Кіріспе
Фолкленд соғысы кезінде британдық ұзақ қашықтықтан бомбалау рейдтерінің сериясы – Black Buck 1-ден Black Buck 7-ге дейін. 1982 жылғы Фолкленд соғысы барысында Корольдік әуе күштерінің (RAF) Waddington Wing-іне қарасты Vulcan бомбалаушылары (44, 50 және 101 эскадрильялары) Фолкленд аралдарындағы аргентиналық позицияларға қарсы жеті ұзақ қашықтықтан шабуылдық миссия жүргізді. Миссиялардың бесеуі сәтті аяқталды. Миссияның мақсаты – Порт Стенли әуежайы мен оның қорғаныс құрылыстарын жою. Шабуылдар, шамамен 16 сағатқа созылған, сол кездегі тарихыдағы ең ұзақ қашықтықтағы бомбалау рейдтері болды. Black Buck операциясы RAF Ascension аралынан ұйымдастырылды, ол экваторға жақын орналасқан. Vulcan бомбалаушылары Еуропада орта қашықтықтағы миссияларға арналған, сондықтан Фолкленд аралдарына бірнеше рет жанармай құюсыз ұшу мүмкін емес еді. RAF танкерлері көбінесе Handley Page Victor бомбалаушыларынан ауыстырылған, олардың да ұшу қашықтығы ұқсас болды, сондықтан олар да әуеде жанармай құюға мұқтаж болды. Екі Vulcan (біреуі негізгі, екіншісі резервтік) үшін барлығы он бір танкер қажет болды, бұл барлық ұшақтардың бір ұшу-қону жолағын пайдалануын талап еткендіктен, ауқымды логистикалық қиындықтар тудырды. Vulcan бомбалаушылары ішкі бөлімдерінде 21 бомбаны немесе сыртқы ілгіштерде 2 немесе 4 Шрайк радарға қарсы зымыраларын тасымалдады. Блэк Бактың бес рейдінің үшеуі Стенли әуежайының ұшу-қону жолағына және операциялық құрылыстарын жоюға бағытталған, ал қалған екеуі Порт Стенли аймағындағы Westinghouse AN/TPS 43 ұзын қашықтықты 3D радарына қарсы Шрайк зымыраларын қолдана отырып, радарға қарсы миссиялар болды. Шрайк зымыралары екі құндылығы төмен және тез ауыстырылатын екінші деңгейдегі радарларды жойды, аргентиналық экипаждардың арасында жарақаттарға әкелді. Бір Vulcan жанармай құю жүйесінің бұзылуына байланысты Бразилияға қонуға мәжбүр болды, ол ұшақтың жоғалуына жақын болды. Рейдтер ұшу-қону жолағына минималды зиян келтірді, ал радарларға келтірілген зақымдар тез жөнделді. Ұшу-қону жолағында бір кратер пайда болды, бұл әуежайды жоғары жылдамдықты ұшақтармен пайдалану мүмкін емес етті. Аргентиналық жердегі экипаж ұшу-қону жолағын 24 сағат ішінде C-130 Hercules көлігімен пайдалануға жарамды деңгейге дейін жөндеп қойды. Британдықтар ұшу-қону жолағының әлі де қолданыста екенін білді. Black Buck рейдтері RAF-тың қатысуымен жүзеге асырылды, себебі британдық қарулы күштері 1970 жылдардың соңында қысқартылды және RAF одан әрі қысқартулардың алдын алу үшін қақтығыста үлкен рөл атқаруға ниеттенді деген болжам бар.
