Кіріспе
Шафтсбери графы – Англия жұртының титулы. Ол 1672 жылы Антони Эшли Купер үшін, 1-ші Барон Эшли үшін құрылды, ол король Чарльз II саясатын бағытқан Кабальдың көрнекті саясаткері болды. Ол бұған дейін 1631 жылы әкесінен Рокборнның екінші баронеті болған, ал 1661 жылы Дорсет графтығындағы Уимборн Сент-Джайлздің бароны, сонымен қатар Сомерсет графтығындағы Паулеттің бароны Купер атанған. Бұл титулдар да Англия жұртының титулдары болып табылады. Барон Эшли титулы графтың үлкен ұлы мен мұрагері үшін сыпайылық титулы ретінде қолданылады. Саутгемптон графтығындағы Рокборнның Купер барондығы 1622 жылы графтың әкесі Джон Купер үшін Англия барондығында құрылды. Ол Пул қаласынан парламент депутаты болды.
Earl of Shaftesbury is a title in the Peerage of England. It was created in 1672 for Anthony Ashley Cooper, 1st Baron Ashley, a prominent politician in the Cabal then dominating the policies of King Charles II. He had already succeeded his father as second Baronet of Rockbourne in 1631 and been created Baron Ashley, of Wimborne St Giles in the County of Dorset, in 1661, and he was made Baron Cooper, of Paulett in the County of Somerset, at the same time he was given the earldom. These titles are also in the Peerage of England. Baron Ashley is used as a courtesy title by the Earl's eldest son and heir apparent. The Cooper baronetcy, of Rockbourne in the County of Southampton, was created in the Baronetage of England in 1622 for the Earl's father, John Cooper. He sat as Member of Parliament for Poole.
Тарих
Бірінші графтың орнын оның ұлы Энтони Эшли Купер, Шафтсберидің 2-ші графы басқарды. Ол Мелкомб Регис пен Веймут округтерін Ағымдағы палатада өкілдік етті. Оның ұлы Энтони Эшли Купер, оның қайтысымен 3-ші граф атанды. 3-ші граф Парламент мүшесі болды, бірақ негізінен жазушы және философ ретінде танылды. Ол қайтыс болғаннан кейін, атақтары оның ұлы, 4-ші граф Энтони Эшли Куперге көшті. 4-ші граф ерекше түрде Дорсет графтығының Лорд-лейтенанты және Джорджия колониясының кеңесшісі қызметтерін атқарды. Ол 1771 жылы қайтыс болды, сол кезде оның ұлы 5-ші граф атағын мұралады. Энтони Эшли Купер, Шафтсберидің 5-ші графы, Винчестерде білім алып, Дорсет графтығының орынбасар лейтенанты болып қызмет етті. 5-ші графтың кіші інісі Кропли Эшли Купер, 1811 жылы ағасының қайтысынан кейін 6-шы граф атағын мұралады. 6-шы граф Дорчестер округін Парламентте өкілдік етті. Ол Жеке кеңестің мүшесі және Лордтар Палатасының вице-спикері болды. Ол қайтыс болғаннан кейін атағы ұлына көшті. 7-ші граф көрнекті саясаткер, әлеуметтік реформатор және меценат болды. Ол 19 ғасырда құлдықты жою үшін күрескен реформашы Лорд Шафтсбери ретінде танылды. Оның үлкен ұлы, 8-ші граф, Кингстон-апон-Халл және Криклейд округтерінен Парламент мүшесі болды. Оның орнын, Белфаст қаласының Лорд-мэрі, Белфаст, Антрим және Дорсет графтықтарының Лорд-лейтенанты және Корольдік үйдің басқарушысы болған 9-шы граф иеленді. 9-шы графтан бұрын 1947 жылы оның үлкен ұлы Энтони Эшли Купер, Лорд Эшли қайтыс болды; 9-шы графтың 1961 жылы қайтысымен атақтар оның немересіне, 10-шы графқа, Лорд Эшлидің ұлына көшті. 2004 жылы Шафтсберидің 10-шы графы Энтони Эшли Куперді оның үшінші әйелі Джамила М'Барек және оның ағасы өлтірді. Олар 2007 жылы, 10-шы графтың денесі француз Альпі тауларында бөлік-бөлік етіп табылғаннан кейін екі жыл өткен соң, қылмыс жасады деп айыпталды. 10-шы графтың орнын оның үлкен ұлы Энтони Эшли Купер, 11-ші граф Шафтсбери иеленді. 2005 жылдың мамырында, граф атағына ие болғаннан кейін алты ай өткен соң, 11-ші граф Нью-Йоркте жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол өзінің кіші інісі Николас Эшли Куперді, оны 12-ші граф ретінде алмастырды.
