалдар туралы сұрағанда, Edge былай түсіндірді: "Менің ойымша, біз Еуропаға тамырланған музыкадан, неміс сезімталдығынан, Neu! және Kraftwerk тобынан көп әсер алдық, бұл аккордтарды ауыстырудың басқаша тәсілі және кері соққыға нигилистік көзқарас", "сондай-ақ, Ұлыбританиялық топтар, [Siouxsie және] Banshees, мүмкін Echo & the Bunnymen" және Magazine. Альбомның тақырыбы - жасөспірімдіктің балалық шақтан ересекке өтуінің психологиялық мәні, лирикасы және атмосфералық музыкасы жыныстық сезімнің тууы ("An Cat Dubh"), жасөспірімдікке ену ("Twilight"), өлім ("Out of Control"), уақыттың өтуімен күштелген өткенге қуғын-сүргін ("Into the Heart"), психикалық бұзылу ("The Electric Co.") және жастық амбиция ("The Ocean"). "I Will Follow" әні Бононың анасының 14 жасында ерте қайтыс болуынан туған ауыртпалыққа назар аударды. Альбомның лирикасында бірнеше әдеби сілтемелер бар. Мысалы, "Shadows and Tall Trees" деген атау Уильям Голдингтің "Бұшпандардың иесі" романының тарауынан алынған, ал "The Ocean" Оскар Уайльдтың "Дориан Грейдің суреті" романын еске салады. Музыка авторы және қоршаған ортаның тарихшысы Марк Прендергаст Boy альбомының "сулы қасиетке ие" екенін жазады, ол әндік рок әндерін шашыраған, жұмсақ жаңбыр және толқындардың құлағын шашумен контрастқа қояды. Ол сондай-ақ Лиллиуайттың "I Will Follow" әніне musique concrète дыбыстарын, атап айтқанда сүт бөтелкелері мен велосипедтің сыпырылған спицаларын қосуын атап өтті және Edge-тің "Gibson Explorer-ге бүкіл жазбада "блюз әсерінен аулақ болу керектігін" айтты. Ол екі Vox күшейткішінен тұратын жүйеді екі Memory Man эхо-блокпен біріктірді, олар оның гитарасына қосылған қосқышпен байланыстырылды.
Көркем шығарма
Мұқабадағы модель жігіт – Питер Роуэн, Гуггидің кіші інісі, Бононың досы және Virgin Prunes тобының бұрынғы мүшесі. Питер сондай-ақ Three, War, The Best of 1980–1990 альбомдарының, сондай-ақ жарық көрмеген Even Better than the Early Stuff, Early Demos және көптеген синглдердің мұқабаларында пайда болды. Фотограф Хьюго МакГиннес пен мұқаба дизайнері Стив Аверилл (Клейтонның досы) U2 альбомдарының бірнеше мұқабасымен жұмыс істеді. Альбомның американдық және басқа халықаралық дистрибьюторларға арналған мұқабасы Island Records компаниясының оны педофилиялық деп қабылдауы мүмкін деген қорқынышынан өзгертілді. Жазушы Бруно Тилли суретші Сэнди Портерге жаңа мұқабаны жасауды тапсырды. Екеуіне өте шектеулі бюджет берілді, ол U2 тобына барып, фото түсіруге мүмкіндік бермеді, сондықтан оларға бұрынғы түсірілімнен топ мүшелерінің суреттерін пайдаланудан басқа амал қалмады. Тилли Портермен Лондонға барып, мұқаба бойынша жұмыс істеді. Портердің бастапқы идеясы суреттерді бұрмалап, «көркем, стильдік өнер туындысын» жасау болды, бұл бірнеше тәжірибелерге әкелді. Оларға: суреттерді фотокөшірмелеу және сканерлеу кезінде оларды тартып алу; фотоаспаптың қозғалуы кезінде суретке түсіру ұлғайтқышын пайдалану; суретті жылжыту кезінде ұзақ экспозициямен суретке түсіру кірді. Бұл процестер Портерге «шикізатты» берді, бірақ суреттердің кейбір бөліктері жақсы бұрмаланбады және кейіннен қара қаламмен белгіленді. «Көлбеулер мен биік ағаштар» әніндегі «Құбылыстар иелері» сілтемесінен шабыттанған Портер «теңіздің құмдағы іздерді жуып, бұрмалайтынын сезіндіретін» төрт «қатал және бұрмаланған суретті» таңдады. Содан кейін ол суреттерді скальпельмен кесіп, оларды спреймен бекітіп, одан әрі «көшіріп, басып шығарып, түзетіп, қайта көшіріп, басып шығарды» және оларды жоғары контрастты фотоқағазға басып шығарды. және 1981 жылдың 3 наурызында АҚШ-та. «A Day Without Me» және «I Will Follow» 1980 жылдың 18 тамызы мен 24 қазанында жеке-жеке шықты. «I Will Follow» АҚШ-тағы Billboard Top Tracks рок-парадында 20-шы орынға ие болды, колледж радиосында хитке айналып, топтың дебютіне шумақ тудырды. Альбомның жыныстық мәнділігі оны шыққаннан кейін көп ұзамай американдық гей-клубтарда ынталы түрде қабылдауға әкелді. Боно бұл құбылысқа қатысты: «Импортталған көшірмелер келді және сіз білетіндей, Америкада көптеген музыка гей-клубтарда танымал болады, сондықтан бізде гей-қауымдастығы болды, музыка олар үшін арналған деп сенген көптеген адамдар болды. Сондықтан, сіз қаласаңыз, қате түсінік болды». 2008 жылы Boy альбомының жаңартылған нұсқасы шықты, онда жаңартылған тректер, сондай-ақ B-жақтары мен сирек кездесетін туындылар бар. Жаңартудың үш түрлі форматы қол жетімді болды. Альбомның жаңартылған басылымдарының көркемдік дизайны бүкіл әлемде 1980 жылғы Ұлыбританиядағы шығарылыммен үйлестірілді. Record Store Day 2020 күні, оның 40 жылдығына орай, альбом 10 000 данамен шектелген ақ винилде қайта шығарылды.
Сыни қабылдау
Boy жалпы жағымды пікірлер алды. Пол Морли (Paul Morley) NME басылымында оны «шынайы, тікелей және ерекше» деп атады, сондай-ақ оны «қозғайтын, ерте, архаикалық және модернистік сенімге толы» деп тапты. Бетти Пейдж (Betty Page) Sounds журналында топтың «күнәсіздік пен агрессияның сирек кездесетін үйлесімін» жеткенін айтты және альбомды «жағымды күтім мен энергияның жалпы сезімі, қарапайым және тікелей ілгектер мен аккордтармен өріліп, біріккен» деп сипаттады. Melody Maker журналынан Линдлин Барбер (Lyndyn Barber) оны «бай» деп атап, «Boy – кездейсоқ тәртіппен жиналған жақсы тректердің жиынтығы ғана емес» және «жастық шақтағы әдемілік пен шатасу» сезімі бар екенін жазды. The Guardian газетінің Робин Денселоу (Robin Denselow) бұл «күшті дебюттік альбом» деп жазды, сонымен қатар Lillywhite-тің сыншы қатысқан тікелей эфирде U2-ге жақсаруға көмектескені үшін мақтады. Денселоу топтың «күш пен сезімталдық» теңгерімін табу мақсатына жеткенін және пластинкаға «нағыз әсерлі болуы үшін сәл күшті мелодиялар қажет» екенін айтты. Time Out журналының сыншысы Иан Бирч (Ian Birch) Boy альбомын «уақтылы» деп атап, «Magazine, [Siouxsie and] the Banshees және Joy Division сияқты дәстүрлерді жалғастырып, U2 өздерінің әсемдігі мен серпімді кеңістігін қосып, рифтері мен плащтары барлар үшін арналған романтиканы жасады» деді. Ирландиялық Hot Press журналының Деклан Линч (Declan Lynch) «Бойға қарсы