Кіріспе

Американың Тәуелсіздік соғысындағы әскери-теңіз флоты (1775–1785)

Континенттік әскери-теңіз флоты – Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Он үш колонияның (кейін АҚШ) әскери-теңіз күштері. 1775 жылдың 13 қазанында құрылған бұл флот, Тәуелсіздік соғысы барысында Континенттік Конгресс ішіндегі қолдаушыларының күшті күш-жігерінің арқасында салыстырмалы түрде маңызды күшке айналды. Осы Конгресс қолдаушыларының ішінде 1776 жылға дейін Теңіз комитетінің төрағасы болған Джон Адамс және Комодор Эсек Хопкинске күшті басқаруды тапсырған Континенттік Конгресс болды. Бастапқы күштерге ақша жетіспеуі салдарынан бірнеше өзгертілген сауда кемелері кірді, себебі Британиямен жүрген құрлықтағы соғыс кезінде бұл флот алғашқы американдық көшбасшылар үшін екінші деңгейлі маңызға ие деп есептелді. Континенттік флоттың британдық жабдықтарды тоқтату және британдық теңіз саудасын бұзу сияқты негізгі мақсаттарындағы табысы әр түрлі болды, тек шектеулі жағдайларда ғана сәттілікке жетті және соғыстың нәтижесіне аз әсер етті. Дегенмен, флот Континенттік шешімнің мысалдарын көрсетуге және американдық рухты көтеруге мүмкіндік берді, әсіресе капитан Джон Барриді танымал етті. Бұдан өзге, ол кейін АҚШ-тың алғашқы әскери-теңіз флотына басшылық еткен американдық офицерлердің бірінші буынына қажетті тәжірибе берді. Континенттік армияның Тәуелсіздік соғысындағы жеңісінен кейін флот таратылды, қалған кемелері мен мүліктері сатылды. Соңғы кеме, «Альянс», 1785 жылы жеке саудагерге аукционда сатылды. Континенттік флот – қазіргі АҚШ әскери-теңіз флотының алғашқы күші болды.

