Кіріспе
Майкл Бартли Петерс (туған күні 9 қазан, 1943 жыл) – американдық Пулитцер сыйлығының иегері, саяси карикатурашы және «Мама гусь және Гримм» комиксінің авторы.
Michael Bartley Peters (born October 9, 1943), better known as Mike Peters, is an American Pulitzer Prize winning editorial cartoonist and the creator of the comic strip Mother Goose and Grimm.
Ерте өмір
Ол Сент-Луис қаласында, Миссури штатында дүниеге келді. Оның анасы Шарлотта Петерс – жергілікті теледидар жұлдызы болған, ол 1949 жылдан бастап телекештердің бірінде киножұлдыздар мен саясаткерлермен сұхбаттасқан. Анасымен бірге студияға бара жатып, ол Боб Хоуп, Мартин мен Льюис сияқты танымал адамдармен танысты. Бұл шоу Петерстің өміріне де әсер етті. Егер YouTube-қа кіріп, «Шарлотта Петерс» деп іздесеңіз, оның бағдарламасының бір сағаттық жазбасын көре аласыз. Ол ән шырқап, би билеп, күн сайын 250 көрерменді ойын-сауыққа тартып, көңіл көтеріп отырды. Бұл әртүрлі бағдарламалардың бірі болды, сонымен қатар ток-шоу да еді. Оқушылық шағымда, бірінші курста оқығанда, маған тіпті таныс емес қыздар телефон соғып, мектеп түлектерінің кешіне бірге баруымды сұрап жататын. Бірінші немесе екінші курста оқыған студенттер кештерге қатыспайды, бірақ олар мені шақырып, мен де әдетте келісер едім. Содан кейін үйлеріне барып, қыздардың ата-аналарымен танысып, олар мені көлікке отырғызып, кешке апарып бара жатқанда, анасы: «Майк, Глория скрипкада ойнайтынын білесің бе?» – деп сұрайтын. Мен: «Шынымен бе?» – десем, ол: «Иә, оның ойнағанын тыңдағың келе ме?» – дейтін. Мен: «Әрине» – деп жауап беретінмін. Сонда анасы скрипканы көліктің астынан шығарып, Глорияға беріп, ол кешке дейін маған скрипкада ойнап көрсетіп отыратын. Осыған ұқсас жағдай собо ойнайтын қызбен де орын алды. Анасы хобойын алып шығып, ол да кешке дейін маған музыка ойнады. Мен мұндай жағдайға дағдыландым, жай ғана музыканың қызығын көріп отыратынмын. Мен 30 жасқа келгенде ғана, олар анамның шоуына қатысу үшін сынақтан өткізіп жатыр екенін түсіндім. Мен кез келген қызбен кешке бара жатқанда, олар маған музыка ойнайды деп ойладым. Сондықтан, алғашқы қызды кешке шақырғанда, ол музыкалық аспапта ойнамайтын болса, мен өзімді кемсіткендей сезіндім. «Бұл не?» – деп ойладым. «Сен маған музыка ойнауың керек емес пе едің?» Сент-Луис қаласында өскен Петерс Христиан бауырлары колледжінің орта мектебінде және Вашингтон университетінде білім алды, онда ол көркем өнерді оқыды, «Сигма Чи» ұйымының мүшесі болды және 1965 жылы бітірді. 1962 жылдан 1965 жылға дейін колледж газеті «Студенттік өмірде» карикатуралар жариялады. Петерс: «Мен бес жасымда мультфильм суретшісі болғым келетінін білдім. Өскен сайын, мен тек осымен ғана айналыса аламын деп ойладым» – деп еске алады.
My mom did more than a talk show. If you go to YouTube and put in Charlotte Peters, you can see an hour of her show. She sang, she danced, she entertained 250 audience members every day. It was a variety show, but also a talk show My sister and I were like celebrities in town because of our mom. And during freshman year of high school, I would have girls who I didn’t even know call me and ask me to come with them to their junior or senior prom. If you’re a freshman or a sophomore, you never go to the prom, but these girls who were juniors and seniors would invite me to their prom. And of course, I would say yes. And I would go and rent a tuxedo, and I would go to their house and meet the mother and father of these girls. Then they would take me in their car, and while they were driving us to the prom, the mother would say, “Mike, did you know that Gloria plays the violin?” And I would say, “Really?” and she would say, “Yes, would you like to hear her play some time?” And I’d say, “Sure,” and she would pull a violin out from under the seat of the car and hand it to Gloria and Gloria would then proceed to play the violin for me all the way to the prom. And it happened again with a girl who played oboe. The mother pulled out the oboe and that girl, too, would play music for me all the way to the prom. And I was getting used to it. I would just sit there and enjoy the music Not until I was 30 years old did I realize that they were auditioning for my mom’s show. And I thought any girl, while being driven to the prom, would play music for you. And so, when I invited the first girl to come to the prom with me, and she didn’t play a musical instrument, I thought I was being dissed. I thought, "What is this? Aren’t you supposed to be playing music for me?" Growing up in St. Louis, Peters attended Christian Brothers College High School and Washington University, where he studied fine art, became a Sigma Chi member and graduated in 1965. He drew cartoons for the college paper, Student Life, from 1962 to 1965. Peters recalled, "I knew when I was five years old that I wanted to be a cartoonist. As I grew older, I thought it was the only thing I could do."
Басшылық карикатуралар
Әскерден оралғаннан кейін оның ұстазы Билл Моулдин оған Огайо штатының Дейтон қаласындағы «Дейтон Дэйли Ньюс» газетінің редакциялық карикатурашысы ретінде жұмыс табуға көмектесті. Бір күні ол «Дейли Ньюс» ғимаратының сыртындағы терезе алдында 30 минут бойы Супермен костюмін киіп тұрды, сонда ол актер Джордж Ривз «Суперменнің оқиғаларында» Перри Уайттың кеңсесіне кіргендей, кездесуге терезе арқылы кіре алатын еді. 1981 жылы NBC Nightly News телеарнасында «Питерс Постскриптс» анимациялық карикатурасы көрсетілгенде, бұл желілік жаңалықтар бағдарламасында анимациялық карикатуралардың тұрақты түрде пайда болуының алғашқы мысалы болды. Питерс сонымен қатар PBS телеарнасы үшін Майк Питерспен «Карикатура өнерінің әлемі» атты 14 бөлімдік сұхбаттар сериясын жүргізді. 1998 жылы Питерс Fox Kids үшін «Тірі Фред түні» атты шоу сегментін жасады, ол Fox Kids-тің қорқыныш пен комедияны біріктіретін «Toonsylvania» шоуында көрсетілді. Питерстің редакциялық карикатуралары мен комикстері King Features DailyINK электрондық пошта арқылы таратылады.
Жеке өмір
Майк пен Мариан Петерстің үш қызы мен алты немересі бар.
Марапаттар
1981 жылы Питерс редакциялық карикатура саласында Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Ол "Ана гусь және Гримм" туындысы үшін Ұлттық карикатурашылар қоғамының 1991 жылғы Рубен сыйлығымен марапатталды және 2000 жылы олардың газеттік комикстер сыйлығына ие болды. Оның Сент-Луис Даңқ аллеясында жұлдызы бар.