Перси Джулиан: Американдық химик және дәрі жасау пионері
Percy Lavon Julian
Перси Джулиан: Американ химигі, дәрілік өсімдіктерден дәрі жасаудың алғашқы зерттеушісі. Африка-американдық ғалымның өмірі мен еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық зерттеуші химик (1899–1975)
American research chemist (1899 1975)
Перси Лавон Джулиан (11 сәуір 1899 – 19 сәуір 1975) – американдық зерттеуші химик және өсімдіктерден дәрілік препараттарды химиялық жолмен синтездеудегі пионер. Ол Джеймс Самнер Джулиан мен Элизабет Лена Адамс Джулианның алты баласының үлкені болды. Оның ата-анасы екеуі де болашақта Алабама штаты университетін бітірген. Әкесі Джеймс АҚШ Пошта қызметінің теміржол бөлімінде клерк болып жұмыс істесе, анасы Элизабет мектеп мұғалімі болды.
Percy Lavon Julian (April 11, 1899 – April 19, 1975) was an American research chemist and a pioneer in the chemical synthesis of medicinal drugs from plants. as the first child of six born to James Sumner Julian and Elizabeth Lena Adams Julian. Both of his parents were graduates of what was to be Alabama State University. His father, James was employed as a clerk in the Railway Service of the United States Post Office, and his mother Elizabeth was a schoolteacher.
Білім және академиялық мансап
Сегізінші сыныптан асып, білім алу афроамерикандықтар үшін өте сирек болған шақта, Джулианның ата-анасы барлық балаларын жоғары білім алуға бағыттады. Джулиан Индиана штатының Гринкастл қаласындағы ДеПау университетіне оқуға түсті. Колледж афроамерикандық студенттерді аз қабылдады. Қаланың бөлінгендігі оны әлеуметтік қорлықтарға ұшыратты. Оған колледж жатақханасында тұруға рұқсат берілмеді, сондықтан алдымен кампустан тыс пансионатта тұрды, бірақ ол оған тамақ беруден бас тартты. Ол тамақтанатын орынды бірнеше күн іздеді. Кейіннен ол бауырластық үйінде пешті жағу, үстелдерге қызмет ету және басқа да жұмыстар істеді, оған орнына төбеде ұйықтауға және үйде тамақтануға рұқсат берілді. Джулиан 1920 жылы ДеПау университетін Phi Beta Kappa және үздік түлек ретінде аяқтады. Оның үйінің құны шамамен 3000 долларға бағаланды. ДеПаудан бітіргеннен кейін Джулиан химия ғылымында докторлық диссертация қорғауды қалады, бірақ афроамерикандық үшін мұның қиын болатынын білді. Оның орнына ол Фиск университетінде химия пәнінің оқытушысы болып жұмысқа орналасты. 1923 жылы ол химия бойынша Остин стипендиясын алды, бұл оған Гарвард университетіне барып, магистр дәрежесін алуға мүмкіндік берді. Бірақ Гарвард ақ студенттердің афроамерикандықтан сабақ алуына наразы боларын есептеп, Джулианның оқытушы ассистентігін алып тастады, осылайша докторлық диссертациясын аяқтауына кедергі келтірді. 1929 жылы Говард университетінде оқытушы болып жұмыс істеген кезде Джулиан Вена университетінде докторлық диссертациясын қорғау үшін Рокфеллер қорынан стипендия алды және 1931 жылы оны қорғады. Ол Эрнст Спетпен бірге оқыды және дарынды студент деп есептелді. Еуропа оған Америкадағы нәсілдік дискриминациядан құтылуға мүмкіндік берді. Ол ақыл-ой жиналыстарына еркін қатысып, операға барып, құрдастарының арасында жақсы қабылдау тапты. Джулиан химия ғылымының докторын алған алғашқы афроамерикандықтардың бірі болды, Сент-Эльмо Брэйди мен Эдвард М. А. Чандлерден кейін. Ол химия профессоры Джейкоб Шоханды (Ph.D., Гарвард) отставкаға кетуге мәжбүр етті. 1932 жылдың мамыр айының соңында Шохан кек ретінде жергілікті афроамерикандық газетке Джулианның Венадан жазған хаттарын жариялады. Хаттарда «шарап, сұлу вендік әйелдер, музыка мен би, химиялық тәжірибелер және жаңа химиялық ғимарат жобалары» туралы айтылған. Осы уақытта Джулиан зертханалық көмекшісі Роберт Томпсонмен де жеке дауға түсті. Джулиан 1932 жылдың наурыз айында Томпсонды жұмыстан босатуды ұсынған еді. Томпсон Джулианды «әйелінің махаббатын жоғалтқаны үшін» сотқа шақырды. Сонымен қатар, Джулиан соя майы өнімдерін жеткізуші Glidden компаниясына адам стероидтық жыныстық гормондарын синтездеу үшін бастапқы материал ретінде пайдалану үшін майдың бес галлонын сұрап хат жазды (әйелінің бедеулігіне байланысты). Сұранысты алғаннан кейін Glidden вице-президенті У. Дж. О'Брайен Джулианға телефон соғып, оған Чикагодағы Glidden компаниясының соя өнімдері бөлімінің зерттеу директоры лауазымын ұсынды. О'Брайен оған жұмыс ұсынған себебі, Джулиан неміс тілін жақсы білген және Glidden соядан бояу және басқа да мақсаттар үшін өсімдік майын алу үшін Германиядан заманауи үздіксіз қарсы ағымды еріткіш экстракциялау қондырғысын сатып алған болды.
