Кіріспе
19 ғасырдағы шотландтық солдат және жазушы Томас Гамильтон (1789 жылдың 7 желтоқсаны – 1842 жылдың 7 желтоқсаны) – шотландтық солдат және автор болған.
Thomas Hamilton (17897 December 1842) was a Scottish soldier and author.
Өмір
Ол Пиза қаласында, Тоскана аймағында, Глазгодағы анатомия және ботаника профессоры Уильям Гамильтонның (1758–1790) екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол метафизик сэр Уильям Гамильтонның (1788–1856) кіші інісі болды. Әкесі Томас туғаннан кейін бірнеше ай өткен соң қайтыс болды. Алдын ала білім алғаннан кейін, 1801 жылы ол Кисвикте (Англия) пастор доктор Хоумның тәрбиесіне берілді, ал бірнеше айдан соң доктор Скоттқа, Ханслоуға (Англия) жіберілді. 1803 жылдың бірнеше айында ол Мидлотиандағы Мид-Кальдерде доктор Сомерспен бірге Глазго университетіне түсуге дайындалды және келесі қарашада оқуға қабылданды. Ол онда үш жыл оқыды, өте жақсы, бірақ тырыспайтын студент екенін дәлелдеді. Оның университеттегі жақын досы, кейінірек өмірінде сирек кездесетін Майкл Скотт, Том Кринглдің күнделігінің авторы болды. Гамильтонның көңілі армияға тартылды, және 1810 жылы Глазго мен Ливерпульде іскерлікке қабілетсіз екенін көрсеткеннен кейін, 29-шы полкке офицер болып қабылданып, қызметке кірді. Пиреней түбегінде екі рет әскери қызметте болған ол Альбуэра шайқасында мылтықтан келген оқтан жамбасына ауыр жарақат алды. Ол сондай-ақ полкімен бірге Нова-Шотландия және Нью-Брансуикке барды, соңынан полк Францияға оккупациялық әскердің бір бөлігі ретінде жіберілді. 1818 жылы Гамильтон капитан шындығында зейнеткерлікке шықты, жартылай жалақы алып, штаб-пәтерін Эдинбургте орнатты. Ол "Блэквуд" журналының бағалы мүшесі болды. Ол 1826 жылғы ақпан айындағы Noctes Ambrosianae-дегі (Noctes, i. 89) тұлғалар туралы әнге ерекше мақтау алды. Джеймс Хогг өзінің автобиографиясында Джон Гибсон Локхарт басқарған кейбір "хитролықтарда" оның үлкен үлесі болғанын айтады. Гамильтон 1820 жылы Анет Монтгомери Кэмпбеллға үйленді, ол марқұм Арчибальд Монтгомери Кэмпбеллдің қызы, Верхняя Уимпол-стритте тұратын және губернатор Кэмпбеллдің жеке хатшысы болды. Бірнеше жаз бойы ол әйелімен бірге Локхарттың Чифс Вуд коттеджінде, Эбботсфорд үйінің жанында тұрды, және сэр Уолтер Скотт оларды өте жақсы көршілер мен достар деп тапты. 1829 жылы капитан және миссис Гамильтон Италияға сапарлады, ал жыл соңында миссис Гамильтон қайтыс болып, Флоренцияда жерленді. Отанына оралғаннан кейін біраз уақыт өткен соң Гамильтон Америкаға сапар жасап, американдықтар туралы кітап жазуға қажетті материалдарды әкелді. Екінші рет үйленгеннен кейін, ол Маврикий губернаторы сэр Роберт Таунсенд Фаркуардың жесіріне үйленді және Джон Уилсонның бұрынғы үйі - Эллерэйге қоныстанды. Ол Вордсвортпен көп араласты, оны бағалаған алғашқы шотландтардың бірі болды. Әйелімен бірге континентке сапарлаған кезде Гамильтон Флоренцияда параличқа ұшырады және 1842 жылдың 7 желтоқсанында Пизада қайтыс болды. Ол Флоренцияда бірінші әйелінің қасына жерленді.
Шығармалары
Гамильтонның "Сирил Торнтон" романы 1827 жылы жарық көрді. Ол ішінара автобиографиялық, онда Гамильтонның Шотландия университеттеріндегі өмірге және Глазго тұрғындарына алғашқы әсерлері, сондай-ақ Гованды "әдемі және ауылдық елді мекен" деп сипаттаған кезіндегі әскери тәжірибесі баяндалған. Кітап автордың өмірінде үш рет қайта басылды және "Блэквудтың стандартты романдары" сериясының бірі болды. 1829 жылы Гамильтон "Пиреней түбегінің жорығы туралы жылнамасын" жариялады. Оның "Америкалық адамдар мен мінез-құлық" атты еңбегі 1833 жылы жарық көрді. Крейг Ламонт Томас Гамильтонды Джон Галт және Майкл Скоттпен бірге он тоғызыншы ғасырдың басындағы шотланд романшыларының "Глазго мектебіне" жатқызды.