Кіріспе

Шолу айқын жүйке жүйесінің бөлігі

Соматикалық жүйке жүйесі (СЖЖ) – ми мен жұлынды саналы түрде бақыланатын немесе қаңқа бұлшықеттерімен және терідегі сезімтал рецепторлармен байланыстыратын жүйкелерден тұрады. Дене ішіндегі және сыртындағы ақпаратты анықтау үшін арнайы жүйке талшықтарының ұштары – сезімтал рецепторлар жауапты. Соматикалық жүйке жүйесі, немесе ерікті жүйке жүйесі – қаңқа бұлшықеттері арқылы дене қозғалыстарын ерікті бақылаумен байланысты шолу айқын жүйке жүйесінің бөлігі. Біздің қолдарымыздың, аяқтарымыздың және басқа да дене мүшелеріміздің қозғалысы – соматикалық жүйке жүйесінің бақылауында болатын және біз саналы түрде басқара алатын функциялардың қатарына жатады. Соматикалық жүйке жүйесі дененің сезімдерін орталық жүйке жүйесіне (ОЖЖ) жеткізетін афферентті жүйке талшықтарын тасымалдайтын жүйкелерден және ОЖЖ-ден бұлшықеттердің жирылуын қозғау үшін қозғалыс командаларын жеткізетін эфферентті жүйке талшықтарын тасымалдайтын жүйкелерден тұрады. Афференттің "а" әрпі және эфференттің "е" әрпі "ad" (қарай, бетке) және "ex" (сыртқа) префикстеріне сәйкес келеді.

Құрылымы

Адам ағзасында 43 жүйке сегменті бар. Әр сегментте сезімдік және қозғалыс жүйкелерінің жұбы болады. Денеде 31 жүйке сегменті омыртқа миында, ал 12 сегменті ми сабасында орналасқан. Омыртқа жүйкелері сыртқы орта мен орталық жүйке жүйесі (ОЖЖ) арасындағы байланыс көпірі ретінде қызмет етеді. Бұл нейрондар бірлесіп жұмыс істей отырып, омыртқа миынан денедегі басқа жүйелерге автономды, сезімдік және қозғалыс импульстарын жеткізеді. Омыртқа жүйкелері омыртқа миының аймақтарына сәйкес 31 жұпқа бөлінеді. Нақтырақ айтқанда, сегіз жұп мойын жүйкесі (C1–C8), он екі жұп кеуде жүйкесі (T1–T12), бес жұп бел жүйкесі (L1–L5), бес жұп сақралды жүйке (S1–S5) және бір жұп құйрықшеке жүйкесі бар. Перифериялық жүйкелер перифериялық жүйке жүйесіне жатады. Ми жүйкелері: Бұл ми сабасына ақпарат жеткізетін және одан шығаратын жүйке талшықтары. Ми жүйкелерінің VIII (вестибулокохлеарлық), II (көз), және I (мұрын) жүйкелері толығымен афферентті болып саналады. Таза эфферентті ми жүйкелері XI (қосымша), XII (тіл асты), VI (сыртқы тілше), IV (бұрылыс) және III (көз қозғалтқыш) жүйкелері болып табылады. Қалған ми жүйкелері, X (блуждағыш), IX (тіл-жұтқыншақ), VII (беттік) және V (үштік) жүйкелері, аралас сезімдік және қозғалыс функцияларын атқарады. Анатомиялық тұрғыдан алғанда, ми жүйкелері I-ден XII-ге дейін нөмірленеді, бұл олардың ми сабасының қаудадан (құйрықтық бөлігінен) алға (қарындық бөлігіне) қарай тізбектей орналасуын көрсетеді. Сонымен қатар, оларды даму функцияларына сәйкес топтарға бөлуге болады (сезімдік, қозғалыс, аралас).

Функция

Соматикалық жүйке жүйесінің басты мақсаты – орталық жүйке жүйесінің мүшелері мен жолақты бұлшық еттерін қызмет етуге ыңғайластыру, соның арқасында біз күнделікті міндеттерін орындай аламыз. Басты моторлық қабықша, яғни прецентральді гирус, негізгі моторлық жолды құрайтын жоғары моторлы нейрондардың орналасқан жері. Бұл нейрондар кортикоспинальді жол деп аталатын аксондар арқылы омыртқа миындағы төменгі моторлы нейрондарға сигналдар жібереді. Бұл импульстар төменгі моторлы нейрондармен сіңісіп, омыртқа миының вентральді мүйізі арқылы өтіп, қаңқа бұлшық еттерінің нейромискулярлық түйіспесіне (НМТ) шеткі аксондар арқылы жетеді. Бұлшықеттерді иннервациялайтын НМТ-ге сигнал жоғарғы моторлы нейрондардың ацетилхолинді босатуы арқылы туындайды. Ацетилхолин альфа-моторлы нейрондардың никотиндік ацетилхолин рецепторларына байланысады. Эфферентті соматикалық жүйке жүйесіндегі жүйке сигналдарының негізгі жолы прецентральді гирустағы (басты моторлық қабықшаға жуық) моторлы нейрондардың (жоғарғы моторлы нейрондар) жоғарғы жасушалық денелерінен басталатын тізбектей процесті қамтиды. Прецентральді гирустан түсетін тітіркендіргіштер жоғарғы моторлы нейрондардан кортикоспинальді жол арқылы ми сабасы мен омыртқа миының вентральді мүйізіндегі төменгі моторлы нейрондарға (альфа-моторлы нейрондарға) беріледі: жоғарғы моторлы нейрондар аксонның соңғы түймешіктерінен глутамат деп аталатын нейротрансмиттерді босатады, ол төменгі моторлы нейрондардың глутамат рецепторларымен қабылданады: содан кейін ацетилхолин альфа-моторлы нейрондардың аксонның соңғы түймешіктерінен босатылып, бұлшықеттердің постсинаптикалық рецепторлары (никотиндік ацетилхолин рецепторлары) оны қабылдап, бұлшықет талшықтарын қысқаруға қажетті тітіркендіргішті жеткізеді.