Құрылысты бақылау

Бастапқыда Бостонға әскери тәртіп орнатылған британдық сарбаздарға қару-жарақ пен азық-түлік жеткізілімін тоқтату жоспарланған. Джордж Вашингтон Конгреске осы мақсатта бірнеше кемеге қолбасшылық еткенін және түрлі отарлардың үкіметтері өздерінің әскери кемелерін жарақтандырғанын хабарлаған. Континенттік Конгресс бұл шараны қатты сынай бастады, әсіресе Мэриленд делегаты Сэмюэл Чейз оны «дүниедегі ең ақымақ идея» деп атады. Джон Адамс кейін еске алды: «Қарсылық өте күшті және ызалы болды. Бұл жоба бұрын-соңды ешкім ойлап шығармаған ең қауырсын, қияли, ақымақ жоба ретінде ұсынылды. Бұл – азулы бұқаның мүйізін ұстап алған шалақ еді». Континенттік флот құруға қатысты алғашқы ресми ұсыныс Род-Айленд штатынан түсті, себебі оның саудагерлерінің кемелері британдық фрегаттарынан қатты зардап шекті. 1775 жылдың 26 тамызында Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясы Континенттік Конгресс қаржыландыратын бірыңғай континенттік флот құру туралы қаулы қабылдады. Бұл қаулы 1775 жылдың 3 қазанында Континенттік Конгресске енгізілді, бірақ қарастырылмай қалды. Осы уақыт аралығында Джордж Вашингтон кемелерді сатып ала бастады, бастапқыда «Ханна» шхунасын жалға алды. «Ханна» 1775 жылдың 5 қыркүйегінде Массачусетс штатының Беверли портынан капитан Николсон Броутон басшылығымен теңізге шықты. «Жылдам жүзуге қабілетті, он қаруы және пропорционалды саны бар кішкентай пушкалары бар, сексен теңізшісі бар кеме үш айлық саяхатқа дайын болуы керек, командирге жауға қару-жарақ және басқа да жабдықтар жеткізіп жүрген кемелерді тоқтату үшін шығысқа қарай жүруге нұсқау берілсін, Конгресс басқа да мақсаттарды белгілесе, сол бойынша әрекет етсін. Кемені жабдықтау үшін үш адамнан тұратын комитет құрылсын, олар шығындарды есептеп, Конгресске ұсынсын, сондай-ақ кемені жабдықтау үшін тиісті адамдармен келісім жасасын. Тағы бір кеме осы мақсатта жабдықталуы керек, ал аталған комитет тиісті кеме туралы пікірін және шығындарды бағалауын ұсынсын». Бұл шешім, қазіргі Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінің құрылуына бастады. Осы күні Конгресс британдық сауда кемелеріне қарсы шабуыл жасау үшін екі кеме сатып алуға рұқсат берді, олар «Эндрю Дориа» және «Кэбот» аталды. 