Кіріспе
1876 ж. АҚШ Жоғарғы Сотының Құқықтар Жарғысын федералды үкіметке ғана шектеу туралы ісі. «АҚШ қарсы Крюикшанк», 92 U.S. 542 (1876) – АҚШ Жоғарғы Сотының маңызды шешімі, онда АҚШ Құқықтар Жарғысының он төртінші түзетуді қабылдағаннан кейін де жеке тұлғалардың немесе штаттық үкіметтердің билігін шектемейтіні туралы үкім шығарылды. Бұл шешім, қайта құру дәуірінде жасалған, азаматтық құқықтарды бұзуға қатысты қылмыстық істер бойынша федералдық айыптауларды күштен шығарды. Іс 1872 жылғы Луизиана штатының губернатор сайлауы және одан кейін болған Колфакс қырғынынан туындады, нәтижесінде ондаған афроамерикандықтар мен үш ақ адам қаза тапты. Бірнеше ақ адамға 1870 жылғы «Орындау актісі» бойынша айып тағылды, бұл акті екі немесе одан көп адамның конституциялық құқықтарды жоққа шығару үшін сөз байласуын тыйымдайды. Айыптаулардың ішінде босатылғандардың бірінші түзетуде қарастырылған жиналыс өткізу құқығына және екінші түзетудегі қару ұстау және алып жүру құқығына кедергі келтіру де болды. Бас судья Моррисон Уэйт көпшілік пікірде айыпталушылардың үкімдерін жойды, талапкерлердің қорғаныс үшін Луизиана штатының соттарына жүгінуі керек екенін мәлімдеді. Уэйт бірінші және екінші түзетулердің штаттық үкіметтердің немесе жеке тұлғалардың билігін шектемейтінін айтты. Ол сондай-ақ он төртінші түзетудегі тиісті процестік тәртіп және тең қорғаныс ережелері штаттық үкіметтердің заңды әрекеттерін шектейтінін, бірақ жеке тұлғаларды шектемейтінін мәлімдеді. Бұл шешім Оңтүстіктегі афроамерикандықтарды ақ демократтар басымдығы бар, жауырына толы штаттық үкіметтердің ықпалына қалдырды және Ку-клукс-клан сияқты ұйымдарға қара нәсілділердің дауыс беруін тоқтату үшін жартылай әскери күш қолдануға мүмкіндік берді. «Крюикшанк» ісі Екінші түзетуді бұзу мүмкіндігімен байланысты Жоғарғы Сотқа алғаш рет қаралып отырған іс болды. «Крюикшанк» ісінен кейін ондаған жылдар өткен соң, Жоғарғы Сот Құқықтар Жарғысын штаттық үкіметтерге де қолдануға кірісті. Сот 1937 жылғы «Де Джонг против Орегон» ісінде бірінші түзетудегі жиналыс еркіндігін енгізді, ал 2010 жылғы «Макдональд против Чикаго қаласы» ісінде екінші түзетуді енгізді.
United States v. Cruikshank, 92 U. S. 542 (1876), was a landmark decision of the United States Supreme Court ruling that the U. S. Bill of Rights did not limit the power of private actors or state governments despite the adoption of the Fourteenth Amendment. It reversed the federal criminal convictions for the civil rights violations committed in aid of anti Reconstruction murders. Decided during the Reconstruction Era, the case represented a major defeat for federal efforts to protect the civil rights of African Americans. The case developed from the strongly contested 1872 Louisiana gubernatorial election and the subsequent Colfax massacre, in which dozens of black people and three white people were killed. Federal charges were brought against several whites using the Enforcement Act of 1870, which prohibited two or more people from conspiring to deprive anyone of their constitutional rights. Charges included hindering the freedmen's First Amendment right to freely assemble and their Second Amendment right to keep and bear arms. In his majority opinion, Chief Justice Morrison Waite reversed the convictions of the defendants, judging that the plaintiffs had to rely on Louisiana state courts for protection. Waite ruled that neither the First Amendment nor the Second Amendment limited the powers of state governments or individuals. He further ruled that the Due Process Clause and the Equal Protection Clause of the Fourteenth Amendment limited the lawful actions of state governments, but not of individuals. The decision left African Americans in the South at the mercy of increasingly hostile state governments dominated by white Democratic legislatures, and allowed groups such as the Ku Klux Klan to continue to use paramilitary force to suppress black voting. Cruikshank was the first case to come before the Supreme Court that involved a possible violation of the Second Amendment. Decades after Cruikshank, the Supreme Court began incorporating the Bill of Rights to apply to state governments. The Court incorporated the First Amendment's freedom of assembly in De Jonge v. Oregon (1937), while the Second Amendment was incorporated in McDonald v. City of Chicago (2010).
