Кіріспе
Herbert Norman Schwarzkopf Jr. (22 тамыз 1934 – 27 желтоқсан 2012), АҚШ армиясының генералы. АҚШ Орталық қолбасшылығының қолбасшысы қызметін атқарган кезінде ол Баас Ирағына қарсы Персы шығанағы соғысындағы коалициялық күштердің барлығына жетекшілік етті. Нью-Джерси штатының Трентон қаласында дүниеге келген Шварцкопф АҚШ-та, кейін Иранда өсті. Ол АҚШ Әскери академиясына қабылданды және 1956 жылы АҚШ армиясының екінші лейтенанты болып кірісті. Бастапқы бірнеше оқу бағдарламаларын аяқтағаннан кейін, Шварцкопф академиядағы оқытушылық қызметін тоқтатты және Вьетнам соғысына қатысты, алдымен Оңтүстік Вьетнам армиясына кеңесші ретінде, содан кейін батальон командирі ретінде. Шварцкопф Вьетнамда көптеген наградалармен марапатталды, оның ішінде үш «Күміс жұлдыз», екі «Қызыл жүрек» ордені және «Ерлік ордені» (Legion of Merit) табылды. Вьетнам соғысынан кейін шендік сатыда жоғарылап, ол кейіннен 24-ші механикаландырылған жаяу әскер дивизиясына қолбасшылық етті және 1983 жылы Гренадаға жасалған шабуылдың командирлерінің бірі болды. 1988 жылы АҚШ Орталық қолбасшылығының басшылығын қабылдаған Шварцкопф 1990 жылы Саддам Хусейн басқарған Ирак күштерінің Кувейтке басып кіруіне жауап беруге шақырылды. Бастапқыда Сауд Арабиясын Ирак агрессиясынан қорғау міндеті жүктелген Шварцкопфтың басқаруы ақырында 750 000-нан астам әскерден тұратын халықаралық күшке дейін өсті. Дипломатиялық қарым-қатынастар үзілгеннен кейін ол «Шөл даулы» операциясын жоспарлады және оған жетекшілік етті – ұзаққа созылған әуе шабуылынан кейін 100 сағаттық қарқынды жердегі шабуыл жасалды, ол Ирак армиясын жеңіп, 1991 жылдың басында Ирак әскерлерін Кувейттен шығарды. Шварцкопфқа әскери наградалар табысталды. Соғыс аяқталғаннан кейін Шварцкопф зейнетке шығып, бірқатар қайырымдастық жобалармен айналысты, пневмонияның асқынуынан қайтыс болғанға дейін сирек ғана саяси аренаға шықты. Қатал әскери қолбасшы, оңай ашуланатын Шварцкопфті көптеген зерттеушілер ерекше лидер деп санайды және оның әскери дипломат ретіндегі қабілеттерімен, сондай-ақ баспасөзбен жұмыс істеудегі шеберлігімен ерекшеленді.
Herbert Norman Schwarzkopf Jr. ('/ʃ//w//ɔr//t//s//k//ɒ//f/, ; August 22, 1934 – December 27, 2012) was a United States Army general. While serving as the commander of United States Central Command, he led all coalition forces in the Gulf War against Ba'athist Iraq. Born in Trenton, New Jersey, Schwarzkopf grew up in the United States and later in Iran. He was accepted by the United States Military Academy and was commissioned as a second lieutenant in the United States Army in 1956. After a number of initial training programs, Schwarzkopf interrupted a stint as an academy teacher and served in the Vietnam War, first as an adviser to the South Vietnamese Army and then as a battalion commander. Schwarzkopf was highly decorated in Vietnam and was awarded three Silver Stars, two Purple Hearts, and the Legion of Merit. Rising through the ranks after the Vietnam war, he later commanded the 24th Mechanized Infantry Division and was one of the commanders of the invasion of Grenada in 1983. Assuming command of United States Central Command in 1988, Schwarzkopf was called on to respond to the invasion of Kuwait in 1990 by the forces of Iraq under Saddam Hussein. Initially tasked with defending Saudi Arabia from Iraqi aggression, Schwarzkopf's command eventually grew to an international force of over 750,000 troops. After diplomatic relations broke down, he planned and led Operation Desert Storm, an extended air campaign followed by a highly successful 100 hour ground offensive, which defeated the Iraqi Army and removed Iraqi troops from Kuwait in early 1991. Schwarzkopf was presented with military honors. Schwarzkopf retired shortly after the end of the war and undertook a number of philanthropic ventures, only occasionally stepping into the political spotlight before his death from complications of pneumonia. A hard driving military commander, easily angered, Schwarzkopf was considered an exceptional leader by many biographers and was noted for his abilities as a military diplomat and in dealing with the press.