1775 жылдың 10 қарашасында Континенттік Конгресс флотта қызмет ету үшін екі теңізшілер батальонын шақыру туралы қаулы қабылдады. Джон Адамс оның алғашқы басқару ережелерін жазды, олар 1775 жылдың 28 қарашасында Конгресс тарапынан бекітіліп, төңкеріс соғысының барлық кезеңінде қолданыста болды. Род-Айленд қаулысы Континенттік Конгресс тарапынан қайта қаралып, 1775 жылдың 13 желтоқсанында келесі үш ай ішінде он үш фрегат салуға рұқсат берілді: 32 қаруы бар бес кеме, 28 қаруы бар бес кеме және 24 қаруы бар үш кеме. Кемелерге командирлерді таңдау кезінде Конгресс көбінесе лайықтылық пен ықпалдылық арасында бөлінді. Саяси себептермен таңдалғандардың арасында Есек Хопкинс, Дадли Солтонсталл және Есек Хопкинстің ұлы Джон Берроуз Хопкинс болды. Алайда, Абрахам Уиппл, Николас Биддл және Джон Пол Джонс теңіз соғысындағы тәжірибелеріне сүйене отырып тағайындалды. 1775 жылдың 22 желтоқсанында Есек Хопкинс әскери-теңіз күштерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды, ал әскери-теңіз күштерінің офицерлері тағайындалды. Солтонсталл, Биддл, Хопкинс және Уиппл сәйкесінше «Альфред», «Эндрю Дориа», «Кэбот» және «Колумб» кемелерінің капитандығына тағайындалды. Хопкинс 1776 жылдың наурыз айының басында осы шағын флотпен Континенттік флоттың алғашқы ірі теңіз операциясын жүргізді, оған «Провиденс» (12), «Уосп» (8) және «Хорнет» (10) кемелері қосылды. Бұл шайқас Багам аралдарындағы Насауда болды, онда Континенттік армияға қажетті оқ-дәрі қоймалары тәркіленді. Алайда, кемелер арасында індет тарала бастағандықтан, бұл жетістік толыққанды болмады. 1776 жылдың 6 сәуірінде эскадрилья, «Флай» (8) қосылып, Континенттік флоттың алғашқы ірі теңіз шайқасында 20 қаруы бар кемемен сәтсіз кездесті. Хопкинс флотты ұрыстан шақырудан басқа ешқандай нақты бұйрық бермеді, бұл әрекетті капитан Николас Биддл былай деп сипаттады: «Біз бәріміз де біріміз қашқан, біріміз басқа жаққа қашқан, әркім өз жолымен құтылуға тырыстық». Шамплен көлінде Бенедикт Арнольд Канададан Нью-Йоркке шабуыл жасап жатқан британдық флотты тоқтату үшін 12 әскери кеме салуға бұйрық берді. Британдық флот Арнольдтың флотилиясын жойды, бірақ АҚШ флотилиясы екі күндік шайқастан кейін британдықтарды баяулата алды, бұл шайқас Валькур аралы шайқасы деп танылды және британдық армияның ілгерілеуін тежеді. Соғыс барысында штаттар теңіз ісіне көбірек ресурстар жұмсауға көшті. Вирджиния штатының Бас Ассамблеясының алғашқы сессиясында сенат теңіз өндірісі үшін жерлерді сатып ала бастады. Чарльз О. Пауллин былай деді: «Вирджиния штаты теңіз мақсатына арналған жерлерге, мүліктерге және зауыдтарға басқа ешбір штаттан көп иелік еткен жоқ. Сэмпсон Мэтьюс Джеймс өзеніндегі Уорвик станциясындағы операцияны басқарды, ол өзінің Августа округінде өсірген леннен жасалған матадан көптеген желкендер шығарды, себебі желкендерге мата сатып алуға қаражат болмады».