Рефлекстік доғалар

Рефлекстік доға – сезімдік стимул мен нақты моторлық жауап арасында көбінесе автоматты байланыс құратын нейрондық тізбек. Рефлекстік тізбектердің күрделілігі әртүрлі. Ең қарапайым жұлын рефлекстері екі элементтен тұратын тізбек арқылы жүзеге асырылады, ал адам денесінде мұндай тізбек тек біреу ғана, ол моносинаптикалық рефлекс деп аталады (доғаға қатысатын екі нейрон – сезімдік және моторлық – арасында тек бір синапс болады). Моносинаптикалық рефлекске бірден-бір мысал – тізе рефлексі. Келесі қарапайым рефлекстік доға үш элементтен тұрады: сезімдік нейрондар бастап, жұлынның ішкі нейрондарын белсендіреді, олар өз кезегінде моторлық нейрондарды белсендіреді. Кейбір рефлекстік жауаптар, мысалы, қызып кеткен затқа тиген кезде қолды кері тартып алу, қорғаныш функциясын атқарады, ал басқалары, мысалы, тізе рефлексі ("тізе соғу"), тізе шеміршегін соғу арқылы шақырылады және күнделікті мінез-құлыққа үлес қосады.

Клиникалық мәні

Перифериялық нейропатия деп аталатын медициналық жағдай соматикалық жүйке жүйесінің перифериялық жүйке талшықтарына әсер етеді. Себептеріне қарай, оларды туа біткен және ұсынылған (қол жеткізілген) бұзылыстарға бөлуге болады. Аурудың негізгі орны миелин қабығында (демиелиндеуші нейропатия) немесе аксондарда (аксоналдық нейропатия) болуына байланысты да жіктеуге болады. Аксоналдық перифериялық нейропатияның көптеген себептері бар, олардың көпшілігі токсикалық метаболизмге байланысты, соның ішінде В тобының витаминдерінің жетіспеуі және диабет. Демиелиндеуші нейропатиялар ұзындығына қарай өзгереді. Олар көбінесе иммундық механизмдермен байланысты, бұл сенсомоторлық функциялардың кең ауқымды зардап шегуіне және терең сіңір рефлекстерінің ерте жоғалуына әкеледі. Егер буынның орны мен діріл сезімі жоғалса, сезімге қатысу таңдамалырақ болады. Орталық жүйке жүйесінің, шеткі жүйке жүйесінің немесе тікелей бұлшық еттің өзіндегі ақаулар сезім және қозғалыс функциясының көптеген туа біткен ауруларының себебі болып табылады. Соматикалық жүйке жүйесінің кең аумағын қамтығандықтан, бұл аурулар жергілікті түрде немесе кең және жүйелі түрде көрініс беруі мүмкін. Шарко-Мари-Тун ауруы, миастения гравис және Гийен-Барр синдромы – олардың бірнеше мысалы.

Шарко-Мари-Тут (CMT)

Шарко-Мари-Тен (CMT) аурулары тобы әртүрлі мұрагерлік ауруларды қамтиды, олар моторлық және сезімдік нейрондарға әсер ететін созылмалы, прогрессивті нейропатиямен көрінеді.

Миастензия грависі (МГ)

Миастения гравис (МГ) – аутоиммундық неврологиялық ауру, оның ерекшелігі – нейромыскулярлық қосылыстағы байланыстың нашарлауы.

Гийен-Барре синдромы (ГБС)

Сирек кездесетін, бірақ қауіпті инфекциядан кейінгі иммундық медиацияланған нейропатия – Гийен-Барре синдромы (GBS). Ол перифериялық нерв жүйесінің нервтерін жоятын аутоиммундық реакция салдарынан пайда болады, бұл тіршілік ету, әлсіздік және ұю сияқты белгілерге, соның ішінде параличке алып келуі мүмкін.

Басқа жануарлар

Омыртқасыз жануарларда нейротрансмиттердің түріне және ол байланысатын рецепторға қарай, бұлшық талшығындағы жауап қоздырғыш немесе тежегіш болуы мүмкін. Дегенмен, омыртқалы жануарларда қаңқалық жолақты бұлшық талшығының нейротрансмиттерге – әрдайым ацетилхолинге (ACh) – жауабы тек қана қоздырғыш болады.