Тарих

Ванкувердің басқа бөліктері сияқты, Вест-Энд де бастапқыда орманды дала болды. 1862 жылы осы аумақты Джон Мортон, Сэмюэл Бригхаус және Уильям Хейлстон сатып алды. Олар "Үш жасылқыр ағылшын" немесе жай ғана "Үш жасылқыр" деп аталды, себебі олар жабайы жердің үлкен учаскесін тым қымбатқа сатып алып жатыр деген пікірде болғандар осылай атады. Адамдар Коул-Харбордың жағасында кірпіш зауытын салуды жоспарлаған, ал олардың жері бастапқыда фарфор балшығын табу үмітімен иеленген, бірақ балшықтың сапасы оған сай болмады. Жоспарлар сәтсіз аяқталғаннан кейін (негізгі себеп көлік мәселесі болды), олар сол кездегі Brickmaker's Claim деп аталған аумақтың көп бөлігін Виктория инвесторларына сатты, олар оны Жаңа Ливерпуль ретінде дамытуға тырысты. Бірақ осы жобаның нәтижесінде Нью-Вестминстердегі жер тіркеу кеңсесінде жер учаскесін бөлу жоспары тіркелді. Мүлікке тағы бір атау Бригхаус Эстейт болды (Бригхаус аты Ричмондтың бір бөлігін білдіреді, онда "жасылқыр" Дж. Мортон да жерге ие болған). Серіктестердің бірі, аймақта ағаш көп болғанына қарамастан, кірпіш құрылыс үшін маңызды материал екенін байқап, кірпіш балшығын Сумас тауына көшіріп, қазір Эбботсфорд қаласының бір бөлігі болып табылатын Клейберн ауылын құрды. Кейіннен, жақын маңдағы Коул-Харборда аялдамасы бар Канадтық Тынық мұхиты темір жолы келгеннен кейін, Вест-Энд Ванкувердің ең әуелі құрылған, жоғары деңгейлі ауданына айналды, онда ең бай теміржолшылардың отбасылары тұрды. Олардың көптеген отбасылары сол кезде "көкканды көше" деп аталған Джорджия көшесінде тұрды, себебі онда әсем сарайлар көп болды. Кейінірек, Вест-Эндтің шеткері аудандарына (Дэви сарайы сияқты) қаржылық ауданның жер бағасының өсуіне байланысты, жоғары деңгейлі тұрғын үйлер орын ауыстырды. Алайда, бұл рөл ақырында Шонесси ауданының танымалдылығы артуымен және Вест-Эндке әртүрлі орта таптық тұрғын үйлердің салынуымен тоқтатылды. Қала өскен сайын Вест-Энд Канаданың басқа аймақтарынан, Ұлыбританиядан келген және кейіннен басқа елдерден көшіп келгендер үшін уақытша тоқтау орнына айналды, соның нәтижесінде әртүрліліктің дәстүрі қалыптасты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Робсон көшесінде ірі неміс сауда қауымдастығы пайда болды, осыған байланысты Robsonstrasse деген лақап аты пайда болды, ол бастапқы мағынасын жоғалтса да, кейде маркетингте қолданылады.

Жыныстық жұмыс орнын ауыстыру

Вест-Энд тұрғындары өздерінің ауданын қалыптастыру және оның тұруға жайлылығын сақтау ісінде өте белсенді болды. 1970 жылдары тұрғындар бірігіп, Ванкувердің орталығы мен Солтүстік жағалаудағы, Лайнс Гейт көпірі арқылы өтетін қозғалысты баяулатуға тырысты, себебі аудан қала мен қала маңы арасындағы қысқа жол ретінде пайдаланылып келді. Олар сондай-ақ Уэст-Эндте бұрыннан көзге түсетін секс-жұмысты жою мақсатындағы, сәтті болған, бірақ зиянды "Жохандарды ұятқа қалдыру" науқанын ұйымдастырды. Бұл науқанды "Вест-Эндтің алаңдаған тұрғындары" (CROWE) деп аталатын саясаткерлер тобы құрды, олардың арасында ақ нәсілді гей ерлер басым болды. Олар 1984 жылы сол кездегі Британ Колумбиясы Жоғарғы сотының судьясы Аллан МакЭчерн шығарған бұйрыққа қол жеткізуге көмектесті. Бұл бұйрық секс-жұмыскерлердің Гранвилл көшесінің батысында жұмыс істеуіне тыйым салды, осылайша оларды Дэви көшесіндегі салыстырмалы қауіпсіздік пен қоғамдық қолдаудан күштеп шығарды. Содан кейін олар Йель-Таунға, одан кейін Маунт-Плезантқа көшірілді, онда "Жохандарды ұятқа қалдыру" науқанының белсенділері тарапынан жиі наразылықтар ұйымдастырылды, содан кейін Шығыс Бродвейге, және ақырында Downtown Eastside-қа жетті, онда бұрыннан осал секс-жұмыскерлер зорлық-зомбылық пен қанауға одан да көп бейімделді. Бұл көшірулер Дупонт және Александр көшелерінде болған ертерек жағдайлардың нашарлаған қайталануы болды. Бұған қоса, бұл көшірулер негізінен трансгендер, екі рух және алғашқы ұлттардың әйелдерін бағыттап, Мускьюм, Бэррард және Сквамиш алғашқы ұлттарынан жерді тартып алу сияқты отаршылдық тәжірибелерді қайталады.

