Англия ғылымындағы Фитцуолтер бароны атағының тарихы

Кіріспе

Барон Фицвальтер – Англияның ақсұлық атағы. Ол 1295 жылдың 24 маусымында Роберт Фицвальтерге берілген. Атақ жарлық арқылы құрылған, яғни ол еркек және әйел желісі арқылы мұраға берілуі мүмкін.

Тарих

Фицвальтер барондығы – ағылшын жұртының ең көне титулдарының бірі, оның тарихы ұзақ. Төртінші барон – флот адмиралы. Төртінші баронның немересі, алтыншы барон, Харфлер қамалында дизентериядан қайтыс болды. Оның орнын інісі, жетінші барон, Нормандияның Роллосының соңғы белгілі еркек ұрпағы иеленді, ал одан кейін қызы, жалғыз баласы Элизабет мұрагерлік етті. Ол Джон Рэдклифтің әйелі болды. Олардың ұлы, тоғызыншы барон, 1495 жылы мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін айыпталып, титулынан айырылды. Бірақ оның ұлы Роберт Рэдклифф 1509 жылы Парламент шешімімен айыпталуын жойды және кейін Ланкашир лорд-лейтенанты болып қызмет етті. 1525 жылы виконт Фицвальтер, ал 1529 жылы Сассекс графы титулы берілді. Оның немересі, үшінші граф, 1553 жылы әкесінің кіші титулы – Фицвальтер бароны арқылы Лордтар палатасына шақырылды. Лорд Сассекс кейін Ирландияның лорд-орынбасары болды. Оның орнын төртінші граф, інісі иеленді. Ол бұрын Мальдон, Гэмпшир және Портсмут округтерін Парламентте өкілдік еткен және Гэмпшир лорд-лейтенанты болып қызмет еткен. Ол қайтыс болғаннан кейін титулдар жалғыз баласына, бесінші графқа көшті. Ол Эссекс лорд-лейтенанты болды. 1629 жылы оның қайтысымен Фицвальтер барондығы виконттықтан және графтықтан бөлінді. Соңғы титулдар марқұм графтың туысы және еркек мұрагері, алтыншы графқа тиесілі болды, ол Петерсфилд, Бедфорд және Портсмут округтерінен Парламент депутаты болды. 1643 жылы ол қайтыс болғаннан кейін виконттық және графтық жойылды. Фицвальтер барондығына талап ету құқығы бесінші графтың туысы және жалпы мұрагері Генри Милдмейге, де-юре он бесінші баронға берілді. Ол екінші Сассекс графының екінші әйелі Энн Калторптан туған жалғыз қызы леди Фрэнсистің ұлы болды. Ол 1641 және 1645 жылдары барондыққа үміткер болды, бірақ екі рет те сәтсіз аяқтады және Лордтар палатасына шақырылмады. Оның немересі Генри Милдмей, де-юре он алтыншы барон, 1660 жылы титулды сәтті иеленді. Бірақ оның кіші інісі Бенджамин Милдмей 1667 жылы жұрлыққа өтініш білдіріп, Лордтар палатасына он жетінші барон ретінде шақырылды. 1730 жылы оның кіші ұлы, он тоғызыншы барон, Эссекс графтығындағы Харвич виконты және Ұлыбритания жұртындағы Фицвальтер графы титулын алды. Лорд Фицвальтер кейін Сауда кеңесінің президенті болды және Эссекс лорд-лейтенанты қызметін атқарды. Бірақ 1756 жылы қайтыс болғаннан кейін виконттық және графтық жойылды, ал Фицвальтер барондығы он алтыншы және он жетінші баронның жалғыз қарындасы Мэридің қыздары арасында тоқтатылды. Титул 168 жыл бойы тоқтатылып тұрды, 1924 жылы (Парламентке берген өтініштен кейін) Хенри Фицвальтер Пламптрдің пайдасына, жиырмасыншы барон ретінде қайта жандандырылды. Ол Джон Бриджес Пламптрдің ұлы және Элеонораның немересі, Гуднестонның 4-ші баронеті сэр Брук Уильям Бриджестің қызы, он алтыншы және он жетінші баронның әпкесі Мэридің ұрпағы. Сэр Брук Уильям Бриджтің үлкен ұлы, Гуднестонның 5-ші баронеті сэр Брук Уильям Бриджес 1842 жылы барондыққа үміткер болды, бірақ оның орнына 1868 жылы Эссекс графтығындағы Вудхэм Уолтер бароны Фицвальтер титулын алды (осы құрылым туралы толық ақпарат алу үшін, ол 1875 жылы жойылды, Гуднестонның Бриджес барондықтарын қараңыз). Жиырмасыншы барон 1932 жылы баласыз қайтыс болды, содан кейін титул тағы да тоқтатылды. 1953 жылы бұл тоқтау жиырма бірінші барон Фицвальтер Брук Пламптрдің пайдасына аяқталды. Ол жиырмасыншы баронның кіші інісі Джордж Бересфорд Пламптрдің ұлы болды. 2017 жылдан бастап титул оның ұлы, жиырма екінші барон, 2004 жылы мұрагерлік етті. Отбасылық орын – Гуднестон паркі. Үй 1704 жылы Гуднестонның 1-ші баронеті сэр Брук Бриджес салған. Үй Пламптр отбасына Гуднестонның 4-ші баронеті сэр Брук Уильям Бриджестің қызы Элеонора Бриджестің үйленуінен кейін келді. Оның ұлы, преподобный Генри Уэстерн Пламптр, Гуднестонның соңғы баронеті Брюк Бриджес 1899 жылы қайтыс болғаннан кейін мұрагерлік етті. Фиц-Уолтерлер де Клэрлермен туыс. Олар үзілмеген еркек желіден шыққан деп есептесек, жетінші барон Нормандия әулетінің соңғы агнаты болды. Де Балиоль арқылы олар Англиядағы ескі саксондық сызықпен де байланысты.

