Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роджер Вулф Кан (19 қазан 1907 – 12 шілде 1962) – американдық композитор, оркестр жетекшісі, әуе-қыдырушы (1907–1962 жж.). Ол джаз және эстрадалық музыканың музыканты, композиторы, «Роджер Вулф Кан және оның оркестрі» тобының жетекшісі және авиатор болған.
American composer, bandleader, test pilot (1907–1962)
Roger Wolfe Kahn (October 19, 1907 – July 12, 1962) was an American jazz and popular musician, composer, bandleader (Roger Wolfe Kahn and His Orchestra) and an aviator.
Авиациялық мансап
1934 жылы 29 наурызда Кахнның әкесі Отто Герман Кахн қайтыс болды. Әкесінің кенеттен және күтпеген өлімі Кахнның өзінің өмірі мен мансабын қайта бағалауына маңызды рөл атқарғаны сөзсіз. Кахнның авиацияға деген қызығушылығы жасырын емес еді; ол Авиацияны дамыту жөніндегі американдық қоғамның кеңесші кеңесінің мүшесі болған. Ол 1928 жылы қосылған, ал 1933 жылы Лонг-Айлендтегі Grumman Aircraft Engineering Corporation ұшақ құрастыру компаниясында сынақ ұшқышы болды. Кейін Кахн Grumman Aircraft Engineering Corporation компаниясының техникалық қызмет және сату бөлімін басқаруда өте жақсы нәтижелер көрсетті, ал Grumman компаниясы оның Солтүстік Америкадағы көптеген әскери базаларды аралап сату үшін G 58B (өзгертілген F8F Bearcat истребителі) деп аталатын арнайы ұшақ жасады. 1943 жылы Кахн Аэронавтика ғылымдары институтының төрағасы болды, содан кейін вице-президенті болды. 1956 жылы Кахн Лора Тейбер Барбор әуе қауіпсіздігі сыйлығының (LTBASAB) мүшесі атанды. Кахн сонымен қатар Ұлттық Аэронавтикалық қауымдастығының (NAA) төрағасы болды.
On March 29, 1934, Kahn’s father, Otto Hermann Kahn died. Doubtless, his father’s sudden and unexpected death played a major role in Kahn reassessing his own life and career. Kahn's interest in aviation was no secret; he was already a member of the Advisory Board for the American Society for the Promotion of Aviation. He joined as early as 1928 and in 1933, Kahn had become a test pilot for Grumman Aircraft Engineering Corporation on Long Island, a well known aircraft manufacturer. Kahn would later excel in the role of managing the technical service and sales division of Grumman Aircraft Engineering Corporation and Grumman built a special sales aircraft, known as a G 58B (a modified F8F Bearcat fighter plane), in which he toured numerous military bases across North America during his career with the company. In 1943, Kahn was chairman of the Institute of Aeronautical Sciences and later became its vice president In 1956, Kahn became a member of the Laura Taber Barbour Air Safety Award Board (LTBASAB). Kahn also became chairman of the National Aeronautic Association (NAA).
Кан оркестрінің 1938 жылғы қайта қосылу концерті
1938 жылы Кан оркестрі қайта құрылып, мүмкін болған соңғы концертін берді. Көрме Рузвельт-Филд әуежайына орнатылған Алтын ғасыр авиациялық муралының ашылуына арналды: муралды суретші Алина Рони Хофхаймер (өзі де ұшқыш) салған, оған Рузвельт-Филд Hangar F-тің солтүстік кірпіш қабырғасына фреска салу тапсырылған еді. Мурал 1908 жылдан 1927 жылға дейінгі авиация тарихын, Чарльз Линдбергтің Атлантика арқылы жасаған ұшуымен аяқтады. Мурал аяқталғаннан кейін, 1938 жылдың 15 қазанында Рузвельт-Филд әуежайында суретшінің қабылдауы мен кеші өтті. Шақыру қағазында былай деп жазылған: «Сізді Алина Ронидің әлемдегі ең үлкен авиация фрескасын аяқтауына орай ұйымдастырылған той мен биге шақырамыз». Осы қабылдауда «A» Роджер Вулф Кан оркестрі өнер көрсетті. Бұл құрмет көрсету тобы болған жоқ па, әлде Рони пилоттар желісі арқылы Канды осы ерекше оқиғада өнер көрсету үшін оркестрді қайта құруға көндірген бе, белгісіз. Кеш сағат оннан таңға дейін жалғасты. 1938 жылдың 17 қазанындағы «Нью-Йорк Таймс» газетінде былай делінген: «Фреска сенбі күні кешке 500-ден астам қонақтың қатысуымен ашылды. Бұл түнгі, бейресми киім киген қонақтармен өткен кеш, Рузвельт-Филдтегі қазан айының ең маңызды оқиғасы болды». Баяндамада Канның өзі оркестрді басқарған-басқармағаны айтылмаған.
