Орналасқан жері

Аудан негізінен Хайт-стритті қоршаған жерлерді қамтиды, батысында Станян-стрит және Голден-Гейт паркімен, солтүстігінде Оук-стрит және Голден-Гейт паркінің тікшесімен, шығысында Бейкер-стрит және Буэна-Виста паркімен, оңтүстігінде Фредерик-стрит, Эшбери-Хайтс және Коул-Вэлли аудандарымен шектеледі. Көше аттары Сан-Францисконың екі алғашқы қайраткерін еске түсіреді: пионер және биржа банкірі Генри Хайт, және 1864 жылдан 1870 жылға дейін Сан-Франциско қадағалау кеңесінің мүшесі болған Мунро Эшбери. Хайт және оның жүрегі туысы, сондай-ақ Эшбери, ауданды жоспарлауға және жақын орналасқан Голден-Гейт паркін құруға қатысты. Жергілікті тұрғындар Хайт Филлмор немесе Лоуэр Хайттан өзгешелігін көрсету үшін "Жоғарғы Хайт" деген атауды да қолданады. Кейіннен Хайт-Эшбери хиппи қозғалысының маңызды орталықтарының бірі ретінде белгілі болды. "Махаббат жазы" (1967) және 1960-шы жылдардың контрмәдениетінің көп бөлігі сол кезден бері Сан-Франциско және Хайт-Эшбери ауданымен байланыстырып келді.

Фермалар, ойын-сауық және үйлер

1883 жылы Хайт-стрит кабельдік темір жолының салынысы аяқталғанға дейін, қазіргі Хайт-Эшбери оқшауланған шаруашылықтар мен құмды төбелердің көптеген гектарынан тұратын жер болды. 1883 жылы аяқталған Хайт кабельдік жолы Голден Гейт паркінің шығыс жағын географиялық орталықтағы Маркет-стрит желісімен және Сан-Франциско қаласының қалған бөлігімен байланыстырды. Голден Гейт паркіне басты кіреберіс ретінде, сондай-ақ 1895-1902 жылдар аралығында Коул және Клейтон көшелері арасындағы Хайт көшесінде орналасқан "Чутс" атты ойын-сауық паркімен және 1887 жылы ашылған Калифорния лигасының бейсбол стадионымен аймақ, әсіресе демалыс күндері, танымал ойын-сауық орнына айналды. 1890-шы жылдар мен 20-шы ғасырдың басындағы кабельдік жол, жерді тегістеу және құрылыс технологиялары кейіннен Хайт-Эшбериді тұрғын үйлерге арналған, жоғарғы орта таптың иеленушілерінің ауданы ретінде жаңартты. Бұл аудан 1906 жылғы Сан-Францискодағы қатты жер сілкінісінен кейін болған өрттен зардап көрмеген сирек аудандардың бірі болды.

Депрессия және соғыс

Хайт қаланың көп бөлігі сияқты, Ұлы депрессиядан ауыр зардап шекті. Ақшасы бар тұрғындар төмендеп, тығыздығы артқан ауданды қаланың кеңейіп жатқан шекарасындағы жасыл кеңістіктерге немесе Сан-Франциско аймағындағы жаңа, шағын қалашықтарға көшіп кетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Эдвард және Виктория стиліндегі үйлер жұмысшыларды орналастыру үшін пәтерлерге бөлінді. Ал кейбіреулері пайда табу үшін жатақ үйлерге айналдырылды. 1950 жылдары Хайт ауданы құлдырауға бет бұрды. Соғыстан кейін көптеген ғимараттар бос тұрды. Ұзаққа созылған күтімсіздік те әсер етті, және орта таптың жаңа қалашықтарға көшіп кетуі жалғасып, көптеген пәтерлер жалға берілді.

Соғыстан кейінгі

1950 жылдары Панхандл аймағынан өтетін тас жол салу ұсынылды, бірақ азаматтардың наразылығына байланысты, 1966 жылға дейін жалғасқан бірнеше күрестер нәтижесінде ол жоба тоқтатылды. 1959 жылғы наразылық кезінде Хайт-Эшбери аудандық кеңесі (HANC) құрылды. Хэйт-Эшберидің терең ойылған, 19 ғасырға тән, көп қабатты, ағаш үйлері 1960 жылдары хиппилерге пана болды, себебі ауданда арзан бағалы жатақханалар мен сатуға немесе жалға беруге бос үйлер көп болды; мүліктің құны жоспарланған тас жолға байланысты төмендеген еді. Содан кейін гүлденген балама мәдениет осы жерде тамырланып, белгілі бір деңгейде бүгінге дейін сақталып келеді.

