Кіріспе
Дундональд графы – Шотландияның ақсүйек титулы. Ол 1669 жылы шотланд әскері және саясаткері Уильям Кокрейнге, 1-ші Дундональд Лорды Кокрейнге, сонымен қатар Пайсли және Охилтри Лордының қосалқы титулымен берілді. Мұрагерлік еркек болған жағдайда оның ұрпақтарына, егер ұрпақ болмаса, Кокрейн есімін мұраға алған немесе қолданған әйел ұрпақтарына бөлінбестен беріледі, ал егер олар да болмаса, оның барлық мұрагерлеріне беріледі. 1647 жылы ол бұдан бұрын Шотландия Пэражында Дундональд Лорды Кокрейн титулын алған, мұрагерлік оның еркек ұрпақтарына қалдырылды.
Тарих
Бірінші графтың орнын оның немересі Джон Кокрейн, екінші граф (1690 жылы қайтыс болды) басқарды. Ол Уильям Кокрейннің ұлы, лорд Кокрейн (1679 жылы қайтыс болды), 1-ші графтың үлкен ұлы. Екінші граф Шотландияның құпия кеңесінің мүшесі болды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтар оның үлкен ұлы Уильям Кокрейнге, үшінші графқа (1705 жылы қайтыс болды) өтті. Ол ерте жаста, үйленбеген күйеусіз қайтыс болды және оның орнын оның інісі Джон Кокрейн, төртінші граф (1720 жылы қайтыс болды) бағындырды. Ол 1713 жылдан 1715 жылға дейін Шотландияның өкілдік етуші теңеуі ретінде Лордтар палатасында отырды. Ол қайтыс болған кезде атақтар оның ұлы Уильям Кокрейнге, бесінші графқа (1725 жылы қайтыс болды) өтті. Ол он алты жасында, үйленбеген күйеусіз қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін 2-ші графтың ұрпағы жойылып, титулдар оның бірінші туысына, Томас Кокрейнге, алтыншы графқа (1737 жылы қайтыс болды) берілді. Ол Уильям Кокрейннің (1717 жылы қайтыс болған) ұлы, жоғарыда аталған Уильям Кокрейннің екінші ұлы, лорд Кокрейн (1679 жылы қайтыс болды), 1-ші графтың үлкен ұлы. Оның орнын оның ұлы Уильям Кокрейн, жетінші граф (1758 жылы қайтыс болды) бағындырды. Ол Жеті жылдық соғыста соғысты және 1758 жылы 9 шілдеде Луисбург шайқасында қаза тапты. 7-ші графтың өліміне байланысты бұл отбасылық желі де сәтсіз болды және атақтарды оның екінші туысы, сегізінші граф Томас Кокрейн мұра етті (1778 жылы қайтыс болды). Ол полковник сэр Джон Кокрейннің (1707 жылы қайтыс болған) немересі, 1-ші графтың екінші ұлы. 8-ші граф болғанға дейін ол 1722 және 1727 жылдар аралығында Ренфруширден парламент мүшесі (Whig) болды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтар оның ұлы Арчибальд Кокрейнге, тоғызыншы графқа (1831 жылы қайтыс болды) өтті. 9-шы граф ғалым және өнертапқыш болды; оның өнертабыстарының арасында көмір қышқылының өндірісі үшін алғашқы өнеркәсіптік техника болды. Көмір қышқылының тікелей қолданылуынан басқа, Earl Dundonald's tar works газды қосалқы өнімдері кейіннен инженер Уильям Мердок 1790 жылдары газ жарығын ойлап табу үшін қолданды. Алайда, графтың ешбір өнертабысы оған көп ақша әкелген жоқ - мысалы, көмір қышқылының ең ықтимал тұтынушысы - теңіз флоты оны патент мерзімі өткенге дейін сатып алмады - және отбасылық мүліктерін жоғалтып алғаннан кейін (оларды қышқыл зауытының кепілі ретінде қолданды), ол 1831 жылы Париждегі ықжаладан қарызға толы қаза тапты. Содан кейін атақтар оның ұлы Томас Кокрейнге, оныншы графқа (1860 жылы қайтыс болды) берілді. 10-шы граф атақты теңіз командирі болды және Наполеон соғыстарында шайқасты. Ол жұртшылық атағын иемденгенге дейін Парламент мүшесі болды. Алайда, кейін ол алаяқтықпен жалған айыптау бойынша түрмеге қамалып, әскери-теңіз флотынан және парламенттен шығарылды. Бостандыққа шыққаннан кейін ол Чили, Перу, Бразилия және Грекия әскери-теңіз флотына басшылық етті. 1824 жылы 10-шы графты Бразилияның маркизі (Marquês do Maranhão) император Педро I жасаған. Оған қоса, елтаңба да берілді. Бразилияда дворяндық атақтар тұқым қуалайтын атақ емес еді. 1832 жылы ол Корольдік флотына қайтадан қабылданды және корольдік кешірім алды. Оның орнын ұлы Томас Кокрейн, он бірінші граф басқарды (1885 жылы қайтыс болды). 