Operations Black Buck 1 to Black Buck 7 were seven extremely long range ground attack missions conducted during the 1982 Falklands War by Royal Air Force (RAF) Vulcan bombers of the RAF Waddington Wing, comprising aircraft from Nos. (numbers) 44, 50 and 101 Squadrons, against Argentine positions in the Falkland Islands. Five of the missions completed attacks. The objective of the missions was to attack Port Stanley Airport and its associated defences. The raids, at almost and 16 hours for the round trip, were the longest ranged bombing raids in history at that time. The Operation Black Buck raids were staged from RAF Ascension Island, close to the Equator. The Vulcan was designed for medium range missions in Europe and lacked the range to fly to the Falklands without refuelling several times. The RAF's tanker planes were mostly converted Handley Page Victor bombers with similar range, so they too had to be refuelled in the air. A total of eleven tankers were required for two Vulcans (one primary and one reserve), a daunting logistical effort as all aircraft had to use the same runway. The Vulcans carried either twenty one bombs internally or two or four Shrike anti radar missiles externally. Of the five Black Buck raids flown to completion, three were against Stanley Airfield's runway and operational facilities, while the other two were anti radar missions using Shrike missiles against a Westinghouse AN/TPS 43 long range 3D radar in the Port Stanley area. Shrikes hit two of the less valuable and rapidly replaced secondary fire control radars, causing some casualties among the Argentine crews. One Vulcan was almost lost when a breakdown of its refueling system forced it to land in Brazil. The raids did minimal damage to the runway and damage to radars was quickly repaired. A single crater was produced on the runway, rendering it impossible for the airfield to be used by fast jets. Argentinian ground crew repaired the runway within twenty four hours, to a level of quality suitable for C 130 Hercules transports. The British were aware that the runway remained in use. It has been suggested that the Black Buck raids were undertaken by the RAF because the British armed forces had been cut in the late 1970s and the RAF may have desired a greater role in the conflict to prevent further cuts.
Өмірбаян
1980 жылдардың басында британдық қорғаныс жоспарлауы Кеңес Одағымен салқы соғысқа қарсы тұруға бағытталған. Бірақ, алты ай сайын қорғаныс басшылары әлемдегі басқа да қақтығыс ошақтарын, оның ішінде Фолкленд аралдарын да қарастырып отырды. Олардың қорғануға жарамсыз екендігі туралы консенсус қалыптасқан. Операциялар үшін ең жақын әуежай Ассисенсия аралында, Оңтүстік Атлантикадағы британдық территорияда, экваторға жақын орналасқан. Wideawake әуежайында 10000 фут (3048 м) ұзындығындағы бір ғана ұшу-қону жолағы бар еді, ол Ұлыбританиядан да, Фолкленд аралдарынан да шалқап жатыр. Ұзақ қашықтыққа ұша алатын ұшақтардың болмауынан, Корольдік әуе күштері (RAF) Оңтүстік Атлантикада операция жүргізу мүмкін емес деп есептеді. Оңтүстік Атлантикадағы іс-қимылдар Корольдік теңіз күштері мен Британ армиясының күштерімен жүзеге асырылатын болды, ал RAF-тың рөлі Hawker Siddeley Nimrod теңіздік патрульдік ұшағымен және Vickers VC10 және Lockheed C 130 Hercules көліктік ұшақтары арқылы Ассисенсиядағы базаны логистикалық тұрғыдан қолдаумен шектелетін. Аргентинаның кодтары бұзылған, ал 1982 жылдың наурыз айында Оңтүстік Атлантикадағы Аргентинаның ықтимал әрекеттері туралы барлық ақпарат жинала бастады. RAF әуеде отын құюды пайдалана отырып, Avro Vulcan бомбалаушыларымен ұзақ қашықтыққа ұшу мүмкіндігін қарастыра бастады. 1961 жылы Vulcan ұшағы Ұлыбританиядан Австралиядағы Сиднейге жақын Ричмонд әуе күштері базасына тоқтамай ұшып келген, бұл әлдеқайда ұзақ қашықтық еді, бірақ ол бағыт бойында алдын ала орналастырылған отын танкерлерімен жүзеге асырылды, ал Ассисенсиядан ұшу кезінде мұндай мүмкіндік болмайтын. Осы кездегі барлық ойлар оны қалай іске асыруға болатынына қатысты болды, Фолкленд аралдарында немесе Аргентинада белгілі бір нысаналар анықталған жоқ. 1982 жылдың 2 сәуірінде Аргентина Фолкленд аралдарына басып кіргеннен кейін, британ үкіметі оларды қайтарып алуға шешім қабылдады.