Ерте өмір және білім
Шварцкопф Герберт Норман Шварцкопф кіші 1934 жылдың 22 тамызында Нью-Джерси штатының Трентон қаласында Герберт Норман Шварцкопф аға мен Рут Элис (құрметті әкесі Боуман) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі 1917 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірген және Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы болған. Анасы Батыс Вирджиниядан шыққан үй шаруасымен айналысқан әйел, ол Томас Джефферсонмен алыс туысқандық байланыста болған. Аға Шварцкопф кейін Нью-Джерси штатының полициясының алғашқы бастығы болды, онда ол 1932 жылы Линдбергтің баласын ұрлау ісі бойынша жетекші тергеуші ретінде жұмыс істеді. 1952 жылдың қаңтар айында кіші Шварцкопфтың туу туралы куәлігіне "Норман Шварцкопф" деген есім енгізілді, себебі оның әкесі оның алғашқы есімін ұнатпаған. Шварцкопфтың екі үлкен қарындасы болды: Рут Энн (азаматтық құқықтар мен соғысқа қарсы белсенді) және Салли Джоан. Норман Шварцкопфты балалық шағындағы достары белсенді, өзіне сенімді, қарындастарын қорғайтын және дағдылы спортшы деп сипаттады. Ол балалық шағын әкесіне жақын өткізді, ол кейін Gang Busters радио бағдарламасының хабаршысы болды. Норман Шварцкопф сегіз жасқа келгенде, оның әкесі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерге қайта оралды. Оның үнемі үйден қашықта болуы отбасы өмірін қиын етірді, әсіресе оның әйелі үшін. Трентон қаласына жақын Бордентаун әскери институтының 10 жасар курсанты болған кезде ол ресми суретіне қатал мінезбен қарады, өйткені кейін айтқандай, "бір күні мен генерал болғанда, адамдар менің қатыгез екенімді білсін деп қалаймын". 1946 жылы, Норман Шварцкопф 12 жасқа келгенде, ол әкесімен бірге Тегеран, Иранға көшті. Иранда ол оқ ату, атпен жүру және аң аулауды үйренді. Шварцкопф өмір бойы Таяу Шығыс мәдениетіне қызығушылық танытты. 1947 жылы Герберт Шварцкопфтың жаңа әскери міндетіне байланысты отбасы Швейцарияның Женева қаласына көшті. Аға Шварцкопф әскери қызметі барысында Италия, Гейдельберг, Франкфурт және Берлинге сапарлады, ал кіші Шварцкопф онымен бірге болды. 1951 жылы ол АҚШ-қа оралғанға дейін қысқа уақытқа Иранға оралды. Герберт Шварцкопф 1958 жылы қайтыс болды. Кішкентай кезінен бастап Норман әкесінің үлгісімен өмір сүріп, әскери офицер болғысы келді. Ол Тегерандағы Қоғамдық орта мектепте, кейін Женевадағы Халықаралық мектепте, Германияның Франкфурт қаласындағы Франкфурт американдық орта мектебінде (1948–1949) және Германияның Гейдельберг қаласындағы Гейдельберг американдық орта мектебінде (1949–1950) оқыды. 1952 жылы Валли Фордж әскери академиясын бітірді. Ол сонымен қатар Менса мүшесі болды. Шварцкопф 150 оқушыдан тұратын сыныпта үздік бітіруші болып аталды, ал оның IQ-сы 168 деп есептелді. Содан кейін Шварцкопф АҚШ Әскери академиясына түсті, онда футбол ойнады, күресті, ән шырқады және Вест-Пойнт шіркеуінің хорын басқарды. Оның ірі дене бітімі (біздің есептеуімізше 2 метрге жуық бойы және салмағы) спортта оған көмектесті. Оның плебейлік жылында оған әкесі сияқты "Шварзи" деген лақап ат берілді, және үлкен курсанттар оны әкесінің радио бағдарламасын еліктеуге итермеледі, бұл дәстүрлі әскери дайындық еді. Шварцкопф Вест-Пойнттағы кейбір әскери басшыларға, әсіресе Улисс С. Грант, Уильям Текумсе Шерман және Крейтон Абрамсқа үлкен құрметпен қарады, оларды соғысты даңқтап көрсетпеген тамаша қолбасшылар деп санайтын. 1956 жылы 480 оқушының арасында 43-ші орынды алып, ғылым бакалавры дәрежесін алды. Кейін Шварцкопф Оңтүстік Калифорния университетінде инженерлік магистр дәрежесін алды.
Кіші офицер
Армияға екінші лейтенант ретінде кірген Шварцкопф, Джорджия штатының Форт-Беннинг қаласындағы АҚШ армиясының жаяу әскер мектебіне бағынды, онда ол жаяу әскер офицерлерін даярлау курсын бітірді және 1956 жылдың қазанынан 1957 жылдың наурызына дейін парашютист белгісін алды. Оның алғашқы қызметі 2-ші әуедегі шайқас тобының, 187-ші әуедегі жаяу әскер полкінің, 101-ші әуедегі шайқас дивизиясының E ротасы взвод командирі және кейіннен атқарушы офицері болып табылды, бұл қызмет Форт-Кэмпбеллде, Кентукки штатында атқарылды. Кейін ол әскери басшылықтағы созылмалы проблемаларды тапқанда, тарихшылардың ілімдік дағдарыс деп атаған кезеңнің ортасында болғанын айтты. Шварцкопф бұл қызметте кездескен көптеген офицерлер мен сержанттардың "міндет пен ар-ұяты жоқ, әлемді алкогольді тұман арқылы көретін" болғанын кейінрек баяндады. 1958 жылы ол бірінші лейтенант болып жоғарылатылды. 1959 жылдың шілдесінде Шварцкопф алғаш рет шетелге тағайындалды. Ол 6-шы жаяу әскер полкінде штаб офицері болып, взвод командирі, байланыс офицері және барлау взводы командирі міндеттерін кезекпен атқарды. 1960 жылдың шілдесінде Шварцкопф Батыс Берлиндегі Берлин бригадасына қолбасшылық еткен бригадир генерал Чарльз Джонсонның жеке көмекшісі болып тағайындалды. Шварцкопф 1961 жылдың шілдесінде капитандыққа көтерілді, Форт-Беннингтегі жоғары жаяу әскер мектебінде сегіз ай оқыды және шебер парашютист белгісіне лайық болды. 1962 жылдың маусым айында Шварцкопф Оңтүстік Калифорния университетінде инженерлік ғылым магистрі бағдарламасына қабылданды, онда зымыран механикасын зерттеді. 1964 жылдың маусымында ол механикалық және аэроғарыш инженериясы магистрі дәрежесін алды. Содан кейін ол Вест-Пойнтқа механика кафедрасында нұсқаушы ретінде міндетті түрде қызмет етуге жіберілді. Ол үш жыл бойы әскери академияда сабақ берді, бірақ бір жылдан кейін Оңтүстік Вьетнамдағы жауынгерлік сапармен мансабын тездету үшін қызмет етуге ерікті болды. Вест-Пойнт 1965 жылдың басында оның өтінішін мақұлдады, содан кейін ол қайтып келіп, қалған міндеттемесін орындау керектігін айтты.