In 1938, the Kahn Orchestra reformed to perform a special one off concert, in what could have been the Kahn Orchestra’s last concert. The show was held in honor of the unveiling of the Golden Age Aviation Mural installed at Roosevelt Field Airport: the mural was painted by the artist Aline Rhonie Hofheimer (a pilot herself) who had been commissioned to paint a fresco mural on the north brick wall of Roosevelt Field Hangar F. The mural commemorated the history of aviation from 1908 to 1927 ending with Charles Lindbergh's trans Atlantic flight. After the mural was completed, there was an artist's reception and party held at Roosevelt Field Airport on October 15, 1938. The invitation’s read, ‘You are invited to attend a party and barn dance given in honor of Aline Rhonie commemorating her achievement in the completion of the world’s largest aviation fresco depicting the history of aviation.’ It was at this reception that ‘"A" Roger Wolfe Kahn Orchestra’ performed. That might have meant a tribute type band, or it may have been that Rhonie was able to use her pilot network to coax Kahn to reform a band to perform during this special occasion. The party ran from ten in the evening until dawn. The New York Times on October 17, 1938 reported, 'The fresco was unveiled at a party on Saturday night, attended by more than 500 guests. This all night party, with informal dress, was probably THE event for October at Roosevelt Field.' It doesn't mention in the report whether Kahn himself fronted the orchestra.
Хан отбасы
Роджер Вулф Кан Нью-Джерси штатының Мористоун қаласында байлыққа, өнерге және өнермен айналысатын адамдармен қоршалған отбасында дүниеге келді. Оның ағасы Гилберт және екі әпкесі – Мод пен Маргарет Дороти болды. Балалар Мористоунда өсті, ал олардың күндерін анасы Аделаида Вольф Кан мұқият жоспарлап, реттеді. Апта ішінде балалар ойынмен араластырылған сабақтардан өтті. Демалыс күндері әкесі Отто Кан Нью-Йорктан келгенде, бұл күнделікті қалыпты өмір бұзылып, олардың күндері өзгеретін. Өйткені ол балаларының қасында болғанда, оларды үнемі көңіл көтеріп, толық назарын аударатын. Отто Канның өмірдегі даналығы: «Өмір сүр, сұлулықты жақсы көр, бақытты бол», – деуі болды. Сондықтан жас Кан ата-анасының ынтасымен өзінің армандарына жетуге тырысты. Кан бес жасқа келгенде отбасымен Нью-Джерсиден Лондонға көшіп, екі жыл бойы Регент паркіндегі Сент-Данстан үйінде тұрды. Бұл үй 1930 жылдары Винфилд Хаусы ретінде қайта салынды және қазір АҚШ елшілігінің резиденциясы болып табылады. Үйдің Лондондағы ең үлкен жеке бағы бар еді, ол Бэкингем сарайының бағынан кейін екінші орында тұрды. Бала кезінде ата-анасымен бірге Еуропаға жиі саяхаттаған Кан мен оның ағасы мен әпкелері көптеген балалар алғаннан гөрі кең білім алды. Канның авиацияға деген құштарлығы осы шетелге жиі саяхаттауынан туды. 1931 жылы 16 қаңтарда Кан Бродвей музыкалық комедиясының актрисасы Ханна Уильямсқа үйленгені туралы жаңалықтар Нью-Йорк қоғамының беттерінде жарияланды. Той Лонг-Айлендтегі оның отбасының шалғайдағы үйі – Охека сарайында өтті. Бұл неке екі апта бойы жасырын сақталды, осы уақытқа дейін Уильямстың ойнап тұрған «Sweet and Low» атты Бродвей шоуы аяқталды. Америка жұртшылығы жас жұбайларды жақсы көріп, Кан әйелін Бродвейде орындаған сол аттас әнінен кейін «Құлағындағы шаттық» деп атады. Бірақ неке ұзаққа созылмады, екі жылдан кейін олар ажырасып, бірнеше аптадан кейін Уильямс бокс чемпионы Джек Демпсиге үйленді. Ажырасқаннан үш күн өткен соң, 1933 жылдың 7 сәуірінде Роджер Вулф Кан Мэн штатының саясаткерінің қызы Эдит Мэй Нельсонға үйленді және олар Лонг-Айлендтегі Сайосет қаласындағы Мэттонтаун-роудта тұрды. Олардың некесі Канның 1962 жылдың 12 шілдесінде Нью-Йоркте жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін жалғасты. Екінші әйелінен оның екі баласы болды – Питер У. Кан және Дасия У. Кан.
