Генрих Перси, 1-й граф Нортумберленд – англ. аристократ XIV ғ., Солт. Англияны басқарған, Шотландиямен келіссөздер жүргізген саяхатшы. Тарих, генеалогия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
14 ғасырдағы ағылшын ақсұлығы
14th century English noble
Генри Перси, Нортумберлендтің 1-ші графы, 4-ші барон Перси, Маннның титулды королі, КГ, лорд-маршал (10 қараша 1341 – 20 ақпан 1408) Генри де Персидің ұлы, 3-ші барон Перси және Англияның Генри III-нің ұрпағы. Оның анасы – Мэри Ланкастер, Генрихтің қызы, Ланкастердің 3-ші графы, Лестер және Ланкастер графы Эдмундтың ұлы, Генри III-нің ұлы.
Henry Percy, 1st Earl of Northumberland, 4th Baron Percy, titular King of Mann, KG, Lord Marshal (10 November 134120 February 1408) was the son of Henry de Percy, 3rd Baron Percy, and a descendant of Henry III of England. His mother was Mary of Lancaster, daughter of Henry, 3rd Earl of Lancaster, son of Edmund, Earl of Leicester and Lancaster, who was the son of Henry III.
Өмір
Генри Перси бастапқыда Англияның Эдуард III-нің ізбасары болды және солтүстік Англияның басқаруында жоғары лауазымдар атқарды. Жасы келгенде, 1362 жылы ол Шотландия шебінің сақшысы болып тағайындалды, сондай-ақ шотланд үкіметімен келіссөздер жүргізуге өкілеттік алды. 1367 жылдың ақпан айында оған Шотландия шебіндегі барлық қамалдар мен бекіністерді бақылау міндеті жүктелді. Кейіннен ол Ричард II патшаны қолдады, 1377 жылы Ричардтың тәж кию рәсімінде граф титулы алды және Англия маршалы атағын қысқа мерзімге ие болды. 1383-1384 жылдары ол Солтүстік теңіздерінің адмиралы болып тағайындалды. Ричард 1397 жылы өзінің қарсыласы Ральф Невиллді Вестморленд графы етіп көтергеннен кейін Перси мен оның ұлы, Генри, сонымен қатар "Готспур" деп белгілі, Генри Болингброктың көтерілісін қолдады, ол Генри IV патша болды. Генрих IV патшаның тәж кию рәсімінде Генрих Перси Англияның констеблі болып тағайындалды және Мэн аралының иелігі берілді. Перси мен Готспурға Оуэйн Глиндврдың көтерілісін басу міндеті тапсырылды, бірақ олардың валлик көтерілісшілермен бейбітшілік орнатуға жасаған әрекеттері патшаның құптауына ие болмады.
Henry Percy was originally a follower of Edward III of England, for whom he held high offices in the administration of northern England. At a young age, he was made Warden of the Marches towards Scotland in 1362, with the authority to negotiate with the Scottish government. In February 1367, he was entrusted with the supervision of all castles and fortified places in the Scottish marches. He went on to support King Richard II, was formally created an Earl on Richard's coronation in 1377, and was briefly given the title of Marshal of England. Between 1383 and 1384, he was appointed Admiral of the Northern Seas. After Richard elevated his rival Ralph Neville to the position of Earl of Westmorland in 1397, Percy and his son, also Henry and known as "Hotspur", supported the rebellion of Henry Bolingbroke, who became King as Henry IV. On King Henry IV's coronation, Henry Percy was appointed Constable of England and granted the lordship of the Isle of Man. Percy and Hotspur were given the task of subduing the rebellion of Owain Glyndŵr, but their attempts to make peace with the Welsh rebels did not meet with the king's approval.
Көтеріліс
1402 жылдың қыркүйегінде Персилер Хомилдон төбесіндегі шайқасқа қатысып, көптеген шотланд ақсүйектерін тұтқындады. Генрих оларды кешірімге жібергісі келмеді, бұл тағы да жанжалға себеп болды. 1403 жылы Персилер Генрих IV-ке қарсы шығып, 5-ші Март графы Эдмунд Мортимердің жағына өтті, содан кейін Оуэйн Глиндŵрмен Генрихке қарсы құлақтанды. Персидің көтерілісі Шрусбери шайқасында жеңіліспен аяқталды, онда Хотспур қаза тапты. Граф көтеріліске тікелей қатыспағандықтан, мемлекетке опасыздық жасады деп айыптамады. Дегенмен, ол констебль лауазымынан шеттетілді. 1405 жылы үш тарап та Англияны бөлісетін Үшжақты келісімге қол қойды. Глиндŵрге Уэльс пен Англияның батысының үлкен бөлігі берілуі тиіс болды, Нортумберленд Англияның солтүстігін, сондай-ақ Нортгемптоншир, Норфолк, Уорвикшир және Лестерширді иеленуі керек еді. Мортимерлер Трент өзенінен төмендегі оңтүстік Англияның қалған бөлігін алуға тиіс болды. Кейін 1405 жылы Перси Йорк архиепискобы Ричард ле Скропты тағы бір көтерілісте қолдады, одан кейін Перси Шотландияға қашып кетті, ал оның мүлігі патша тәркіледі. 1408 жылы Перси тағы да Англияға басып кірді және Брамхам Мур шайқасында қаза тапты. Оның кесілген басы Лондон көпірінде көрсетілді.