11-ші граф 1879 - 1885 жылдары Шотландияның өкілдік етуші теңеуі ретінде Лордтар палатасында отырды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтар оның үлкен ұлы Дуглас Кокрейнге, он екінші графқа (1935 жылы қайтыс болды) өтті. Ол өмірлік күзетшілерге, британ армиясының генерал-лейтенантына, 1886 жылдан 1922 жылға дейін Шотландияның өкілдік етуші теңеуіне және Канада әскерлерінің бас офицеріне тағайындалды, содан кейін ол бізге ескертумен қалдырды: Ол Виннифред Бамфорд Хескетке үйленді. Ол қайтыс болған кезде атақтар оның ұлы Томас Хескет Кокрейнге, он үшінші графқа (1958 жылы қайтыс болды) өтті. Ол 1941 жылдан 1955 жылға дейін Шотландияның Лордтар палатасындағы өкілдік етуші теңеуі болды. Ол ешқашан үйленбеген және оны немере інісі, он төртінші граф Иэн Дуглас Кокрейн (1986 жылы қайтыс болған) алмастырған. Ол Дуглас Роберт Хескет Роджер Кокрейннің, он екінші графтың екінші ұлы еді. 14-ші граф Қара күзетте майор болды. 2017 жылдан бастап атақты оның жалғыз ұлы Ян Александр Кокрейн иеленеді, ол 1986 жылы билікке келген он бесінші граф. Кокрейн отбасының тағы бірнеше мүшесі де атақ-даңққа ие болды: 8-ші графтың алтыншы ұлы сэр Александр Кокрейн Корольдік флоттың адмиралы болды. Оның ұлы сэр Томас Джон Кокрейн де теңіз командирі болды және Ньюфаундленд губернаторы болды. Оның ұлы Александр Кокрейн Бейли консервативті саясаткер болды және 1880 жылы Барон Ламин...
He married Winifred Bamford Hesketh. When he died the titles passed to his son Thomas Hesketh Cochrane, the thirteenth Earl (died 1958). He was a Scottish Representative Peer in the House of Lords from 1941 to 1955. He never married and was succeeded by his nephew Iain Douglas Cochrane, the fourteenth Earl (died 1986). He was the son of Douglas Robert Hesketh Roger Cochrane, second son of the twelfth Earl. The 14th Earl was a major in the Black Watch. as of 2017 the titles are held by his only son Ian Alexander Cochrane, the fifteenth Earl, who succeeded in 1986. Several other members of the Cochrane family have also gained distinction: Sir Alexander Cochrane, sixth son of the 8th Earl, was an admiral in the Royal Navy. His son Sir Thomas John Cochrane was also a naval commander and served as Governor of Newfoundland. His son Alexander Cochrane Baillie was a Conservative politician and was created Baron Lamington in 1880 (see this title for more information). William Francis Dundonald Cochrane (1847–1927), a brigadier general in the Army, was the son of William Marshall Cochrane, a colonel in the Army, son of Major the William Erskine Cochrane, third son of the ninth Earl. Archibald Cochrane, fourth son of the 9th Earl, was a captain in the Royal Navy. His grandson Basil Edward Cochrane was a vice admiral in the Royal Navy. He was the father of Archibald Cochrane (1847–1952) and Sir Edward Owen Cochrane (1881–1972), both rear admirals in the Royal Navy. John Dundas Cochrane, another younger son of the ninth Earl, was a traveller and explorer. Thomas Cochrane, second son of the 11th Earl, was a politician and was created Baron Cochrane of Cults in 1919 (see this title for more information). The earldom is named after Dundonald, South Ayrshire (see Dundonald Castle). The Earl of Dundonald is the Scottish clan chief of Clan Cochrane. The family seats are Lochnell Castle, near Oban, Argyll and Bute, and Beacon Hall, near Cranbrook, Kent.