Виктор танкерлері
Ұзақ қашықтықтағы операциялар RAF-тің Handley Page Victor K2 танкерлерінің флотына толыққандай тәуелді болды. Бастапқыда 34 «Виктор» бомбалаушы ретінде салынған, кейіннен 24-і танкерге түрлендірілді. 1976 жылғы 28 қыркүйекте Мархамдағы апатта біреуі жойылды, нәтижесінде RAF-та бар болғаны 23 ұшақ қалды. Бұл 1982 жылғы сәуірде британдық қызметтегі жалғыз танкерлер болды; тоғыз VC10 танкерге түрлендірілу үстінде болды, бірақ біріншісінің түрлендірілуі 22 маусымға дейін аяқталмады. Олардың ішінде он екісі №55 эскадрильяға, ал он біреуі №57 эскадрильяға бекітілді. Танкер экипаждары соғыс уақытындағы рөлдеріне жақсы дайындалған, өйткені бейбіт уақыттағы қызметтері британдық әуе кеңістігіне жасалған шабуылдарға жауап ретінде ұшырылған истребительдерді жанармаймен қамтамасыз етуді қамтыды, әдетте Совет Одағынан келген бомбалаушылардың аптасына бес рет шабуылдауына жауап берді. Дегенмен, таныс емес Оңтүстік Атлант мұхиты үстінен ұзақ қашықтықтағы ұшулар «Виктор» ұшақтарының навигациялық жабдықтарын жаңартуды қажет етті, атап айтқанда Delco Carousel инерциялық навигациялық жүйесі мен Omega навигациялық жүйесінің орнатылуын. Танкерлердің өзі де ұшу кезінде жанармай құюға қабілетті болды, бұл ұшақтарды тізбектей орнатуға мүмкіндік берді. Бірінші бес «Виктор» 18 сәуірде Ассенсионға жеткізілді. Олардан кейін келесі күні тағы төртеуі жетті. Айдың соңына дейін тағы алты танкер жеткізіліп, «Виктор» танкерлерінің саны он төртке жетті, өйткені 26 сәуірде біреуі Мархамға қайтып келді. Әрқайсысы Ұлыбритания әуе кеңістігін покиір алдында басқа «Виктормен» жанармаймен толтырылды. Ascension-ға жеткізілген «Викторлар» әуедегі әдеттегі жанармай құю миссияларын АҚШ Әуе күштерінің Boeing KC 135 Stratotanker ұшақтары жүзеге асырды. Мархам станциясының командирі, топ капитаны Дж.С.Б. Прайс Ассенсиондағы жоғары әскери шенеунік болды. 22 сәуірге дейін Wing Commander D.W. Maurice Jones Ascension-дағы «Виктор» жасағының командасын басқарды, содан кейін оны №57 эскадрилья командирі Wing Commander A.W. Bowman алмастырды. RAF-тің бастапқы ұзақ қашықтықтағы операциялары Оңтүстік Джорджия аралын қоршаған аймақты барлау үшін «Виктор» ұшақтарын пайдалануды қамтыды, бұл Operation Paraquet, Оңтүстік Джорджияны қайта басып алуға көмектесті. 20 сәуірде 0400Z уақытында эскадрилья басшысы Дж.Г. Эллиотт басқарған «Виктор» Ascension-нан ұшып кетті, оған шығу сапарына отын жеткізу үшін төрт танкер ілесіп келді. Қайту сапарына отын жеткізу үшін тағы төрт танкерлік топ ұшып келді. 22-23 сәуірде және 24-25 сәуірде Оңтүстік Джорджия аймағына тағы екі барлау миссиясы жүргізілді. Бұл миссиялар Ассиондан ұшып шыққан «Виктор» танкерлерінің флотының Оңтүстік Атланттағы операцияларды қолдауға қабілетті екенін көрсетті.
