Лестер графының тарихы

Кіріспе

Асыл атақ
асыл атақ

Лестер графы – жеті рет құрылған атақ. Алғашқы атақ 12 ғасырда Англия жұрттығында (Peerage of England) тағайындалған. Қазіргі атақ Ұлыбритания жұрттығында (Peerage of the United Kingdom) және 1837 жылы құрылған.

Алғашқы шығармалары

Атақ алғаш рет Роберт де Бомон үшін жасалды (сондай-ақ де Белломон деп те жазылады), бірақ ол көбінесе француздық атағы – Мелан графы атанымын қолданды. Оның үш ұрпағы, барлығы да Роберт есімді, өздерін Лестер графтары деп атады. Бомонт әулетінің еркек желісі 4-ші графтың қазасымен тоқталды. Оның мүлігі екі қызының арасында бөлісті, ал үлкен қызының ұлы Симон IV де Монфорт Лестерді және графтыққа құқықты алды. (Кіші қызының күйеуі, Сейр де Куинси Винчестер графы болды.) Дегенмен, Франция мен Англия арасындағы шиеленіс салдарынан Симон IV де Монфорт граф ретінде ресми түрде танылмады. Оның екінші ұлы, Симон V де Монфорт графтыққа және оған байланысты мүліктерге ие болды. Ол Генрих III патшаның тұсында танымал болған Симон де Монфорт. 1265 жылы Евшем шайқасында қаза тауып, жері мен атақтарынан айырылды. 1267 жылы атақ екінші рет құрылып, патшаның кіші ұлы Эдмунд Краучбекке берілді. 1276 жылы ол Ланкастер графы болды, соның нәтижесінде екі атақ біріктірілді. Краучбектің ұлы Томас 1322 жылы мемлекетке опасыздық жасағаны үшін жазаланып, графтық атағын жоғалтты, бірақ бірнеше жылдан кейін ол кіші інісі Генриге қайтарылды. Генридің ұлы Генрих Гросмонт екі қызын ғана қалдырды, ал оның мүлігі олардың арасында бөлісті, үлкен қызы Матильда графтық атағын алды, оны оның күйеуі Вильгельм V Голландия иеленді. (Графтық атақтың әйелдер арқылы екі рет берілуі еркек мұрагерлердің болмауы жағдайында ортағасырлық мұрагерлік тәжірибесін көрсетеді.) Алайда Матильда көп ұзамай қайтыс болып, атағы Джон Гонтқа, оның кіші әпкесі Бланштің күйеуіне, кейіннен Ланкастер герцогы болып тағайындалды. Герцогтық пен графтық атақтарды Джон Гонттың ұлы Генри Болингброк мұра етті. Генри таққа отырғаннан кейін екі атақ та "таждың құрамына енді". (Графтар – монархтың вассалдары, ал адам өзіне вассал бола алмайды.) Графтықпен байланысты мүліктер кейіннен Ланкастер герцогтығы деп аталды. 1564 жылы графтық тағы да Елизавета I патшайымның сүйіктісі Роберт Дадли үшін құрылды. Дадли мұрагерсіз қайтыс болғандықтан, оның аты оның өлімімен бірге жойылды. Атақ 1618 жылы оның жүрегі туысы Роберт Сидниге (Сидни бароны) қайтадан берілді. Роберт Сидниге графтық атақ берілместен бұрын, 4 мамыр 1605 жылы Лисль виконты атағы берілді. Сиднейлер 1743 жылы жетінші графтың қазасына дейін атақтарды сақтап келді, содан кейін атақтар қайтадан жойылды. Содан кейін граф атағы Томас Коукқа (айтылуы бойынша "Кук") қайта құрылды, бірақ ол да мұрагерсіз қайтыс болғандықтан жойылды.

