Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телекоммуникациялық қызмет. Тікелей қашықтыққа қоңырау шалу (DDD) – Солтүстік Америкадағы телекоммуникациялық қызмет мүмкіндігі, оның арқасында абонент оператордың көмегінсіз жергілікті қоңырау аймағынан тысқары кез келген пайдаланушыға қоңырау шала алады. Абоненттер тікелей қоңырау шалу үшін, әдетте, бағыттық нөмірге қосымша цифрларды теруі қажет. Халықаралық тікелей қашықтыққа қоңырау шалу (IDDD) жүйесі Солтүстік Америка нөмірлеу жоспарының (NANP) географиялық шекарасын кеңейтеді.
Telecommunication service
Direct distance dialing (DDD) is a telecommunication service feature in North America by which a caller may, without operator assistance, call any other user outside the local calling area. Direct dialing by subscribers typically requires extra digits to be dialed as prefixes to the directory telephone number of the destination. International Direct Distance Dialing (IDDD) extends the system beyond the geographic boundaries of the North American Numbering Plan (NANP).
Жабдық
No. 4 арқандық коммутациялық жүйе 1940 жылдардың басында төрт сымды схемаларды ауыстыру және кіріс оператордың жұмысын жеңілдету үшін енгізілді. Панельдік коммутаторлардың алғашқы күндеріне ұқсас жартылай автоматты жұмыс істеу принципі бойынша, бастапқы қаладағы оператор көп жиілікті пернетақта арқылы дұрыс қалаға қосылу үшін және жеті таңбалы нөмірді соңғы қаладағы кіріс жабдыққа жіберу үшін қолжетімділік кодын теруге қолданды. Бұл жүйе DDD (қашықтықтан тікелей шалу) үшін де жетілдірілді. 4A/CTS (No 4A Crossbar / Card Translator System) жүйесіндегі карталарды сұрыптау құрылғысы клиент теріп берген орталық кеңсе код нөмірін алты таңбаға аударуға мүмкіндік берді. Бұл Окленд пен Сан-Франциско сияқты бір аймақтық кодтағы әртүрлі қалалар үшін жеке схема топтарын пайдалану арқылы дұрыс магистральдық схемаларды анықтады. Жаңа құрылғыда компьютердегі перфокарталарға ұқсас металл карталар қолданылды және олар жарық сәулесінен өткенде жылдам сканерленді. Аудармашы бастапқы орнату кезінде қосылған болса, CTS машиналары 4A (Advanced) деп, ал кейіннен қосылған болса 4M (Modified) деп аталды. 4XB жүйесінің 1970 жылдардағы нұсқасы, 4A/ETS, аударма үшін компьютерді пайдаланды. Халықаралық шалу үшін Traffic Service Position System (TSPS) қосымша компьютерлік қуатты қамтамасыз етті. Коммутациялық жабдықтың тиімсіздігі мен қымбаттылығы, сондай-ақ аяқталған шалулар туралы жазбаларды өңдеудің шектеулі мүмкіндігіне байланысты DDD-нің қолжетімділігі шектеулі болды. Бастапқы кедергілердің бірі - көптеген коммутациялық жүйелер автоматты түрде нөмірді анықтау (ANI) мүмкіндігін қамтамасыз етпеді. 1XB коммутаторы сияқты жалпы басқару коммутаторлары ANI мүмкіндігін қамтамасыз ету үшін жылдам жаңартылды, ал 5XB коммутаторларының көпшілігі бастапқыда ANI қызметтерімен орнатылды. Панельдік коммутаторлар да жаңартылды, сондай-ақ бірден ауыстыру жоспарланбаған кейбір қадамдық жүйелер де. Алайда, коммутатор ANI мүмкіндігіне ие болған күнде, ол бірнеше абоненттік желіде шалушыны анықтай алмады. Бұл екі абоненттік желі үшін топтық желіні анықтау арқылы ішінара шешілді. Абоненттік желілердің құны төмендеген сайын, бірнеше абоненттік желілер біртіндеп тоқтатылды. Бұл және басқа да жетілдірілген технологиялар пайда болғанда, сондай-ақ ұзақ қашықтықтан алынған деректерді клиенттердің шоттарына өңдеу үшін автоматты хабарламалар (AMA) компьютерлері пайда болғанда, DDD-нің қолжетімділігі 1950 жылдары баяу болды, бірақ 1960 жылдардың басында жеделдеді. Электрондық коммутациялық жүйелер шалынған таңбаларды электрондық өңдеуге мүмкіндік берді, шалу маршрутын анықтау үшін электрондық жадты пайдаланды, бұл сандық телефон станцияларының қалыптасуына әкелді. Бұл станциялар негізінен дауыстық трафикті бір "перифериялық" құрылғыдан екіншісіне цифрлық деректер ретінде бағыттайтын мамандандырылған компьютерлер болып табылады. Шалу маршрутын аймақтық код, орталық кеңсе коды және тіпті желі нөмірінің алғашқы екі таңбасы негізінде жүзеге асыруға болады, бірақ орталық кеңсе кодынан кейінгі таңбаларға негізделген маршруттандыру көбінесе бәсекелестік жергілікті байланыс операторлары, нөмірлерді біріктіру және нөмірлерді тасымалдау жағдайларымен шектеледі.
