Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Линлитгоу графтығындағы Линлитгоу маркизі немесе Батыс Лотиан – Ұлыбритания жұрты. Ол 1902 жылдың 23 қазанында Джон Хоуп, Хоуптаунның 7-ші графы үшін құрылған. Қазіргі титул иеленушісі – Адриан Хоуп. Бұл Хоуп отбасының тармағы, сэр Чарльз Хоуп, сэр Джеймс Хоуптің немересі, сэр Томас Хоуптің, Крейгхоллдың 1-ші баронетінің алтыншы ұлынан тараған (Хоуп баронеттеріне қараңыз). 1703 жылы ол Шотландия жұртының лорды Хоуп, виконт Эйтри және Хоуптаун графы атағын алды, мұрагерлері оның денесінен еркек және әйел тегінен болатын. Кейін ол Линлитгоуширдің лорд-лейтенанты және Шотландия Банкінің губернаторы қызметін атқарды. Лорд Хоуптун, Аннандейлдің 1-маркизі Уильям Джонстонның жалғыз тірі қалған қызы леди Генриеттаға үйленді (1721 жылы қайтыс болды). Оның орнын үлкен ұлы, екінші граф иеленді. 1763 жылы ол туысынан төртінші баронет атағын, Кирклистоннан мұраға алды (осы атақтың бұрынғы тарихы үшін Хоуп баронеттерін қараңыз). Оның бірінші некеден туған ұлы, үшінші граф, 1794 жылдан 1816 жылға дейін Линлитгоуширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды және 1784 жылдан 1794 жылға дейін шотландтық өкілдік пеер ретінде Лордтар палатасында отырды. 1792 жылы Лорд Хоуптун үлкен ағасынан де-юре бесінші граф Аннандейл және Хартфелл атағын мұраға алды, бірақ ол бұл атақты толығымен иеленбеді. 1809 жылы ол Ұлыбритания жұртының Хоуптаун бароны атанды, Лилитгоу графтығындағы Хоуптаун, оның әкесінің еркек мұрагерлеріне мұрагерлікпен. Ол еркек баласы болмай қайтыс болды және графтық атағы оның қызы леди Эннге өтті (осы тармақтың кейінгі тарихы үшін төмендегі және Аннандейл және Хартфелл графтарын қараңыз). Лорд Хоуптунның орнын (арнайы мұрагерлік бойынша) оның жартылай інісі, төртінші граф иеленді. Ол армияда генерал болды, Линлитгоудан Парламент мүшесі болып сайланды және Линлитгоуширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1814 жылы, графтық атақты мұраға алғаннан екі жыл бұрын, ол Линлитгоу графтығындағы Ниддри қамалының бароны Ниддри ретінде Ұлыбритания жұртына көтерілді. Оның орнын оның ұлы, бесінші граф иеленді. Ол Линлитгоуширдің лорд-лейтенанты болды. Оның ұлы, алтыншы граф, сондай-ақ Линлитгоуширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды. Оның орнын оның ұлы, жетінші граф иеленді. Ол көрнекті отарлық әкімші және консервативті саясаткер болды, Викторияның губернаторы, Австралияның бірінші генерал-губернаторы және Шотландияның мемлекеттік хатшысы болып қызмет етті. 1902 жылы ол Линлитгоу графтығының маркизі атанды. Оның ұлы, екінші маркиз, сондай-ақ саясаткер болды және 1936 жылдан 1943 жылға дейін Үндістанның вице-королі болып қызмет етті. Оның орнын оның егіз ұлы, үшінші маркиз иеленді. Ол 1964 жылдан 1985 жылға дейін Батыс Лотианның лорд-лейтенанты болды. 2013 жылдан бастап титулдарды оның жалғыз ұлы, төртінші маркиз иеленді, ол 1985 жылы орнына отырды. Отбасылық резиденциясы – Хоуптон Хаус, Куинсферри маңында, Батыс Лотианда.
Marquess of Linlithgow, in the County of Linlithgow or West Lothian, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 23 October 1902 for John Hope, 7th Earl of Hopetoun. The current holder of the title is Adrian Hope. This branch of the Hope family descends from Sir Charles Hope, grandson of Sir James Hope, sixth son of Sir Thomas Hope, 1st Baronet, of Craighall (see Hope baronets). In 1703 he was created Lord Hope, Viscount Aithrie and Earl of Hopetoun in the Peerage of Scotland, with remainder to the heirs male and female of his body. He later served as Lord Lieutenant of Linlithgowshire and as Governor of the Bank of Scotland. Lord Hopetoun married Lady Henrietta, only surviving daughter of William Johnstone, 1st Marquess of Annandale (died 1721). He was succeeded by his eldest son, the second Earl. In 1763 he succeeded his kinsman as fourth Baronet, of Kirkliston (see Hope baronets for earlier history of this title). His son from his first marriage, the third Earl, served as Lord Lieutenant of Linlithgowshire from 1794 to 1816 and sat in the House of Lords as a Scottish representative peer from 1784 to 1794. In 1792 Lord Hopetoun succeeded his great uncle as de jure fifth Earl of Annandale and Hartfell, although he never successfully claimed this title. In 1809 he was created Baron Hopetoun, of Hopetoun in the County of Linlithgow, in the Peerage of the United Kingdom, with remainder to the heirs male of his father. He died without male issue and the claim the earldom passed to his daughter Lady Anne (see below and the Earl of Annandale and Hartfell for later history of this branch of the family). Lord Hopetoun was succeeded (in the barony of Hopetoun according to the special remainder) by his half brother, the fourth Earl. He was a general in the army, sat as Member of Parliament for Linlithgow and served as Lord Lieutenant of Linlithgowshire. In 1814, two years before he succeeded in the earldom, he was raised to the Peerage of the United Kingdom in his own right as Baron Niddry, of Niddry Castle in the County of Linlithgow. He was succeeded by his son, the fifth Earl. He was Lord Lieutenant of Linlithgowshire. His son, the sixth Earl, also served as Lord Lieutenant of Linlithgowshire. He was succeeded by his son, the seventh Earl. He was a prominent colonial administrator and Conservative politician and served as Governor of Victoria, as the first Governor General of Australia and as Secretary of State for Scotland. In 1902 he was created Marquess of Linlithgow, in the County of Linlithgow or West Lothian. His son, the second Marquess, was also a politician and served as Viceroy of India from 1936 to 1943. He was succeeded by his eldest twin son, the third Marquess. He was Lord Lieutenant of West Lothian from 1964 to 1985. as of 2013 the titles are held by his only son, the fourth Marquess, who succeeded in 1985. The family seat is Hopetoun House, near Queensferry, West Lothian.