Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1852–1917)
American politician (1852–1917)
Джеймс Гамильтон Пибоди (21 тамыз 1852 – 23 қараша 1917) Колорадо штатының 13-ші және 15-ші губернаторы болды. Ол кейбір адамдарға Каньон-Ситидегі қоғамдық қызметімен, ал басқаларына 1903–1904 жылдардағы Криппл-Крик шахтерлер ереуілін қатыгездікпен басуымен әйгілі.
James Hamilton Peabody (August 21, 1852 – November 23, 1917) was the 13th and 15th Governor of Colorado, and is noted by some for his public service in Cañon City and by others for his brutality in crushing the miners' strike in Cripple Creek in 1903–04.
Отбасылық негіздер
Джеймс 17 баланың ең кішісі еді. Ол Вермонт штатының Ориндж округіндегі Топшам қаласында дүниеге келді, онда оның отбасы егін өсіріп, балаларын тәрбиеледі. Ол Вермонт штатында мектепке барды, кейін Барредегі Брайант коммерциялық колледжінде және Вермонт штатының Берлингтон қаласындағы Страттон коммерциялық колледжінде білімін жетілдірді. Оның үш бауыры Америка Азамат соғысында Одақ үшін күресті. 1871 жылы Джеймс әлі де бизнес колледжінде оқып жүргенде, оның отбасы Пуэбло, Колорадоға көшіп кетті; келесі жылы колледжді бітіргеннен кейін Пейбоди отбасына қосылып, үш жыл бойы (1872-1875) отбасылық құрғақ тауарлар дүкенінің есебін жүргізді.
James was the youngest of 17 children. He was born in Topsham, Orange County, Vermont, where his family raised crops and children. He attended school in Vermont, and later furthered his education there at the Bryant Commercial College at Barre, and Stratton Commercial College at Burlington, Vermont. Three of his brothers fought for the Union in the American Civil War. In 1871, while James was still in business college there, his family moved to Pueblo, Colorado; after completing his degree the following year, Peabody followed his family and kept the books for the family dry goods store for three years (1872 to 1875).
Ерте жұмысқа орналасу
1875 жылдың басында ол Колорадо штатының Каньон-Сити қаласына көшіп барып, Джеймс Клелландтың "жалпы сауда" дүкенінде жұмыс істеді. 1878 жылдың 19 наурызында ол жұмыс берушісінің қызы Франсис Лилиан Клелландқа үйленді, және олардың төрт баласы болды (Джеймс, Клеллан, Кора Мэй және Джесси Энн). Пибоди Клелланд дүкенінде тез өрлеп, менеджер, содан кейін толық серіктес болып, 1882 жылы дүкенді толығымен сатып алды. 1885 жылы ол Колорадо штатының Фримонт округінің округ хатшысы болып сайланды, бұл лауазымды 18 жылдан бері атқарып келген бұрынғы лауазым иесін жеңіп шықты.
In early 1875, he moved to Cañon City, Colorado, and worked for James Clelland in his "general mercantile" store. On March 19, 1878, he married his employer's daughter, Frances Lillian Clelland, and the couple eventually had four children together (James, Clellan, Cora May, and Jessie Anne). Peabody quickly climbed the ladder at Clelland's store, becoming a manager, then a full partner, and then purchasing the store outright in 1882. In 1885, he was elected county clerk for Fremont County, Colorado, unseating the incumbent, who had held the post for 18 years.
