Жұлдыздар тудыру кезеңіндегі ғарыз денесі – "Қалқа" тұмандығы (Puppis шоқжұлдызы). Hubble телескопынан керемет суреттер! Күкірт көп, екі жұлдыздан тұрады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Puppis шоқжұлдызындағы протопланеталық тұмандық.
Protoplanetary nebula in the constellation of Puppis
жұлдыздық сипаттама
|типі=OH/IR жұлдызы
Қалабаш жұлдызы, әлдеқайда анық, Messier 46 ашық шоғырының мүшесі болып табылады, себебі оның қашықтығы, радиалдық жылдамдығы және меншікті қозғалысы сәйкес келеді. Орталық жұлдыз – QX Puppis, өте суық Mira айнымалы жұлдызы мен А типіндегі негізгі тізбек жұлдызынан құралған екіжұлдыз жүйесі.
starbox character
|type=OH/IR star
The Calabash is almost certainly a member of the open cluster Messier 46, as it has the same distance, radial velocity, and proper motion. The central star is QX Puppis, a binary composed of a very cool Mira variable and an A type main sequence star.
Сипаттама
Көліктей шашыраған газдардың жоғары жылдамдықпен соқтығысып, дымқыл жұлдызда үстіне соққы толқындарын тудырғандығын NASA-ның Хаббл ғарыш телескопының егжей-тегжейлі суреті көрсетуде. Бұл нысан кейде «Шіріген жұмыртқа тұмандығы» деп аталады, себебі оның құрамында күкірттің мөлшері салыстырмалы түрде көп. Тұмандықтың ең тығыз бөліктері орталық жұлдыздан жақында шығарылған және қарама-қарсы бағытта үдетілген материалдан тұрады. Суретте сары түспен бейнеленген бұл материал сағатына бір жарым миллион километрге дейін (сағатына миллион миль) жылдамдықпен алыстап барады. Жұлдыздың бастапқы массасының көп бөлігі қазір осы екіполюсті газ құрылымдарында жинақталған. Испаниялық және АҚШ астрономдарының тобы NASA-ның Хаббл ғарыш телескопын газ ағынының айналасындағы материалға қалай соқтығысатындығын зерттеу үшін пайдаланды, ол суретте көк түспен көрсетілген. Олардың пікірінше, мұндай өзара әрекеттесулер планеталық тұмандықтардың қалыптасу процесінде басым роль атқарады. Газдың жоғары жылдамдығының арқасында соқтығысқанда соққы фронттары пайда болып, айналасындағы газдарды қыздырады. Компьютерлік есептеулер мұндай соқтығыстардың болуын және құрылымын біраз уақыттан бері болжап келгенмен, бұрынғы бақылаулар теорияны нақтылай алмады. Бұл Хаббл телескопының жаңа суреті иондалған сутегі мен азот атомдарынан шыққан жарықты ғана өткізетін сүзгілерді қолданды. Астрономдар зор соқтығыстардың нәтижесінде қызған газдың ең ыстық бөліктерін анықтады және олардың күрделі екікөпіршіктік пішіндес екенін анықтады. Суреттегі ашық сары-қызғылт түстер жұлдыздан қаншалықты тығыз, жоғары жылдамдықты газ ағып жатқанын көрсетеді – бұл ортаны қарама-қарсы бағытта жарып өтетін, үдемелі оқтар сияқты. Орталық жұлдыздың өзі ортадағы шаң-тозаңның ішінде жасырылған. Бүгін байқалатын газ ағынының көп бөлігі шамамен 800 жыл бұрын болған күрт үдеудің нәтижесі болуы мүмкін. Астрономдардың пікірінше, 1000 жылдан кейін Калабаш тұмандығы толыққанды планеталық тұмандыққа айналады.
Violent gas collisions that produced supersonic shock fronts in a dying star are seen in a detailed image from NASA's Hubble Space Telescope. The object is sometimes called the Rotten Egg Nebula as it contains a relatively large amount of sulphur. The densest parts of the nebula are composed of material ejected recently by the central star and accelerated in opposite directions. This material, shown as yellow in the image, is zooming away at speeds up to one and a half million kilometers per hour (one million miles per hour). Most of the star's original mass is now contained in these bipolar gas structures. A team of Spanish and US astronomers used NASA's Hubble Space Telescope to study how the gas stream rams into the surrounding material, shown in blue. They believe that such interactions dominate the formation process in planetary nebulae. Due to the high speed of the gas, shock fronts are formed on impact and heat the surrounding gases. Although computer calculations had predicted the existence and structure of such shocks for some time, previous observations had not been able to prove the theory. This new Hubble image used filters that only let through light from ionized hydrogen and nitrogen atoms. Astronomers were able to distinguish the warmest parts of the gas heated by the violent shocks and found that they form a complex double bubble shape. The bright yellow orange colors in the picture show how dense, high speed gas is flowing from the star, like supersonic speeding bullets ripping through a medium in opposite directions. The central star itself is hidden in the dusty band at the center. Much of the gas flow observed today seems to stem from a sudden acceleration that took place about 800 years ago. Astronomers believe that 1,000 years from now, the Calabash Nebula will become a fully developed planetary nebula.
Жерден алынған суреттер
Кең өрісті суреттерде Калабаш тұмандығы терең түсірілген суреттерде жарқын планеталық тұмандық NGC 2438-дің жанында көрінеді. Калабаш тұмандығы М46 сияқты бірдей қашықтықта болғанымен, NGC 2438 көрер көзге жақын орналасқан, үлкен нысан.
In wide field images, the Calabash nebula is visible near the bright planetary nebula NGC 2438 in deep photographs. Although the Calabash Nebula is at the same distance as M46, NGC 2438 is a larger object in the foreground.