Жас американдықтар еркіндігі (YAF) – 1960 жылы құрылған консервативтік жастар ұйымы. АҚШ колледждерінде саясатты жақсарту, консервативтік идеалдарды тарату мақсатында жұмыс істейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Консервативті жастар ұйымы
Conservative youth organization
"Жас американдықтар еркіндік үшін" (YAF) – 1960 жылы американдық колледжтердегі дәстүрлі консерваторлар мен либертариандардың арасындағы коалиция ретінде құрылған консервативті жастар белсенділігі ұйымы. Бұл 501(c)(3) коммерциялық емес ұйым және "Жас Америка қорының" филиалы. YAF-тың мақсаты – 1960 жылдың 11 қыркүйегінде Коннектикут штатының Шарон қаласында Уильям Ф. Бакли үйінде өткен жиналыста жас консерваторлар қабылдаған Шарон мәлімдемесімен үйлесетін мемлекеттік саясатты қолдау. 1960 жылдар саны және ықпалы тұрғысынан ең табысты жылдар болғанымен, YAF соңғы жылдары қайта жанданып, АҚШ-тың бүкіл ауманындағы колледждер мен жоғары мектептерде бөлімшелері бар ұлттық ұйым ретінде белсенді жұмыс істеуде. YAF-тың ресми басылымы – "The New Guard".
Young Americans for Freedom (YAF) is a conservative youth activism organization that was founded in 1960 as a coalition between traditional conservatives and libertarians on American college campuses. It is a 501(c)(3) nonprofit organization and the chapter affiliate of Young America's Foundation. The purposes of YAF are to advocate public policies consistent with the Sharon Statement, which was adopted by young conservatives at a meeting at the home of William F. Buckley in Sharon, Connecticut, on September 11, 1960. While the 1960s were its most successful years in terms of numbers and influence, YAF has experienced a resurgence in recent years, becoming active as a national organization with chapters on college and high school campuses throughout the United States. YAF's official publication is The New Guard.
Бастапқы жылдары
Тарихшылар консерваторлар мен либертариандар коалициясы ретінде YAF-тің алғашқы жылдарындағы тұрақсыздығын құжаттады. Кеннет Хайнеман былай деп жазады: "YAF-тың өзі ішкі тартыстарға ұшырады. 1969 жылы ұйым өзара бәсекелесетін, келісуге келмейтін топтарға жарылды". Грегори Л. Шнайдер былай дейді: "1970-ші жылдардың ортасында YAF қабілетіне емес, топтарға және жеке тұлғаларға негізделген нашар басшылықтан зардап шекті". Жером Туциль былай деп жазады: "Тәуелсіздік жақтастарының екінші тобы радикалды либертариандар немесе анархистерден тұрды, олардың көпшілігі Карл Гесс IV-тің Анархолибертариандық альянсына жатты. Бұл топ YAF-тен толығымен бөлінуге көбірек мүдделі болды". Ребекка Э. Клатч былай деп жазады: "Бір жас либертариан конгресс залында әскерге шақыру қағазын өртеп жібергенде, көпшілік ашулы халыққа айналып, нәтижесінде YAF-тан барлық либертариандарды қуды. Бір либертариандық топ жиналыстан ашуланып кетіп қалды".
Historians have documented the volatility inside YAF during its early years as a coalition of conservatives and libertarians. Kenneth Heineman writes, "YAF itself suffered internal strife. In 1969 the organization split into competing, irreconcilable factions." Gregory L. Schneider states, "In the mid 1970s YAF suffered from weak leadership based on factions and personalities rather than ability". Jerome Tuccile writes, "The second faction of rebels consisted of radical libertarians or anarchists, most of them belonging to Karl Hess IV's Anarcho libertarian Alliance. This contingent was more interested in splitting off from YAF entirely." Rebecca E. Klatch writes, "When one young libertarian burned his draft card on the convention floor, the crowd turned into an angry mob and, ultimately, purged all libertarians from YAF. One libertarian faction stormed out of the meeting."