Мемлекеттік қызмет
1889 жылы, әлі округ клеркі лауазымында қызмет етіп жүрген кезде, Пибоди Каньон-Ситидегі Бірінші Ұлттық банкті ұйымдастыруға көмектесті және 1891 жылы Банк президенті болып сайланды. Ол сондай-ақ екі жыл бойы Каньон-Сити қаласының қазынашысы, ал екі жыл бойы қалалық кеңесші болып қызмет етті. Шахта иелері күш қолданып «Виктор Рекорд» газетінің басылымын басып алды, ол негізінен кәсіподақтарды қолдаған журнал болатын, және ереуілшілерді тұтқындады, олар кейін «бульпендерде» қамалды немесе күзетпен Канзас шекарасына дейін айдалып, тастап кетілді. Колорадо Ұлттық гвардиясы кеншілер мен олардың жақтастарын негізсіз тұтқындады, көптеген адамдарды ресми айыптаусыз ұстады, кейбіреулері бірнеше күнге дейін. Колорадо Ұлттық гвардиясының адъютанты, генерал Шерман Белл кеншілер туралы: «Хабеас корпустың қатысы жоқ! Біз оларға өлімнен кейін тексеру жасаймыз» деді. Штат милициясының қолдауымен иелері кендерді қайта бақылауға алды, ал жаздың ортасына қарай ереуіл тоқтатылды (бірақ Федерация оны ресми түрде аяқтаған жоқ). Кендер кәсіподаққа қатыспаған жұмысшылармен қайта ашылды, ал кәсіподақтар Криппл-Крик пен штатта маңызды күштерін жоғалтты. Гарри Орчард есімді кәсіподақ мүшесі кейін Пинкертон агенті Джеймс Макпарландқа жасаған اعترافында ол Индепенденс станциясына жасаған шабуылды өзі жасағанын айтты. Сондай-ақ ол Шахта иелері қауымдастығының ақы төлеген хабаршысы болғанын және көптеген басқа да қылмыстар жасағанын мойындады. Пибодидің Криппл-Криктегі ереуілді басып тастауға және, соңында, кәсіподақты жоюға көмектесудегі рөлі өте жағымсыз. Кеншілер тоғыз жыл бұрын бейбіт ереуіл өткізген, олардың саясаты бейбітшілік сақтауға бағытталған. Бірақ банкир Пибоди Колорадоның губернаторы болып сайланғанда, Криппл-Крик кен орындарының иелері өздерінің одақтасы бар екенін сезінді және олар кеншілерді жазасыз қоздыра алады деп ойлады. Кен иелері ауыр еңбекпен тапқан жәрдемақыларын қысқартты, және осы қысқартулар 1903-1904 жылдардағы ереуілге себеп болды. Ереуілге жауап ретінде Пибоди Колорадо Ұлттық гвардиясын жіберді, олар кеншілердің үйлеріне кіріп, олардың әйелдері мен балаларын мазалады және кәсіподақ мүшелерін Криппл-Криктен күшпен депортациялады. Пибодидің милициясы айып тағылмаған кеншілерді тұтқындап, түрмеге қамады, көбінесе оларды үйлерінен алып кетті. Сот органдары осы заңсыз әрекетке қарсылық білдірген кезде Пибоди заңсыз тұтқындалған кеншілерді қорғау үшін қолданылып келген хабеас корпустың ордерін тоқтатуға тырысты. Кеншілер әскери зорлық-зомбылыққа қарсылық көрсеткенде Пибоди әскери жағдай режимін енгізді. Оның әскерлері газет кеңселерін қиратты және ереуіл мен кәсіподақ жойылғанға дейін Криппл-Крикке әскери басшылықты жүзеге асырды.
In 1889, while still serving in the position of county clerk, Peabody helped to organize the First National Bank of Cañon City, and was elected President of the Bank in 1891. He also served Cañon City as city treasurer for two years and as alderman for two years. The mine owners used force to take over the press of the Victor Record, which had been a largely pro union periodical, and captured strikers, who were then confined in the infamous "bullpens" or taken under guard to the Kansas border and abandoned. The Colorado National Guard made several dozen unwarranted arrests of miners and their supporters and held many people without formal charges, some for several days. Colorado National Guard Adjutant General Sherman Bell said of the miners, "Habeas corpus, hell! We'll give 'em post mortems." With the support of the state militia, the owners regained control of the mines, and by midsummer the strike was broken (although it was never officially terminated by the Federation). The mines reopened with non union labor, and the labor unions lost significant power in Cripple Creek, and in the state. A union member named Harry Orchard later wrote in a confession to Pinkerton agent James McParland that he had committed the attack at the Independence Station. He also admitted to serving as a paid informant for the Mine Owners Association, and to committing numerous other crimes. Peabody's role in helping mine owners crush the strike at Cripple Creek and, ultimately, the union itself, is particularly ugly. The miners had conducted a nonviolent strike nine years earlier and their policy was one of nonviolence. But when Peabody, a banker, was elected governor of Colorado, Cripple Creek mine owners felt they had an ally and they could provoke the miners with impunity. The mine owners cut back hard earned benefits and it was those cutbacks that caused the strike of 1903–04. In response to the strike, Peabody sent in The Colorado National Guard which broke into miner's homes, harassed their wives and children, and forcefully deported union men out of Cripple Creek. Peabody's militia arrested and jailed miners against whom there were no charges, often removing them from their homes. When judicial authorities objected to this illegal treatment Peabody tried to suspend the writ of habeas corpus that was being used to protect illegally arrested miners. When miners resisted military violence, Peabody responded with martial law. His troops destroyed the offices of the press and assumed military command of Cripple Creek until both the strike and the union had been destroyed.