Вьетнам соғысы
Вьетнам соғысында Шварцкопф Вьетнам Республикасы армиясының әуеде десантталатын дивизиясының кеңесшісі болды. Ол Вьетнамға келгеннен кейін көп ұзамай майор болып тағайындалды. Вьетнамдағы әскери көмек көрсету бас штабында (MACV) алғашқы бағдарламадан өткеннен кейін, штаб-пәтері Сайгонда орналасқан Шварцкопф солтүстікке, II корпустың тактикалық аймағындағы орталық таулы аймақтағы Плейку қаласына жіберілді. Ол өзінің алғашқы жауынгерлік тәжірибесін 3 тамызда алды, ол Đức Cơ лагерінде қоршауға алынған Оңтүстік Вьетнам армиясының күшін құтқаруға жіберілген 1000 Оңтүстік Вьетнам десантшысының аға кеңесшісі болған кезде. Десантшылар ауыр қаза тапты, оларды алмастыру үшін екінші, үлкен күш қажет болды. Бұл күш те ауыр шайқасқа түсті. Шварцкопф және оның тобы бірнеше күн бойы үздіксіз шайқасты. Бірде ол Солтүстік Вьетнамның қатты атысына төтеп беріп, Оңтүстік Вьетнамның бірнеше жарақаттанған сарбаздарын емдеп, қауіпсіз жерге алып барды. 17 тамызда 173-ші әуе десанттық бригадасы келді және Đức Cơ шайқасын аяқтап, қоршауды бұзды. Кейінірек генерал Уильям Вестморленд шайқасты қарап шығып, Шварцкопфты құттықтады. Шварцкопфқа күміс жұлдыз ордені берілді. 1966 жылдың 14 ақпанында Шварцкопф Вьетконгтың позицияларына қарсы ARVN десанттық шабуылын жүргізді, оның барысында ол шағын қарудан төрт рет жараланды. Алайда ол медициналық эвакуациядан немесе мақсат тұтқындалғанға дейін командалықтан бас тартудан бас тартты, сондықтан оған екінші күміс жұлдыз және қызыл жүрек ордені табысталды. Он айлық жауынгерлік міндеттен кейін Шварцкопфты MACV майданнан алып, ARVN әуе десанттық дивизиясының азаматтық істер жөніндегі аға кеңесшісі болып қайта тағайындады. Ол Америка Құрама Штаттарына оралып, Вест-Пойнттағы механика кафедрасында доцент ретінде оқытушылық қызметін аяқтады. 1968 жылы ол Канзас штатындағы Форт-Ливенворттағы Армияның Командалық және Бас штаб колледжіне оқуға түсіп, 1969 жылдың маусымында курсты аяқтады. Осы уақытта ол Транс-Дүниелік Әуе Жолдарының бортсерігі Бренда Холсингермен танысты. Олар 1967 жылы Вест-Пойнттағы футбол матчында танысып, келесі жылы үйленді. Кейіннен олардың үш баласы болды: Синтия 1970 жылы, Джессика 1972 жылы және Кристиан 1977 жылы дүниеге келді. 1969 жылы Шварцкопф подполковник болып жоғарылатылды және Вьетнамға екінші рет баруға жіберілді, ол маусым айында кетті. Ол Сайгондағы Тан Сон Нхут әуе базасында орналасқан MACV штаб-пәтерінде штаб бастығының орынбасары болып тағайындалды. Шварцкопф кейіннен бұл екінші кезекінің бірінші кезекіден мүлдем өзгеше болғанын еске алды. Қазір Вьетнамда 500 000 АҚШ әскері болды, Вьетнамдану стратегиясы толыққанды жүзеге асырылды, ал Тет шабуылы және Май Лай қырғыны сияқты жақында болған оқиғалар АҚШ жауынгерлік әскерлерін күшті саяси бақылауға алды. 1969 жылдың желтоқсанында ол бірінші далалық командасын алды, Чу Лайдағы 1-ші батальонды, 6-шы жаяу әскерді, 198-ші жаяу әскер бригадасын басқарды. Кейін ол әскерлердің бастапқыда моральдық жағынан әлсіреп, нашар күйде болғанын, есірткіге тәуелділік пен тәртіптік проблемалармен, сондай-ақ үйден қолдаудың жетіспеуімен күрескенін айтты. Бригаданың басқа да даулы іс-әрекеттеріне қарамастан, Шварцкопф тез арада оның ең жақсы жауынгерлік командирлерінің бірі ретінде танылды. Ол батальонның секторына Вьетконгтың кіріп-шығуына қарсы іс-қимыл жасау үшін патрульдік және операциялық жұмысты күшейтті. Осы командалық кезеңде ол өзінің басшылық көзқарастарын қалыптастырды. Кейінірек командир Хал Мур Вьетнамда болған кезінде Шварцкопфтың тез ашуланғыш мінезімен таныс болғанын және радио арқылы американдық тікұшақтарды жерге түсіріп, жараланған әскерлерін алуға талап еткенін жазды. Ол сондай-ақ алдыңғы қатардан басшылық етуді ұнатты және "сұңқыр" деп атаған артқы аймақтардан аулақ болуын мақтан тұтты. Екінші сапарында Шварцкопф оны үнемі мазалаған екі оқиғаға назар аударды. 1970 жылдың 17 ақпанында 1-ші батальонның 6-шы жаяу әскерінің С ротасындағы екі сарбаз Шварцкопф шақырған американдық артиллерия снарядынан қаза тапты, бірақ ол нысанаға бара жатқанда олардың орнына жақын ағашқа тиген. Бір сарбаздың ата-анасы оны ұлының өліміне кінәлады, бірақ Шварцкопф бұл айыптаманы жоққа шығарды және оны соғыс апаты деп атады. 1970 жылдың 28 мамырында Шварцкопф мина өрісіне тап болған В ротасының әскерлерін тапқан кезде тікұшағын қондырды. Екі офицер жараланды, ал екі сарбаз қамауға алынды, олар миналардың жарылуынан қорқып қалды. Медициналық эвакуация жолға шығып жатқан болатын, бірақ Шварцкопф өзінің UH-1 Huey тікұшағын жараланғандарды алып кетуге бұйрық берді. Олардың даладан шығуына көмектесуге тырысқанда, бір сарбаз минаға басқанда аяғы сынды және үрейленді. Басқа минаның жарылуына алып келетінінен қорқып, Шварцкопф сарбазды жерге қадап, екінші сарбаз жараланған адамның аяғына шина салды. Осы кезде тағы бір мина жарылып, үш адам қаза тауып, Шварцкопфтың артиллерия офицері жараланды. 1970 жылы Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін Шварцкопф өзінің өмірін сақтап қалғандары үшін үшінші күміс жұлдыз орденімен және екінші қызыл жүрек орденімен марапатталды, сондай-ақ үш қола жұлдыз орденімен және лайықты қызметі үшін Легион құрметі орденімен марапатталды. Дегенмен, Вьетнамдағы тәжірибесі оны шетелдік саясатқа наразы қылды. Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін ол 1971 жылы автор C. D. B. Bryan-ға болашақ қақтығыстарға қатысты алаңдаушылығын білдірді. Ол осы тәжірибелерін өз атымен баяндады, ол 1979 жылы телефильмге арналған "Достық атыс" фильмінде лейтенант-полковник Байрон Шиндлер болып өзгертілді.