Ұлттық консервативті белсенділік, 1960-65
1960 жылдың қыркүйек айында Коннектикут штатының Шарон қаласында Уильям Ф. Баклидің балалық шағындағы үйінде 90-ға жуық жас адам жиналды. Олар жаңа ұлттық консервативті жастар ұйымын құру үшін бас қосты. Осы жерде «Азаттық үшін жас американдықтар» (Young Americans for Freedom) ұйымы дүниеге келді және олардың негізгі қағидаларын баяндайтын «Шарон мәлімдемесі» жазылды. «Жаңа гвардия» журналы 1961 жылы YAF ұйымының ресми басылымы ретінде алғаш рет жарық көрді. Құрылғаннан кейінгі алғашқы төрт жылда YAF жоғары оқу орындарында қарқынды дамыды. Рональд Рейган 1962 жылы YAF ұлттық кеңесшілер кеңесіне қосылды және 42 жыл бойы құрметті төраға болып қызмет етті. 1960 жылдары Республикалық партия консервативті қанатқа, оның төресі Барри Голдуотер, және либералды қанатқа, оның төресі Нельсон Рокфеллер, бөлінді. YAF мүшелері Голдуотердің жағына шығып, Барри Голдуотердің президенттікке кандидаттығын қолдады. 1962 жылдың 7 наурызында YAF ұйымдастырған консервативті митинг Нью-Йорк қаласындағы Мэдисон Сквер Гарденді 18 000 адамға дейін толтырды. Барри Голдуотер де қатысты. Бұл оқиға «консервативті қозғалыстың туған күні» деп аталды. YAF ұйымының екінші ұлттық съезі 1963 жылы Флорида штатындағы Гольт қонақ үйінде өтті. Съезде 450-ден астам делегат дауыс берді. Гольт қонақ үйінің басшылығы Бруклин қаласынан келген афроамерикандық делегат Дон Паркерге қызмет көрсетуден бас тартты. Бұл жаңалық YAF мүшелері арасында тараған соң, көптеген делегаттар мен басқа да адамдар қонақ үйдің вестибюлінде жиналып, Гольт қонақ үйінің барлық афроамерикандық YAF мүшелеріне тұруға рұқсат беруін және сегрегация саясатын өзгертуін немесе YAF съезді басқа жерге көшіруін талап етті. Сол күнінен бастап Гольт қонақ үйіне кез келген адамның кіруіне рұқсат берілді. 1964 жылы YAF Голдуотерді президенттікке ұсыну науқанында және оны сайлауда маңызды рөл атқарды. Голдуотердің Ақ үйге үміткер болуы YAF тарихындағы ең маңызды оқиға болды. Бұрынғы «Жаңа гвардия» журналының редакторы Ли Эдвардс: «Барри Голдуотер YAF ұйымын жасады, бірақ YAF сонымен қатар Барри Голдуотерді жасады» деді. 1964 жылғы президент сайлауында Голдуотердің жеңіліске ұшырауы көптеген YAF мүшелерін көңілсіздікке түсірді. YAF «ҚЫЗЫЛ ТАУАРЫСТЫ ТОҚТАТУ» науқаны аясында IBM, Mack Truck және Firestone Tire and Rubber компанияларын Кеңес блогымен айқын сауда жасағаны үшін сынады. YAF хаттар жолдау науқаны, бойкот және демонстрациялар арқылы Firestone компаниясының коммунистік Румынияда синтетикалық каучук зауытын салу әрекетіне тосқауыл қойды. YAF-тың Индианаполис 500 жарысында 500 000 дана парақша тарату жоспары 1965 жылдың сәуір айында Firestone басшыларының Румыниядағы жоспарларын тоқтату шешіміне ықпал етті. 1965 жылдың қыркүйегінде YAF Ресейлік Азаттық Армиясынан үш нацистік әріптесін құрметтеу жоспарларын жариялады. Олар 1945 жылдың 29 маусымында Совет Одағына қайтарылмайын деп өз-өзіне қол жұмсаған. АҚШ-тың еврей соғыс ардагерлерінің қолбасшысы Ральф Плофский наразылық білдіргеннен кейін еске алу шарасы тоқтатылды. YAF ұйымындағы яхудилердің болуы және Марвин Либманмен тығыз байланысы болғандықтан американдық нацистік партия сияқты ұйымдардан қарсылық көріп отырды. Алайда, YAF 1962 жылы Оңтүстік Каролина штатының сегрегацияшыл сенаторы Стром Турмондты «Азаттық сыйлығымен» марапаттады. YAF мүшесінің «Даллас Morning News» газетінде жарияланған «Даллас Кеннедиге қош келдіңіз» атты жарнамаға қатысы бар деген негізсіз мәлімдеме жасалды (кездейсоқ түрде Кеннедиге жасалған қастандықтың күні), онда ол оны Конституцияны елемеумен айыптаған.