The No. 4 Crossbar switching system had been introduced in the early 1940s to switch four wire circuits and replace the incoming operator. With semiautomatic operation analogous to the early days of the panel switch, the operator in the originating city used a multifrequency keypad to dial an access code to connect to the correct city and to send the seven digit number to incoming equipment at the terminating city. This design was further refined to serve DDD. The card sorter of the 4A/CTS (Number 4A Crossbar / Card Translator System) allowed six digit translation of the central office code number dialed by the customer. This determined the proper trunk circuits to use, where separate circuit groups were used for different cities in the same area code, as in the case of Oakland and San Francisco. The new device used metal cards similar in principle to computer punched cards, and they were rapidly scanned as they fell past a light beam. CTS machines were called 4A (Advanced) if the translator was included in the original installation, and 4M (Modified) if it was added later. A 1970s version of 4XB, the 4A/ETS, used a computer to translate. For international dialing, Traffic Service Position System (TSPS) provided the extra computer power. The reach of DDD was limited due to the inefficiency and expense of switching equipment, and the limited ability to process records of completed calls. An early obstacle was that the majority of switching systems did not provide Automatic Number Identification (ANI). Common control switches, such as the 1XB switch, were fairly quickly retrofitted to provide ANI, and most 5XB switches were initially installed with ANI services. Panel switch were eventually retrofitted, as were some step by step systems that were not scheduled for immediate replacement. Even if a switch had ANI, it could not identify callers on party lines. This was only partly overcome by tip party identification for two party lines. As the cost of subscriber line carrier declined, party lines were gradually phased out. As this and other improved technologies became available, as well as Automatic Message Accounting (AMA) computers to process the long distance records into customer bills, the reach of DDD was slow in the 1950s, but quickened in the early 1960s. Electronic switching systems allowed electronic processing of the dialed digits, referring to electronic memories to determine call routing, and this has reached the state of the art, with digital telephone exchanges which are basically specialized computers that route voice traffic from one "peripheral" to another as digital data. Call routing can now be done based on the area code, central office code and even the first two digits of the line number, although routing based on digits past the central office code is usually limited to cases of competitive local exchange carriers, number pooling and number portability.
IDDD
1960 жылдары, ішкі жүйеге көшу әлі де жалғасып жатқанда, Тікелей қашықтыққа қоңырау шалуды Солтүстік Америкадан тысқары (Кариб теңізінің бірқатар аралдарымен қоса) кеңейту жоспарлары жасалды. 1957 жылдың өзінде кейбір абоненттер жаңадан салынған Атлантика кабельі арқылы Англияға белгілі бір бағыттарға тікелей атлантикалық телефон қоңырауларын шала алды. 1970 жылдың наурыз айында Тікелей қашықтыққа қоңырау шалудың жаңа жүйелі кеңейтілуі әзірленіп, Халықаралық тікелей қашықтыққа қоңырау шалу (IDDD) ретінде енгізілді. Жаңа жүйе DDD-нің қажетті он таңбалы телефон нөмірлерін ғана қабылдай алатын көптеген жаңа жабдықтар жұмыс істеп тұрғандықтан, жаңа жүйе көптеген жол төлемі кеңселерiнiң халықаралық телефон нөмірін сақтау және жіберуді қажет етпейтін принциптерге негізделді. Нью-Йорк, Лондон және Париж қалаларында автоматты жол төлемі желісіне қосылған шлюздер құрылды. Нью-Йорктегі шлюз Америка даңғылының 32-ші көшесінде орналасқан. 