Он үш фрегат

1775 жылдың 13 желтоқсанына дейін Конгресс 13 жаңа фрегат құрылысын санкциялады, флотты кеңейту үшін сауда кемелерін жөндеуден гөрі жаңадан салуды жөн санады. Бес кемеге (Хэнкок, Рэли, Рэндлфоф, Уоррен және Вашингтон) 32 зеңбірек, беске (Эффингем, Монтгомери, Провиденс, Трумбулл және Вирджиния) 28 зеңбірек, ал үшке (Бостон, Конгресс және Делавэр) 24 зеңбірек белгіленді. Теңізге тек сегіз фрегат шықты, олардың тиімділігі шектеулі болды; олар Корольдік теңіз күштерімен салыстырғанда әлсіз болды, ал 1781 жылға дейін олардың көпшілігі тұтқындалды немесе батырылды. Вашингтон, Эффингем, Конгресс және Монтгомери 1777 жылдың қазан және қараша айларында британдықтарға түсіп қалмау үшін теңізге шығудан бұрын батырылды немесе өртелді. Капитан Джеймс Николсон басқарған Вирджиния кемесі Чесапик шығанағының блокадасын бұзуға бірнеше рет сәтсіз тырысты. 1778 жылдың 31 наурызында тағы бір әрекет жасағанда, ол Хэмптон Роудс жанындағы жартасқа тіреліп, капитан жағаға шықты. Көп ұзамай, ол сол жерде капитуляциясын қабылдады. Америка саудасын қорғау және британ саудасы мен жабдықтауын тонау Континенттік теңіз күштерінің басты міндеттері болды. Жекеменшік иелері де белгілі бір табысқа жетті, Конгресс 1697 патент берді. Жекелеген штаттар, Еуропадағы және Кариб теңізіндегі американдық агенттер де рұқсаттар берді; есепке алғанда, 2000-нан астам рұқсаттар берілді. Лондондық «Ллойдс» компаниясы янкилік қарақшылардың 2208 британдық кемесін басып алғанын, бұл сол кездегі маңызды сома болған шамамен 66 миллион долларға тең екенін бағалады. Теңізге шыққан сегіз фрегаттың көпшілігі бірнеше жүлде алды және тұтқындалғанға дейін жартылай сәтті сапарлар жасады, бірақ ерекшеліктер де болды. 1777 жылдың 27 қыркүйегінде Делавэр Джордж Вашингтон әскерін қуып жететін британдық армияға қарсы Делавэр өзенінде кешіктіру шарасына қатысты. Су тасып, Делавэрді жағалауда қалдырды, осыдан кейін ол тұтқындалды. Уоррен құрылысы аяқталғаннан кейін көп ұзамай Род-Айленд штатының Провиденс қаласында блокадаға алынды және 1778 жылдың 8 наурызына дейін блокададан шыға алмады. Капитан Джон Берроуз Хопкинс басқарған сәтті сапардан кейін ол капитан Дадли Солтонсталл басқарған Пенобскот экспедициясына тағайындалды. Джон Мэнли басқарған Хэнкок екі сауда кемесін және Корольдік теңіз кемесін басып алды. Бірақ 1777 жылдың 8 шілдесінде Хэнкок қуып жететін эскадрильяның HMS Rainbow кемесімен басып алынды және британдық соғыс кемесі Айрис болды. Рэндлфоф алғашқы сапарларында бес жүлде алды. 1778 жылдың 7 наурызында ол сауда кемелерінің конвойын сүйреп бара жатқанда, британдық 64 зеңбірекке ие кеме конвойға шабуыл жасады. Капитан Николас Биддл басқарған Рэндлфоф сауда кемелерін қорғауға келді және өзінен әлдеқайда күшті жаумен қақтығысты. Нәтижесінде екі кеме де қиын жағдайға түсті, бірақ шайқас барысында Рэндлфофтың қоймасы жарылып, кеме мен оның төрт экипажынан басқа барлығы жойылды. Жарылыстан түскен сынықтар «Ярмут» кемесіне қатты зақым келтірді, ол енді американдық кемелерді қуала алмады. Капитан Джон Барри басқарған Рэли үш жүлде алды, бірақ 1778 жылдың 27 қыркүйегінде шайқас кезінде жартасқа тірелді. Экипажы оны батырды, бірақ британдықтар оны патшалыққа қайта пайдалану үшін судан көтерді. Капитан Гектор Макнилл мен Сэмюэл Таккер басқарған Бостон бұрынғы сапарларында 17 жүлде алды және 1778 жылдың ақпан және наурыз айларында Джон Адамсты Францияға жеткізді. Ол 1780 жылдың 12 мамырында Шарлстон қаласының құлауы кезінде тұтқындалды (капитан Абрахам Уиппл басқарған Провиденс фрегатымен бірге, ол өз қызметінде 14 жүлде алған). Континенттік қызметінің соңына жеткен соңғы фрегат - Трумбулл. 1779 жылдың қыркүйегінде Джеймс Николсон басқарған Трумбулл Марк Уотт патенттеріне қарсы қанаты қанды шайқаста танымал болды. 1781 жылдың 28 тамызында ол HMS Iris және General Monk кемелерімен кездесіп, шайқасты. Шайқас барысында Трумбулл бұрынғы американдық теңіз кемелеріне капитуляциялауға мәжбүр болды (General Monk - бұл тұтқынға алынған Род-Айленд капері General Washington, ол 1782 жылдың сәуірінде қайтадан тұтқынға алынып, Континенттік теңіз күштеріне қосылды).