пікір білдіруге келмейді» деп мәлімдеді. Альбукерки журналының K. R. Walston тобының «тыңдаушыны қалай қызықтыратынын білетінін, темп пен аккорд құрылымдарымен ойнап, ерекше дыбыс шығара білетінін, бірақ тым авангардты емес екенін» айтты. «Осындай топтардың болашағы жарқын» деген қорытынды жасалды. Терри Аткинсон (Terry Atkinson) Лос-Анджелес Таймс газетінде Boy альбомын «көрнекті, қозғаушы, ойыншыл және қарсы тұруға болмайтын әсерлі» дебюттік альбом деп атады, сондай-ақ оны «жеңіл және әуенді, бірақ сонымен бірге қатал және маңызды» деп сипаттады. Аткинсон әннің сөзінде «кейде тривиальды немесе тұманды сөздер» бар екенін, бірақ Бононың (Bono) «шынайы, көтеріңкі вокалымен» асып түсетінін сендірді. The Boston Globe газетінің Шон МакАдам (Sean McAdam) бұл альбомды «ерекшеліктері бар гипноздық альбом» деп сипаттады және оны «күмәндіз ұсынатынын» айтты. Ол Lillywhite-тің «ерекше атмосфера» жасағаны үшін мақтады және топ туралы: «U2-де музыкалық шеберлік, тартымды вокалист және ең бастысы – 4 минуттық поп-әндер бар, олар бірден қысқа және жұқпалы болып естіледі» деді. Айова Сити Пресс Ситизеннің (Iowa City Press Citizen) Скотт Андерсон (Scot Anderson) Boy альбомын «кемшіліктері болғанымен, топтың әлеуетін көрсететін альбом» деп атады. Андерсон кейбір әндердің тым ұзақ немесе тым қысқа екенін ойлады, бірақ U2 өздерінің рухы мен адамгершілігімен әріптестерінен ерекшеленетініне сенді, бұл «Жаңа толқынның ең сергітетін шашырауы» болды. Rolling Stone журналының Дейв Марш (Dave Marsh) бұл альбомның музыкасы «әдемі емес және қызықты» екенін айтты және U2-ні «Ван Моррисонның (Van Morrison) Them тобынан бері ең жақсы ирланд рок-тобы» деп атады. Ол сондай-ақ Lillywhite-тің «әрқашан алдыңғы қатарлы өндірісін» мақтады. Rolling Stone журналының жеке шолуында Дебра Рей Коэн (Debra Rae Cohen) бұл топты білікті және сүйкімді деп тапты, сонымен қатар Lillywhite-ке «Британияның бірнеше қаһарлы топтарының эхоларын бай, тіршілікке толы және салыстырмалы түрде коммерциялық дыбысқа қосуға» көмектескенін айтты. Жалпы, ол альбомның «I Will Follow» атты алғашқы тректің жоғары стандартына сай келмейтінін, оның көп бөлігін «диффузиялық және біркелкі емес» деп тапты. Роберт Кристагау (Robert Christgau) The Village Voice журналының «Тұтынушы нұсқаулығы» бағанында альбомды жоққа шығарды: «Олардың жастығы, олардың маңызды ауасы және гитаралық дыбыстары кішкентай әлемді өртеп жіберіп жатыр, мен ең жаманынан қорқамын». Альбом The Village Voice журналының 1981 жылғы Pazz & Jop сыншыларының сауалнамасында «Үздік альбомдар» тізімінде 18-ші орынды иеленді.
Балалық тур
Альбом жарық көргеннен кейін U2 Boy Tour турнесіне шықты, бұл олардың континенттік Еуропа мен АҚШ-тағы алғашқы концерттік саяхаты болды. АҚШ-тағы жалпы сәтті өткен тур барысында Бононың дайын емес ән мәтіндері мен музыкалық идеялары (бұл идеялар топтың екінші альбомы October үшін арналған болатын) 1981 жылғы наурыз айында Орегон штатының Портленд қаласындағы түнгі клубтағы қойылым кезінде сахна сыртында жоғалып кетті.