In September 1402 the Percys took part in the Battle of Homildon Hill, which led to the capture of many Scots nobles. Henry did not want them to be ransomed, leading to another quarrel. In 1403 the Percys turned against Henry IV in favour of Edmund Mortimer, 5th Earl of March, and then conspired with Owain Glyndŵr against Henry. The Percy rebellion failed at the Battle of Shrewsbury, where Hotspur was killed. Since the earl did not directly participate in the rebellion, he was not convicted of treason. However, he lost his office as Constable. In 1405 all three parties signed the Tripartite Indenture, which divided England up between them. Glyndŵr was to be given Wales, and a substantial part of the west of England, Northumberland was to have received the north of England, as well as Northamptonshire, Norfolk, Warwickshire, and Leicestershire. The Mortimers were to have received the rest of southern England, below the river Trent. Later in 1405 Percy supported Richard le Scrope, Archbishop of York, in another rebellion, after which Percy fled to Scotland, and his estates were confiscated by the king. In 1408 Percy invaded England in rebellion once more and was killed at the Battle of Bramham Moor. His severed head was subsequently put on display at London Bridge.
Некелер мен ұрпақ
1358 жылы ол Маргарет Невиллге (12 ақпан 1339 – 12 мамыр 1372), Ральф Невиллдің, 2-ші барон Невилл де Рабидің және Элис де Одлидің қызына үйленді. Олардың төрт ұлы (Гарри "Хотспур" Перси, Томас, Ральф және Алан) және бір қызы (Маргарет) болды. 1381 жылы ол Мод Люсиге (1343 – 18 желтоқсан 1398), сэр Томас де Люсидің қызы, 2-ші барон Люси және Маргарет де Мултонға үйленді, сонымен қатар Антоний Люсидің қарындасы және мұрагері, 3-ші барон Люси (1368 жылы қайтыс болды), Кокермут қамалы, Камбрияны ол және оның еркек мұрагерлері Люсинің қаруын (Gules, үш lucies hauriant argent) өздерінің қаруларымен тоқсандық бөліктерге бөліп тасу шартымен мұраға алды. Олардың балалары болған жоқ.
In 1358, he married Margaret Neville (12 February 133912 May 1372), daughter of Ralph Neville, 2nd Baron Neville de Raby, and Alice de Audley. They had four sons (Harry "Hotspur" Percy, Thomas, Ralph, and Alan) and one daughter (Margaret). In 1381, he married Maud Lucy (134318 December 1398), daughter of Sir Thomas de Lucy, 2nd Baron Lucy, and Margaret de Multon, and thus sister and heiress of Anthony Lucy, 3rd Baron Lucy (died 1368), of Cockermouth Castle, Cumbria, which estate he inherited on condition that he and his heirs male should bear the arms of Lucy (Gules, three lucies hauriant argent) quarterly with their own. They had no issue.
Әдебиет пен БАҚ-та
Нортумберленд – Шекспирдің «Ричард II», «Генрих IV, 1-бөлім» және «Генрих IV, 2-бөлім» пьесаларының маңызды кейіпкері. Шекспир туындыларындағы оның орны Лорд Перси Перси кейіпіне әсер етті, ол Нортумберленд герцогтығының мұрагері болып табылады. Бұл кейіпкер Плантагенет дәуірінің соңында өтетін «Қара жылан» тарихи комедиясында бейнеленген. Кэрол Уэнсби Скотттың «Альнуик арысы» романы – «Перси сағасы» трилогиясының бірінші кітабы. Онда «жабайы және данышман Перси әулетінің» тарихы жаңадан айтылады, сондай-ақ Нортумберлендтің 1-ші графы мен оның ұлы Генри «Готспур» Персидің өмірінен алынған көркем ойлар баяндалады. Трилогияның қалған романдары – «Ұйықтаған арыстан» және «Жеңіске жете алмаған арыстан» оның басқа ұрпақтарының және Англияның Розалар соғысындағы олардың рөлінің тарихын айтады. Генри Перси және оның ұлы Готспур 1403 жылғы Шрусбери шайқасына дейінгі оқиғаларды суреттейтін Эдит Паргеттердің «Шрусберидің қанды алаңы» романындағы маңызды тұлғалар. Ол – Жоржетт Хейердің «Мой лорд Джон» романының басты кейіпкері.
Northumberland is a major character in Shakespeare's Richard II, Henry IV, part 1, and Henry IV, part 2. His position as a character in the Shakespearean canon inspired the character of Lord Percy Percy, heir to the duchy of Northumberland in the historical sitcom The Black Adder, set during the very late Plantagenet era. The novel Lion of Alnwick by Carol Wensby Scott is the first volume of the Percy Saga trilogy which retells the story of "the wild and brilliant Percy family" and relates a fictionalised account of the lives of the 1st Earl of Northumberland and his son Henry "Hotspur" Percy. The other novels in the trilogy, Lion Dormant and Lion Invincible tell the story of his other descendants and their role in the English War of the Roses. Henry Percy and his son Hotspur are also essential characters in Edith Pargeter's novel, A Bloody Field by Shrewsbury which recounts the events leading up to the Battle of Shrewsbury in 1403. He is a major character in My Lord John by Georgette Heyer.