In September 1960, about 90 young people met at the childhood home of William F. Buckley Jr. in Sharon, Connecticut. They gathered to lay the groundwork for a new national conservative youth organization. It is here that Young Americans for Freedom was born and their statement of principles, the Sharon Statement, was drafted. The New Guard magazine made its debut as the official magazine of YAF in 1961. In the first four years of its existence, YAF grew rapidly on college campuses. Ronald Reagan joined the YAF National Advisory Board in 1962 and for 42 years served as the Honorary Chairman. In the 1960s, the Republican Party was divided between its conservative wing, led by Barry Goldwater, and its more liberal wing, led by Nelson Rockefeller. YAF members fell squarely on Goldwater's side and spearheaded the campaign of Barry Goldwater for president. On March 7, 1962, a YAF sponsored conservative rally filled Madison Square Garden in New York City, drawing 18,000 people. In attendance was Barry Goldwater. The event has been described as "the birthday of the conservative movement." The second national YAF convention was held in 1963 at the Gault Hotel in Florida. With over 450 voting delegates in attendance. Hotel management at the Gault Hotel refused accommodations to Don Parker, an African American delegate from Brooklyn. As word of this spread around the YAFers in attendance, a number of delegates and numerous others began gathering in the lobby of the hotel demanding that either the Gault Hotel allow all the black YAFers to stay and the hotel change its segregation policy or YAF would move the convention to another site. From that day on any person was allowed into the Gault Hotel. By 1964, YAF was a major force in the campaign to nominate Goldwater, and then after his nomination, to elect him president. Goldwater's run for the White House catalyzed YAF more than any other event in its history. Lee Edwards, former New Guard editor, said "Barry Goldwater made YAF, but YAF also made Barry Goldwater." Goldwater's massive defeat in the presidential election of 1964 demoralized many YAF members. In YAF's campaign to "STOP RED TRADE", IBM, Mack Truck, and Firestone Tire and Rubber were targeted for engaging in high visibility trade with the Soviet Bloc. YAF stopped Firestone's attempt to build a synthetic rubber plant in communist Romania through letter writing campaigns, boycotts, and demonstrations. YAF's plan to distribute 500,000 flyers at the Indianapolis 500 was seen as a key to the decision by Firestone executives to cancel their Romanian plans in April 1965. In September 1965, the YAF announced plans to hold a memorial honoring three Russian Nazi collaborators from the Russian Liberation Army, who'd committed suicide on June 29, 1945, to avoid repatriation to the Soviet Union. The memorial was cancelled after protests by Ralph Plofsky, the commander of the Jewish War Veterans of the United States of America. YAF faced opposition from groups like the American Nazi Party because of the presence of Jews in the organization and its close relationship with Marvin Liebman. However, YAF did honor Senator from South Carolina Strom Thurmond, a segregationist, with its Freedom Award in 1962. An unsubstantiated claim has been made that a YAF member was involved with the 'Welcome Mr. Kennedy to Dallas' ad placed in the Dallas Morning News (coincidentally on the morning of JFK's assassination), which accused him of ignoring the Constitution.
Радикалды белсенділікке реакция, 196571
Либерализм мен радикализм 1960 жылдардың ортасынан 1970 жылдардың басына дейін университеттерде басымдық құрды, бұл негізінен азаматтық құқықтар қозғалысы мен Вьетнам соғысының нәтижесінде болды. Аз болғанына қарамастан, YAF радикалды солшыл ұйымдарға қарсы күреске шықты, Вьетнамдағы АҚШ жеңісін қолдаған «Демократиялық қоғам үшін студенттер» (SDS) және «Жаңа MOBE» сияқты топтарға қарсы тұрып, оларды сынады. YAF мүшелері консервативті қозғалыстағы ересек әріптестерімен ұқсас көзқарастарға ие болды. YAF Вьетнам ардагерлерін және олардың мүдделерін қолдау үшін бірнеше жоба бастады және жалғастырды. «Алғыс жобасы» YAF мүшелеріне ауруханада жатқан ардагерлерге хат жазуға, баруға және қажетті жабдықтармен көмектесуге мүмкіндік берді. YAF түрлі тұтқындар/жоғалып кеткендер (POW/MIA) мәселелерімен айналысты. 1979 жылы Санта-Моникада өткен наразылық акциясында YAF наразылықтарды ұйымдастырды және Вьетнам соғысына қарсылығы үшін Джейн Фондаға жеке шабуыл жасады, оның үйінің сыртында оның бейнесін ілді. YAF-тың бір тобы философиялық тұрғыдан экономикалық мәселелердегі үкіметтің шектеулі рөлін әлеуметтік мәселелерге және араласпау саясатын қолдайтын сыртқы саясатқа дейін кеңейтті. Бұл топ либертариандар деп аталды. YAF үшін одан да маңызды және ұзаққа созылған сын осы топтан келді, яғни үкіметтің шектеулі немесе тіпті жоқ болуын жақтаған радикалды либертариандар мен анархистер. YAF-тың либертариандық және анархистік фракциялары 1969 жылы Сент-Луисте өткен YAF ұлттық конвенциясында тазартылды, ал осы фракцияның мүшелері 1971 жылы Либертариандық партияның негізін қалаушылардың қатарында болды.