Отбасының басқа мүшелері
Отбасының басқа да көрнекті мүшелері либерал саясаткер Эвелин Эшли, 7-ші графтың екінші ұлы; оның ұлы, белгілі саясаткер Уилфрид Эшли, 1-ші барон Маунт-Темпл, Консервативтік партияның мүшесі болды, ал қызы Эдвина Луис Маунтбеттенге үйленді және Үндістанның соңғы вице-королевасы атанды. Осы некеден кейін Шафтсбери графтары патша отбасымен тығыз әлеуметтік байланыс орнатты. Леди Маунтбеттен Лондон қоғамының жетекші тұлғасы болды. Эдвинаның анасы Амалия Мэри Мод Кассель (1879–1911), халықаралық магнат сэр Эрнест Кассельдің қызы, болашақ король Эдуард VII-нің досы және жеке қаржыландырушысы, сондай-ақ Еуропадағы ең бай адамдардың бірі. 1921 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Эдвина одан зор мүлікті мұраға алды, оған 2 миллион фунт стерлинг, Бродлендс, Ромси, Гэмпширдегі сарай; Лондондағы Брук Хаус; Ньюмаркеттегі Моултон Паддокс иелігі, Суффолк; Классибаун замкісі, Муллагмор, Слиго графтығы, Ирландия; және Борнмут қаласындағы Бранксом Дендегі теңіз жағалауындағы үй кірді. Олар 1922 жылғы 18 шілдеде Вестминстердегі Сент Маргарет шіркеуінде үйленді. Патшаның жақын туыстары қатысты, ал Уэльс принці (болашақ король Эдуард VIII) куәгер болды. Отбасылар арасындағы қарым-қатынас әлі де жалғасуда, себебі ұрпақтары жиі патшалық отбасының крещеніе атасы (күндізгі атасы) болып табылады. 1947 жылы королева Елизавета II және оның күйеуі, Филипп ханзада, Бродлендсте бал айларын өткізді. Сол сияқты, 1981 жылы Чарльз ханзада мен оның бірінші әйелі, леди Диана Спенсер де сол жерде бал айларын өткізді.
Сент-Джайл үйі
Отбасылық орын – Дорсеттегі Уимборн Сент-Джайлс маңындағы Сент-Джайлс үйі (кейде Эшли үйі деп аталады). Уимборн Сент-Джайлстағы меншік 1460 жыл шамасында Эгидия Хамелин мен Роберт Эшлидің некелері арқылы Эшли отбасының иелігіне өтті, Роберт Эшли Шафтсберидің 1-ші графының 5-ші арғы атасы болды. Меншіктің алғашқы иелері Малмейн отбасы еді. Матильда Малмейн, меншіктің мұрагері, Эдмунд Плесиге үйленді. Плеси әулетінің еркек ұрпағы XIV ғасырдың соңында тоқтатылып, меншік Эдмунд пен Матильданың ұрпағы Джоан Плесиге, мұрагер ретінде берілді. Леди Джоан Плеси көп ұзамай сэр Джон Хамелинге (1399 жылы қайтыс болған) тұрмысқа шықты, бірақ еркек мұрагерлері болмағандықтан, меншік сер Джонның екінші әйелі Эгидияға өтті, ол Роберт Эшлиге үйленді. Содан бері меншік Эшлилер мен Эшли Куперлерге тиесілі. Сент-Джайлс үйінің құрылысы 1651 жылы сэр Энтони Эшли Купер бастады, кейіннен ол Шафтсберидің 1-ші графы атанды. Қожайындық бұрынғы үйдің қираған жеріне салынған. Бұл үлкен үй мен оны қоршаған жерлерге жеті акр көлмен және ағаштар аллеясы кіреді. Отбасы сондай-ақ Ұлыбритания аралдарындағы ең ірі тұщы сулы көл – Lough Neagh-қа ие. Кристофер Хассинің «Сент-Джайлс үйі» туралы мақаласында айтылғандай: «Екі ғасыр бойына көбінесе өзгермеген бұл үй, Кент стилінің орта ғасырдағы рококо стиліне айналуының керемет мысалы». Дегенмен, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұл бөлмелердегі заттар бірнеше сатылымда біртіндеп таратылды. Бұл және жарияланған бірқатар мақалалар жиһаздың дизайны архитектуралық палладиан стилінен толыққанды рококо стиліне қарай жоғары деңгейде дамығанын көрсетеді. Осы бұйымдардың жоғары сапасы мен шеберлігі олардың көпшілігінің метрополияда жасалғанын нақты көрсетеді, бірақ өкінішке орай, сақталған Шафтсбери есептерінде Уильям Халлеттен басқа лондондық жиһаз жасаушылар туралы аздаған сілтемелер бар, оның аты 1745 және 1757 жылдар аралығында «өрнекті орындықтар», «көк түсті төсек» және «махагонды ыдыстар» туралы жазбалармен бірнеше рет кездеседі. Есептерде басқа жиһаз жасаушыларға төленген төлемдер шағын және олардың жергілікті шығу тегін көрсетеді. Шафтсберилердің лондондық жиһаз жасаушылармен байланысы болғаны белгілі. 4-ші графтың әйелі, леди Сюзанна Ноэль, Баптист Ноэльдің қызы, 3-ші Гейнсборо графы, Томас Чиппендейлдің «Жетекшісі» (1754) кітабының бірінші басылымына жазылған 26 аристократтың бірі болды. Оның екінші әйелі, леди Мэри Бувери, Уильям Халлетт пен Бенджамин Гудисонның үлкен демеушісі болған 1-ші виконт Фолкстоунның қызы болды, оның інісі 2-ші виконт корольдік жиһаз жасаушылар Уильям Вил мен Джон Коббтан бұйымдар сатып алды.