Ыңғайлылықтар

Вест-Энд қонақтар арасында Робсон көшесімен ерекше танымал. Соғыстан кейінгі кезеңде Германиядан келген иммигранттардың орталығы болғандықтан ол Robsonstrasse деп аталды, және 1980 жылға дейін Бурард көшесінен Джервис көшесіне дейінгі қазіргі сәнді сауда және тамақтану аймағына айналу басталғанға дейін, иесінің басқаруындағы бутиктер, шницель үйлері және басқа да бистро стиліндегі тамақтану орындарына толы болды. Стэнли паркіне жақын Денман көшесінде, сондай-ақ Беррард пен Джервис көшелері арасындағы Дэви көшесінде де көптеген мейрамханалар мен дүкендерді кездестіруге болады. Вест-Эндтің барлық аймағында Александра паркі, Кардеро паркі, Нельсон паркі, Стэнли паркі және Күн бату жағажайы сияқты көптеген саябақтар мен жағажайлар бар. Бұл саябақтардың ауданы 0,22 гектардан (Мортон паркі) 406 гектардан астамға (Стэнли паркі) дейін жетеді. Стенли паркінің теңіз жағалауы Бэррард көпірінен Сеперли паркіне дейін созылады. Бұл аймақ сонымен қатар Англия шығанағындағы үлкен саябақ – Инглис шығанағындағы жағажаймен де танымал, жыл сайын жаздың ортасында өтетін Celebration of Light атты мерекелік фейерверк көрсетілімі кезінде көп адамға толады. Ванкувердің ең ірі және ең көне денсаулық сақтау мекемелерінің бірі – Сент-Полс ауруханасы, Бурард көшесіндегі ауданның шығыс шетінде орналасқан. Вест-Эндтегі қоғамдық орталықтарға Ванкувер су орталығы, Вест-Энд қоғамдық орталығы, Коул-Харбор қоғамдық орталығы және Барклей Манор жатады. Орталықтарға байланысты, олар бассейн, спортзал, фитнес-орталық және мұз айдынымен қатар, кездесулер мен көп мақсатты бөлмелерді жалға беру қызметтерін ұсынады.

Құрмет

2015 жылдың 4 қарашасында Канадалық жоспарлаушылар институты өзiнiң бесінші жыл сайынғы «Канададағы ең жақсы орындар» конкурсының жеңімпаздарын жариялады. Жеті кәсіби жоспарлаушыдан тұратын қазылар алқасы Вест-Энд ауданын «Ең керемет аудан» деп таныды. Қазылар алқасының мүшесі Джаспал Марва MCIP, RPP: «Вест-Энд тұрғындарына жұмысқа баруды, велосипедпен жүруді, дамыған жергілікті кәсіпорындарға қол жеткізуді және Ванкувердің жағажайларын, жолдар мен Стэнли паркін зерттеуді оңай, қауіпсіз және тартымды етеді. Қоғамдық көлікке қол жеткізу, қозғалысты баяулату, көше жиһаздары, ағаштармен көмкерілген жолдар, шағын парктері мен қоғамдық кеңістіктері – бұл орынды жасауға арналған ойластырылған тәсілді көрсетеді. Вест-Энд қаланың ЛГБТҚ қоғамдастығының үйі, оның тығыздығы тұрғындардың әртүрлілігімен және қолжетімді баспанаға басымдық беретін, инклюзивті қоғам құруға берілгендігімен теңдеседі.»