Кіріспе
Ұлыбританияның өнерді қолдау мемлекеттік органы
Ұлыбританияның Өнер кеңесі – Ұлыбританиядағы көркем өнерді дамытуға бағытталған, ведомстволық емес мемлекеттік орган болды. 1994 жылы ол Англияның Өнер кеңесі (қазіргі Англияның Өнер кеңесі), Шотландияның Өнер кеңесі (кейіннен «Шығармашылық Шотландия» құрамына енді) және Уэльстің Өнер кеңесі болып бөлінді. Осы кезеңде Ұлттық лотерея құрылып, осы үш өнер кеңесімен қатар Солтүстік Ирландияның Өнер кеңесі де қаражатты бөлуші органдарға айналды.
Тарих
1940 жылдың қаңтар айында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық мәдениетті қолдау және сақтау мақсатымен Музыка мен өнерді дамыту жөніндегі кеңес (CEMA) құрылды. Білім беру жөніндегі кеңес президенті Лорд Де Ла Уорр төрағалық еткен кеңес мемлекеттік қаржыландырумен жұмыс істеді және соғыстан кейін Ұлыбританияның Өнер кеңесі болып қайта аталды. Реджинальд Жак музыкалық директор болып тағайындалды, сондай-ақ сэр Генри Уолфорд Дэвис және Джордж Дайсон да жұмыстарға қатысты. Соғыстан кейін Джон Денисон басшылыққа келді. 1946 жылдың 9 тамызында патшалық жарғы берілді, одан кейін 1967 жылы тағы бір жарғы қабылданды. Соңғысы Шотландия мен Уэльстегі функцияларды Шотландия және Уэльс өнер кеңестері деп аталатын екі комитет арқылы жүзеге асыруды көздеді. 1946 жылдың сәуірінде Кейнс қайтыс болғаннан кейін мемлекеттік қаржыландыру азайтылды, бірақ Өнер кеңесінің жаңа төрағасы Кеннет Кларк арқасында Ұлыбритания фестиваліне қосқан үлесі үшін кеңінен танылды. Фестиваль үшін кеңес тапсырыс берген өнер туындылары Өнер кеңесінің коллекциясының негізін құрады. Өнер кеңесі фестивальге 12 мүсінші және 60 суретшіні шақырды, олар фестивальде көрсету үшін үлкен көлемде суреттер жасады. Ақырында, бұл туындылар соғыстан кейін құрылған жаңа ауруханаларға, кітапханаларға, мектептерге және денсаулық сақтау орталықтарына тапсырылды. Бес ақшалай жүлде табысталды: Роберт Адамстың «Апокалиптикалық бейнесі», Элинор Беллингэм Смиттің «Арал», Люциан Фрейдтің «Паддингтон маңындағы интерьер», Уильям Гирдің «Күзгі пейзаж» және Роберт МакБрайдтың «Фигура және натюрморт». 1964-1970 жылдардағы Гарольд Уилсон үкіметі кезінде Өнер кеңесі төраға Арнольд Гудман мен өнер министрі Дженни Ли арасындағы жақын қарым-қатынасқа байланысты «Алтын ғасырды» бастан кешірді. Осы кезеңде кеңес ел бойынша тұрақты клиенттік ұйымдар ретінде өнер ұйымдарының желісін және гастрольдік көрмелер мен қойылымдар бағдарламасын құрды. Көркем өнер саласындағы кеңестің жауапкершілігін қолдау үшін 1968 жылы Лондонның Оңтүстік жағалауында Хейвард галереясы кеңестің ірі көрмелері мен Өнер кеңесінің коллекциясы үшін база ретінде ашылды. 1987 жылдан бастап галерея Оңтүстік жағалау орталығымен тәуелсіз басқарылады. 2003 жылы коллекциядағы мүсіндер Йоркширдегі базаға көшірілді. 1970 және 1980 жылдары Өнер кеңесі элиталық және саяси жағдайға бейімділік танытқаны үшін, әсіресе консерваторлық партияның көрнекті министрі Норман Теббиттің сын-ескертпелеріне ұшырады. Кеңеске бөлінетін мемлекеттік грант шектелді, бұл қаржыландырудың нақты құнсыздануына әкелді, бірақ жеке сектордың артқан демеушілігі бұл кемшілікті толықтырады деп мәлімделді. 1975-1983 жылдар аралығында бас хатшы болған Рой Шоу, соңғы рет атбасар атағын алған бас хатшы, өнер ұйымдарының қажеттіліктерін шектеулі қаржыландырумен үйлестірудің қиын міндетіне тап болды. Уильям Рис Могг төраға ретінде саяси тағайындалды және кеңестің жауапкершілігін азайтуды ұсынды. Бұл Питер Холл сияқты өнер саласының көрнекті тұлғаларымен қақтығыстарға әкелді, ол наразылық білдіру үшін кеңестен кетті. 1987 жылы Рис Моггтың бастамасымен жүзеге асырылған қайта құрылымдау Өнер кеңесінің қаржысын алатын ұйымдардың санын екі есеге азайтты. Осы кезеңде Өнер кеңесі өнерге корпоративтік демеушілікті көтермелеуді бастады. 