Жалпыға көтерілу
Соғыстан кейін АҚШ-та Вьетнам ардагерлеріне көрсетілген қарым-қатынастан наразы болған Шварцкопф әскери қызметтен кетуді ойлады, бірақ соғыс кезінде әскерилерде кездесетін проблемаларды түзету үмітімен қызметте қалуға шешім қабылдады. Вьетнамнан оралғаннан кейін ол Уолтер Рид армиялық ауруханасында парашюттен секіруден күшейген арқадағы ұзақ жылдардан бері мазалаған проблемаларды жою үшін операция жасады. 1970-1983 жылдар аралығында Шварцкопф түрлі тапсырмаларды орындады. Полковник шеніне көтерілген Шварцкопф Аляскаға өз еркімен барып, 1974 жылдың соңында Аляскадағы Форт-Ричардсон қаласында 172-ші жаяу әскер бригадасының қолбасшысының орынбасары болды. 1975 жылы полковник Шварцкопф Форт-Уэйнрайт қаласында 1-ші кавалерия полкінің 1-ші эскадрильясының Е әскеріне командирлік етті. Кейін, 1976 жылдың қазан айында ол Вашингтондағы Форт-Льюиске 9-шы жаяу әскер дивизиясының 1-ші бригадасын басқаруға көшті, онда дивизия командирі генерал-майор Ричард Э. Кавазосқа жақсы әсер етті. Екеуі жиі бірге аң аулап, тығыз достық қарым-қатынас орнатты. 1-ші бригаданың жауынгерлік дайындығын жақсартуда үлкен жетістіктерге қол жеткізгендіктен, ол бригадир генерал шеніне ие болды. Оның шен беру рәсімі Форт-Льюисте бригада қолбасшылығынан бас тартқаннан кейін көп ұзамай өтті. 1978 жылдың шілдесінде Шварцкопф Гавайдағы АҚШ Тынық мұхиты әскерлерінің жоспарлау басқармасының орынбасары болды. Содан кейін ол Германиядағы 8-ші жаяу әскер дивизиясының (механикаландырылған) дивизия командирі қызметін екі жыл атқарды. Ол Вашингтонға армияның кадрлық басқару директоры, штаб бастығының орынбасары генерал Максвелл Р. Турманның басшылығымен қызметке оралды. Шварцкопф генерал-майор болып тағайындалды. 1983 жылдың маусым айында ол Форт-Стюартта 24-ші жаяу әскер дивизиясының (механикаландырылған) генерал-командующийы болды. Ол дереу өте қатаң жаттығу режимін енгізді және командадағы әскерлер арасында қатаң жаттығуларымен және агрессивті мінезімен танымал болды. 1983 жылдың 25 қазанында Шварцкопф Гренадаға шабуыл жасау операциясының бас штабына тағайындалды. Ол жалпы операция командирі, АҚШ Екінші флотының / Бірлескен жұмыс тобының 120-шы командирі вице-адмирал Джозеф Меткалф III-тің бас кеңесшісі болды. Операция логистикалық қиындықтарға тап болды, оған АҚШ әскери бөлімдері арасындағы байланыстың нашарлығы және ынтымақтастықтың болмауы себеп болды. Шварцкопф соңғы сәтте шабуылдың қолбасшысының орынбасары болып тағайындалды, сондықтан жоспарлауға көп қатыса алмады. Шварцкопф Гуамда болған кезде алғашқы қону операциясын жүргізуге көмектесті. Ол 22-ші теңіз экспедициялық тобының полковнигі әскери әскерлерді теңізшілердің тікұшақтарымен тасымалдаудан бас тартқан оқиғаға қатысты. Ол операцияның екінші күні Санкт-Джорджға ұшып келді. Бастапқыда АҚШ-тың қақтығысқа араласуы керек деп ойламаса да, кейіннен ол бұл операцияны сәтті деп санайтынын айтты, өйткені ол Вьетнам соғысынан кейін АҚШ әскерінің үстемдігін қайта орнатты. Шабуылдан кейін Шварцкопф 24-ші жаяу әскер дивизиясына оралды және командирі ретінде өзінің қызметін аяқтады. Ол операция кезінде қызметтер арасындағы нашар ынтымақтастық, әсіресе ұрыс кезінде әртүрлі бөлімдердің күштері арасындағы байланыстың нашарлауы үшін сынға ұшыраған көшбасшылардың бірі болды. Бұл операция Шварцкопф үшін сабақ болды, ол болашақтағы бірлескен операциялар үшін қызметтер арасындағы ынтымақтастықты күшейту қажеттігін түсінді. Кейіннен ол бірлескен соғысты және әскери қызметтегі өзара ынтымақтастықты стандартты тәжірибеге айналдыру үшін көбірек шаралар қабылдады. Атап айтқанда, операция жоспарлау, әскерлерді орналастыру және операциялар туралы хабарлау бойынша бірлескен рөлдердің қажеттілігін көрсетті. Келесі операциялар бірлескен командирлерге операциялар мен ілімде көбірек билік берді және қызметке бағытталған ілімге қарағанда бірлескен соғыс ілімін баса назар аударды. 1985 жылдың шілдесінде Шварцкопф 11 айлық қызметке Пентагонның Операциялар және жоспарлар басқармасының орынбасары болып тағайындалды. 1986 жылдың 1 шілдесінде ол генерал-лейтенант болып, Форт-Льюиске I корпустың командирі болып қайта тағайындалды. Ол 14 ай бойы осы лауазымда болды, содан кейін 1987 жылдың тамыз айында Пентагонға Операциялар және жоспарлар басқармасының орынбасары болып оралды. Екінші қызметінде Шварцкопф Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесінің Әскери штаб комитетінде армияның аға өкілі болды, онда ол басқа елдердің өкілдерімен келіссөздер жүргізуде дипломатиялық дағдыларын жетілдіре бастады. Осы қызметінің аясында ол КСРО басшыларымен қаруды азайту туралы келіссөздерде қатысты.