At a time when access to an education beyond the eighth grade was extremely rare for African Americans, Julian's parents steered all of their children toward higher education. Julian attended DePauw University in Greencastle, Indiana. The college accepted few African American students. The segregated nature of the town subjected him to social humiliations. He was not allowed to live in a college dormitory and first stayed in an off campus boarding home, which refused to serve him meals. It took him days before he found an establishment where he could eat. He later found work firing the furnace, waiting tables, and doing other odd jobs in a fraternity house; in return, he was allowed to sleep in the attic and eat at the house. Julian graduated from DePauw in 1920 as a Phi Beta Kappa and valedictorian. James owned his own home, valued at $3,000 (approximately $ today). After graduating from DePauw, Julian wanted to obtain his doctorate in chemistry, but learned it would be difficult for an African American to do so. Instead, he obtained a position as a chemistry instructor at Fisk University. In 1923 he received an Austin Fellowship in Chemistry, which allowed him to attend Harvard University to obtain his M. S. However, worried that white students would resent being taught by an African American, Harvard withdrew Julian's teaching assistantship, making it impossible for him to complete his Ph. D. there. In 1929, while an instructor at Howard University, Julian received a Rockefeller Foundation fellowship to continue his graduate work at the University of Vienna, where he earned his Ph. D. in 1931. He studied under Ernst Späth and was considered an impressive student. Europe gave him freedom from the racial prejudices that had stifled him in the States. He freely participated in intellectual social gatherings, attended the opera, and found greater acceptance among his peers. Julian was one of the first African Americans to receive a Ph. D. in chemistry, after St. Elmo Brady and Edward M. A. Chandler. he goaded white professor of chemistry Jacob Shohan (Ph. D., Harvard), into resigning. In late May 1932, Shohan retaliated by releasing to the local African American newspaper the letters Julian had written to him from Vienna. The letters described "a variety of subjects from wine, pretty Viennese women, music and dances, to chemical experiments and plans for the new chemical building." Around this same time, Julian also became entangled in an interpersonal conflict with his laboratory assistant, Robert Thompson. Julian had recommended Thompson for dismissal in March 1932. Thompson sued Julian for "alienating the affections of his wife",
Meanwhile, Julian had written to the Glidden Company, a supplier of soybean oil products, to request a five gallon sample of the oil to use as his starting point for the synthesis of human steroidal sex hormones (in part because his wife was experiencing infertility). After receiving the request, W. J. O'Brien, a vice president at Glidden, telephoned Julian, offering him the position of director of research at Glidden's Soya Products Division in Chicago. He was very likely offered the job by O'Brien because he was fluent in German, and Glidden had just purchased a modern continuous countercurrent solvent extraction plant from Germany for the extraction of vegetable oil from soybeans for paints and other uses.