One of the oldest titles in the English Peerage, the barony of FitzWalter has a long history. The fourth baron was an Admiral of the Fleet. The fourth baron's grandson, the sixth baron, died from dysentery at the siege of Harfleur. He was succeeded by his brother, the seventh baron, who was the last known male line descendant of Rollo of Normandy, and was succeeded by his daughter and only child, Elizabeth. She was the wife of John Radcliffe. Their son, the ninth baron, was attainted for treason in 1495 with his title forfeited. However, his son Robert Radcliffe obtained a reversal of the attainder by Act of Parliament in 1509 and later served as Lord Lieutenant of Lancashire. He was created by Viscount FitzWalter in 1525 and Earl of Sussex in 1529. His grandson, the third earl, was summoned to the House of Lords through a writ of acceleration in 1553 in his father's junior title of Baron FitzWalter. Lord Sussex later served as Lord Deputy of Ireland. He was succeeded by his younger brother, the fourth earl. He had earlier represented Maldon, Hampshire and Portsmouth in the House of Commons and also served as Lord Lieutenant of Hampshire. When he died the titles passed to his only child, the fifth earl. He was Lord Lieutenant of Essex. On his death in 1629, the barony of FitzWalter separated from the viscountcy and earldom. The latter titles were inherited by the late earl's cousin and heir male, the sixth earl, who notably sat as a Member of Parliament for Petersfield, Bedford and Portsmouth. When he died in 1643 the viscountcy and earldom became extinct. The claim to the barony of FitzWalter was passed on to the fifth earl's cousin and heir general Henry Mildmay, de jure fifteenth baron. He was the son of Lady Frances, the only daughter of the second earl of Sussex by his second wife, Anne Calthorpe. He claimed the barony in 1641 and 1645 but was unsuccessful both times and was never summoned to the House of Lords. His grandson Henry Mildmay, de jure sixteenth baron, successfully claimed the title in 1660. However, his younger brother Benjamin Mildmay successfully petitioned for the peerage in 1667 and was summoned to the House of Lords as the seventeenth baron. In 1730 his younger son, the nineteenth baron, was created Viscount Harwich, in the County of Essex, and Earl FitzWalter, in the Peerage of Great Britain. Lord FitzWalter later served as President of the Board of Trade and was also Lord Lieutenant of Essex. However, on his death in 1756, the viscountcy and earldom became extinct while the barony of FitzWalter fell into abeyance between the daughters of Mary, only sister of the sixteenth and seventeenth barons. The peerage remained in abeyance for 168 years, until it was called out of abeyance in 1924 (after a petition to the House of Lords) in favour of Henry Fitzwalter Plumptre, who became the twentieth baron. He was the son of John Bridges Plumptre and grandson of Eleanor, wife of Reverend Henry Western Plumptre and daughter of Sir Brook William Bridges, 4th Baronet, of Goodneston, a descendant of the aforementioned Mary, sister of the sixteenth and seventeenth barons. Sir Brook William Bridge's eldest son Sir Brook William Bridges, 5th Baronet, of Goodneston, had unsuccessfully claimed the barony in 1842, but was instead created Baron FitzWalter, of Woodham Walter in the County of Essex, in 1868 (for more information on this creation, which became extinct in 1875, see Bridges baronets of Goodneston). The twentieth baron died childless in 1932 when the peerage once again fell into abeyance. The abeyance was terminated in 1953 in favour of Fitzwalter Brook Plumptre, the twenty first Baron. He was the son of George Beresford Plumptre, the younger brother of the twentieth baron. as of 2017, the title is held by his son, the twenty second Baron, who succeeded in 2004. The family seat is Goodnestone Park. The house was built in 1704 by Sir Brook Bridges, 1st Baronet, of Goodneston. The house came into the Plumptre family through the marriage of the aforesaid Eleanor Bridges, daughter of Sir Brook William Bridges, 4th Baronet, of Goodneston, to Reverend Henry Western Plumptre, whose son John Bridges Plumptre inherited it upon the death of the last Bridges baronet of Goodneston in 1899. The FitzWalters were of the same line as the de Clare. Presuming they were from an unbroken male line, the seventh baron was the last agnate of the House of Normandy. Through de Balliol they also have a connection to the old Saxon line in England.

Виконт Фицвальтер (1525)

Роберт Рэдклифф, 1-ші Фицвальтер виконты, 10-шы Фицвальтер бароны (1542 жылы қайтыс болды) (1529 жылы Сассекс графы атанды)