Кіріспе

Баллсбридж (тарихи Балл көпірі) – Ирландияның астанасы Дублин қаласының оңтүстік жаққа қарай орналасқан көршілес ауданы. Аймақ көбінесе Доддер өзені арқылы салынған үш аркалы тас көпірдің солтүстігі мен батысында жатыр. Көпірдегі тақта әлі де оны "Балл көпірі" деп көрсетеді, себебі осы жердегі алғашқы көпір 1500 және 1600 жылдары танымал дублиндік саудагерлер Балл отбасының меншігінде болған және олар салған. Қазіргі көпір 1791 жылы салынды. Баллсбридж бұрын Пемброк қалашығының бір бөлігі болған.

Тарих

18 ғасырдағы карталар Дублиннің қазіргі Баллсбридж аймағының бастапқыда лайлы жазықтар мен батпақтар болғандығын көрсетеді, көптеген жолдар көпір маңындағы шағын ауылға жиналатын, және ол бұл кезде Баллсбридж деп аталған. Доддер өзенінің жағасында орналасқан бұл ауылда шағын өнеркәсіптер үшін қуат көзі болды, соның ішінде 1720 жылдары зығыр және мақта басу фабрикасы, ал 1750 жылдары қағаз фабрикасы мен ұнтақ фабрикасы салынды. Баллсбридж маңындағы жерлер ауылдық болды және көбінесе Пемброк графына тиесілі еді. 1879 жылы Корольдік Дублин қоғамы (RDS) Баллсбриджге жақын қазіргі орнына көшкеннен кейін, Пемброк графы осы жерлерді қалалық тұрғын үйлерге айналдыруды бастады. RDS жаңа ғимаратында алғашқы көрмесін 1880 жылдардың басында өткізді. 1965 жылға дейін Баллсбридждің жанындағы Лэндсдаун жолында танымал ботаникалық бақ болды. Бұл бақ Тринити колледжіне тиесілі болды, ол Пемброк графынан жерді жалға алған. 1960 жылы Пемброк есімді иеліктің бастапқы жалға алу мерзімі аяқталды және жаңартылмады. Тринити 1965 жылы сол жердегі ботаникалық бақты жабылып, Дартриде жаңа бақ ашуға шешім қабылдады. Қазір бұл жерде екі қонақ үй тұр. Көтерілістің басшыларының бірі О’Рахилли 40 Герберт Парк мекенінде тұрды. Көтеріліске қатысудан бас тартқан қарсылықтың тағы бір басшысы Эойн МакНилл 19 Герберт Парк көшесіне жақын жерде тұрды.

Танымал мәдениет

1904 жылдың 16 маусымы, қазір Блумсдей деп аталатын күн, жазушы Джеймс Джойс өзінің «Улисс» романының оқиғасы үшін таңдаған, өйткені сол күні ол әйелі Нора Барнаклмен алғашқы рет жақындыққа түскен. Джойс сол кезде Шелборн жолындағы 60-шы үйдің бөлмесін жалдап тұрған. 1940-шы және 50-ші жылдары жазушы Брендан Бехан Баллсбриджде тұрған, сондай-ақ ақын Патрик Каванаг 62 Пемброк жолында тұрды. Бехан мен Кавананың бюстері Пемброк жолындағы екі пабта – Сеарсон мен Веллингтонда қойылған. Кавана 1944 жылы сол көшеде кездескен қыз туралы өзінің танымал «Раглан жолы» поэмасын жазған.

Ғимараттар, құрылыстар және саябақтар

Көпірдің өзі Баллсбридж маңындағы ауданның ортасы болып табылады, ол солтүстікке қарай Нортумберленд жолымен Гранд-каналға дейін, Хаддингтон жолы мен Шелборн жолы арқылы, оңтүстікке қарай Меррион жолымен Меррионға, және Англис жолымен Доннибрукқа қарай, ал батысқа қарай Пемброк жолы, Клайд жолы, Элгин жолы және Герберт паркі төңірегіндегі аумақты қамтиды. Көпір 1900 жылы Уильям Кей Перри тарапынан кеңінен жаңартылып, 24 футқа кеңейтілді. Герберт паркі – қоғамдық саябақ, 32 акр жерді алып жатыр, оны Герберт паркі деп аталатын тағы бір жол бөліп тұрады және Баллсбридж пен Доннибрук арасындағы шамалы шекараның бір бөлігін құрайды. Корольдік Дублин қоғамының (RDS) базасы осы жерде орналасқан, ал Ирландия регби футбол одағының (IRFU) Лансдаун-роуд штаб-пәтері Баллсбридж пен Айриштаун арасындағы шекарада орналасқан. Аллид Ирланд Банкінің (AIB) бас кеңсесі де Баллсбриджде орналасқан. Бұрынғы Пемброк қалалық әкімшілігі RDS-тің солтүстік-батысында орналасқан. Айлсбери жолы, оған іргелес Шрусбери жолымен бірге, Дублиндегі ең қымбат жылжымайтын мүліктерге ие, және бұл жолдар "Монополия" ойынының ирландтық нұсқасында көрсетілген. 2007 жылы Шрусбери жолы әлемдегі алтыншы ең қымбат көше болып танылды. Дублиннің көптеген елшіліктері мен дипломатиялық резиденциялары Баллсбридждің оңтүстік бөлігінде және Айлсбери жолы төңірегінде орналасқан. Ұлыбритания, АҚШ, Италия, Испания, Нидерланды және Израиль елшіліктері Дублиннің Баллсбридж ауданында орналасқан. АҚШ елшілігі, ерекше цилиндр пішіндес ғимарат, қазіргі Баллсбриджтің маңызды ландшафтының бір бөлігі болып табылады. Оны 1955 жылы Йель университетінің архитектура профессоры Джон М. Йохансен жобалаған. Жоба 9 жыл дамып, 1964 жылы пайдалануға берілді.