Ларри Холмс пен Джерри Куни: Лас-Вегастағы айқас

Кіріспе

Бокс жарысы

Ларри Холмс пен Джерри Куни арасындағы ауыр салмақтағы бокс жекпе-жегі 1982 жылдың 11 маусымында АҚШ-тың Невада штатындағы Лас-Вегаста өтті. Бұл 1980-жылдардың басындағы ең көп күтілген жекпе-жектердің бірі болды.

Құрылғы

Ларри Холмс 1978 жылдан бері WBC ауыр салмақ чемпионы атанды, ол Лас-Вегастағы Caesars Palace-та Кен Нортонды он бес раундтық айырмашылықпен жеңді. Оның сәнді мансабында, 49-шы жекпе-жегінде 49:0 есебімен ұлы Рокки Марчианоның рекордына жақындап, Майкл Спинкске 49-шы жекпе-жегінде жеңіліс тапты. Ол Тим Уизерспун, Эрни Шеверс, Майк Уивер, Тревор Бербик, Леон Спинкс және, ең бастысы, Мұхаммед Али сияқты күшті қарсыластармен жұдырық тірестірді. Ал Джерри Куни 1977 жылдан бері кәсіпқой боксшы болды және Джимми Янг сияқты боксшыларды жеңді. Оның мансабындағы шешуші сәт 1981 жылдың мамырында Нью-Йорктегі Madison Square Garden-да Кен Нортонды бірінші раундта нокаутқа жіберген кезде келді. Холмс пен Кунидің кездесуіне деген қызығушылық 1981 жылдың басында күшейді, бірақ жекпе-жекке бір жылдан астам уақыт кетті. Себебі 1981 жыл бокста өте қарбалас жыл болды, көптеген маңызды жекпе-жектер өтті. Сонымен қатар, Холмс Бербик, Спинкс және Ренальдо Снайпсқа қарсы титулын қорғауға міндетті болды. Куни 1981 жылы Нортонға қарсы бір ғана жекпе-жек өткізді. Холмс – Куни жекпе-жегі бастапқыда 1982 жылдың наурызына жоспарланған, бірақ Куни жаттығу барысында арқасын жарақаттағандықтан маусымға шегерілді. 1982 жылы промоутер Дон Кинг және менеджер Деннис Раппапорт Холмс пен Куни арасындағы жекпе-жекке халықтың қызығушылығын арттыру үшін бокс тарихындағы ең ірі және нәсілдік сипаттағы кампанияны бастады. Екі боксшы да келісімге келгеннен кейін, қарқынды жарнамалық турне өтті. Холмс пен Куни АҚШ-тың бірнеше қаласында өткен баспасөз конференцияларына қатысты, Куни Time журналының мұқабасында пайда болды, Голливуд жұлдыздары жекпе-жекке қызығушылық танытты (әсіресе Сильвестр Сталлоне Джерри Кунимен көп уақыт өткізді, ал Вуди Аллен сияқты басқалары жекпе-жекке тікелей келді) және Куни "Ақ үміт" ретінде танылды. 22 жылдан бері ауыр салмақта әлем чемпионы атанбаған ақ боксшы болды және Куни осы жағдайды өзгертуге тырысатын еді. Ақ нәсілшіл топтар Холмс рингке кірген сәтте оқ атуға дайын "агенттері" болатынын мәлімдеді, ал қара нәсілшіл топтар Холмсқа шабуыл жасалған жағдайда олар да қарулы адамдарды дайындап алатындарын жауап ретінде айтты. Осыған байланысты, аренаны қоршаған барлық ірі қонақүйлердің төбелерінде полиция мергендері орналастырылды, тағы да Caesars Palace қонақ үйі мен казиносының маңында. Қақтығыс қонақ үйдің тұрақ орнында өтті, сондықтан мергендерді пайдалану қажет болды, өйткені кез келген шабуылшы полиция мергендерінің оғына ұшырауы мүмкін еді. Дегенмен, бірінші раундтың басында боксшылар қолғаптарын ұстасқанда, Холмс Куниге: "Жақсы жекпе-жек өткізейік", - деді. Холмс екінші раундта Куниді жерге құлатты, бірақ Куни орнынан тұрып, төртінші раундтың соңында денеге ауыр соққы берді. Холмс пен Куни бесінші раундтан сегізінші раундқа дейін ринг ортасында тығыз жұдырық тірестірді. Осы кезде Кунидің жаттығудан алыс болуы оның өнімділігіне әсер ете бастады. Холмс тағы да чемпиондық титулға үміткерді он үшінші раундта жерге құлатты, бұл соңғы раунд болды. Он раундқа қарай Кунидің соққылары төмендеп, төрешілердің есептерінде оны одан да артта қалдырды. Төреші Лейн оның бұзушылықтары үшін үш ұпай салып алды. Он үшінші раундқа қарай Куни жекпе-жекте жеңіледі деп ойлаған сияқты, тек он бес раундқа дейін төзуге тырысты. Оның сол көзіне жара түскен және ауыр жазаланып жатқан еді. Раундтың ортасында Холмс соққысы Кунидің сол жақ жағына дәл тиді, оның аяқтары қозғалмай қалды. Ол арқанға жақын бұрышына құлап, Холмс жеңіске жету үшін шабуыл жасады. Алайда Кунидің жаттықтырушысы Виктор Валле Кунидің бұрышынан сүлгіні лақтырып, олар жекпе-жектен бас тартатынын көрсетті. Жекпе-жек тоқтатылған кезде төрешілердің есептері бойынша жекпе-жек тығыз болды: Холмс судья Джерри Роттың картасында 115:109 есебімен алда болды, бірақ Дуэйн Форд пен Дейв Мореттидің карталарында екі ұпай ғана артық болды, 113:111. Техникалық тұрғыдан алғанда, он екінші раунд аяқталғаннан кейін Кунидің ұпайлар бойынша жеңу мүмкіндігі сақталды.

