Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Калифорниялық тауа (Melozone crissalis) – Passerellidae тұқымдасына жататын, АҚШ-тың батыс Орегон және Калифорния жағалау аймақтарында табиғи түрде қоныстанған құс.
The California towhee (Melozone crissalis) is a bird of the family Passerellidae, native to the coastal regions of western Oregon and California in the United States
Сыртқы келбеті
Калифорниялық тауашаның түсі жалпысынан қара қоңыр, құйрығының астындағы қауырсындары ашық тотық түсті, ал мойнында қоңыр немесе тотық түсті жолақтар бар. Жыныстық диморфизм аз. Калифорниялық тауашалардың шағын, дөңгелек қанаттары, сондай-ақ ұзын құйрығы мен тұқымдарды қақпақтап жеуге арналған қалың мүсігі бар. Дегенмен, тауашалар құсқарлардан ірілеу және денелі. Екі жыныстың да тауашаларының ұзындығы шамамен , ал қанаттарының ені – . Салмағы . Калифорниялық тауашаның түс схемасы құйрығының астындағы және мүсігінің айналасындағы тотық дақты есептемегенде, барлық жағынан күлгін-қоңыр. Бұл аналықтарына да, аталықтарына да тән. Оның ұзындығы шамамен , ал құйрығы айқын түрде ұзын. Сыртқы түрі ірі, қарапайым құсқа ұқсайды. Аталықтарының салмағы - , орташасы , ал аналықтарының салмағы - , орташасы . Стандартты өлшемдердің ішінде қанаттың ені , мүсігі және тарс болады. Калифорниялық тауаша көшпес құс, ол жұптасу үшін ғана мекенін ауыстырады. Бұл құстар табиғи ортасында "Төменгі қауіптіліктегі түрлер" санатында болғандықтан, олардың тіршілігіне қауіп төніп тұрған жоқ. Ұлттық Аудубон қоғамының мәліметінше, Калифорниялық тауашаға ең үлкен үш қауіп – өрттің күшті болуы, көктемгі ыстық толқындар және қалалардың өсуі. Өрттің күшті болуы бұл тауашаға әсер етуі мүмкін, себебі олар бұталардың арасында жасыруға бейім. Егер бұл құстар өрт кезінде тығыз орманды аймақта табылса, олар қауіпке ұшырауы мүмкін, бірақ олардың көбею үлгілеріне байланысты, олардың жалпы саны көп өзгермейді. Көктемгі ыстық толқындар температураны көтеріп, су және басқа да ресурстардың жетіспеуіне, сондай-ақ азық тізбегіне әсер етеді. Бұл Калифорниялық тауашаға да әсер етеді, бірақ оны "Қауіпсіз" санатына көшіру үшін жеткіліксіз. Қаланың өсуі барлық түрлерге ең үлкен қауіп сияқты көрінсе де, бұл құс түрлері адамдардың арасында және жанында өмір сүруге жақсы бейімделген.
The California towhee's coloring is dull brown overall with light rust undertail covert feathers and buff or rust colored streaks at the throat. There is little sexual dimorphism. California towhees have the short, rounded wings of a sparrow, as well as a long tail and thick beak which is used for cracking seeds. However, the towhees are larger and bulkier than sparrows. Both sexes of towhee generally grow to be in length, with a wingspan of about They weigh The California towhee's color pattern is matte brown all around, barring a rusty patch beneath its tail and around its bill. This is true of both females and males. It is around in length, and has a noticeably long tail of Its appearance suggests a large, plain sparrow. Males weigh from , with an average of , while females weigh from , with an average of Among standard measurements, the wing chord is , the bill is and the tarsus is The California towhee is a non migratory bird and they only change their homes when finding a mate. As these birds are of Least Concern in their natural habitats, they do not face any imminent threats to their livelihood. According to the National Audubon Society, the three biggest threats to the California towhee are fire weather, spring heat waves, and urbanization. Fire weather may affect this towhee because they tend to hide in shrubbery. If these birds are found in a very densely forested area during a wildfire, they would definitely be under threat, but due to their reproductive patterns, their general population would remain largely unaffected. Spring heat waves affect populations by increasing the temperature, decreasing the supply of water and other resources, and can affect food chains. This would affect the California towhee, but once again, not enough for the entire population to move into the Not Threatened bracket. Urbanization may seem like the greatest threat to all species, however, this bird species has adapted well to living among and near people.
Егемендік және экология
Калифорниялық тауа жер бетінде немесе төменгі бұталарда тамақтанады, әртүрлі тұқымдар, шөптер және шөптесін өсімдіктерді ұнатады. Шөп тұқымын жегенде, тауа өзінің мүсігін пайдаланып, бірден барлық тұқымдарды ала алады. Көбейту маусымында Калифорниялық тауа шегірткелер және қоңыздар сияқты жәндіктермен қоректіктерін толықтырады. Сонымен қатар, олар құлыштар, мыңжаяқтылар және кенелерді де жейді. Оларды көбінесе жалғыз немесе жұптап кездестіруге болады, олар жерде өте жақсы қозғалады. Калифорниялық тауа азық іздегенде "қос тырнақ" әрекетін қолданады, жапырақтардың астына қарап, алға секіріп, кейін секіріп, аяқтарымен жерді тырнап, тамақты ашады. Бұған қоса, олар тамақтандыру орындарына да барады, көбінесе басқа құстар жек көретін қарақұмықты жейді. Қысқа қашықтыққа жылдам жүгіре алатын ол өз жұбайымен үнемі байланыста болады, мүмкін өмір бойы бірге өмір сүреді.