The title was first created for Robert de Beaumont (also spelt de Bellomont), but he nearly always used his French title of Count of Meulan. Three generations of his descendants, all also named Robert, called themselves Earls of Leicester. The Beaumont male line ended with the death of the 4th Earl. His property was split between his two sisters, with Simon IV de Montfort, the son of the eldest sister, acquiring Leicester and the rights to the earldom. (The husband of the younger daughter, Saer de Quincy, was created Earl of Winchester.) However, Simon IV de Montfort was never formally recognized as earl, due to the antipathy between France and England at that time. His second son, Simon V de Montfort, did succeed in taking possession of the earldom and its associated properties. He is the Simon de Montfort who became so prominent during the reign of Henry III. He was killed at the Battle of Evesham in 1265, and his lands and titles were forfeited. In 1267 the title was created a second time and granted to the king's youngest son, Edmund Crouchback. In 1276 he also became Earl of Lancaster, and the titles became united. Crouchback's son Thomas lost the earldom when he was executed for treason in 1322, but a few years later, it was restored to his younger brother Henry. Henry's son Henry of Grosmont left only two daughters, and his estate was divided between them, the eldest daughter Matilda receiving the earldom, which was held by her husband William V of Holland. (The two passages of the earldom via females illustrate the medieval practice by which such inheritance was allowed in the absence of male heirs.) Matilda, however, soon died, and the title passed to John of Gaunt, husband of her younger sister, Blanche, who was later created Duke of Lancaster. Both the dukedom and the earldom were inherited by John of Gaunt's son, Henry Bolingbroke, and both titles ceased to exist when Henry usurped the throne, as the titles "merged into the crown". (The peers are vassals to the Sovereign, and no one can be a vassal to himself.) The properties associated with the earldom became part of what was later called the Duchy of Lancaster. In 1564 the earldom was again created for Queen Elizabeth I's favourite, Robert Dudley. Since Dudley died without heirs, the title became extinct at his death. The title was again created in 1618 for Robert Sidney (Baron Sydney), his nephew. Prior to being granted the earldom, Robert Sidney was granted the subsidiary title of Viscount Lisle on 4 May 1605. The Sidneys retained the titles until the death of the seventh Earl in 1743, when the titles again became extinct. The title of earl was then recreated for Thomas Coke (pronounced "Cook"), but it became extinct when he, too, died without heirs.

1784 жылы құрылған

Атақ тағы да Джордж Тауншендке, Чартлидің 17-ші бароны Феррерсі және Комптонның 8-ші баронына берілді, ол 4-ші виконт Тауншендтің үлкен ұлы және мұрагері, кейіннен бірінші маркиз Тауншенд. Тауншенд 1618 жылы құрылған екінші графтың қызы, леди Люси Сиднейдің бес буын шөбересі болды. Оның ұлы, үшінші маркиз және екінші граф 1855 жылы қайтыс болғаннан кейін графтық тағы да тоқтатылды (ал маркиздік оның туысына өтті және осы күнге дейін сақталған).

1744 және 1837 жылдардағы шығармалар

Кок отбасы белгілі судья және саясаткер сэр Эдвард Коктың ұрпағы, ол 1613-1616 жылдар аралығында Лорд-бас судья болған. Оның ұлы Генри Кок арқылы, оның үшінші буын немересі Томас Кок жер иесі, саясаткер және өнерді қолдаушы болды. 1728 жылы ол Ұлыбританияның Барон Ловел атанды, Минстер Ловел, Оксфорд графтығындағы, ал 1744 жылы Норфолк графтығындағы Холкхэмнің Виконты және Лестер графы болды, сондай-ақ Ұлыбританияның Пирлігіне ие болды. Лорд Лестер Норфолк графтығындағы Холкхэм залын салуды бастады. Ол Леди Маргарет Тафтонға, 19-шы баронна де Клиффордқа (1700-1775 жж.) үйленді (осы атақтың ертеректегі тарихы үшін барон де Клиффордқа қараңыз). Олардың жалғыз баласы Эдвард Кок, Виконт Кок, ата-анасынан бұрын, мұрагерсіз қайтыс болды. Осылайша, Лорд Лестердің атақтары 1759 жылы оның қайтысымен жойылды, ал Леди де Клиффордтың 1775 жылғы қайтысымен де Клиффорд бароны тоқтатылды. Кок отбасының меншігі марқұм графтың туысы Вэнман Кокқа берілді. Вэнман Робертс туған, Филипп Робертстің және Лорд Лестердің қарындасы Энннің ұлы, Робертс есімінен Кок есімін алды. Оның ұлы Томас Кок саясаткер және белгілі ауыл шаруашылығы маманы болды. "Норфолктің Коксы" деп танылған ол көп жылдар бойы Парламент мүшесі болды, бірақ ауыл шаруашылығын жақсартуға деген қызығушылығымен есімдері сақталды және ол Ұлыбританиядағы Ауыл шаруашылығы революциясының бастамашыларының бірі саналады. 1837 жылы оның үлкен ағасы иеленген атақтар қайта жаңғыртылды, Кок Ұлыбританияның жұртына Виконт Кок және Норфолк графтығындағы Холкхемнің Лестер графы атанды. Бұл 1784 жылы Тауншендтер отбасының иелігіндегі графтық атағы әлі де күшінде болғандықтан (кейін Джон Данн Гарднермен "басып алынған"), сондықтан "Холкхэм" аумақтық атауы сақталды. Лорд Лестерден кейін оның екінші некесінен туған үлкен ұлы, екінші граф болды. Ол алпыс жыл бойы Норфолк лорд-лейтенанты болып қызмет етті және 1873 жылы Гартер орденінің рыцары атанды. 1909 жылы қайтыс болғаннан кейін атақтар оның үлкен ұлы, үшінші графқа өтті. Ол шотланд гвардиясының 2-ші батальонының полковнигі болды және Норфолк лорд-лейтенанты болып қызмет етті. 1944 жылы оның орнын үлкен ұлы, төртінші граф иеленді. Ол сондай-ақ Норфолк лорд-лейтенанты болды. Оның кіші ұлы Дэвид Артур Кок жазушы Роальд Дальмен дос болған, бірақ 1941 жылдың желтоқсан айында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қаза тапты. Ол (төртінші граф) қайтыс болғаннан кейін, атақтар оның үлкен ұлы, бесінші графқа 1949 жылы берілді. Ол Джордж VI және Елизавета II-нің қосалқы атқышы болды. Ол еркек мұрагерсіз қайтыс болды және 1976 жылы оның бірінші туысы, алтыншы граф болды. Ол құрметті министрдің ұлы, үшінші графтың екінші ұлы Артур Джордж Кок болды. 1994 жылы қайтыс болғаннан кейін оның ұлы Лестердің 7-ші графы атанды. 2015 жылдан бастап атақтар сол жылы оның орнына келген оның ұлы Томас Эдвард Кок, сегізінші графқа тиесілі. Отбасылық орын - Холкхэм Холл, Норфолк теңізінің жанындағы Уэллс маңында. Кок отбасының дәстүрлі жерлеу орны - Сент-Уитбургтың Холкхэм шіркеуінің оңтүстік жағында орналасқан жер учаскесі. 1870 жылдары сол шіркеудің бақшасында отбасылық кесене салынды, бірақ кейін тасталды. Орта ғасырдан кейінгі кезеңде Кок отбасының көптеген мүшелері Титтлхоллдағы Сент-Мария шіркеуінде де жерленген.