Француз теңіз күштері арасындағы ынтымақтастық

Франко-американдық одаққа дейін француз корольдық үкіметі Американ революциясы кезінде құрметті бейтараптықты сақтауға тырысты. Дегенмен, мемлекет номиналды түрде бейтараптығын сақтап, континенттік кемелерді ашық түрде қабылдап, олардың қажеттіліктерін қамтамасыз етті. Америка дипломаттары Бенджамин Франклин мен Сайлас Диннің қатысуымен Континенттік флот француз істерімен тұрақты байланыс орнатты. Франклин және оның іріктес агенттері арқылы континенттік офицерлерге комиссия алуға және әскери қолдану үшін кемелерді іздеуге және сатып алуға мүмкіндік берілді. Соғыстың басында капитан Ламберт Уикс және Густав Коннингем саудаға шабуыл жасау мақсатымен түрлі француз порттарынан жұмыс істеді. Француздар Континенттік флоттың "Дельфин" және "Сюрприз" кемелерін тәркілеу арқылы бейтараптығын сақтауға тырысты. Алайда, 1778 жылы ресми одақ орнатылғаннан кейін порттар континенттік кемелерге ресми түрде ашылды. Франциядан жұмыс істеген ең танымал континенттік офицер – капитан Джон Пол Джонс. Джонс "Рейнджер" кемесімен британдық саудаға шабуыл жасады, бірақ енді жоғары лауазымға таяп қалғанын сезді. Француздар Джонсқа "Duc de Duras" сауда кемесін қарызға берді, ол оны жөндеп, "Bonhomme Richard" деп атады, бұл "Рейнджер" кемесінен гөрі күштірек болды. 1779 жылдың тамызында Джонсқа американдық және француздық кемелерден құралған эскадрильяның басқаруы тапсырылды. Мақсаты британдық сауданы мазалау ғана емес, сонымен қатар Ұлыбританияның батыс аймақтарына 1500 француз әскерін тасымалдау болды. Алайда, амбициялы Джонс үшін француздар басып алу күштеріне қатысты келісімнен бас тартты, бірақ француздық теңіз эскадрильясын басқару жоспарына қолдау көрсетті. Ирландияны айналып, Ұлыбританияның шығыс жағалауымен сағат тілі бойынша жүзіп, эскадрилья бірнеше сауда кемелерін жаулап алды. Француз командирі Ланде экспедицияның басында француз кемелерін өзінде ұстауды шешті, осылайша ол жағдай ыңғайлы болғанда жиі келіп, кетіп отырды. 1779 жылдың 23 қыркүйегінде Джонстың эскадрильясы Фламбороу-Хедтің жанынан өтіп бара жатқанда, британдық әскери кемесі және HM жалдаған қарулы кеме "Countess of Scarborough" франко-американдық күштерге шабуыл жасады. Континенттік фрегат "Bonhomme Richard" "Serapis" кемесімен шайқасты. Екі кеменің шатырлары шайқас кезінде біріне бірі оралып, Джонстың кемесінің бірнеше қаруы қолдан шығарылды. "Serapis" кемесінің капитаны Джонстан оның туын түсіргенін сұрады, ол: "Мен әлі шайқасуды бастаған жоқпын!" деп жауап берді. "Serapis" кемесіне шабуыл жасағаннан кейін Джонс басқаратын "Bonhomme Richard" экипажы британдық кемеге шабуыл жасап, оны жаулап алды. Сол сияқты, француз фрегаты "Pallas" "Countess of Scarborough" кемесін де жаулап алды. Екі күннен кейін "Bonhomme Richard" кемесі алған зақымдарының салдарынан суға батып кетті. Бұл Корольдік теңіз флоты үшін ұятты жеңіліс болды. 1779 жылы вице-адмирал Шарль Анри, граф д'Эстен басқаратын флот Саванна, Джорджияны қайта басып алуға тырысқан американдық күштерге көмектесті. 1780 жылы генерал-лейтенант Жан Батист, граф де Рошамбо басқаратын 6000 әскерлік флот Ньюпортқа (Род-Айленд) қонды; көп ұзамай британдықтар флотты қоршауға алды. 1781 жылдың басында Вашингтон мен де Рошембо британдықтарға қарсы шабуылды Чесапик шығанағы аймағында вице-адмирал Франсуа де Грасс басқаратын үлкен флоттың келуімен үйлестіруді жоспарлады. Вашингтон мен де Рошембо Нью-Йоркте шабуыл жоспарланып отырғаны туралы британдықтарды алдап, Вирджинияға аттанды, ал де Грасс Йорктаун, Вирджиния маңында күшін түсіруді бастады. 1781 жылдың 5 қыркүйегінде де Грасс пен британдықтар Вирджиния мысықтарының шайқасында кездесті, нәтижесінде француз флоты Чесапик шығанағын бақылауға алды. Француз флоты теңізден қорғаған американдық және француз күштері қоршап алды, қоршады және лорд Корнуоллис басқаратын британдық күштерді капитуляцияға мәжбүр етті, бұл соғыстың жеңіліске ұшырауына және екі жылдан кейін бейбітшілікке әкелді.