Хиппилер қауымы

Басты бұқаралық ақпарат құралдарының Хайт-Эшберидегі хиппилер өмірін жариялауы Американың барлық жерлеріндегі жастардың назарын аударды. Хантер С. Томпсон «Нью-Йорк Таймс» журналында ауданды «Хэшбери» деп атады, ал аймақтағы оқиғалар туралы күнделікті хабарланды. Хайт-Эшбери ауданы хиппилердің қарсы мәдениет идеалдарына, есірткі және музыкаға негізделген қауымдастық құру үшін іздеген жері болды. Бұл көршілік хиппилердің жиналатын ортасы болды, олар көп ұзамай бүкіл елге таралатын әлеуметтік эксперимент жасады. «The Blue Unicorn» кофеханасы сияқты бизнестермен қатар, Психоделикалық дүкен 1966-67 жылдары ауданға көшіп келген хиппилердің саны артып келе жатқан бейресми қоғамдық орталықтардың біріне айналды. Хиппилердің есірткіге қолжетімділігі болды, бұл қоғамды біріктіретін фактор ретінде қарастырылды. Тағы бір танымал аудандық тұлға – Diggers тобы, 1960 жылдардың ортасы мен соңында құрылған, көше театрымен танымал жергілікті «қауымдық анархист» ұйым. Топтың белгілі бір мүшесі Питер Койота болды. Diggers еркін қоғамға және адам табиғатындағы жақсылыққа сенді. Олар өз сенімдерін білдіру үшін тегін дүкен ашты, күн сайын тегін тамақ таратты және алғашқы тегін медициналық клиниканы құрды, олардың барлығы волонтерлер мен қайырымдылыққа сүйенді. Diggers капиталистік қоғамға қарсы болды; олар ақшаға деген қажеттілікті жою арқылы адамдар өздерінің жеке құндылықтарын еркін зерттей алады деп ойлады, бұл адамдарды өздерінің мінез-құлқына сай өмір сүру жолын өзгертуге итермелейді, осылайша бақытты өмір сүреді. 1967 жылғы «Махаббат жазы» кезінде психоделикалық рок музыкасы кеңінен танылып, коммерциялық радиода көбірек ойнала бастады. Скот Маккензидің «Сан-Франциско (шашыңа гүл киіп жүр)» әні сол жылы хитке айналды. Маусым айында өткен Монтерей поп-фестивалі психоделикалық музыканың негізгі мәдениеттің бір бөлігі ретіндегі мәртебесін бекітіп, Grateful Dead, Big Brother and the Holding Company және Jefferson Airplane сияқты жергілікті Хайт топтарын ұлттық жұлдыздық деңгейге көтерді. 1967 жылдың 7 шілдесінде Time журналында жарияланған «Хиппилер: субмәдениет философиясы» атты мақаласы, CBS News телеарнасының тамыз айындағы «Хиппилердің азғырылуы» атты репортажы және хиппи субмәдениетіне басқа да маңызды медиалық қызығушылық Хайт-Эшбери ауданына зор ұлттық назар аударды және бүкіл елде және әлемде қарсы мәдениет қозғалысын танымал етті. Ауданның атақ-даңқы сол кездегі көптеген психоделикалық рок орындаушылары мен топтарының панасы болғандықтан ең биік деңгейге жетті. Көптеген топтардың мүшелері жол қиылысына жақын жерде тұрды. Олар бұл оқиғаны әнмен ғана емес, сонымен қатар қоғамның көптеген мүшелерімен де таныстырды. «Сүйіспеншілік жазы» әртүрлі жастағы адамдарды тартты: жасөспірімдер мен колледж студенттері, өздерінің құрбыларының ықпалымен және мәдени утопияға қосылудың қызығушылығымен; орта таптық демалысшылар және тіпті жақын жердегі базалардан келген демалыс күнін өткізген әскери қызметшілер. Хайт-Эшбери осылайша тез ағылып келген адамдарды қабылдай алмады, ал ауданның көрінісі тез нашарлады. Адамдар тым көп жиналды, үйсіздік, ашаршылық, есірткіге тәуелділік және қылмыс сияқты проблемалар пайда болды. Көптеген адамдар күзде колледжге оқуға қайта оралды. Бұл оқиға туралы хабарды Рон Телин 1967 жылдың 4 қазанында, Grateful Dead мүшелері тұтқындалғаннан екі күн кейін жариялады. Ерлерлер сақалдарын қырқып, өлген хиппинің символы ретінде сандықтарды толтырды. Мэри Каспер мылтық жерлеудің мағынасын былай түсіндірді: Біз бұл оның соңы екенін хабардағымыз келді, сыртқа шықпаңыз. Орныңызда қалыңыз! Өңкеріс сіз тұратын жерге де әкеліңіз. Бұл жерге келмей-ақ қойыңыз, себебі бұл - біткен нәрсе. Рон Телиннің айтуынша, Хайт-Эшбери: мәтін=Бізге медиа полициясы бөліп берді, туристер тұтқынға алынған жануарларды көру үшін зоопарққа келді, ал біз қабылдаған торлардың артында қатты ыңғырастық, енді біз хиппи емеспіз және ешқашан болған жоқпыз.

Жақында болған тарих

1968 жылдан кейін аймақ ауыр есірткілерді қолданудың көбеюі мен полицияның жеткіліксіз болуы салдарынан құлдырап кетті, бірақ 1970 жылдардың соңында жақсартылып, қайта жаңартылды. 1980 жылдары Хейт Сан-Франциско комедиялық өнерінің орталығына айналды. Коул көшесінде, Хайт көшесіне жақын орналасқан шағын кофехана – The Other Café (100 Carl Street, Cole Street қиылысы, қазіргі уақытта Cole-дағы Crepes мейрамханасы) толық уақытты комедия клубына айналып, Робин Уильямс, Дана Карви және Вупи Голдберг сияқты актерлердің мансабын бастауға көмектесті.

Көңіл қоярлық жерлері мен ерекшеліктері

Хайт Эшбери көшесіндегі жәрмеңке жыл сайын маусымның екінші жексенбісінде өтіп, мыңдаған адамды тартады. Осы күні Хайт-стрит Станян мен Мейсон аралығында көліктер үшін жабылады, әр аяғында бір-бір дауыс сахнасы орналасады.