Вулкандық бомбалаушылар
Вулкан британдық V бомбардировщиктерінің соңғысы болды, бірақ 1982 жылдың наурыз айына дейін тек үш эскадрилья қалды, No. 44, 50 және 101 ВВС эскадрильялары. Үшеуі де 1982 жылдың 1 шілдесіне дейін таратылуы тиіс еді. Олар Ұлыбританиядағы RAF Waddington базасында орналасқан және ядролық операцияларды жүргізу үшін Солтүстік Атлантика келісім ұйымына (НАТО) тағайындалған; бірнеше жылдан бері әуеден жанармай құю немесе дәстүрлі бомбалау тәжірибеге енгізілген жоқ. 11 сәуірде оңтүстікке қарай бара жатқан британдық авианосецтер тобының қолбасшысы контр-адмирал Сэнди Вудвордтың Фолкленд аралдарына шабуыл жасау мақсаттары туралы ұсынымдарын сұрауы Вулканды пайдалану мүмкіндігін қайта қарауға әкелді. Аргентинаның материктегі әуежайлары мен порттарына шабуыл жасау опциялары саяси тұрғыдан қозғайтын және пайдалы нәтижелерге әкелмейтіндігіне байланысты жоққа шығарылды. Әуе штабының бастығы, әуе маршалы сэр Майкл Бетхэм Вулкандық қауіп аргентиналықтардың Аргентинаның солтүстігінде ұшақтарды ұстап тұруға себепші болатынын айтты. Порт Стэнли әуежайына шабуыл жасағанда ойларымыз бірікті. Бұл күш-жігерді қажет етеді ме, жоқ па, бұл туралы пікірлер айтылды. Бетхам бастапқыда бір ғана Вулканның жеті бомба тастауы керек шабуылды ұсынды. Бұл жарық бомба жүктемесі отын құюды барынша азайтады. Алайда Гарви аралындағы бомбалау полигонында жүргізілген сынақтар жеті бомба жеткіліксіз екенін көрсетті, бірақ жиырма бір бомбаның толық жүктемесі ұшу-қону жолына бір кратер салудың 90 пайыздық ықтималдығына ие болады, екі кратер 75% ықтималдығымен. Сонымен қатар, шабуылдар таралу аймақтарына және жақын жерде тұрған ұшақтарға зақым келтіреді деп күтілуде. Ұшаққа қарсы қару мен жер-әуе ракеталарының қауіпін азайту үшін рейдтер түнде, әсіресе ауа райы нашар болған кезде жүзеге асырылуы керек. Қоршаған аумаққа, мүмкін, тоқтатылған ұшақтарға келтірілген залал, шабуылға тұрарлық. Штабтар басшылары комитеті операцияның мүмкін екеніне және сәттілікке жету мүмкіндігі бар екеніне сенімді болса да, Қорғаныс министрлігінің азаматтық қызметкерлері бұған сенімді емес еді, ал Wideawake техникалық тұрғыдан АҚШ Әскери-әуе күштері базасы болғандықтан, Асценсион базасын шабуылдық мақсаттарда пайдаланудың саяси әсері болды. АҚШ Мемлекеттік департаментімен кеңестер жүргізілді, олар қарсылық білдірмегенін растады. "Қара қаз" операциясы 27 сәуірде Соғыс кабинетінің рұқсатымен жүзеге асырылды. Жобаның ең даулы бөлігі Вудвордтың арнайы тобынан шыққан теңіз кемелерінің қатысы болды. Вулканды пайдаланудың бір себебі - теңіз күштерінің әуе қорғанысына арналған Sea Harrier ресурстарын сақтау еді, бірақ жоспар бойынша олар әуеайлақтың үстінен зақымдануды бағалау мақсатында күндізгі фотобарлауды жүргізуді талап етті. Егер оларды тәуекелге салу керек болса, онда оларды әуежайға шабуыл жасау үшін пайдаланудың саяси артықшылықтары болды. Контр-адмирал Дерек Реффелл Харриерлерді Вулкан шабуылдары алдында әуеайлақтың радарларын басып тастау үшін, сондай-ақ шабуылдан кейінгі фотобарлауды жүргізу үшін пайдалануды ұсынды. 