Кіріспе

Норвегиялық-шотланд дворяны Уильям Синклер (1410–1480), Кейтнесс графының 1-ші титулы (1455–1476), Оркнидің соңғы графы (жарл) (1434–1470 де-факто, 1472 де-юре), 2-ші лорд Синклер және Рослиннің 11-ші бароны Норвегия және Шотландия дворяны болған және Мидлотиандағы Рослин капелласын салған. Джеймс Балфур Полдың «Шотландия жұрты» еңбегінде ол 1-ші лорд Синклер деп аталса, тарихшы Роланд Сент-Клэр оны әкесі Генри II Синклер, Оркни графы, мемлекеттік тізімде лорд Синклер ретінде тіркелген алғашқы адам болғандықтан, 2-ші лорд Синклер деп атайды.

Ерте өмір

Ол Генрих II Синклер, Оркни графының және Эгидия Дугластың ұлы, сэр Уильям Дугластың қызы және Шотландия королі Роберт II-нің анасының немересі болды. Ол сондай-ақ Генрих I Синклер, Оркни графының немересі еді. Оның әкесі Генрих, бұрынғы де-факто Оркни жары, 1420 жылы қайтыс болды; Уильям 1422 жылы Копенгагенге сапар шегіп, жарыққа талап ету үшін келді, бірақ оның орнына Дэвид Мензиес тағайындалды, ол Уильям есейгенге дейін оның қамқоршысы ретінде билік етті. 1424 жылы Уильям өзінің қамқоршысынан жарықтың де-факто билігін тартып алды, бірақ 1434 жылға дейін Дания, Норвегия және Швеция королі Эрик VII, Оркнидің жоғары билеушісі, оны Оркни жары деп мойындады.

Оркни графлығы

Оркни графы титулына ие болғаннан кейін, Уильям оны иеленгенге бір жыл өтпеген еді, ол Шотландия королі Джеймс I-ді құтқару үшін 1421 жылдың 31 мамырында ұсынылған жиырма кепілдің ішіндегі бес графтың бірі болып таңдалды. Аталған құтқару ақысын төлеу мүмкін болмағандықтан, ол Англияда тұтқынға алынған Джеймс I-ге баратын ақсүйектер тізіміне енгізілді. Граф өзімен бірге жиырма төрт адамға қауіпсіз жолға рұхсат алды. 1424 жылы Джеймс I Шотландияға қайтып келді, оны Дурхамда Оркни графы, сондай-ақ Леннокс, Вигтаун, Морей, Кроуфорд, Марш, Ангус және Стратерн графтары күтіп алды. Сол жылы Оркни графы Норвегияның Риксрадына шақырылып, Дания, Норвегия және Швеция королі Эрик мұрагері Бавариялық Кристоферге адалдық серт берді. Осы жылы Оркни графы Киркваллдегі Сент-Дутхак капелласының қамқорлығын алғандығы белгілі болды. Бұған жауап ретінде Уильям Оркни және Шетландтағы құқықтарынан бас тарды, ал Уильям бұл ұсынысты қабылдады.