Liberalism and radicalism dominated campuses from the mid 1960s until the early 1970s, primarily as a result of the civil rights movement and the Vietnam War. Though outnumbered, YAF went on the offensive against radical left wing organizations by challenging and rebutting groups like Students for a Democratic Society (SDS) and New MOBE in support of a U. S. victory in Vietnam. YAF members tended to hold similar opinions to their older compatriots within the conservative movement. YAF began and continued a number of projects to support Vietnam veterans and their causes. "Project Appreciation" gave YAFers the opportunity to write, visit, and provide needed supplies to hospitalized veterans. YAF worked on various POW/MIA issues. In a protest in Santa Monica in 1979, the YAF focused protests and a personal attack on Jane Fonda by hanging an effigy of her outside her house due to her opposition to the Vietnam War. A faction of YAF philosophically extended the group's traditional support of limited government in economic issues to social issues and a foreign policy of non interventionism. This group came to be known as libertarians. A more serious and lasting challenge for YAF came from this group, those who believed in limited or even no government – radical libertarians and anarchists. YAF's Libertarian and Anarchist Caucuses were purged at the YAF's 1969 national convention in St. Louis, and members of this faction were among the founding members of the Libertarian Party in 1971.
Қорғау саясаты, 1971-1985
1970 жылдары YAF демографиялық тұрғыдан едәуір есейді. Олар тек кампуста демонстрациялар ұйымдастырумен шектеліп қалмай, лоббилік жұмыс арқылы ұлттық саясатқа әсер етуге және кейде шағын демонстрацияларды өткізіп, жария етуге көшті. Президент Никсон жалақыны, бағаны бақылауға алып, алтын стандартын жойғанда және коммунистік Қытай Халық Республикасымен қарым-қатынас орнатқанда, Тайваньмен байланысты үзіп, YAF қарсылыққа шықты. YAF консервативті принциптерді тастап кеткенін сезінді, сондықтан бұл әрекеттері үшін әкімшілікті жазалап, мұны жасаған алғашқы консервативті ұйым атанды. YAF-тың бірқатар жобалары нақты мәселелерді шешу үшін арнайы комитеттер мен қосымша топтар ретінде бастау алды. Олардың ішінде Ерақты дұға етуді қолдайтын жастар комитеті, қару ұстау және алып жүру құқығы үшін студенттер комитеті, «Жас Америка» қоры, «Бос кампус жаңалықтары» қызметі, STOP NSA комитеті және Вьетнамда жеңіске жету үшін Ұлттық студенттік комитеті бар. 1974 жылы YAF, Американдық консервативті одақпен бірлесіп, «Консервативті саяси іс-қимыл конференциясы» (CPAC) деп аталатын маңызды және амбициялық жиын өткізді. CPAC консерваторлардың ең ірі жылдық жиынына айналды және әлі де DC аймағында жыл сайын өткізілуде. Жоғары оқу орындарында YAF колледж республикашылдарынан гөрі консервативті және партиялық емес болды. Олардың мүшелері либералды кандидаттарға қарсы шығып, партиялық бағытына қарамастан консервативті кандидаттарды қолдауға дайын болды. Осы кезеңде көптеген жергілікті және ұлттық сайлауларда YAF мүшелері орташа консервативті, сайлана алуға мүмкіндігі бар кандидатты қолдау керек пе, әлде қатаң консервативті, бірақ жеңіске жете алмайтын кандидатты қолдау керек пе деген мәселеде бөлінді. YAF 1976 жылы Рейганның республикалық президенттік номинацияны жеңуге жасаған сәтке дейін және 1980 жылы президенттік сайлаудағы жеңіске дейін қолдау көрсетті. YAF Картер әкімшілігін сынап, Панама каналы және SALT келісімдеріне қарсы күресті. Ирандағы кепілге алыну оқиғасы Картер әкімшілігіне қоғамдық сынды күшейтті және 1979 жылы YAF үшін біріктіруші күшке айналды. YAF кепілге алынғандарға мыңдаған қолдау хаттарын жинап, әкімшілікті шаралар қабылдауға шақырып, үгіт жүргізді. 1980 жылы Техастағы жас консерваторлар YAF мүшелерінің тобынан бөлініп, өз ұйымдарын құрды. Сол кезде YAF штаттағы ықпалы әлсіреп қалды. Сол жылы YAF-тың ұзақ жылдар бойы досы және кеңесшісі Рональд Рейган АҚШ-тың 40-шы президенті болды. Рейганның сайлануы консервативті онжылдықты бастады. Елдің түкпір-түкпіріндегі YAF мүшелері Рейганның бағдарламасын қолдауға бірікті. Көптеген YAF мүшелері Рейган әкімшілігіне тағайындалды. Рейган әкімшілігінің лауазымды тұлғалары мен радикалды солшылдардың мақсатына айналған болашақ тағайындалғандарды YAF қызу қорғады. YAF еңбек министрі Реймонд Донован, ішкі істер министрі Джеймс Уотт, округтік сот судьясы Дэн Манион, Жоғарғы Сотқа үміткер Роберт Борк және ҰҚК қызметкері лейтенант-полковник Оливер Нортты қолдады. 1980 жылдардың ортасына қарай YAF-тың көптеген жетекшілері отыздан асып, университетті бітіргеннен бері көп уақыт өткен еді. Олардың кейбіреулері үкіметте лауазымдарды атқарып, сонымен бірге ұйымды консервативті мақсаттар үшін лоббилік және қаржы жинау тобы ретінде басқарды. Сонымен қатар, ішкі проблемалар YAF басшылығын парализдеді. Ұлттық кеңес қаржы жинауға бағытталған заңгерлер мен лоббистердің бақылауында болды. Бұл кезең YAF-тың көптеген активтерін жоғалтуға әкелген қаржылық қиындықтармен аяқталды.