435 West 50th Street үйінің оныншы қабатындағы жаңа LT1 5XB коммутаторы жаңа бастапқы тіркелімдерді және он бес таңбалы телефон нөмірлерін қабылдай алатын шығыс жіберушілерді алды, сондай-ақ маркерлер мен басқа жабдықтарды сәйкес түрде өзгертулер енгізілді. Келесі бірнеше жылда IDDD түпнұсқа жабдық ретінде басқа 5XB коммутаторларына орнатылды, ал 1970-ші жылдары ESS кеңселерi де осы қызметті ұсынды. Жаңа жүйенің кілті – екі кезеңді көп жиілікті импульстік жүйе болды. Шығыс жіберуші әдеттегідей 4-класстағы төлем орталығына сигнал жіберді, әдеттегідей "жіберуді жалғастыру" сигналы ретінде көз қысып, тек арнайы үш таңбалы (кейін алты таңбалы) қолжетімділік кодын жіберді. Төлем орталығы шлюз кеңсесіне ұзақ қашықтықтағы желі арқылы байланыс арнасын таңдап, бастапқы кеңсеге екінші көз қысымды жіберді, содан кейін қоңырау шалған нөмірдің барлығы жіберілді. Осылайша, шлюзден басқа, жол төлемі жүйесіне ешқандай өзгеріс енгізудің қажеті болмады. Халықаралық байланыс арналары Signaling System No. 5 сигнализация жүйесін пайдаланды, бұл Солтүстік Американың көп жиілікті сигнализация жүйесінің «Солтүстік Атлантика» нұсқасы болып табылады және цифрлық жылдамдықтың сәл жоғары болуы сияқты шағын өзгерістер енгізілді. Сол кездегі еуропалық МФ жүйелері мәжбүрлі сигнализацияны қолданды, бұл ұзақ трансокеандық байланыста тым баяу болар еді. 1970-ші жылдары жол төлемі орталықтары Traffic Service Position System (TSPS) жүйесімен жабдықталды. Осы жаңа компьютерлер орнатылғаннан кейін жол төлемі жүйесіндегі цифрларды сақтау енді проблема емес еді. Аяқтау кеңселерi аз өзгертілді және барлық цифрларын бір арнада жіберді. TSPS шлюздік кодтарды және шлюз кеңсесіне жол төлемі байланыстарының басқа да күрделіліктерін басқарды.
In the 1960s, with the domestic conversion still underway, plans were laid to extend Direct Distance Dialing beyond North America (including a number of the Caribbean Islands). Some subscribers could already directly dial transatlantic telephone calls to certain destinations as early as in 1957 over the recently completed Atlantic cable to England. A new systematic extension of Direct Distance Dialing was developed and was introduced as International Direct Distance Dialing (IDDD) in March 1970. With so much new equipment already working that could not handle more than the requisite ten digit telephone numbers of DDD, the new system was based on designs by which most toll offices did not have to store and forward the whole international telephone number. Gateway offices were set up in New York, London and Paris, connected to the ordinary automatic toll network. The New York gateway was at 32 Avenue of the Americas. The new LT1 5XB switch on the tenth floor of 435 West 50th Street received new originating registers and outgoing senders able to handle fifteen digit telephone numbers, with appropriate modifications to completing markers and other equipment. Other 5XB switches in the next few years were installed with IDDD as original equipment, and in the 1970s ESS offices also provided the service. The key to the new system was two stage multi frequency pulsing. The outgoing sender sent its Class 4 toll center an off hook signal as usual, received a wink as usual as a "proceed to send" signal, and outpulsed only a special three digit (later six digit) access code. The toll center picked a trunk through the long distance network to the gateway office, which sent a second wink to the originating office, which then sent the whole dialed number. Thus the toll switching system needed no modification except at the gateway. The international trunks used Signaling System No. 5, a "North Atlantic" version of the North American multi frequency signaling system, with minor modifications including slightly higher digit rate. European MF systems of the time used compelled signaling, which would slow down too much on a long transoceanic connection. In the 1970s, toll centers were modified by adding the Traffic Service Position System (TSPS). With these new computers in place, digit storage in the toll system was no longer a problem. End offices were less extensively modified, and sent all their digits in a single stream. TSPS handled the gateway codes and other complexities of toll connections to the gateway office.
Біріккен Корольдіктегі баламалы қызмет
Ұлыбританияда және Ұлттар Достастығының басқа да аймақтарында тікелей қашықтықтан қоңырау шалуға балама ретінде абоненттік магистральдық қоңырау шалу (STD) және халықаралық абоненттік магистральдық қоңырау шалу (ISD) қолданылады. Елизавета II 1958 жылдың 5 желтоқсанында Бристоль қаласынан Эдинбургке қоңырау шалып, лорд-провостпен сөйлесіп, STD қызметін іске қосты.
In the United Kingdom and other parts of the Commonwealth of Nations, an equivalent service to direct distance dialing is subscriber trunk dialing (STD), and ISD for international subscriber trunk dialing. Queen Elizabeth II inaugurated STD on 5 December 1958, when she dialed a call from Bristol to Edinburgh and spoke to the Lord Provost.