CENTCOM-тың қолбасшысы
1988 жылдың қарашасында Шварцкопф АҚШ Орталық қолбасшылығының (CENTCOM) қолбасшысы болып тағайындалды, алдыңғы қолбасшы генерал Джордж Б. Кристің орнына келді. Шварцкопф вице-адмирал Генри С. Мастинге қарағанда артықшылыққа ие болды, себебі командирлер оны стратегиялық ой-өрісі дамыған, соғыс және дипломатия салаларында тәжірибесі бар, сондай-ақ бала кезінен Таяу Шығысты жақсы білетін білікті мамандап санайтын. Ол Флорида штатының Тампа қаласындағы МакДилл әуе базасында орналасқан CENTCOM бас штабымен бірге қолбасшылыққа кірісті және генерал шеніне көтерілді. Осы тағайындама кезінде CENTCOM 19 елдегі АҚШ әскери операцияларына жауапты болды және төтенше жағдай туғанда 200 000 әскери қызметкерге шақыру мүмкіндігі болды. Шварцкопф дереу қолбасшылықтың бағытын өзгертті, бұрынғысы "Загрос доктринасына" – Кеңес Одағының Загрос таулары арқылы Иран жеріне гипотетикалық шабуылына назар аударған еді, оған АҚШ Иранда тойтарыс беретін болған. Шварцкопфты Кеңес Одағының сыртқы қауіптерінен гөрі Иран-Ирак соғысының аймақтың тұрақтылығына тигізетін әсері көбірек мазалады. 1989 жылдың наурыз айында Сенаттың Қарулы Күштер комитеті алдындағы куәлігінде Шварцкопф Кеңес Одағының аймаққа қауіп төндіретінін айтты, бірақ аймақтағы елдерге шолу жасағанда Ирактың әлсіз көршілеріне қауіп төндіретінін атап өтті. Ол АҚШ-тан "Ирактағы жағдайға тежеу салатын ықпал етуге" шақырды. Аймақтық жағдайдың ушығуымен Шварцкопф Саддам Хусейннің қауіптілігіне алаңдады және өзінің командасының назарын оның ойынша "іс жүзінде болатын сценарийге" – жауап беруге дайындалуға аударды. Сол жылы оның командасы Кувейтке Ирактың басып кіруіне қарсы тұруды жоспарлай бастады, оны АҚШ мүдделеріне қауіп төндіретін ықтимал қақтығыс деп қарады. 1990 жылдың басында ол Сенаттың Қарулы Күштер комитеті алдындағы қауіп-қатерлерді бағалау тыңдауында тағы да куәлік берді, онда Суық соғыс аяқталып бара жатқанын және Кеңес Одағының аймақта әскери күш қолдану ықтималдығының төмендегенін айтты. Ол Иракты нақты қауіп ретінде атаудан бас тартса да, аймақтық қақтығыстың аймақты тұрақсыздандыруға әкелетін ең ықтимал оқиға екенін атап өтті және Ирактың Иранмен жасаған келісімі оның әскери күшін арттырып, жаңартуын жалғастырып жатқанын көрсетті. 1990 жылдың басында ол "Араб түбегін қорғау" деп аталатын соғыс жоспарын жасады, ол Кувейт арқылы Сауд Арабиясына Ирактың шабуыл жасауын болжайтын. 1990 жылдың шілдесінде CENTCOM әскери жаттығулары барысында, "Ішкі көзқарас '90" деп аталған жаттығуда Шварцкопф команданың көрші елге басып кірген және мұнай кен орындарына қауіп төндірген аймақтық диктаторға қалай жауап беретінін сынаған сценарий жазды, бұл Ирак пен Кувейт арасындағы шиеленістің күшеюін көрсететін. Жаттығулар аяқталғаннан кейін бір апта өткен соң, 1990 жылдың 2 тамызында Ирак Кувейтке басып кірді.
Перс шығанағындағы соғыс
Бастапқыда Ирак армиясы Румайла мұнай кен орнына ғана жетеді деп ойлаған Шварцкопф, ирактықтардың Кувейт қаласын басып алғанына таң қалды. Ирак Сауд Арабиясына шабуыл жасауы мүмкін деген қорқынышпен, Шварцкопф 82-ші әуе десанттық дивизиясы, 101-ші әуе десанттық дивизиясы және 24-ші жаяу әскер дивизиясын дайындыққа келтіріп, шұғыл жоспарларды іске қосуға бұйрық берді. Содан кейін ол АҚШ президенті Джордж Бушпен төтенше кеңеске шақырылды, онда оның "Ішкі көрініс-90" командалық пунктіндегі әскери ойыны болашақ қарсы шабуыл жоспарының негізі болды. 5 тамызда Буш басқындыққа қарсы агрессивті жауап беруді жөн көрді. Шварцкопф сосын қорғаныс министрі Дик Чейнимен бірге Сауд Арабиясының королі Фахдпен кездесіп, оны Ирак әскеріне қарсы тұру үшін АҚШ әскерлеріне Сауд Арабиясына кіруге рұқсат беруге көндірді. Фахдтың келісімімен Буш 7 тамызда Сауд Арабиясына әскер жіберді, олардың алғашқы міндеті Ирак шабуыл жасаған жағдайда Сауд Арабияны қорғау болды. АҚШ командирлері бастапқыда Вьетнамда болғандай, АҚШ-тың араласуының біртіндеп күшеюіне қарағанда, шешуші, басым күшпен сипатталатын жылдам қақтығысты қалаған. Шварцкопф әсіресе Вьетнамдағы әскери операцияларды басқарған саясаттарды, әсіресе әуе күштері мен әскерлерді баяу күшейтуді қайталамауға бейілді болды. Оның тікелей және басым күш қолдану жоспары бастапқыда Вашингтонда жаңалықсыз деп сынға түсті. 13 тамызда жаңалықтар құралдары операцияны басқаруға тағайындалған Шварцкопфты жақыннан бақылауға кірісті.