In the 1970s, YAF became much older, demographically speaking. Rather than merely staging campus demonstrations, they focused on influencing national politics by lobbying and occasionally staging and publicizing small demonstrations. YAF went on the offensive when President Nixon enacted wage controls, price controls, abandoned the gold standard, and opened relations with the communist People's Republic of China, ceasing relations with Taiwan. YAF felt he was abandoning conservative principles so YAF publicly denounced the administration for these moves, becoming the first conservative organization to do so. A number of YAF projects were started as ad hoc committees and affiliated groups to address specific issues. These groups include Youth for the Voluntary Prayer Amendment, Student's Committee for the Right to Keep and Bear Arms, Young America's Foundation, Free Campus News Service, STOP NSA Committee, and the National Student Committee for Victory in Vietnam. In 1974, YAF, along with the American Conservative Union, sponsored a modest and ambitious gathering called the Conservative Political Action Conference (CPAC). CPAC has become the largest annual gathering of conservatives and is still held annually in the DC area. On college campuses, YAF was more conservative and less partisan than the College Republicans. Members were willing to oppose liberal candidates and support conservative candidates regardless of party affiliation. During many local and national races throughout this era, YAF members were divided about whether to support a moderately conservative electable candidate or to support a staunchly conservative long shot candidate. YAF supported Reagan's almost successful bid to win the Republican presidential nomination in 1976 and his victorious race for the presidency in 1980. The YAF targeted the Carter Administration, and YAF was active in opposing the Panama Canal and SALT treaties. The Iran Hostage Crisis focused public criticism on the Carter Administration and provided YAF a rallying point in 1979. YAF held a campaign to generate thousands of letters of encouragement to the hostages and pressed the Administration to take action. In 1980, Young Conservatives of Texas was formed by a group of YAF members in Texas that broke off to found their own organization. Since that time, YAF itself has never had a major presence in the state. That same year, YAF's long time friend and advisor Ronald Reagan became the 40th President of the United States. The election of Reagan ushered in the conservative decade. YAFers around the nation mobilized in support of Reagan's agenda. Many YAFers received appointments to the Reagan Administration. Reagan Administration officials and prospective appointees who were targeted by the radical left were strongly defended by YAF. YAFers rallied to the support of Labor Secretary Raymond Donovan, Interior Secretary James Watt, Circuit Court Judge Dan Manion, Supreme Court nominee Robert Bork, and NSC staff member Lt. Colonel Oliver North. By the mid 1980s, many of YAF's leaders were in their thirties and long out of college. Some of them held positions in government while continuing to run the organization as a lobbying and fund raising group for conservative causes. At the same time, internal problems paralyzed the YAF hierarchy. The national board was controlled by lawyers and lobbyists who focused on fundraising. This era ended with financial problems which led to YAF losing most of its assets.
Студенттік белсенділік, 1985-1990
Қаржылық құлдыраудан кейін, көптеген ересек мүшелер басқа салаға көшті, ал жастар YAF-та үстемдік құрды. Осы кезеңде университеттерде жаңа либералдық және радикалдық белсенділік буыны қалыптасып, мүшелер осы қозғалыстарға қарсы күреске назар аудара бастады. Бұл өсім Калифорния штатында ең күшті болды, онда мүшелер никарагуалық контрас жасақтарына көмек көрсету, Рейганның антикоммунистік саясатын қолдау және Біріккен Ұлттар ұйымына қарсылық білдірді. Университеттердегі белсенділікке баса назар аударылып, YAF әлі де активті болып жатқан барлық штаттарға тарады. 1989 жылы Калифорния және Нью-Йорк штатының белсенділерінен құралған одақ ұлттық кеңестің көп бөлігін басып алды.