Басқару органдары

Екінші Континенттік конгресс 1775 жылғы 13 қазанда үш мүшеден тұратын Теңіз комитетін құрды. Айдың соңында ол жеті мүшеге дейін ұлғайтылды. 1776 жылғы қаңтар айының соңында үш мүшесі белсенді болмады, ал қалған төртеуі 1775 жылғы 13 желтоқсанда құрылған Теңіз комитетінің мүшелері болып тағайындалды, осы кезде Конгресс 13 соғыс кемесін салу туралы шешім қабылдады. Бұл комитетте Біріккен Колониялардың әрқайсынан бір-бірден он үш мүше болды және флот пен кемелердің қозғалысын басқаруға, теңіз офицерлерін тағайындауға, теңіз сотының үкімдерін қарауға, теңіз кемелерін салуға және сатып алуға уәкілеттік алды. 1776 жылғы қыркүйекте Конгресс Филадельфияда орналасқан, Конгресс мүшелері емес, үш мүшеден тұратын Орталық департаменттің Теңіз кеңесін құрды. 1777 жылғы сәуірде Бостон қаласында орналасқан Жаңа Англия үшін Шығыс департаментінің Теңіз кеңесі құрылды. Бұл кеңестер Теңіз комитетінің және оның ізбасарларының бағынышты мекемелері болды. Адмиралтейство кеңесі 1779 жылғы 28 қазанда құрылды және Конгрестің екі мүшесі мен үш комиссардан тұрды. Оның міндеті теңіз жоспарлау, кемелер мен флотты басқару, теңіз департаментін қадағалау, теңіз күштерін жабдықтау және есептерді реттеу болды. 8 желтоқсанда Конгресс бұрын Теңіз комитетімен шешілген барлық мәселелерді Басқарма өз бақылауына алуы туралы шешім қабылдады. 1781 жылғы 7 ақпанда Конгресс Адмиралтейство кеңесінің орнына Теңіз хатшысы лауазымын құру туралы шешім қабылдады. Аталған лауазымға дайын және қабілетті адам табылмады, сондықтан Конгресс оның орнына 1781 жылғы 19 тамызда және 7 қыркүйекте Теңіз агенті лауазымын құрды, ал Роберт Моррис сол жылы қаржы жөніндегі бақылаушы болып қалды. Моррис 1784 жылы қаржы жөніндегі бақылаушы лауазымынан кеткен кезде, Конгресс Теңіз агенті лауазымына жаңа тағайындама жасаған жоқ және 1785 жылы USS Alliance сатылып кеткеннен кейін, АҚШ-тың теңіз құрылымы ешқандай ресми шешімсіз тоқтатылды. Теңіз комитетінің алғашқы үш мүшесі Сайлас Дин, Джон Лэнгдон және Кристофер Гадсден болды. Қосымша төрт мүше Стивен Хопкинс, Джозеф Хьюз, Ричард Генри Ли және Джон Адамс болды. Теңіз комитетінің алғашқы он үш мүшесі: Джозиа Бартлетт (Н.Х.), Джон Хэнкок (Массачусетс), Стивен Хопкинс (Р.И.), Сайлас Дин (Коннектикут), Фрэнсис Льюис (Нью-Йорк), Стивен Крейн (Нью-Джерси), Роберт Моррис (Пенсильвания), Джордж Рид (Делавэр), Сэмюэл Чейз (Мэриленд), Ричард Генри Ли (Вирджиния), Джозеф Хьюз (Солтүстік Каролина), Кристофер Гадсден (Оңтүстік Каролина) және Джон Хоустон (Джорджия). Орталық департаменттің Теңіз кеңесінің алғашқы мүшелері: Джон Никсон (1778 жылы отставкаға кетті), Джон Уортон (1778 жылы отставкаға кетті) және Фрэнсис Хопкинсон (1778 жылы отставкаға кетті). Жаңа мүшелер: Уильям Смит (1778-1778), Джеймс Сёрл (1778-1778), Джон Уортон (1778-1781 қайта тағайындалды), Джеймс Рид (1778, 1781 жылдың соңында жалғыз мүше), Уильям Виндер (1778-1781). Шығыс департаментінің Теңіз кеңесінің мүшелері: Джеймс Уоррен (1782 жылға дейін), Уильям Вернон (1781 жылға дейін) және Джон Дешон (1781 жылға дейін). Адмиралтейство кеңесінің комиссарлары: Фрэнсис Льюис (1779 жылдан бастап) және Уильям Эллери (1780 жылдан бастап), үшінші комиссар тағайындалмады. Конгресс мүшелері: Джеймс Форбс (1779-1780), Уильям Эллери (1779-1780), Джеймс Мэдисон (1780-1780), Дэниел Хантингтон (1780-1780), Уитмилл Хилл (1780-1780), Дэниел Сент-Томас Дженифер (1781 жылы Конгресс мүшесі). Александр Макдугалл Конгресс армиядағы шенінен айырылмауына рұқсат бермегендіктен Теңіз хатшысы болу ұсынысынан бас тартты. Роберт Моррис 1781 жылдан 1784 жылға дейін Теңіз агенті болды.

