Кіріспе

Құс түрі

Ямайкалық қарға (Corvus jamaicensis) салыстырмалы түрде кішкентай қарға (ұзындығы 35–38 см). Ол Батыс Үнді аймағындағы екі басқа түрмен – Куба қарғасымен (Corvus nasicus) және Испаниола аймағындағы ақ мойынды қарғамен (Corvus leucognaphalus) бірнеше маңызды морфологиялық ерекшеліктерді бөліседі, және олармен өте жақын туыс.

Таксономия

Ямайкалық қарғаны "әңгімелеуші қарға" деген атпен ағылшын натуралистері Джон Рэй 1713 жылы және Ханс Слоан 1725 жылы сипаттады. 1756 жылы ирланд дәрігері Патрик Браун бұл түрді "шалақай сөйлейтін қарға" деп атады. Францияда 1760 жылы натуралистер Матурин Жак Бриссон мен Конте де Буффон екеуі де "La corneille de la Jamaique" атауын қолданды. 1788 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Жаратылыс жүйесі" еңбегін қайта қарап, кеңейтіп, Corvus jamaicensis деген екі атаулы номенклатураны енгізгенге дейін биномиалдық атау қолданылмады. Түр монотипті: ешқандай түршесі танылмайды.

Сипаттама

Жалпы сыртқы түрі туыстарына қарағанда жылтыр емес, күлді сұр түсті. Дегенмен, көзінің артында және мандының тамырында оларға ұқсас қара сұр тері бөлігі бар. Мандысы сұр түсті, терең және өткір ұшқа қарай тартылады. Мұрын қылдары сирек, көбінесе мұрын тесіктері көрініп тұрады. Көздің қабыршағы жасына байланысты сұр қоңыр немесе қызыл қоңыр болуы мүмкін. Аяқтары мен тырнақтары қара түсті. Дауысы, ең жақын туыстары сияқты, өте ерекше және түрлі-түрлі шалақтап сөйлеу және көпіршіктейтін дыбыстардан тұрады (сондықтан оның жай Ямайка диалектіндегі атауы – шалақтап сөйлейтін қарға), сондай-ақ, ақырын айтылатын “craaa aa” және оның түрленулері, және сәл музыкалық құбылудан тұрады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Атауынан көрініп тұрғандай, бұл түр Ямайка аралында таралған, орманды және араздалған жерлерде қоныстанады, сондай-ақ үлкен бақтарда жиі кездеседі. Көбінесе таулы орманды аймақтарда мекендегенімен, құрғақ маусымда төменгі жазықтарға түседі, сол кезде оны көру ықтималдығы артады.

Тамақ және азықтандыру

Табиғатынан орман қарғасы, оның тамақтану қажеттіліктерінде ағаштардан жиналған жемістердің үлкен бөлігі бар, оларды жұптарда немесе шағын топтарда жейді. Сонымен қатар, ол кішкентай жәндіктер мен кесірткелерді қабық астында және жапырақ сынықтарында іздейді, сондай-ақ басқа құстардың ұяларын жұмыртқалары мен балалары үшін тонауға бейім.

Өсіру

Ұясы әдетте биік ағаштарда салынды. Бұл түр ағаш қуыстарын да ұя салуға мүмкіншілік ретінде пайдалануы мүмкін, бірақ оның көбейту ерекшеліктері мен осы түрге қатысты мұндай деректер әлі тіркелмеген.