29 сәуірде Вудвордқа Black Buck рейдінің 0700Z-де болатыны және фотобарлаудың мүмкіндігінше тезірек өтуі туралы хабарланды. Вудвард егер фотосуретпен барлау Black Buck үшін маңызды болса, онда оның ұсынысы Black Buck-ті жою керек екенін білдірді. Келесі күні оған "Black Buck" мақұлдалғаны және фотосуретпен барлау тек зақымдануды бағалау үшін ғана емес, Аргентинаның кемсітусіз бомбалау туралы мәлімдемесін жоққа шығару үшін қажет екендігі туралы хабарланды. Вулкан машиналары олардың қозғалтқыштарына байланысты таңдалды; Бристоль Олимпис 301 қозғалтқыштары барлары ғана жарамды деп танылды. Алты ұшақ таңдалды: әрқайсысы екі ұшақ No. 44, 50 және 101 эскадрильялар. Бұл жағдайда бірін де қолданған жоқ. Бес команда таңдалды, әрқайсысы No. 44 және 101 эскадрильялар, No. 50 эскадрильядан екі, және жақында таратылған No. 9 эскадрильядан біреуі. Операциялық тапсырмалар кезінде әр Вулкан экипажына "Виктор" танкерлерін басқаруға арналған персоналды оқыту үшін жауапты операциялық конверсиялық бөлімнен әуеден әуеге нұсқаушы қосылды; бұл офицер жанармай құю байланыстарын қадағалауға жауапты болды. Ең қиын тапсырмалардың бірі - әуедегі жанармай құю жүйесін қалпына келтіру болды. Бұл үшін қайтарымсыз клапандарды ауыстыру қажет болды. 20 алмастыру RAF Стаффорд әуежайындағы сөреде орналастырылды. Бес ұшақта "Карусель" инерциялық навигациялық жүйесі орнатылды. RAF Honington әуежайындағы Blackburn Buccaneer ұшақтарынан алынған AN/ALQ 101 электрондық қарсы шаралар құрылғылары Вулкан қанаттарына импровизацияланған тіреулер арқылы орнатылды, бұл тіреулер Skybolt зымыранына арналған түйіспелерді пайдаланды. Ұшақтың астыңғы бөлігі Dark Sea Grey түсімен боялды. Вулкан машиналары дәстүрлі оқ-дәрілерді тасымалдауға қабілетті болғанымен, бұл соңғы уақыттарда жасалмаған. Жиырма бір бомбаны тасымалдау үшін Вулканға үш бомба тасымалдағыш жиынтығы қажет болды, әрқайсысы жеті бомбадан тұрды. Олардың шығарылуы навигатор станциясындағы "90 жол" деп белгілі панельмен басқарылды, ол әр бомбаға электр байланысын бақылап, 1000 фунттық бомбаларды шығару үшін 90 түрлі тізбектерді ұсынады делінген. Waddington әуежайындағы Вулкан машиналарының ешқайсысы бомба тіректерімен немесе "90 жол" панелімен жабдықталмаған. Waddington және RAF Scampton әуежайларындағы қоймаларды іздеу нәтижесінде "90 жол" панельдері табылып, орнатылып, сынақтан өтті, бірақ жеті бомбалық тіреулерді табу қиын болды, және кемінде тоғыз тіреу қажет болды. Біреуі олардың бір бөлігі Newark-on-Trent қаласындағы металл қалдықтарына сатылғанын еске түсірді, және олар сол жерден қайтарылып алынды. Жеткілікті бомбаларды табу да қиын болды, және тек 167 бомба табылды. Олардың кейбіреулері өңделмеген корпустардан жасалған, ал құйма корпустардан емес, бұл мәселелі болды, өйткені олар сынып қалуға бейім, ал бұл миссияға жерге еніп кетуге қабілетті бомбалар қажет болды. Экипаждарды дәстүрлі бомбалау және ұшу кезінде жанармай құю бойынша оқыту 14 сәуірден 17 сәуірге дейін жүзеге асырылды, сол кезде Лондон Терминалдық басқару орталығындағы