Құрлық қалқаны операциясы
Шварцкопф Тампадағы штабынан Сауд Арабиясын қорғау операцияларын жоспарлай бастады. АҚШ Әуе күштерінің генерал-лейтенанты Чарльз Хорнер Эр-Риядтағы штаб-пәтерді басқарды. Шварцкопф Сауд Арабиясына жіберілген 50 000 әскерге жабдықтау желілерін жоспарлады, генерал-майор Уильям Г. Пагонисті логистикалық операциялар директоры етіп тағайындады. АҚШ Әуе күштерінің жүк ұшақтары Дахранға жабдықтарды түсірді, ал АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемелері Даммамда әскерлер мен жабдықтарды түсірді. 20 тамызға қарай Сауд Арабиясында 20 000 АҚШ әскері болды, тағы 80 000 әскер орналасуға дайындалып жатты, ал оларды күшейту үшін тағы 40 000 резервші шақырылды. Шварцкопф 25 тамызда Эр-Риядтағы CENTCOM бас штабына келді, ал 29 тамызда ол репортерлердің сүйемелдеуімен болашақ ұрыс аймағына алғашқы сапарын жасады. Келесі бірнеше аптада Шварцкопф журналистермен де, өзінің қолбасшылығындағы әскерлермен де жиі сөйлесіп, көптеген жоғары деңгейдегі баспасөз мәслихаттарын өткізді және Сауд Арабиясындағы жағдай туралы ақпарат берді. Шварцкопф түрлі елдердің әскери күштерінің үлесін үйлестіруге көмектесті. Қазанның ортасында Шварцкопф Сауд Арабиясына шабуыл жасалған жағдайда күштерінің жеткілікті деңгейде екеніне сенім білдірді. Қазан айының соңына қарай Шварцкопф және оның бас штабы Сауд Арабиясына келіп жатқан әскерлер үшін базалар мен жабдықтау желілерін құрумен айналысты. Ол сондай-ақ шариғат үстемдігіндегі Сауд Арабиясында шетелдіктер арасындағы мәдени қақтығысты азайтуға тырысты, мысалы, әйелдердің әскери рөлдердегі айқын болуы. Шварцкопф желтоқсан айына дейін Эр-Риядтағы бас штабында болды және әскерлерге жиі майданға барып кездесті. 1990 жылдың 29 желтоқсанында Пентагоннан 17 қаңтарға дейін Ирак пен Кувейтке шабуылға дайын болу туралы ескерту алды. Бастапқыда "Шөл қалқаны" операциясы халықаралық әскери кемелердің Ирактан танкерлерді тоқтатып, тексеруімен байланысты теңіздік блокаданы қамтыды. Күштерді жинау жалғасқанда, Шварцкопф шекарадағы ирактық бөлімшелерге қарсы шабуыл жоспарлаумен айналысты, кейде жоспарлауға 18 сағатқа дейін жұмыс істейтін көмекшілер тобымен тығыз жұмыс істеді. Ол жиі қол астындағы офицерлермен және саудиялық қолбасшылармен кездесті. Шварцкопф Ирактың ірі бронетехникалық күштеріне, әуе күштеріне және элиталық Республикалық гвардиясына қарсы шараларды жоспарлады. Жоспарлау кезінде Шварцкопф шабуыл жоспарлары туралы Біріккен штабтар төрағасы, генерал Колин Пауэллмен (Вьетнам соғысының ардагері) үнемі байланыста болды. Шварцкопф "Шөл даулы" деп аталған операциялық жоспарды жасады, ол басым күш пен артиллерия мен бронетехникамен қолдау көрсетілген күшті жаяу әскер шабуылына негізделген. 8 қарашада Буш Шварцкопфтың талабы бойынша 400 000 АҚШ әскерін Сауд Арабиясына жіберуге келісті. Шварцкопф көбірек әскерлердің болуы салдарының азаюына ықпал етеді деп сенді. Ол Кувейтке шабуыл жасаудың алдында стратегиялық бомбалау науқанын жоспарлады, сонымен бірге ирактық күштердің алдыңғы қатардағы бөлімдеріне және олардың жабдықтау желілеріне соққы берді. Осы уақытта дипломатиялық шешімдер күйреу бастады, ал БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 1991 жылдың 15 қаңтарында белгілеген соңғы мерзімі ешқандай нәтиже бермей өтті. Ол кезде Шварцкопф 500 000 АҚШ әскерінен және 250 000 басқа елдердің әскерлерінен, мыңдаған негізгі ұрыс танкілерінен, әскери ұшақтардан және алты әскери-теңіз күштері тобынан тұратын 750 000 адамнан тұратын халықаралық армияға басшылық етті. Алайда, АҚШ пен одақтас күштердің көпшілігі соғысқа қатысқан тәжірибесі жоқ еді, сондықтан Шварцкопф пен басқа одақтас қолбасшылар қазаларды азайту үшін сақтықпен әрекет етуді қалады. Шварцкопфтың Таяу Шығыстағы тәжірибесі оған жанжалдың айналасындағы факторларды, соның ішінде одақтас қолбасшыларды оңайырақ түсінуге мүмкіндік берді. Ол саудиялық қолбасшы Халид бин Сұлтанмен жақсы қарым-қатынаста болды, ол өз кезегінде Шварцкопфқа саудиялық халықтың қолдауын алуға көмектесті. Ынтымақтастыққа қарамастан, ол кейінірек араб әскерлерін соғыстың ең тиімді күштері деп санағанын айтты. Шварцкопфтың орынбасары генерал-лейтенант Кальвин Уоллермен де жақсы қарым-қатынасы болды, ол көптеген әкімшілік міндеттерді орындады. Британдық контингенттің қолбасшысы Питер де ла Бильер және француз контингентінің қолбасшысы Мишель Рокьеофре де Шварцкопфпен жақсы жұмыс істеді. Одақтас қолбасшылар арасындағы жақсы қарым-қатынас олардың күштеріне операция кезінде тиімді ынтымақтастыққа мүмкіндік берді.
