Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы бұғаз

Нью-Йорк қаласындағы «Нарроус» бұғазы Стейтен-Айленд және Бруклин аудандарын бөліп тұрады. Ол Жоғарғы Нью-Йорк шығанағы мен Төменгі Нью-Йорк шығанағын байланыстырады және Гудзон өзенінің Атлант мұхитына құйылатын басты арнасын құрайды. Бұл бұғаз ұзақ жылдар бойы Нью-Йорк қаласына теңіз жолымен кіретін «қақпа» саналды және тарихи тұрғыдан Нью-Йорк және Нью-Джерси портының ішкі теңіздеріне ең маңызды жолдың бірі болды.

Тарихқа дейінгі кезең

Тарлар, соңғы мұз дәуірі аяқталуына шамамен 18 мың жыл бұрын Харбор Хилл Моренасы шөгіндісінен кейін пайда болған болуы мүмкін. Бұрын Статен аралы мен Бруклин біріккен, ал Гудзон өзені Атлант мұхитына Рэритан өзені арқылы құйып, қазіргі Нью-Джерси штатының солтүстік бөлігінен, Уочунг тауларының шығыс беткейімен Боунд-Брукке дейін, содан кейін Рэритан шығанағы арқылы Атлант мұхитына қарай батыс бағытта ағып өткен. Жоғарғы шығанақта су жиналу нәтижесінде өзен бұзылып, 12-13 мың жыл бұрын қазіргі Тарлардың түрі қалыптасқан.

Еуропадан кейінгі байланыс

1524 жылы Джованни да Верраццано Нarrows бұғазына ең алғаш рет еуропалық кемемен кіргені жазылған. Ол бұғазда түстеп, оған Ленапе тайпасынан келген топ кездесіп, қайықпен шығып қарсы алды. 1776 жылдың тамызында Вильям Хоу басқаратын британдық әскерлер Статен аралынан Narrows арқылы десант түсіріп, Бруклинде қонды, онда олар Лонг-Айленд шайқасында Вашингтон армиясын жеңіске жеткізді. Нью-Йорк метрополитенін Narrows арқылы өткізетін Стейтен-Айленд туннелі 1920 жылдары жартылай салынған, бірақ толықтырылмады. 1964 жылы Verrazzano Narrows көпірі салынды. Ол кездегі әлемдегі ең ұзын аспалы көпір, қазір де АҚШ-тағы ең ұзын аспалы көпір болып табылады (басты құрылымының ұзындығы бойынша).