After a financial collapse, most of the older members went on to other things, while younger members dominated YAF. During this era, a new generation of liberal and radical activism was growing on college campuses, and members began focusing on opposing these movements. This growth was strongest in California, where members staged protests in favor of aid to the Nicaraguan Contras, in favor of Reagan's anti communist policies and in opposition to the United Nations. The emphasis on campus activism gradually spread to all the states where YAF was still active. In 1989, an alliance of Californian and New York activists took over a majority of the seats on the national board.
Қайта құру жылдары, 199199
Құрама Штаттардың Ұлттық YAF ұйымы 1990-шы жылдары ұйымды жандандыруға және қайта құруға баса назар аударғандықтан, оның қатысуы төмен болғанымен, елдің әр жерінде YAF қызметінің өте белсенді ошақтары, кампустардағы ұйымдық құрылымдар мен штаттық бөлімшелер өздігінен ұйымдасып, жұмыс істеді. Калифорния YAF университеттерде және сол штаттың саяси аренасындағы консервативті күш ретінде өз орнын сақтап қалды. Флорида, Массачусетс, Мичиган, Пенсильвания, Нью-Йорк, Вирджиния және тағы да басқа штаттардағы жеке кампустардағы бөлімдер өте белсенді болды. 1991 жылы YAF ұлттық кеңесінің көп бөлігін калифорниялықтар құрады – бұл басқару кеңесінде бір штаттың көпшілікке ие болуының алғашқы жағдайы еді. Алайда, бұл жаңа басшылық YAF-ты қаржылық және ұйымдық тұрғыдан тиімді басқара алмады. 1991 жылдың қаңтарында басталған Перс шығанағындағы соғыс оның белсенділігінің күшін жойды. Көптеген мүшелер президент Джордж Бушті жеткілікті консервативті емес деп санайтын, ал соғысты ақтау үшін қолданған "жаңа әлемдік тәртіп" риторикасын қауіпті утопиялық деп есептеді. Елдің әр түрлі университеттеріндегі консервативті көзқарасты студенттер Саддам Хусейннің Кувейтке басып кіруіне қарсы Американың күш-жігерін қолдап көрсеткенімен, сол кездегі YAF басшыларының көпшілігі соғысқа қарсылық білдірді. Осылайша, ұйымның қатарын кеңейту мүмкіндігінен айырылды. 1991 жылдың тамызында YAF Вашингтондағы 16-шы Ұлттық конвенциясын өткізді. YAF мүшелері консервативті принциптерге адалдығын жаңартты және Уильям Ф. Бакли, Дик Чейни (қорғаныс министрі) және Г. Гордон Лидди сияқты спикерлерді тыңдады. Келесі жылы YAF ұлттық төрағасы Джефф Райт вице-президент Дэн Куэйлмен кездесіп, оның вице-президенттікке қайта тағайындалуын қолдаған 40 мыңнан астам қол жинады. YAF Анита Хиллді зерттеу тобын құрды және YAF мүшелері Америкадағы колледж кампустарында Анита Хиллмен кездесті. YAF 1992 жылғы Республикалық Ұлттық конвенцияны консервативті мәселелерді қолдауға итермеледі. 1995 жылғы Консервативті саяси іс-қимыл конференциясында YAF "Революция туралы дөңгелек үстел" өткізді. "Азаттық үшін жас американдықтар" мүшелері YAF-тің негізін қалаушы Хауард Филлипс, конгрессмен Роберт Дорнан, Джозеф Собран және басқа да спикерлердің айналасында жиналып, жастарды YAF-тің еркіндік пен жеке бостандықты сақтау жөніндегі консервативті күресін жалғастыруға шақырып, ынталандырды. 1996 жылы ұлттық төраға Джон Пастор YAF мүшелерінен Солтүстік Америкалық ерлер/жігіттер махаббаты қауымдастығы (NAMBLA) деп аталатын ұйымға назар аудару үшін делегация басқарды. 1996 жылы Вашингтонда өткен шаралардың бірінде NAMBLA мүшелері YAF мүшелерінің "адамгершілікке жат және табиғи емес жыныстық қатынастардың" салдары туралы ескерту жазылған баннерлерін көріп, таң қалды. 1997 жылы Калифорния YAF ұлттық директоры және штаттық төрағасы Брайан Парк губернатор Пит Уилсон олардың тайпалық егемендігін бұзған кезде американдық үндістердің құқықтарын қорғау үшін ұйымдастырды. YAF-тің рулардың егемендігін қолдау туралы шешімі туралы толық беттік газет жарнамалары Калифорния штатының барлық ірі газеттерінде жарияланып, губернаторға қысым жасады. Келіссөздер сәтсіз аяқталып, 1998 жылы тарихи 5-ші ұсыныс дауысқа қойылды. YAF тікелей пошта арқылы 1 миллионнан астам сайлаушымен байланыс орнатып, американдық үндістердің егемендігі мәселелері туралы халықты хабардар етті, нәтижесінде бұл шара 62,4%-қа 32,6% арақатынасымен екі партияның қолдауымен қабылданды. 