Өмірбаян
1873 жылғы 13 сәуірде жексембіде қарулы ақ милиция Луизиана штатының Колфакс қаласындағы Грант округінің сот үйін басып алып, 1872 жылғы Луизиана губернаторы сайлауы мен жергілікті лауазымдар бойынша даулы нәтижеден кейін қара бостандық алғандар мен штат милициясын жеңіп алды. Көктем басында сайлау қорытындылары әлі белгісіз болды, республикалықтар мен фьюзионистер жергілікті шериф және бейбіт судья лауазымдарына өз кандидаттарын тіркеді. Федералдық әскерлер республикалық губернатор Уильям Питт Келлогтың сайлануын нығайтты. Қырғында, бостандық алғандардың көпшілігі басылғаннан кейін өлтірілді, ал тағы 50-ге жуығы бірнеше сағат тұтқын ретінде ұсталғаннан кейін сол түні қаза тапты. Жылдар бойы қаза болғандардың санына қатысты бағалаулар 62-ден 153-ке дейін ауытқып келді; үш ақ адам қайтыс болды, бірақ қара нәсілділердің санын анықтау қиын болды, себебі көптеген денелер Қызыл өзенге тасталды немесе, мүмкін, жаппай қабірлерге жерлену үшін алынды. 1870 жылғы Аткару туралы заң бойынша кейбір ақ нәсілділерге айып тағылды. Бұл заң негізінен Ку-Клукс-Клан және басқа да құпия жанданушы топтардың қара нәсілділерге қарсы әрекеттерін, зорлық-зомбылық пен кісі өлтіруді, сондай-ақ олардың дауыс беруіне кедергі келтіруді Федералдық билік органдарымен тергеуге және соттауға мүмкіндік беру үшін жасалған. Заң бойынша екі немесе одан көп адам біреудің конституциялық құқықтарын жоққа шығару үшін сөз байласса, ол қылмыс болып есептелді. Ақ нәсілді күдіктілерге 16 айып тағылды, олар сегізден тұратын екі топқа бөлінді. Айыптардың арасында бостандық алғандардың заңды түрде жиналу, дауыс беру және қару ұстау құқықтарын бұзу да болды.
Келіспеушілік
Сот Клиффорд басқа судьялармен айыптамаларды қайтаруға келісті, бірақ мүлдем басқа себептермен: ол 14-ші түзетудің бесінші тармағы федералды үкіметке басқалардың конституциялық құқықтарын шектейтін адамдардың іс-әрекеттерін реттеу өкілеттігін береді деген пікір білдірді, бірақ айыптамалар айыпталушыларға тиімді қорғаныс дайындауға мүмкіндік бермейтіндей бұлыңғыр жазылған деп тапты.
Салдары
Оңтүстіктегі афроамерикандықтар ақ демократтар басымдығымен билік еткен, күшті жауырына бастаған штаттық үкіметтердің ырымына қалды. Заң шығарушы органдар, құқық қорғау және соттар бостандық алғандарды қорғауға ұмтылмады. 1870-ші жылдардың соңында ақ демократтар қайтадан билікке келген соң, олар қорқыту және сайлаулардағы алаяқтық арқылы қара республикашылдардың дауыс беруін шектеуге тырысты. "Қызыл көйлектер" сияқты жарымәскери ұйымдар демократтардың тапсырысымен қара халқының дауыс беруіне кедергі келтірді. Бұған қоса, 1890 жылдан 1908 жылға дейін 11 бұрынғы Конфедерация штаттарының 10-ы сайлау құқығынан айыратын конституциялар мен түзетулерді қабылдады, онда дауыс салығы, тұру талаптары, сауаттылық сынақтары қарастырылды. Көпшілікті құраған бес судьяның барлығы республикашылдар тағайындаған (үшеуі Линкольн, екеуі Грант). Демократтардан тағайындалған жалғыз судья Натан Клиффорд қарсы дауыс берді.
All five Justices of the majority had been appointed by Republicans (three by Lincoln, two by Grant). The lone Democratic appointee Nathan Clifford dissented.