1994 жылдың 1 сәуірінде оның орнына Англияның Өнер кеңесі, Шотландияның Өнер кеңесі және Уэльстің Өнер кеңесі құрылды, олардың әрқайсысы өздерінің жаңа патшалық жарғыларына ие болды; Солтүстік Ирландияның Өнер кеңесі бұрыннан дербес орган ретінде жұмыс істеді. Сонымен қатар, Ұлттық лотерея құрылды және Англияның Өнер кеңесі тарату органдарының бірі болды. Ұйымдастыру өзгергеннен кейін бірінші жыл бойы Англияның Өнер кеңесі Ұлыбританияның Өнер кеңесінің соңғы жоспарларын жүзеге асыруға бағытталды.
After Keynes' death in April 1946 government funding was reduced but the Arts Council received wide recognition for its contribution to the Festival of Britain thanks to the new chairman Kenneth Clark. Artworks commissioned by the council for the festival were retained to form the basis of the Arts Council Collection. The Arts Council commissioned 12 sculptors and 60 painters, who made large paintings, or more, to be displayed at the festival. Ultimately the works were to be given to new hospitals, libraries, schools, and health centres that emerged after the war. There were five cash prizes awarded: Robert Adams's Apocalyptic Figure, Elinor Bellingham Smith's The Island, Lucian Freud's Interior near Paddington, William Gear's Autumn Landscape, and Robert MacBryde's Figure and Still Life. Under the Harold Wilson government of 1964–70 the Arts Council enjoyed a Golden Age thanks to the close relationship between chairman Arnold Goodman and the arts minister Jennie Lee. This period saw the council establish a network of arts organisations across the country as regular client organisations and a programme of touring exhibitions and performances. To support the council’s responsibilities in relation to the visual arts, it opened the Hayward Gallery on London's South Bank in 1968 as a home for its major exhibitions and the base for the Arts Council Collection. Since 1987, the gallery has been independently managed by the South Bank Centre. In 2003 sculpture in the collection was moved to a base in Yorkshire. During the 1970s and 1980s the Arts Council came under attack for being elitist and politically biased, in particular from the prominent Conservative Party minister Norman Tebbit. The government grant to the council was capped effecting a real terms reduction in funding, though it was argued that any shortfall would be made up by increased sponsorship from the private sector. The secretary general from 1975 to 1983, Roy Shaw, the last secretary general to be knighted, faced the difficult task of reconciling the needs of arts organisations with the restricted funding. William Rees Mogg was a political appointment as chairman and proposed slimming down the council's responsibilities. This led to a series of clashes with prominent figures from the arts such as Peter Hall, who resigned from the council in protest. In 1987 the restructure inspired by Rees Mogg cut by half the number of organisations receiving Arts Council funding. During the same period the Arts Council began encouraging a greater level of corporate sponsorship for the arts. On 1 April 1994 it was replaced by the Arts Council of England, the Scottish Arts Council, and the Arts Council of Wales, each with their own new Royal Charter; the Arts Council of Northern Ireland already existed as a distinct body. At the same time, the National Lottery was established and the Arts Council of England became one of the distribution bodies. For the first year after the change in organisation, the Arts Council of England acted to follow through on the final plans of the Arts Council of Great Britain.