Стероидтар
Персидің Глиддендегі зерттеулері 1940 жылы, ол өзі ойлап тапқан және патенттелген көбік техникасымен соя майынан оқшауланған өсімдік стеролдары стигмастерол мен ситостеролдан прогестерон, эстроген және тестостерон синтездеу жұмыстарын бастаған кезде бағытын өзгертті. Сол кезде дәрігерлер жаңадан табылған гормондарды көптеген жағдайларда қолдануға болатынын анықтады. Алайда, жануарлардың омыртқа сүйегінен тек өте аз мөлшерде ғана алуға болады. 1940 жылы Джулиан күн сайын жыныстық гормондар ретінде 10 000 долларға (1961 жылы 10 000 доллар қазіргі кездегі шамамен <есептелген сомаға> тең) құрайтын аралас соя стеролдарын өндіре алды. Көп ұзамай Джулиан күнделікті қоспалы стеролды дибромидтерден озонға айналдыра бастады. Соя стигмастеролы әйелдер гормоны прогестеронның коммерциялық мөлшеріне оңай түрлендірілді, ал ол өндірген прогестеронның алғашқы фунты 63 500 долларға бағаланды (1961 жылы 63 500 доллар бүгінгі күндегі шамамен <есептелген сомаға> тең), және ол сатып алушы Upjohn компаниясына бронетранспортта жеткізілді. , кортизоннан бір ғана оттегі атомы жетіспейтін молекула; және мүмкін 17α гидроксипрогестерон және прегненолотрон, олардың ревматоидты артритті емдеуде де тиімді болуы мүмкін деп ол үміттенеді.
Percy's research at Glidden changed direction in 1940 when he began work on synthesizing progesterone, estrogen, and testosterone from the plant sterols stigmasterol and sitosterol, isolated from soybean oil by a foam technique he invented and patented. At that time, clinicians were discovering many uses for the newly discovered hormones. However, only minute quantities could be extracted from hundreds of pounds of animal spinal cords. In 1940, Julian was able to produce of mixed soy sterols daily, which had a value of $10,000 ($10000.0 in 1961 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today) as sex hormones. Julian was soon ozonizing daily of mixed sterol dibromides. The soy stigmasterol was easily converted into commercial quantities of the female hormone progesterone, and the first pound of progesterone that he produced, valued at $63,500 ($63500.0 in 1961 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today), was shipped to buyer Upjohn in an armored car. ), a molecule that differed from cortisone by a single missing oxygen atom; and possibly 17α hydroxyprogesterone and pregnenetriolone, which he hoped might also be effective in treating rheumatoid arthritis,
1953 жылдың 2 желтоқсанында Pfizer компаниясы Glidden компаниясының S субстанциясын синтездеуге қатысты патенттердің эксклюзивті лицензиясын алды. Pfizer компаниясы S субстанциясын тікелей 11β гидрокортизонға (кортизолға) түрлендіретін бір қадамдық стероидтерді микробтық 11β оксигенациялауға арналған ферментация процесін әзірледі, ал Syntex компаниясы кортезолонды өте төмен құнмен кең көлемде өндіруді жүзеге асырды. Джулиан 1975 жылдың 19 сәуірінде 76 жасқа толғаннан кейін бір апта өткен соң Иллинойс штатының Уокеган қаласында бауыр қатерінен қайтыс болды.
On December 2, 1953, Pfizer acquired exclusive licenses of Glidden patents for the synthesis of Substance S. Pfizer had developed a fermentation process for microbial 11β oxygenation of steroids in a single step that could convert Substance S directly to 11β hydrocortisone (cortisol), with Syntex undertaking large scale production of cortexolone at very low cost. Julian died of liver cancer in Waukegan, Illinois on April 19, 1975, a week after his 76th birthday.
Құрметтер мен мұра
1947 жылы ол NAACP-дан Спингарн медалімен марапатталды. 1950 жылы «Чикаго Сан Таймс» газеті Перси Джулианды «Жылдың чикаголық азаматы» деп атады. 2002 жылы ғалым Молефи Кете Асанте Перси Лавон Джулианды өзінің 100 ең ұлы африкалық американдықтар тізіміне қосты. 2011 жылы Альберт Эйнштейн медицина колледжінің емтиханға дайындық комитеті Перси Джулианның есімімен аталды. 2014 жылы Google оны Doodle арқылы құрметтеді. 2019 жылы 1990 жылы Паломар обсерваториясында Элеонора Хелин ашқан 5622 Перси Джулиан астероиді оның құрметіне аталды.
In 1947, he was awarded the Spingarn Medal from the NAACP. In 1950, the Chicago Sun Times named Percy Julian the Chicagoan of the Year. In 2002, scholar Molefi Kete Asante listed Percy Lavon Julian on his list of 100 Greatest African Americans. In 2011, the qualifying exam preparation committee at the Albert Einstein College of Medicine was named for Percy Julian. In 2014, Google honored him with a Doodle. In 2019, asteroid 5622 Percy julian, discovered by Eleanor Helin at Palomar Observatory in 1990, was named in his memory.