Әскери аудан қызметі (M. A. S.) тобынан Әскери әуе трафигін басқарушылар Vulcan бомбардировщиктерін және Victor танкерлерін Land's End-тен 250 миль қашықтықта Атлант мұхитындағы кең аумақтағы әуедегі жанармай құю оқуларына қатыстырды, бұл оқулар әдетте түнде өтті. 29 сәуірде Waddington әуежайынан ұшқан эскадрилья басшысы Джон Рив және ұшқыш лейтенант Мартин Уизерс басқаратын алғашқы екі Вулкан Wideawake әуежайына 1800Z-де тоқтамайтын тоғыз сағаттық ұшудан кейін келді, олар Victor танкерлерімен екі рет жанармай құйды. Кейін Wideawake әуежайына екі тағы бір Вулкан жеткізілді: эскадрилья басшысы Аластер Монтгомери басқаратыны 14 мамырда, ал эскадрилья басшысы Нил Макдугалл басқаратыны 27 мамырда келді. Ол Shrike зымыранымен жабдықталмас бұрын Martel радарға қарсы зымырасымен сынақтар жүргізді.
Қара қаз 1
30 сәуірде – 1 мамырда аралдарға жасалған алғашқы күтпеген шабуыл британдық күштердің Фолкленд аралдарындағы аргентиналық күштерге қарсы жасаған алғашқы маңызды шабуылдық әрекеті болды. Ол Порт-Стенли әуежайының басты ұшу-қону жолағына бағытталған. Бомбалаушы ұшақ 21 1000 фунттық бомбаны алып, ұшу жолағының бойымен шамамен 35 градус бұрышта ұшып өтуі керек еді. Бомба шығару жүйесі 10 000 футтан (3048 м) бомбаларды ретті түрде түсіруге бағдарланған, осылайша кем дегенде бір бомба ұшу-қону жолағына тиеді. "Вулкан" ұшағының отын бактерілері 14 қысымды ыдысқа толы болды, әр қанатта бесеу, ал фюзеляжда төртеу. "Вулкан" үшін қажетті отын мөлшерінің бағасына сүйенсек, Фолкленд аралдарына шабуыл жасамас бұрын және кейін "Вулкан" ұшағына отын құю үшін 11 "Виктор" танкері, оның ішінде екі резервтік ұшақ тағайындалды. Миссияға екі "Вулкан" тағайындалды: біреуі Рив басқарып, екіншісі Уизерс капитанымен резерв ретінде, ол Ривтің әуедегі алғашқы отын құюын сәтті аяқтағаннан кейін Ассенсияға қайта оралатын болды. Жоспар бойынша 15 "Виктор" ұшағы ұшуға және 18 отын құю операциясы жасалуға тиіс еді. Ол кезде бұл – ең ұзақ бомбалау миссиясы еді. Он бір "Виктор" және екі "Вулкан" 2350Z уақытында Wideawake-тен бір минут аралықпен ұшып кетті, Ривтің "Вулканы" он бірінші, ал Уизерстің соңғысы болды. Бомбалардың және отынның толық жүктемесімен, алтыншы экипаж мүшесімен және жаңа бояуымен "Вулкан" ұшақтары олардың ең жоғары ұшу салмағынан асып кетті. Жылы Ассенсия аралында "Вулкан" ұшақтарын көтеру үшін Бристоль Олимп 301 қозғалтқыштары олардың номиналды қуатының 103 пайызында жұмыс істеуі керек болды. Ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай Ривтің ұшағында ақау пайда болды. Капитанның "тұрақты көру" жақтағы терезесіндегі резеңке тығыздық тозығып кеткен. Терезені жабуға және кабинаны қысыммен толтыруға мүмкіндік болмағандықтан, ол Ассенсияға қайтуға мәжбүр болды. "Вулкан" отынды төгуге қабілетсіз болды және тіпті апатты жағдайда қонуға да тым ауыр болды, сондықтан экипаж жеткілікті отын сарқылғанша суық және шулы кабинада ұшуға мәжбүр болды. Уизерс негізгі "Вулкан" болып тағайындалды. Жиырма минуттан кейін "Виктор" танкерлерінің бірі зақымдалған отын құю шлангісімен Ассенсияға