5-ші ұсыныс сотта күшін жойды, бірақ YAF 1999 жылы 5-ші ұсыныстың құқықтық мәселелерін түзету үшін 1-А ұсыныстың қабылдануына көмектесті, қарсылық болған жоқ. 1998 жылы президент Билл Клинтонға қарсы "Сигаретті адам" акциясы басталды. Сигаро костюмі киген YAF мүшесі президент Клинтонның президенттік жетістіктерін көрсету үшін түрлі қаржы жинау шараларына еріп жүрді. 1999 жылы Лос-Анджелесте өткен "Оскар" марапаттау кешінде YAF мүшелері киноакадемиясының әйгілі режиссер Элиа Казанды өмір бойына жеткені үшін марапаттау туралы шешімін қолдады. 600-ден астам кәсіподақ белсенділері мен басқа да солшылдар наразылық білдіргеніне қарамастан, YAF мүшелері бейбіт түрде Казанды қолдау митингін жалғастырды. Митинг қаулыға келгенде, YAF мүшелері өздерін қорғап, полицияға наразылық білдіргендерді ұстауға көмектесті. 1990-шы жылдардың соңында YAF ұлттық саясатқа қайта оралды. Ұлттық кеңсе петиция жинау кампанияларын ұйымдастырды және түрлі қоғамдық мәселелер бойынша консервативті көзқарасты насихаттау үшін түрлі шаралар өткізді. Осы шаралардың кейбіреулері "Оливер Нортты кешіруді" және "Джанет Реноны қызметтен босатуды" сияқты назар аударуға болатын тақырыптарды қамтыды.
Though the presence of National YAF was lax during the 1990s as they were focusing on revitalizing and rebuilding the organization, there remained very active pockets of YAF activity throughout the country, campus charters and statewide units that organized and operated on their own. California YAF continued as a strong conservative force on campuses and in that state's political arena. Many states like Florida, Massachusetts, Michigan, Pennsylvania, New York, Virginia and others still had very active individual campus chapters. By 1991, the national board of YAF contained a majority of Californians – the first time a single state had had a majority in the governing council. However, this new régime found itself unable to effectively run YAF as a financial and organizational entity. The strength of its activism was shattered by the Gulf War that began in January 1991. Most members considered President George H. W. Bush to be insufficiently conservative, and his rhetoric justifying the war – "a new world order" – to be dangerously utopian. While conservative oriented students on campuses around the country were showing support for the American effort against Saddam Hussein's invasion of Kuwait, many YAF leaders of the time were expressing opposition to the war effort. Thus, an opportunity to expand the organization's membership was lost. In August 1991, YAF held its 16th National Convention in Washington D. C. YAF members from around the country gathered to reaffirm its commitment to conservative principles and heard such speakers as William F. Buckley, Jr., Secretary of Defense Dick Cheney, and G. Gordon Liddy. The following year, YAF National Chairman Jeff Wright met with Vice President Dan Quayle and delivered over 40,000 petitions in support of his renomination as Vice President. YAF launched an Anita Hill Truth Squad and YAFers confronted Anita Hill on college campuses across America. YAF pushed the 1992 Republican National Convention to continue strong support for conservative issues. At the 1995 Conservative Political Action Conference, YAF held a "Colloquium on Revolution." Young Americans for Freedom members rallied around speakers such as YAF founding elder Howard Phillips, Congressman Robert Dornan, Joseph Sobran, and other speakers motivating the young crowds to continue YAF's conservative charge to preserve freedom and individual liberty. In 1996, National chairman Jon Pastore led a delegation of YAFers to bring national attention to a group called the North American Man/Boy Love Association (NAMBLA). NAMBLA members got quite a surprise at one of their events in Washington DC in 1996 when YAFers held banners warning the effects of 'deviant and un natural sexual practices.' In 1997, Brian Park, National Director and state Chairman of California YAF, organized support for the rights of American Indians when their tribal sovereignty was being encroached upon by Governor Pete Wilson. Full page newspaper ads centered on YAF's resolution to support tribal sovereignty were placed in every major newspaper across the