Қайта сайлануға ұмтылу
1904 жылы Пейбоди екінші мерзімге түсуге кандидат болды, бірақ қарсыластары оны жамандады, "Пейбодиден басқа біреу керек!" деп ұрандады және ол кен иелерімен сөз байласыпты деген пікірде болды. Пейбодидің қарсыласы, демократ Альва Адамс, Криппл Крик ереуіліне қатысты оның әрекеттерін сынап, Колорадоның қатал "кәсіби соғысын" өзі басқара алатынын мәлімдеді. Сайлаудан кейін Адамс жеңіске жеткендей көрінді, бірақ штат заң шығарушы органында басымдылықты сақтап қалған республикашылар, сайлауды Пейбодиден ұрлап алу үшін ірі алаяқтықтар мен жемқорлықтар жасалғанын мәлімдеді (шын мәнінде, екі тарап та сайлау заңдарын кеңінен бұзған). Адамс қызметке кірген күні (1905 жылдың 17 наурызы) республикашылдар бақылайтын заң шығарушы орган оны қызметтен шеттетуге және Пейбодиді қайта қызметке орнатуға дауыс берді, бірақ Пейбоди дереу отставкаға кететін болды. Ол осылай істеді, және күнінің соңында Пейбодидің вице-губернаторы Джесси Макдональд Денвердегі губернатор резиденциясын иеленді. Осылайша Колорадо штаты бір күні үш түрлі губернаторға (Адамс, Пейбоди, Макдональд) ие болған жалғыз штат атанды.
Peabody ran for a second term in 1904, but was vilified by his opponents, who declared "Anybody but Peabody!" and felt that he was in league with the mine owners. Peabody's opponent, Democrat Alva Adams, ripped into his handling of the Cripple Creek strike and insisted that he could handle Colorado's vicious "industrial warfare." After the election, it appeared Adams had won, but Republicans, who still controlled the state legislature, insisted that significant fraud and corruption had conspired to steal the election from Peabody (in reality, both sides had committed major violations of election law). On the day that Adams took office (March 17, 1905), the Republican controlled legislature voted to remove him from office and reinstall Peabody, on the condition that Peabody immediately resign. He did so, and at day's end it was Peabody's lieutenant governor, Jesse McDonald, who occupied the governor's mansion in Denver – thus making Colorado the only state to have three different governors (Adams, Peabody, McDonald) on the same day.
Өлім
"Жеңісінен" және отставкадан кейін Пейбоди Каньон-Ситиге оралып, қайын атасы және жұмыс берушісі Джеймс Клелланд салған Пейбоди сарайында жеке өмірге шықты. Ол онда әртүрлі қаржылық мүдделерін басқаруға уақытын арнады. Көпшілік назарынан мүлдем кетіп, 1917 жылдың 23 қарашасында қайтыс болды. Ол Каньон-Ситиде жерленген.
After his "victory" and resignation, Peabody returned to Cañon City and retired to private life at the Peabody Mansion built by his father in law and employer, James Clelland. There he devoted his time to caring for his various financial interests. He largely faded from the public eye, and died November 23, 1917. He is buried in Cañon City.