Кіріспе

Жапон жазушысы (1907–1991) – роман, әңгіме, өлең және эссе жазған, тарихи және өмірбаяндық көркем әдебиетімен танымал жапон жазушысы. Оның ең бағалы туындылары: "Бұқа шайқасы" (Tōgyū, 1949), "Темпёнің шатыр плиткасы" (Tenpyō no iraka, 1957) және "Тун хуанг" (Tonkō, 1959).

Өмірбаян

Иноуэ 1907 жылы Хоккайдоның Асахикава қаласында дәрігерлер отбасында дүниеге келді, кейіннен Шидзуока префектурасының Изу ауданы Югасима қаласында өсті. Ол Хоккайдода туған, бірақ шыққан тегі Шидзуока префектурасынан. "Туған жерім – Изу" атты эссесінде ол былай деп жазды: "Мен Хоккайдоның Асахикава қаласында тудым, бірақ жылнамалар мен анықтамалықтарда менің туған жерім көбінесе Шидзуока префектурасы деп көрсетілген. Өзім жазсам, туған жерім деп Асахикаваны, ал шыққан жерім деп Шидзуока префектурасын бөлек жазамын". "Өзімді қалыптастыру тарихым" еңбегінде ол: "Менің балалық шағым өткен Изу – менің нағыз туған қалам болғанын болжауға болады, менің жеке басымның негізі осы жерде қалыптасқан" деп жазды. Оқушылық шағында дзюдомен белсенді түрде шұғылданды. Алдымен Кюсю университетінде заң және әдебиет пәндерін оқыды, кейін Киото университетінде философияға ауысты, ол 1936 жылы эстетика мамандығы бойынша және Пауль Валери туралы дипломдық жұмысымен бітірді. "Рютен" атты алғашқы туындысы үшін Чиба Камео сыйлығын жеңіп алғаннан кейін Иноуэ "Маиничи Шимбун" газетінде жұмыс істей бастады. 1937 жылы Қытай-Жапон соғысына әскерге шақырылды, бірақ денсаулығына байланысты тез арада қайтып, "Маиничи Шимбунда" жұмысын жалғастырды. Оның "Темпёның шатыр плиткасы" (1957) және "Тунхуан" (Тонко, 1959) сияқты, сондай-ақ "Анамның хроникасы" (Вага хаха но ки, 1975) сияқты автобиографиялық негіздегі туындылары бар.

Иноуэ 1964 жылы Жапония өнер академиясының мүшесі болып сайланды және 1976 жылы Мәдениет орденімен марапатталды. Ол 1991 жылы Токиода 83 жасында дүние салды. Ол ғибадатханалар, храмдар және жапон тарихы туралы терең білімге ие болды, сонымен қатар бірнеше баспа компанияларында кеңесші және редакциялық комиссия мүшесі ретінде қызмет етті.