Roger Wolfe Kahn was born in Morristown, New Jersey, into a family surrounded by wealth, art and artistic people. He had one elder brother, Gilbert, and two elder sisters, Maude and Margaret Dorothy. It was at Morristown that the children grew up and where their days were carefully scheduled and regulated by their mother Adelaide Wolff Kahn. During week days the children followed a scheduled program of lessons interspersed with play. At the weekends, the routine was shattered with the arrival of their father, Otto Kahn, from New York. For when he was near his children, he was irrepressible and would constantly divert them and give them his undivided attention. Otto Kahn's wisdom in life was to "Live life. Love beauty. Be happy," and as such, young Kahn grew up with encouragement from his parents to pursue his dreams. When Kahn was five, he and his family moved from New Jersey to live in London where they resided for two years at St Dunstan's House in Regent's Park; this was rebuilt as Winfield House in the 1930s and is now the American Ambassador's residence. The house had the largest private garden in London second only to the garden at Buckingham Palace. The constant travelling Kahn experienced during his childhood accompanying his parents to Europe gave Kahn and his brother and sisters a broader education than most children would have received. Kahn's passion for aviation grew from these frequent trips abroad. In 1931, Kahn made headlines on the New York society pages when he married Broadway musical comedy actress Hannah Williams on January 16, 1931. The wedding was held at Oheka Castle, his family's country estate on Long Island, and the marriage was kept secret from the public for two weeks, until the Broadway show Williams was appearing in, Sweet and Low, had had its final performances. The American public took the newlyweds to their hearts and Kahn referred to his wife as the "Cheerful Little Earful", after the song of the same name which his wife had sung on Broadway. The marriage did not last and the couple made headlines again when they divorced two years later and when, after only a few weeks, Williams married boxing champion Jack Dempsey. Three days after the divorce, on April 7, 1933, Roger Wolfe Kahn married Edith May Nelson, a Maine politician's daughter and they lived on Muttontown Road, Syosset, Long Island. Their marriage lasted until Kahn's death of a heart attack in New York City on July 12, 1962. By his second wife, he had two children, Peter W. Kahn and Dacia W. Kahn.
Танымал мәдениетте
1979 жылғы "The Jerk" фильмінде радиодан Канның "Crazy Rhythm" әнінің нұсқасын тыңдағаннан кейін Стив Мартиннің кейіпкері Сент-Луиске автостоппен барады, бұл оның өркендеуіне, құлдырауына және асырап алынған отбасымен қайта қосылуына бастама береді. Роджер Вулф Кан және оның оркестрі "Барлық уақыттың ең үздік 1000 аспаптық шығармасы" тізіміне төрт ән енгізді: 360-шы орында "Таулық жасыл", 782-ші орында "Шағын үй", 823-ші орында "Қол соғыңдар" және 889-шы орында "Мен әлемнің төбесінде отырмын". Роджер Вулф Канның "Into My Heart" және "Exactly Like You" әндерінің екеуі The Caretaker өзінің соңғы жобасы "Everywhere at the end of time" үшін үлгі ретінде пайдаланылды.
In the 1979 film The Jerk, listening to a version of Kahn's song Crazy Rhythm on the radio inspires Steve Martin's character to hitchhike to St. Louis, setting in motion his rise, fall, and eventual reunion with his adopted family. Roger Wolfe Kahn and his Orchestra have four song entries in the ‘Top 1000 instrumentals of all time’, no. 360 "Mountain Greenery", no. 782 "A Little Bungalow", no. 823 "Clap Yo' Hands", and at no. 889 "I'm Sitting on Top of the World". Two of Roger Wolfe Kahn's songs, "Into My Heart" and "Exactly Like You", were sampled by The Caretaker for his final project, "Everywhere at the end of time".