Кіріспе
Шотланд және норвегиялық дворян, 14 ғасырдағы Генрих I Синклер, Оркни графы, Рослин лорды (шамамен 1345 – 1400) – шотланд дворяны. Синклер Оркни графтығының (тек Оркни аралдары емес, сонымен қатар Нордрейярға қатысты) титулын иеленген және Шотландия королі тұсында Шотландияның Лорд-адмиралы болды. Оны кейде әкесінің тегінің басқаша жазылуымен – Сент-Клэр деп те атайды. Ол Рослин шіркеуін салған Кейтнесс графының 1-ші Вильям Синклердің әкесі болды. Бүгінде ол Христофор Колумбтан шамамен 100 жыл бұрын Гренландия мен Солтүстік Американы зерттеуге қатысқан деген қазіргі заманғы аңызбен танымал. Уильям Томсон «Оркнидің жаңа тарихы» кітабында былай деп жазды: «Генрих графтың ерекше тағдыры – өмірінде жеткен жетістіктерімен байланысы жоқ, өлгеннен кейін үнемі өсіп келе жатқан беделге ие болу».
Henry I Sinclair, Earl of Orkney, Lord of Roslin (c. 1345c. 1400) was a Scottish noblesse. Sinclair held the title Earl of Orkney (which refers to Norðreyjar rather than just the islands of Orkney) and was Lord High Admiral of Scotland under the King of Scotland. He was sometimes identified by another spelling of his surname, St. Clair. He was the grandfather of William Sinclair, 1st Earl of Caithness, the builder of Rosslyn Chapel. He is best known today because of a modern legend that he took part in explorations of Greenland and North America almost 100 years before Christopher Columbus. William Thomson, in his book The New History of Orkney, wrote: "It has been Earl Henry's singular fate to enjoy an ever expanding posthumous reputation which has very little to do with anything he achieved in his lifetime."
Өмірбаян
Генри Синклер Рослин лорды Уильям Синклер мен оның әйелі Стратхерннің Изабелласының (Изобель) ұлы және мұрагері болды. Ол Оркни жары Маол Исаның қызы еді. Генри Синклердің анасының әкесі өзінің көптеген жерлерінен айырылды (Стратхерн графы шотланд короліне толығымен жоғалды). 13 қыркүйек 1358 жылдан кейін Генридің әкесі қайтыс болды, содан кейін Генри Синклер Лотиандағы Рослин, Пентленд және Куслендтің шағын иеліктерінің бароны болды. Норвегиялық Оркни жары мұрагерлік лауазым болмаса да, тағайындамалар осылай жүзеге асырылды. 18 жылдық бос орыннан кейін үш туысқан – Александр де Л'Арде, Кейтнесс лорды; Мализ Спарр, Скальдейл лорды; және Генри Синклер – мұрагерлік үшін бәсекелестікке түсті. Бастапқыда де Л'Ардені Оркни капитаны ретінде сынаған Норвегия королі Хакон VI оның мінез-құлқына көңілі толмады және оны қызметтен босатып жіберді. Генри бұл үшін 1000 дворян ақысын Әулие Мартин күніне дейін (11 қараша) төлеуге және қажет болған жағдайда 100 толық қаруланған адаммен 3 ай бойы Оркниде немесе басқа жерде корольге қызмет етуге уәде берді. Хакон VI Генри уәделеген әскерді шақыруға тырысқан ба, немесе ақының бір бөлігі төленгені белгісіз. 1389 жылы Синклер Норвегияда король Эрик тағына отыруына қатысып, оған адалдық серт берді. Тарихшылар 1391 жылы Синклер мен оның әскерлері Шетландтағы Тингвалл приходындағы Скаловей маңында Мализ Спаррды өлтіргенін болжайды. Ричард Августин Хейдің Рослиннің Сент-Клэрлер генеалогиясында Синклер кейін «теңіздер адмиралы» деп сипатталды. Бұл оның Шотландия короліне қызмет еткен кездегі Шотландияның Лорд-адмиралы лауазымына сілтеме жасайды. Ол бұл атақты әкесі Уильям Синклерден 1358 жылы мұра еткен деген болжам бар, бірақ оны өмірінің кейінгі кезеңінде алғаны ықтимал. Генри Синклер қайтыс болғаны белгісіз. Оның немересі жазған немесе тапсырыс берген «Синклер дипломында» былай делінген: «Ол Оркни аймақтарына көшіп, өмірінің соңына дейін оларды мекендеді, Оркни эрлі өлтірілді және елін қорғау үшін жауыздары оны қатыгездікпен өлтірді». Сондай-ақ, 1401 жылы «Англиялықтар Оркнидің бірнеше аралдарына шабуыл жасап, өртеп, тонады» екенін білеміз. Бұл шотландтардың Абердинге жақын жердегі ағылшын флотына жасаған шабуылына жауап ретінде жасалған ағылшын жазалау шарасының бір бөлігі болды. Генри осы шабуылға қарсы тұрып қайтыс болған, немесе ол бұрыннан қайтыс болған деп есептеледі. Дегенмен, бұл бұйрықтардың барлығы Синклер қайтыс болғаннан кейін жасалды.