Жағалаудағы мекеме

1775 жылы Теңіз комитеті құрылғанда, Портсмут (Нью-Гэмпшир), Бостон, Провиденс (Род-Айленд), Нью-Лондон (Коннектикут), Нью-Йорк, Филадельфия, Балтимор, Уильямсбург (Вирджиния), Эдентон, Нью-Берн және Уилмингтон (Солтүстік Каролина), Чарльстон (Оңтүстік Каролина) және Саванна (Джорджия) қалаларында Континенталь агенттерін тағайындады. Олар тиектейтін порттарында әскери кемелерді салуды басқарды, зеңбіректер, якорьлар мен желкендерді, сондай-ақ кемеге қажетті азық-түлік пен басқа да жабдықтарды сатып алды. Бұл істе олар колониялық сауда флотын қолдаған саудагерлер мен шеберлерге сүйенді. Ықпалды кеме жасаушылар, азық-түлік сатушылар, кеме агенттері және кәсіби қауымдастықтың басқа да өкілдері өз тәжірибелерін Континенттік флоттың қызметіне жұмсады. Көптеген Континенталь агенттері жүлделерді сатуға да жауапты болды. Теңіз кеңестері құрылғаннан кейін, Филадельфия мен Бостондағы кемелерге жабдық беруші және жеткізуші болып жұмыс істеді, ал Континенталь агенттері басқа порттарда бұл қызметті жалғастырды. Кеңестер агенттерге бұйрық берді, бірақ агенттер көбінесе кеңестерді айналып өтіп, тікелей Теңіз комитетімен, кейін Адмиралтейство кеңесімен байланысқа түсті. Париждегі американдық комиссарлар шетелдегі Теңіз кеңесінің функцияларын орындады. Олар кемелердің операцияларын бағыттап, офицерлерді тағайындады, экипаждарды жинады, сондай-ақ Еуропа суларында жүзетін кемелерге жабдық сатып алып, сақтап, таратып берді. Бенджамин Франклин Франциядағы АҚШ елшісі болған кезде, бұл міндеттер оның жеке жауапкершілігіне жүктелді. Ол Франция мен Нидерландыда теңіз агенттерін жұмысқа алды. 1780 жылдан кейін теңіз басқаруы нашарлап, агенттер есеп тапсырмағаны, міндеттерін орындамағаны және тіпті сыбайлас жемқорлыққа қатысқаны үшін қызметтен алынды. Адмиралтейство кеңесінің мүшелері, Теңіз кеңестері мен агенттер қалыптасқан әкімшілік және қаржылық тәртіпсіздіктен көңілі толып, лауазымдарынан бас тартты. 1781 жылы есеп жүйесі күйреп кетті. Жаңа кемелерді салуға қаражаттың жетіспеуі және кемелердің көптеп зардап шегуі Континенттік флотты үш кемеге дейін азайтты. Роберт Моррис 1781 жылы Теңіз әскерінің агенті болып тағайындалғаннан кейін, USS Alliance және USS Deane кемелерін жабдықтауды жалғастырған Шығыс Теңіз кеңесінен басқа барлық теңіз кеңселерін жапты. Ол Массачусетс, Нью-Гэмпшир, Род-Айленд, Коннектикут, Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина және Джорджия штаттарында аудит жүргізу және есеп айырысу міндетін жүктеген теңіз агенттерін тағайындады. 1783 жылдың маусымында Джозеф Пеннелл Бостон, Нью-Йорк және Филадельфиядағы филиалдары бар Теңіз департаментінің есептерін реттеу жөніндегі комиссар болып тағайындалды. Моррис 1784 жылы теңіз агенті лауазымынан кетіп, 1785 жылы комиссар Қаржы департаментіне қосылды.