Larry Holmes had been the WBC heavyweight champion since 1978, when he beat Ken Norton by a fifteen round split decision at the Caesars Palace in Las Vegas. Over the course of his illustrious career, on the way to almost tying the great Rocky Marciano's record of 49 0, losing in the 49th fight, a decision to Michael Spinks, fought such fighters as Tim Witherspoon, Earnie Shavers, Mike Weaver, Trevor Berbick, Leon Spinks and, most notably, Muhammad Ali. Gerry Cooney, on the other hand, had been a professional fighter since 1977, and he was able to beat boxers such as Jimmy Young and others. The turning point of his career came when he beat Ken Norton, in May 1981, by knockout in round one at the Madison Square Garden in New York. Anticipation over a Holmes Cooney confrontation began to take shape in early 1981, but the fight took over a year to happen, partly because 1981 in particular was a very busy year for boxing with many other big fights, partly because Holmes was obliged to defend against Berbick, Spinks and Renaldo Snipes in that order. Cooney only had one fight in 1981, against Norton. Holmes Cooney was originally scheduled for March 1982, but was postponed until June when Cooney injured his back in training. By 1982, promoter Don King and manager Dennis Rappaport began one of the most massive and racially toned campaigns in boxing history to raise public interest for a fight between Holmes and Cooney. After they were both signed to fight, an intense promotional tour followed. Holmes and Cooney attended press conferences at several United States cities, Cooney was shown on the cover of Time magazine, Hollywood stars took an interest in the fight (Sylvester Stallone in particular hung out with Gerry Cooney, others, such as Woody Allen, attended the fight live) and Cooney was cast as "The Great White Hope". There had not been a White world Heavyweight champion in 22 years and Cooney would try to change that. White supremacist groups had announced they would have "agents" ready to shoot at Holmes the moment he entered the ring, and Black groups retaliated by answering that they would also have armed people on hand in case Holmes was attacked. Because of this, there were police snipers on the roofs of every major hotel surrounding the venue, once again, the Caesars Palace hotel and casino. Snipers were used because the fight was held in the hotel's parking lot; any attacker could have been easily shot by police snipers. Nevertheless, when the boxers touched gloves before the first round began, Holmes told Cooney, "Let's have a good fight." Holmes dropped Cooney in round two, but Cooney got up and landed a damage causing shot to the body by the end of round four. Holmes and Cooney fought closely from rounds five to eight, trading punches in mid ring. This was the point where Cooney's inactivity started affecting him, however, and Holmes again dropped the championship hopeful in round thirteen, which proved to be the final round. By round ten, Cooney's punches began landing low, and this caused him to fall further behind on the judges' scorecards, referee Lane deducting three points from him for the infractions. By round thirteen, Cooney seemed to believe that he would lose the fight and was just trying to last the fifteen round distance. He had suffered a cut on his left eye and was taking heavy punishment. Midway through the round, a Holmes cross landed flush on Cooney's left cheek, and Cooney's legs buckled. He landed against the ropes, near his corner, and Holmes moved in, intent on finishing his job. Cooney's trainer, Victor Valle, prevented him from doing so, however, by throwing a towel from Cooney's corner, signifying that they were quitting. The fight was close on the judges' scorecards at the time of the stoppage: Holmes was ahead by a score of 115 109 on judge Jerry Roth's card, but only by two points, 113 111, on each Duane Ford and Dave Morettis' cards, meaning that, technically, after round twelve was over, Cooney still had a chance of winning the fight on points by a split decision.

Салдары

Куни осы жекпе-жектен кейін бірқатар қиындықтарға тап болды және 1990 жылға дейін сирек-сирек жұдырықтасып тұрды, содан кейін Джордж Форманнан екі раундта нокаутқа ұшырап, толығымен зейнеткерлікке шықты. Ал Холмс 1985 жылы Майкл Спинкске белбеуін жоғалтқанға дейін ауыр салмақтағы чемпион атанды. Ол 1986 жылы бокстан зейнеткерлікке шықты, бірақ 1988 жылы Майк Тайсонмен қайта жұдырықтасты. Жеңілістен кейін қысқа ғана үзілістен соң, 1991 жылы 41 жасында рингке оралды, одан кейін 2002 жылы толық зейнеткерлікке шыққанға дейін тағы 21 жекпе-жек өткізді. HBO телеарнасы осы жекпе-жектің есте қаларлық бокс жекпе-жектерінен құралған "Легендарлық түндер" сериясы аясында көрсеткен деректі фильмді ұсынды. Холмс пен Куни қазір жақын дос және Холмс Куниге оның "FIST" (Боксшыларға қолдау және оқыту бастамасы) ұйымы арқылы көмектеседі, бұл ұйым зейнеткерлікке шыққан боксшыларға басқа жұмыс табуға және медициналық сақтандыру алуға көмектеседі. 2020 жылдың басында Холмс пен Куни "New York Daily News" газетінің спорт жазушысы Брайан Нимицпен көрме жекпе-жегі өткізу мүмкіндігін талқылады, бірақ сол жылғы COVID-19 пандемиясынан кейін бұл идеядан бас тартылды.