Неке және балалылық
Генрих I Синклер, Оркни графы, Дирлетонның 1-ші лорды сэр Уолтер де Галибуртонның қызы Жан Халибуртонға үйленді және оның балалары болды: мүмкін, шамамен 1400 жылы Венециялық Зено ағайындары жазған хаттарда принц Зичмни ретінде сипатталған. Аталған хаттарда олар Зичмни басқаруымен Солтүстік Атлантикада жасалған саяхат туралы айтады. 16 ғасырдың басында қайта жарияланған хаттар мен картаның көпшілік тарихшылар Зено ағайындарының немесе олардың баспагерлерінің жасаған жалғандығы екенін санайды. Эндрю Синклер, Майкл Брэдли, Уильям С. Крукер (Нова-Шотландияда Генрих Синклердің қамалының орнын тапқанын мәлімдеген), Стивен Сора және соңғы кезде Дэвид Гоудсуард осы пікірді қолдайды. Бұл талапты қабылдау үшін 1558 жылы жарық көрген Зено ағайындарына жатқызылған хаттар мен картаның нақтылығын, сондай-ақ 1398 жылы Зичмни Гренландияға жасаған саяхатының хаттарда сипатталғандай Солтүстік Америкаға жеткенін және Зичмнинің Генрих Синклер екенін мойндау қажет. Росслин шіркеуіндегі мүсіндер американдық өсімдіктерді бейнелейді деген тұжырымдар да осы пікірді нығайтады. "Зихмни" есімі толығымен ойдан туған немесе қолжазба материалдарынан баспаға аударғанда транслитерация қатесі болуы мүмкін. Форстер бұл есімді "Синклер" есімімен байланыстыруға тырысты.
Шіркеумен байланыс бар деген күдік
Генри Синклер сапары туралы әңгімемен бірге Генри Синклердің Темплиер орденінің рыцары болғаны және сапардың Темплиерлердің қаржыландыруымен немесе олардың атынан жасалғаны туралы мәлімдемелер де байланысты, бірақ бұл орден Генри өмірінен шамамен жарты ғасыр бұрын таратылған. Найт пен Ломас Темплиерлердің Иерусалимдегі Ғибадатхана тауының астында патша Салықтан бастау алатын патшалық мұрағатты тапқандарын болжайды. Онда Тирден шыққан финикиялықтар "Ла Мерика" деп аталатын жұлдызды іздеп батыс құрлығына сапар шеккені айтылған, бұл жұлдыз Насоралық Мандейлердің таңғы жұлдызының құрметіне аталған. Найт пен Ломасқа сәйкес, Темплиерлер сол құрлыққа жету үшін сол аттас жұлдызды іздеу керектігін білген. Синклер осы маршрутты ұстанған деген болжам бар. Теория сонымен қатар "Жаңа Шотландия" (латын тілінде Nova Scotia) атауының шығуын Темплиерлермен байланыстыруға тырысады. Бұл 18 ғасырға қарай Роберт Брюстің билігінде Шотландияға қашқан және Баннокберн шайқасында шайқасқан бірнеше Темплиерлердің ордендері таратылғаннан құтылғаны туралы әңгімеге негізделген. Рослин шіркеуінде Темплиерлердің суреттері бар деген пікірлер де бар. Эндрю Синклер қазіргі криптадағы қабір тақтасы Темплиер рыцарының қабірі болуы мүмкін деп болжайды. Автор Роберт Ломасқа сәйкес, шіркеуде Темплиерлердің құпияларын сақтау үшін рыцарьдың семсерін жаңадан кірушінің басының үстінде ұстаған рыцарьдың бейнесі де салынған. Рослин шіркеуін Генридің немересі, Оркнейдің соңғы Сент-Клэр графы сэр Уильям Сент-Клэр салған. Ломасқа сәйкес, шіркеуді салған сэр Уильям сонымен қатар Шотландияның алғашқы Ұлы Масон шеберінің тікелей атасы, сол атамен Уильям Сент-Клэр (Синклер) деп аталған. Ол Бірінші Крест жорығының ықпалды делдалы болды және Папаны тағайындауға қабілетті саяси билікке ие болды, сондай-ақ бұл идеяны Папаға ұсынып, оны жүзеге асыруға ықпал етті. Алайда, Тьерри Леройдың Хьюз де Пайенсқа арналған өмірбаянында оның әйелі және балаларының анасы Элизабет де Шаппес деп көрсетілген. Кітаптағы неке туралы ақпарат негізінен Ұлы Мастердің мүліктерімен айналысатын жергілікті шіркеулердің картотекаларынан алынған, ең ертерек 1113 жылы Элизабеттің әйелі ретінде айтылған, ал басқалары де Пайенс өмір сүрген кезеңді, оның өлімінен кейінгі кезеңді және соңында 1170 жылы оның өлімін қамтиды. Тарихшылар Марк Оксброу, Ян Робертсон, Карен Раллс және Луиза Йеман Синклерлер отбасының ортағасырлық Темплиер рыцарларымен ешқандай байланысы болмағанын нақты айтты. Карен Раллс 1309 жылғы сотта Темплиерлерге қарсы куәлік бергендердің арасында Генри мен Уильям Синклерлер болғанын көрсетті, бұл кез келген қолдау немесе мүшелікке қайшы келеді.