Операциялық күштер

1775 жылдың соңында Еск Хопкинс Біріккен отарлар флотының Бас қолбасшысы болып тағайындалғанда, ол әрбір соғыс кемесінің күші, жабдықталу жағдайы және күйі туралы ай сайынғы есептерді қабылдап, оларды Конгресске жіберуге міндетті болды. Оның міндеті – әскери қызметтің игілігі үшін қажетті бұйрықтар мен нұсқауларды беру және Теңіз күштерінде жақсы басшылық мәдениетін қалыптастыру болды. Әр кеменің басқаруы кеме капитанының жауапкершілігінде болды; оның қарамағында кемелік тізімдер, азық-түлік және басқа да материалдық заттардың есептері сақталды. Команданы алмастыру кемедегі материалдық заттардың, азық-түліктің және жабдықтардың толық тізімін жасауды талап етті, содан кейін жаңа командир оған қол қоюға тиіс болды. Пурсерлер – колониялық сауда флотында суперкарго ретінде тәжірибе алған, азаматтық киім киетін азаматтық шенеуніктер еді. Континенттік Теңіз күштерінде қызмет ететін пурсерлердің саны өте аз болды, себебі білікті адамдар үшін соғыс кезінде көптеген жекеменшік кемелермен жұмыс істеу пайдалырақ болды. Континенттік соғыс кемелеріндегі басқару функцияларын кіші офицерлер – капитанның хатшылары мен стюардтар атқарды. Кемелерге азық-түлік Континенттік агенттерден немесе Теңіз басқармаларынан жеткізілді, ал қажеттілік туған жағдайда кемелер арасында және тіпті Континенттік армия бөлімшелерімен де алмасылды.

Континенттік флоттың соңы

Континенттік флотпен бір уақытта қызмет еткен шамамен 65 кемеден (жаңа, модернизацияланған, жалға алынған, қарызға берілген және жаудан алынған) соғыстан тек 11-і ғана аман қалды. 1783 жылы Париж шартымен Американ революциясы аяқталды, ал 1785 жылы Конгресс Континенттік флотты таратып, қалған кемелерді сатты. Фрегат «Альянс» Америка Тәуелсіздік соғысының соңғы атысын жасады; ол сонымен қатар Әскери-теңіз күштеріндегі соңғы кеме болды. Конгресс ішіндегі бір топ оны сақтап қалуды қалады, бірақ жаңа мемлекеттің оны қызметте ұстауға жеткілікті қаражаты болмады, сондықтан ол 26 000 долларға аукционға шығарылды. Әскери-теңіз күштерінің тарауына себеп болған факторлар: ақшаның жетіспеуі, штаттардың әлсіз конфедерациясы, соғыстан бейбітшілікке мақсаттардың өзгеруі, сондай-ақ ішкі мүдделердің басымдығы және шетелдік мүдделердің азаюы.