оралды, оның орнын резервтік ұшақ басты. Бірінші және екінші отын құю арасындағы 34 минутта Уизерстің "Вулканы" сағаттық мөлшерде отынды өртеді. Осы уақыт ішінде оның салмағы теориялық максимумнан төмен түспеді. Екінші отын құю аяқталғаннан кейін тағы екі танкер ұшып кетіп, қайта оралды, күшті үш ұшаққа дейін қысқартты: Уизерстің "Вулканы", эскадрон басшысы Боб Таксфорд басқарған "Виктор" және ұшу лейтенанты Стив Биглендс басқарған "Виктор". Отынға деген қажеттілік және ұшу кезінде отын құюдағы мәселелер салдарынан екі "Виктор" жоспарланғаннан оңтүстікке қарай ұшып, өздерінің резервтерін азайтуға мәжбүр болды. Ақырғы отын құю кезінде, ұшу кезінде қатты дауылға тап болды, оның барысында Биглендстің отын құю зонды бұзылды. Таксфорд осы отын құюдан кейін толық отынмен қайта оралуға тиіс еді, ал Биглендс "Вулканмен" ұшып кетті, бірақ Таксфорд енді Биглендстің орнын басты. Жылдам есептеулер оның Ассенсияға қайту үшін жеткілікті отыны жоқ екенін көрсетті. Таксфордқа соңғы отын құюды жүргізу тапсырылды. Уизерс күткеннен аз отын алды. Бұл оның резервуарларында белгілі бір мөлшерде отынмен кездесуге баратынын білдірді. Енді жалғыз Уизерс Фолкленд аралдарына ұшты. Ол 40 миль (64 км) қашықтықтағы нысанаға жақындады, 300 футқа (91 м) төмендеп, бомбалау үшін 1000 футқа (305 м) көтерілді. және оның экипажы – ұшу офицері П.И. Тейлор (қосымша пилот), ұшу лейтенанты Р.Д. Райт (радарлық сызғыш), ұшу лейтенанты Г.С. Грэм (навигатор), ұшу лейтенанты Х. Прайор (әуе электроника офицері) және ұшу лейтенанты Р.Ж. Рассел (әуеден ауаға отын құю нұсқаушысы) – хабарламаларда аталды. Таксфордқа әуе күштері айқасына ие болды, ал оның экипажы – эскадрон басшысы Э.Ф. Уоллис, ұшу лейтенанты М.Э. Биер, ұшу лейтенанты Дж.Н. Кибл және ұшу лейтенанты Г.Д. Рис – әуедегі бағалы қызметі үшін патшалық мақтауына ие болды. "Black Buck One" сияқты, Порт-Стенлиге финалдық жақындасу төмен биіктікте жасалды, соңғы "көтерілу" жоғары биіктікке, 16000 футқа (4877 м), бомбалау үшін, қазір толық дайындықта болған аргентиналық әуеге қарсы қорғаныстан, әсіресе аргентиналық Roland жер-әуе ракеталарынан аулақ болу үшін. Нәтижесінде барлық бомбалар ұшу-қону жолағынан тысқары түсті. Бұл бірнеше күн бойы белгілі болмады, өйткені ауа райы фото барлау миссиясын болдырмады. Аргентиналық дереккөздер бойынша, әуеайлақтың батыс жағында екі аргентиналық сарбаз жарақат алған. Ұшу-қону жолағының батыс шетіндегі кратерлер аргентиналық инженерлерге оны жоғары өнімді ұрыс ұшақтарын орналастыруға мүмкіндік беретін жеткілікті кеңейтуге кедері келтірді. Бразилия әуе күштерінің 2° Esquadrão do 1° Grupo de Aviação de Caça тобынан екі Northrop F 5E Tiger II истребителі Санта-Круз әуежайынан ұшырылып, "Вулканды" ұстап алды. Ұшаққа бразилиялық билік органдары қалдық отынымен, әуежай айналымын аяқтауға жеткіліксіз Galeão әуежайына қонуға рұқсат берді. Бұл әлеуетті ұятты халықаралық оқиға болды, өйткені АҚШ британдықтарға Shrike ракеталарын жеткізгенін көрсетті. Британдық дипломаттар "Вулканды" және оның экипажының босатылуы үшін келіссөздер жүргізді, олар Galeão әуе күштері базасында ұсталды. 4 маусымда оларды Westland Lynx тікұшақтарына қажетті бөлшектермен алмастыру туралы келісім жасалды. Аргентина Бразилияға қысым көрсетті, ал АҚШ Shrike ракетасының құпиясын сақтау үшін араласуға келісті. Экипаж мен ұшаққа 10 маусымда Ассенсияға ұшуға рұқсат берілді. Жаңа отын құю зонды орнатылып, ұшақ 13 маусымда Уоддингтонға қайта оралды. Қалған Shrike ракетасы Бразилияда қалды.