The Coke family is descended from the noted judge and politician Sir Edward Coke, Lord Chief Justice from 1613 to 1616. Through his son Henry Coke, his great great great grandson Thomas Coke was a landowner, politician and patron of arts. In 1728 he was raised to the Peerage of Great Britain as Baron Lovel, of Minster Lovel in the County of Oxford, and in 1744 he was created Viscount Coke, of Holkham in the County of Norfolk, and Earl of Leicester, also in the Peerage of Great Britain. Lord Leicester began the construction of Holkham Hall in Norfolk. He married Lady Margaret Tufton, 19th Baroness de Clifford (1700—1775) (see the Baron de Clifford for earlier history of this title). Their only child Edward Coke, Viscount Coke, predeceased both his parents, without issue. Consequently, Lord Leicester's titles became extinct on his death in 1759 while the barony of de Clifford fell into abeyance on Lady de Clifford's death in 1775. The Coke estates were passed on to the late Earl's nephew Wenman Coke. Born Wenman Roberts, he was the son of Philip Roberts and Anne, sister of Lord Leicester, and assumed the surname of Coke in lieu of Roberts. His son Thomas Coke was a politician and noted agriculturalist. Known as "Coke of Norfolk", he sat as a Member of Parliament for many years but is best remembered for his interest in agricultural improvements and is seen as one of the instigators of the British Agricultural Revolution. In 1837 the titles held by his great uncle were revived when Coke was raised to the Peerage of the United Kingdom as Viscount Coke and Earl of Leicester, of Holkham in the County of Norfolk. This was despite the fact that the 1784 creation of the earldom held by the Townshend family was then still extant (then "usurped" by John Dunn Gardner), hence the territorial designation "of Holkham". Lord Leicester was succeeded by his eldest son from his second marriage, the second Earl. He served as Lord Lieutenant of Norfolk for sixty years and was made a Knight of the Garter in 1873. On his death in 1909 the titles passed to his eldest son, the third Earl. He was a colonel in the 2nd Battalion of the Scots Guards and also served as Lord Lieutenant of Norfolk. He was succeeded by his eldest son, the fourth Earl in 1944. He was also Lord Lieutenant of Norfolk. His younger son, David Arthur Coke was a friend of the author Roald Dahl but was killed in action during the second world war in December 1941. When he (fourth Earl) died the titles passed to his eldest son, the fifth Earl, in 1949. He was an Extra Equerry to both George VI and Elizabeth II. He died without male issue and was succeeded by his first cousin, the sixth Earl in 1976. He was the son of the Hon. Arthur George Coke, second son of the third Earl. Upon his death in 1994, his son became the 7th Earl of Leicester. as of 2015 the titles are held by his son Thomas Edward Coke, the eighth Earl, who succeeded in that year. The family seat is Holkham Hall, near Wells next the Sea, Norfolk. The traditional burial place of the Coke family is a plot situated on the south side of the churchyard of the Holkham parish church of St Withburga. A family mausoleum was built in the same churchyard in the 1870s, but was later abandoned. Many members of the Coke family during the post medieval period were also buried in St. Mary's Church, Tittleshall.