Құрлық даулы операциясы
Иракқа қарсы әуе шабуылы 1991 жылдың 17 қаңтарында 139 күндік жоспарлау мен дайындықтан кейін басталды. Шварцкопф әскерлерге алғашқы әуе шабуылдарынан бұрын дайындалған мәлімдеме жіберді, олардың мақсаттарына сағат 02:40-та соққы беруі жоспарланған. Ол шабуылдарды Эр-Риядтағы штаб-пәтерінен бақылады, 18 қаңтар күні кешке баспасөз құралдарымен сөйлесу үшін өзінің басқару орталығынан шықты және әуе соғысы "біз жоспарлағандай өтті" деді. Содан кейін ол бұқаралық ақпарат құралдарына жиі брифингтер бере бастады. Ол өзінің беделін жоғалтатынын ойлап, күдікті ирактық құрбандарды санау арқылы науқанның табыстылығын бағалаудан бас тартты. Әуе шабуылы сәтті болды, өйткені ол әуеде басымдыққа ие болды және ирактық әскердің байланыс желісін, жабдықталуын, көптеген танктерін және бронетранспорттық құралдарын жойды. 20 қаңтарда ол Ирактың ядролық сынақ реакторлары жойылғанын хабарлады, ал 27 қаңтарда коалиция Иракта толық әуе басымдығына ие болғанын мәлімдеді. 38 күн ішінде Әскери-әуе күштері T72 танктерінің 39 пайызын, бронетранспорттық құралдардың 32 пайызын және артиллерияның 47 пайызын жойды. Жалпы алғанда, Әскери-әуе күштері Ирактың құрлық әскерінің 50 пайызын жою мақсатына жетті. Бұш Хусейнге 23 ақпанның 12:00-ге дейін Кувейттен шығуға ультиматум берді, әйтпесе Шварцкопфтың құрлық әскері шабуыл жасайды. Шварцкопф 24 ақпанда сағат 04:00-де құрлық шабуылын бастады, Сауд Арабиясы бастаған араб күштері Кувейт қаласына шабуыл жасады, ал АҚШ теңіз корпусының екі дивизиясы мұнай өндіріс орындарына соққы берді, ал сол жақ флангдағы VII корпус және XVIII әуе десанттық корпусы ирак әскерін батыстан кесіп тастау үшін жылдам қимыл жасады, бұл кейін оның "Сол қанатын бұру" стратегиясы ретінде белгілі болды. Шварцкопф соғыстың бірнеше аптаға созылатынын күтті және ирак әскерінің химиялық қару қолданатынын күткен, бірақ бұл орын алмады. Шварцкопф күткеннен қарсылық аз болды және ирак әскері көптеп қарсы тұруды тоқтатты. 90 сағат ішінде оның күштері 50 ирак армиясының дивизиясының 42-сін жойды, бұл АҚШ әскерінің 125 қаза және 200 жаралысымен, ал коалицияның 482 қаза және 458 жаралысымен аяқталды. Ол өз күштеріне Ирактың шабуылдық мүмкіндігін жақын арада әлсірету үшін барлық ирактық бронетехникасын және жабдығын жоюға бұйрық берді. Ақ үй штабының басшысы Джон Сунуну 28 ақпанда сағат 5-те атысты тоқтату күшке енсе, осы қақтығысты "Жүз сағаттық соғыс" деп атауға болатынын ұсынды. Пауэлл келісіп, Шварцкопфпен сөйлесіп, ол оны "Бес күндік соғыс" деп атауға болатынын айтты. Шварцкопф, құрлық шабуылы кезінде ақпарат құралдарына тыйым салған, ақыры 27 ақпанда журналистерге өзінің стратегиясын түсіндіру үшін пайда болды. 3 наурызда ол Кувейт қаласына Ирактың басып алуының салдарын бағалау және ирактық әскери басшыларымен атысты тоқтату туралы келіссөздер жүргізу үшін келді, сондай-ақ екі тараптан әскери тұтқындарды қайтару мәселесін шешу үшін келді. Осы шаралар орындалғаннан кейін ол АҚШ әскерінің соғыстан оралуын бақылау процесін бастады. Соғыс кезінде көрсеткен қызметі үшін Шварцкопфты Америкаға Нью-Йорктегі Бродвей көшесімен үлкен шерумен қарсы алды, сондай-ақ басқа да құрметтер көрсетілді. Ол Армия, Әскери-теңіз күштері, Әуе күштері және Жағалау күзетінен "Құрметті қызмет медалімен" марапатталған жалғыз адам болды. Шварцкопф 1991 жылдың 8 маусымында Вашингтонда өткен үлкен шеруді басқарды, онда оны Буш мыңдаған көрермендердің арасында қарсы алды. Оның жетістіктері Вьетнам және Корея соғыстарынан оралған командирлерге қарағанда мүлдем басқаша бағаланды. Ол бірден ұлттық деңгейде танымал болды және көпшіліктің қызығушылығын тудырды. Ол Вьетнам соғысынан кейін АҚШ қарулы күштерінің мақтанышын қалпына келтіруді көздеген әскерлерге мақтаулар мен медальдар беруді тез бастады.
Өлім
Шварцкопф 78 жасында 2012 жылдың 27 желтоқсанында пневмония салдарынан туындаған асқынулардан қайтыс болды. Шварцкопфтың қазасына байланысты Джордж Буш былай деді: "Мен үшін генерал Норм Шварцкопф – біздің бостандығымызды қорғаған және осы ұлы елді ең қиын халықаралық дағдарыстардан өткізіп әкелген 'міндет, қызмет, ел' деген ұстанымның өзінің көрінісі еді. Одан да артық, ол жақсы, адал адам және жақын досым болды."
Басшылық стилі
Вьетнамдағы әскери қызметі кезінде Шварцкопф алдыңғы қатардан басшылық етуді ұнататын, тіпті қол астындағылары үшін өзінің өмірін қатерге тігуге дайын қолбасшы ретінде танымал болды. Оның басшылық стилі дайындыққа, тәртіпке және қатаң жаттығуларға баса назар аударды, бірақ сонымен қатар әскерлеріне қолдарынан келген жайлылықтардың да қызығушылығын тудырды. Вест-Пойнт курсанттарына арналған қоштасу сөзінде ол құзыреттілік пен мінез-құлықтың маңыздылығын атап өтті. Оның 1-ші батальон, 6-шы жаяу әскерін қайта құруы тірі қалуды және шабуылды бірдей баса көрсетті. Неміс фельдмаршалы Эрвин Роммель мен генерал Джордж С. Паттон сияқты, Шварцкопф шешімділікке жоғары баға берді және командирлеріндегі нық қадамды бағалады. Персық шығанағындағы соғыста ол қорғаныс операцияларына қарағанда шабуылдық әрекеттерді ынталандырды. Оның дайындықсыз штаб офицерлеріне қатысты өте сыншыл екені белгілі болды, бірақ ол жеткілікті агрессивті емес деп санайтын басқа генералдарға қатысты одан да кескілеу болды. Оның қол астындағыларға жиі ашуланғаны оның командасында жақсы білінетін. Оның басшылық стилін кейде бағыныстылары сынға алды, олардың ойынша, бұл олардың мәселелерді шығармашылықпен шешу қабілетін төмендетті. Армия штабының бастығы Карл Э. Вуоно, Шварцкопфтың өмір бойына досы, оны "құзыретті, мейірімді, өзімшіл, адал, пікір білдіруге дайын, қызық, эмоционалды, кез келген кемсітуге сезімтал адам деп сипаттады. Кейде ол өте билікке құмар болуы мүмкін, бірақ маған емес". Колин Пауэлл Шварцкопфтың күшті жақтары оның кемшіліктерінен басым екенін айтса, Дик Чейни Шварцкопфтың бағыныстыларымен болған мақтаншаң мінез-құлқын жеке өзі ұнатпады. Чейни Шварцкопфтың Персық шығанағындағы соғысты басқара алатынына күмәнданды, сондықтан Пауэлл оның орнына Шварцкопфпен байланыс жасады.