Now alone, Withers flew on to the Falklands. He made his approach at low level, dropping to 300 feet (91 m) before climbing to 1000 feet (305 m) for the bomb run 40 mile (64 km) from the target. and his crew—Flying Officer P. I. Taylor (co pilot), Flight Lieutenant R. D. Wright (radar plotter), Flight Lieutenant G. C. Graham (navigator), Flight Lieutenant H. Prior (air electronics officer) and Flight Lieutenant R. J. Russell (air to air refuelling instructor)—were Mentioned in Dispatches. Tuxford was awarded the Air Force Cross, while his crew—Squadron Leader E. F. Wallis, Flight Lieutenant M. E. Beer, Flight Lieutenant J. N. Keable and Flight Lieutenant G. D. Rees—received the Queen's Commendation for Valuable Service in the Air. As with Black Buck One, the approach to Port Stanley over the final was made at low altitude, with a final "pop up" to a higher altitude, 16000 feet (4877 m), for the bomb run in order to avoid the now fully alert Argentine anti aircraft defences, particularly the Argentine Roland surface to air missiles. As a result, all the bombs missed the runway. This was not known for several days, as the weather conditions precluded photo reconnaissance missions. According to Argentine sources, which also confirm impacts near the western end of the airstrip, two Argentine soldiers were wounded. The cratering at the western end of the runway prevented Argentine engineers from extending it sufficiently to make it capable of accommodating high performance combat aircraft. Two Northrop F 5E Tiger II fighters from 2° Esquadrão do 1° Grupo de Aviação de Caça of the Brazilian Air Force were scrambled from Santa Cruz Airfield and intercepted the Vulcan. The aircraft was cleared to land at Galeão Airport by Brazilian authorities with less than of fuel remaining, not enough to complete a circuit of the airport. This was a potentially embarrassing international incident, as it revealed that the United States had supplied the British with Shrike missiles. British diplomats negotiated for the release of the Vulcan and its crew, who were interned at Galeão Air Force Base. A deal was struck on 4 June under which they would be released in exchange for spare parts for Westland Lynx helicopters. Brazil came under pressure from Argentina, and the United States agreed to intervene to preserve the secrets of the Shrike missile. The crew and aircraft were permitted to fly to Ascension on 10 June. A new refuelling probe was fitted there, and the aircraft flew back to Waddington on 13 June. The remaining Shrike missile remained in Brazil.