Мұра
2003 жылы "Boy" альбомы Rolling Stone журналының "Барлық уақыттың 500 ең үздік альбомы" тізімінде 417-орынға енді. Журнал: "Панк үшін тым шынайы, жаңа толқын үшін тым әуесқой, U2 тобы "Boy" альбомымен үлкен армандармен келді және оларды іске асыруға дайын болды" деп жазды. 2006 жылы Uncut журналы бұл альбомды "100 ең үздік дебюттік альбом" тізімінде 59-орынға қойды. 2017 жылы Newsweek журналисі Зак Шонфельд U2 тобының ең үздік жетінші альбомы деп атады, сондай-ақ оны "эгосы жоқ U2 альбомы" және болашақта оларды мазалаған "дүниеді құтқару туралы уағыздаулар мен болжамдар" деп сипаттады. 2020 жылы Rolling Stone журналы "1980 жылдардың 80 ең үздік альбомы" тізіміне "Boy" альбомын қосты, топты "жоғалған тәбиғат пен ересек өмірге қадам басқандағы алакөздікке толы керемет әндер жинағын жасағаны үшін" мақтады. The Austin Chronicle журналында Маргарет Мозер жергілікті музыка клубтарының жабылуы мен құлдырауы кезінде "Boy" альбомының Остиндегі танымалдылығын еске алды: "Жаңа, көшпенді Club Foot шамшырақ болды, біз U2 әндерімен оның цемент еденінде жаз бойы биледік. Бұл Рейган жылдарының алға басқан қараңғылығындағы үміт сәулесі болды". Оның пікірінше, бұл альбом "шыбырлау арқылы айқай, дауыл алдындағы тыныштық" болды, ал оның музыкалық формуласы топтың болашақ табысын болжады. "Boy" альбомы – U2 тобының барлық әндері тікелей эфирде кем дегенде бір рет орындалған үш альбомының бірі. 2017 жылға дейін бұл ерекшелік тек "Boy" альбомына ғана тән болды, ол кезде "The Joshua Tree" альбомының барлық әндері 30 жылдық мерекелік турда тікелей орындалды.
Трек тізімі
Алғашқы винил және кейбір кассеталық көшірмелерде альбомның соңында ("Shadows and Tall Trees" трегінен кейін) "Saturday Night" әнінің тізімделмеген және аталмаған 30 секундтық аспаптық үлгісі бар. Бұл ән кейін 1981 жылғы "October" альбомында "Fire" деп аталды. Көптеген винилдік және барлық алғашқы CD нұсқаларынан бұл үлгі алынып тасталды, бірақ 2008 жылғы Boy альбомының ремастерингтік нұсқасында тізімде көрсетілмеген 12-ші трек ретінде қайта қосылды. "Saturday Night" әні Deluxe Edition B-side CD-сінде толық нұсқада алғаш рет пайда болды. Онлайн стриминг қызметтерінде альбом жарық көргеннен бері бұл 30 секундтық үлгі "Saturday Matinee" деп белгілі. Boy альбомының ремастерингтік нұсқасы шыққанға дейін ол "Fire" әнінің алғашқы үлгісі деп есептелді. Альбомның кейбір басылымдарында (әсіресе Солтүстік Америкада) "An Cat Dubh" және "Into the Heart" тректерінің ұзақтығы 6:21 және 1:53 минутқа дейін көрсетілген. 2008 жылғы ремастерингтік нұсқада альбомның түпнұсқалық еуропалық трек ұзақтығы – 4:47 және 3:28 минутқа қайта келтірілді. Алғашқы компакт-дисктер (Батыс Германияда басылған және дигипакқа салынған) екі әнді 8:15 минуттық бір трекке біріктірді, сондай-ақ кейбір АҚШ-тағы қаптамасыздағы (jewel case) нұсқалары да осылай жасады (дискте, бірақ қаптамада емес).
Синглдар
ЖылӘнПикNZUS Hot 100US Main Rock1981"I Will Follow"34—201984—81— "—" - кестеге түспеген шығарылымды көрсетеді.