Персид шығанағындағы соғыс басшылығын сынға алу
Перс шығанағындағы соғыстың жылдам және шешуші нәтижесі Шварцкопфтың басшылығымен байланысты болды. Президент Буш: «Перс шығанағы соғысынан алынған бірінші сабақ – әуе күшінің құндылығы» деді. Қорғаныс министрі Чейни: «Әуе шабуылы шешуші болды» деді. Тарихшы Рик Аткинсон Шварцкопфты «Дуглас Макартурдан бері ең театрлық американдық» деп есептейді. Аткинсон сондай-ақ, Шварцкопф Басшылық ету кезінде Перс шығанағы соғысын жүргізіп, барлық уақыттағы ең ірі әскери науқандардың бірін өткізді, АҚШ-қа «ондаған жылдардағы алғашқы майдан батыры» сыйлады. Генерал Томми Франкстің «Тұрақты бостандық» операциясы кезіндегі жетістіктері Шварцкопфтің жетістіктерімен салыстырылды. Алайда, Перс шығанағы соғысының салдарына қатысты талдаулардың бірінде Спенсер С. Таккер сияқты бірнеше тарихшылар Шварцкопфтың атысты тоқтату туралы келісімінің Иракқа қарулы тікұшақтарды ұшыруға мүмкіндік бергенін, осы арқылы шиит арабтары мен күрд халқына қарсы операциялар жүргізуге мүмкіндік бергенін айтты. Шварцкопф кейіннен шабуылды жалғастырып, бүкіл Иракты басып алу қателік болар еді деп жазды, себебі АҚШ елді қайта құрудың барлық шығындарын төлеуге міндетті болар еді. Майкл Р. Гордон мен Бернард Э. Трейнор 1995 жылы жарық көрген «Генералдар соғысы» кітабында: «Көрнеудің артында сыни пікірлер жалғасты, себебі армияның далалық қолбасшылары мен әуе күштері арасындағы қақтығыс әуе күшінің өнімділігіне емес, армияның оны бақылауға қабілетсіздігіне қатысты. Әуе күштері үшін Перс шығанағы соғысы болашақ қақтығыстардың үлгісі болды. Бірақ армия да, теңіз жаяу әскері де соғысқа осылай қайтадан баруды қаламады» деп жазды. 2012 жылы жарық көрген кітабында тарихшы Томас Э. Рикс Шварцкопфтың саясатта тәжірибесінің болмауы соғысты жүргізуіне кері әсер еткенін жазды. Рикс Шварцкопфтың Вьетнамдағы қателіктерді қайталаудан қорқып, жоспарларын орындауда тым сақты болғанын, нәтижесінде оның әскерлері Ирак Республикалық гвардиясын жоюға үлкермегенін айтты. Рикс сондай-ақ Шварцкопфты генерал Фредерик М. Франкс-младшийді және өзінің естеліктерінде тиімсіз деп атаған басқа да бағыныстыларын қызметтен шеттетуден бас тартқаны үшін сынады. Рикс қорытындысында Перс шығанағы соғысы «тактикалық жеңіс, бірақ стратегиялық тұрғыдан ең болмағанда тең нәтиже» болғанын айтты. Өзінің естеліктерінде Шварцкопф осындай сынға жауап ретінде өзінің мандатының Кувейтті азат ету және қорғау ғана екенін, ал Иракқа шабуыл жасау, әсіресе Таяу Шығыстағы әскери одақтастар арасында өте даулы мәселе болар еді деп мәлімдеді. Шварцкопф журналистер мен әскерилер арасындағы қарым-қатынасты өзгертуге тырысты, себебі Вьетнам соғысы туралы жаңалықтардың жағымсыз бейнесі сол жердегі әскерлердің моральдық жағдайын нашарлатты. Перс шығанағындағы соғыс кезінде қолбасшылыққа келгеннен кейін, ол мүлдем басқа стратегия іздеді, ол бұқаралық ақпарат құралдарының кеңірек қамтуын қолдап, бірақ майданда қатаң бақылауды сақтады. Шварцкопф Перс шығанағындағы соғысқа қатысты баспасөздің белсенділігін жақтырды, себебі Гренададағыдай жаңалықтарды тоқтату АҚШ-тағы соғысқа қатысты қоғамдық пікірге кері әсер етеді деп ойлады. Сондықтан ол баспасөзбен жиі және жеке қарым-қатынаста болды және журналистерге арналған тұрақты брифингтер өткізді. Ол әдетте бұқаралық ақпарат құралдарының жағымсыз мақалаларына шабуыл жасамайтын, егер оны дұрыс емес деп санамаса. Ол патриотизмге шақыратын медиа-көріністер ұйымдастырды. Шварцкопф бұқаралық ақпарат құралдарының кеңінен таралуы соғысқа деген халықтың қолдауын арттырып, олардың моральдық жағдайын көтеретініне сенді. Кейбір баспасөз конференцияларында ол АҚШ халқына әсер ету үшін соғыс технологиясын көрсетіп, түсіндірді. Бұл сонымен қатар халықтың назарын АҚШ-тың жоғалтуларына немесе соғыста келтірілген қиратуға аударды. Шварцкопфтың стратегиясы – беріліп жатқан хабарды бақылау болды, сондықтан ол майдандағы бұқаралық ақпарат құралдарына әрдайым сүйемелдеуді бұйырды. Алайда, CENTCOM стратегиясы туралы бірнеше жоғары деңгейдегі есептер жарияланды. Соғыстан кейін Шварцкопф өзінің операциясын зерттеген әскери сарапшыларды қатты сынады, олардың кейбіреулері оның жоспарлауына қатысты факторлар туралы нашар хабардар болды және басқалары операцияны қалай жоспарлайтыны туралы тым көп мәлімет беру арқылы операция қауіпсіздігін бұзды деп ойлады.