Роберт Вудворд Барнуэлл: Саяхатшы, құл иесі және Конфедерация сенаторы

Кіріспе

Американдық саясаткер (1801–1882)

Роберт Вудвард Барнвелл (10 тамыз 1801 – 5 қараша 1882) – Оңтүстік Каролина штатынан шыққан американдық құл иесі, плантатор, заңгер және педагог. Ол Америка Құрама Штаттары Сенатында және Америка Конфедерациясы Штаттарының Сенатында сенатор болып қызмет еткен. Барнвелл құлдықты және сецессияны жақтаған, оның жеке меншігінде кем дегенде 128 құл болған.

Өмірбаян

Ол 1801 жылы 10 тамызда Оңтүстік Каролина штатының Бофорт қаласында бай және беделді отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Роберт Барнвелл Континенттік Конгресс пен АҚШ Конгресінде қызмет еткен. Сонымен қатар, ол ең ықпалды от жегіштердің бірі Роберт Барнуэлл Ретттің үлкен ағасы болды. Бұл Роберт Вудворд Барнвелл жоғары білімін Бофорт колледжінде бастады, содан кейін Гарвардты бітірді. Ол отбасының плантациясын басқару үшін үйіне оралды. Роберт Вудвордтың саяси мансабы 1826 жылы Бофорт округінен Оңтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасына сайланғаннан кейін басталды. Ол 1828 жылға дейін сол лауазымда болды, содан кейін АҚШ Конгресіне сайланды. 1829 жылдан 1833 жылға дейін конгрессмен болып қызмет етті. Барнвелл аннулирлеуді қолдады және Эндрю Джексонның "бір байонет ұшымен өзінің мандатын орындауға беделді" екенінен қорқыды. (Ол 1832 жылы қайта сайлауға түсуден бас тартты.) 1833 жылдан 1841 жылға дейін Колумбиядағы Оңтүстік Каролина колледжінің, қазір Оңтүстік Каролина университеті деп аталатын, басшысы болды. Барнвелл 1850 жылдың 29 мамырында Франклин Х. Элмор қайтыс болғаннан кейін АҚШ Сенатына тағайындалды. Ол маусымнан желтоқсанға дейін ғана қызмет етті, содан кейін арнайы сайлау нәтижесінде Роберт Барнуэлл Ретт оның орнын басты. Осы кезеңде солтүстік және оңтүстік сенаторлары арасындағы нәзік тепе-теңдік мұндай қысқа мерзімді тағайындауларды қажет етті. Сенаттағы оның бір ерекшелігі – Калифорнияның штат ретінде қабылдануы болды. Ол штат болуына бекер қарсылық көрсетті, бірақ кейін оның жаңа сенаторларының бірі Джон С. Фремонттың өкілеттіктерін ұсынуға және таныстыруға мүмкіндік алды. 1861 жылы Барнвелл Монтгомериде (Алабама штаты) өткен Америка Конфедерациялық Штаттарының Уақытша Конгресінің делегаты болды. Конгрестің алғашқы отырысында, 1861 жылдың 4 ақпанында, Уильям П. Чилтон Барнвеллді Конгресс тұрақты түрде ұйымдастырылғанға дейін уақытша төрағалық етуге тағайындауды ұсынды. Конгресс бұл ұсынысты мақұлдады, бірақ сол күні Барнвелл кеңсесін Хауэлл Коббқа тапсырды. Сол Конгресте ол Джефферсон Дэвистің бірінші және жалғыз Конфедерация Президенті ретінде сайлануын қамтамасыз еткен дауыс берді (1861 жылдың 9 ақпаны) және Конфедерация Конституциясына қол қойды. Ол 1862 жылдан 1865 жылға дейін Конфедерация Сенатында Оңтүстік Каролинаны өкілдік етті. Азамат соғысынан кейін ол Колумбияға және университетке оқытушы ретінде оралды. Ол 1866 жылдан бастап 1873 жылға дейін Оңтүстік Каролина колледжінің факультетіне төрағалық етті, бірақ колледждің "интеграциясына кедергі келтіргені үшін" қызметтен алынды. Ол 1882 жылдың 5 қарашасында Колумбияда қайтыс болды, бірақ Бофорттағы Сент-Елена шіркеуінің маңына жерленді.

He was born in Beaufort, South Carolina, on August 10, 1801, into a prosperous and influential family. His father Robert Barnwell had served in the Continental Congress and the U. S. Congress. He was also the great uncle of one of the most influential fire eaters, Robert Barnwell Rhett. This Robert woodward Barnwell began his advanced education at Beaufort College, then graduated from Harvard. He returned home to manage the family plantation. Robert Woodward's political career began in 1826 when he served in the South Carolina state House of Representatives for Beaufort County. He held that office until 1828, when he was elected to the U. S. Congress. He served as a congressman from 1829 until 1833. Barnwell supported nullification and feared that Andrew Jackson was "bent on enforcing his mandate at the point of a bayonet." (He declined to run again in 1832.) From 1833 to 1841 he was head of the South Carolina College, now known as the University of South Carolina, in Columbia. Barnwell was appointed to the United States Senate after the death of Franklin H. Elmore on May 29, 1850. He served only from June until December, when after a special election Robert Barnwell Rhett replaced him. During this period the tenuous balance between the northern and southern Senators required such short term appointments. His one distinction in the Senate involved the admission of California as a state. He opposed statehood in vain, but then had the good grace to introduce and present the credentials for one of her new senators, John C. Frémont. In 1861 Barnwell was a delegate to the Confederate States of America Provisional Congress held in Montgomery, Alabama. At the congress' first meeting on February 4, 1861, William P. Chilton moved that Barnwell be appointed to preside temporarily over the Congress until its permanent organization. The Congress approved that proposal, but later that day, Barnwell handed the office over to Howell Cobb. In that Congress, he cast the vote (February 9, 1861) that ensured the election of Jefferson Davis as the first and only Confederate President, and signed the Confederate Constitution. He represented South Carolina in the Confederate Senate from 1862 until 1865. After the Civil War, he returned to Columbia and the University as an instructor. He was the chairman of the faculty at the South Carolina College from 1866 until his removal in 1873, due to being seen as "an obstacle to the integration" of the college. He died in Columbia on November 5, 1882, but was buried in St. Helena's Churchyard back in Beaufort.

Мұра

Оңтүстік Каролина университетінің Барнвелл колледжі Барнвеллдің құрметіне аталған; 2021 жылдың шілдесінде университет тарихы жөніндегі президенттік комиссия колледжтен оның атын жоюды ұсынды.