The California towhee feeds on the ground or in low scrub where it prefers a variety of seeds, grasses, and herbs. When eating grass seeds, towhees can strip all seeds off at once using its beak. During breeding season, the California towhee supplements its diet with insects such as grasshoppers and beetles. Additionally, they may eat snails, millipedes, and spiders. It is most often seen traveling or feeding singly or in pairs. It is very active on the ground. The California towhee uses a "double scratch" maneuver when foraging, looking beneath leaves by lunging forward and hopping backwards, using its feet to scratch the ground and reveal food. Additionally, it visits feeders, often eating the millet that other birds disdain. Able to run rapidly for short distances, it keeps in constant contact with its mate—perhaps forming lifelong pairs.
Ұя салу
Ұялар әдетте жерден шамалы биіктікте, төменгі бұталар мен бұталарда кездеседі. Ұяны аналық тоғайлар бұтақтардан, сабақтардан, шөптер мен түктерден жасалған ірі тостаған тәрізді етіп салады. Аналық 2-4 жұмыртқадан тұратын ұяны 11-14 күн бойы жалғыз өзі күтіп жатыр. Жұмыртқалар наурыздан қыркүйекке дейін салынады, қабықшалары сәл жылтырап, ақшыл көк түсті болып келеді, көбінесе үлкен ұшында қоңыр дақтар шоғырланған. Жұмыртқадан жарылғанда, балапандардың қауырсындары сирек болады. Балапандар 6-11 күннен кейін ұядан ұшып кетеді. Калифорния тоғайының көбейетін мезгілі сәуірдің басынан тамыздың басына дейін созылады, мамырдың соңы мен маусымның басында ең жоғары деңгейге жетеді. Тоғайлар жыл сайын 2-3 рет балапандарды өсіруі мүмкін. Калифорния тоғайы көбінесе қауіп төндірмейтін құс ретінде танылғандықтан, бұл Иньо Калифорния тоғайларына өздерінің популяциясын тұрақты түрде қалпына келтіруге және жоғалған мекендеу орталарын қайта жаңартуға қажетті қорғау шаралары қабылданбады. Егер бұл тенденция жалғасқанда, оларды жергілікті жабайы табиғат есебінен қайта қоныстандыру қажет болар еді, бірақ 2001 жылы Жерді басқару бюросы кен өндіруді, мал шаруашылығын және жалпы мекендеу ортасын бұзушылықтарды азайту мақсатында реформа жасады, бұл осы түрдің 700-ден астам жеке басына көмектесті.
Nests are typically found in low branches or shrubs about above ground. The nest is a bulky cup made of twigs, stems, grasses, and hair, and is constructed by female towhees. The female incubates the nest of 2 to 4 eggs alone for 11–14 days. Eggs are laid from March through September with shells that are slightly glossy and pale bluish white with some brownish flecks concentrated mostly on the larger end. At the time of hatching, the young have sparse down feathers. Young leave the nest after 6–11 days. The California towhee breeding season lasts from early April to early August, peaking in late May or early June. Towhees may raise 2 3 broods each year. Because the California towhee is generally known to be a less threatened bird, these Inyo California towhees were not receiving the conservation efforts to be able to sustainably recover their populations and recover lost habitats. If trends had continued, they might have required to have been repopulated by local wildlife sources, however, in 2001 the Bureau of Land Management enacted a reform to reduce mining, livestock agriculture, and general habitat displacement practices which has helped aid this subspecies to over 700 living birds today.
Адамдармен қарым-қатынасы
Калифорниялық тоухилер Калифорнияда адамдардың болуына бейімделген. Штатта қала маңы мен қалалар салынып дамыған сайын, тоухилер төменгі жазықтардағы қалалардағы саябақтарға, сондай-ақ қолайлы бұталары бар аулаларға қоныс аударды. Осының салдарынан, олар бақшадан өсірілген жемістер мен көкөністерді, мысалы, абрикос, өрік және бұршақ жейді. Жерде азық іздейтін болғандықтан, Калифорниялық тоухилер аспалы тағамдағыштарға қарағанда, жерге себілген жемге көбірек қызығушылық танытады.
California towhees have adapted to human presence in California. As suburbs and cities were developed in the state, towhees have moved into parks in lowland towns, as well as backyards with appropriate shrubbery. Consequently, they are found eating garden produce, such as apricots, plums, and peas. Because they are ground foragers, California towhees are more likely to be attracted by feed spread on the ground than in hanging feeders.