state of California to pressure the Governor. The negotiations failed and the historic Proposition 5 was placed on the ballot in 1998. YAF made over 1 million voter contacts with direct mail pieces to educate the public on American Indian Sovereignty issues and the measure passed overwhelmingly with bi partisan support of 62.4% to 32.6%. Proposition 5 was eventually challenged in the courts and YAF filed a "Friends of the Court" brief (case number S074850) with the State Supreme court in 1999. Though YAF lost, its leg work assisted in a passage of Proposition 1A in year 2000 with no real opposition to fix the legal problems with Proposition 5. In 1998 Cigar Man was launched against President Bill Clinton. A YAFer dressed in a Cigar Costume followed President Clinton to various fundraising functions to highlight Clinton's presidential achievements. At the 1999 Academy Awards in Los Angeles, YAFers rallied in support of the Academy of Motion Pictures decision to award famous director Elia Kazan with the lifetime achievement award. Confronted by over 600 union activists and other leftists YAFers continued with their peaceful pro Kazan rally. When the rally turned ugly YAFers defended themselves and assisted the police to apprehend the violent leftist perpetrators. Later in the 1990s, YAF returned to national advocacy politics. The national office organized petition drives and staged a variety of events to promote the conservative viewpoint on a variety of public issues. Some of these events would have an attention grabbing theme such as "Pardon Oliver North" and "Impeach Janet Reno".
Қайта өрлеу, 200010
2007 жылы Мичиган мемлекеттік университетінің YAF бөлімшесі трансгендерлерге қарсы кемсітушілікке қарсы қорғауды қамтитын заңға қарсы наразылық акциясын ұйымдастырды. Он жыл өткен соң, YAF ұлттық төрағасы Грант Стробл, Мичиган штатының бөлімшесінің ресми түрде құрылмағанын және YAF-пен рұқсатсыз байланыс орнатқанын мәлімдеді. 2009 жылдан бастап "Жас американдықтар азаттық үшін" ұйымы Пенсильвания штаты сияқты кампустардағы ұзақ жылдар бойы жұмыс істеп келе жатқан бөлімшелерді күшейту мақсатында бірнеше жаңа колледж бөлімшелерін құрды. Колледж кампустарында YAF бөлімшелері консервативті спикерлерді қолдау, қарулы күштерді қолдайтын митингілер ұйымдастыру, заңсыз көші-қонды қатаң бақылауға алу, оң әрекетке қарсы демонстрациялар өткізу және либералды спикерлерге қарсы наразылық білдіру сияқты шаралармен айналысты. 2009 жылы "Сай партиясы" топтары, зейнеткер полиция және өрт сөндірушілер қауымдастығы, сондай-ақ Keep America Safe коалициясы Нью-Йорк қаласында "9/11-ді ешқашан ұмытпайық" митингін өткізді. Коалиция АҚШ Бас прокуроры Эрик Холдердің 9/11-ге қатысқандарды Нью-Йорк федералды сотында соттау туралы шешіміне қарсы күресті. Коалиция Холдердің шешімінің соғыс қылмыскерлеріне американдық азаматтармен тең құқықтар беретінін мәлімдеді; сонымен қатар, Нью-Йоркте айыпталушыларды соттау қала тұрғындарының қауіпсіздігіне қатер төндіретінін айтты. Митинг Холдердің шешіміне жалпыұлттық назар аударды және нәтижесінде Әділет министрлігі мен Обама әкімшілігі сот процесін Нью-Йорк қаласынан көшіруге мәжбүр болды.
In 2007, the YAF chapter at Michigan State University organized protests against legislation enacting anti discrimination protection for transgender individuals. Ten years later, Grant Strobl, YAF's national chairman, said the Michigan State chapter was not chartered and had associated itself with YAF without authorization. Beginning in 2009, Young Americans for Freedom has organized a number of new college chapters to supplement the long standing units on campuses such as Penn State. On college campuses, YAF chapters have been involved in activities including sponsoring conservative speakers, rallies supporting the armed forces, advocacy of strict control of illegal immigration, demonstrations against affirmative action and protesting liberal campus speakers. In 2009, YAF, a coalition of Tea Party groups, retired police and firefighter association, and Keep America Safe hosted the "9/11 Never Forget" Rally in New York City. The Coalition united to fight the decision of U. S. Attorney General Eric Holder to try the 9/11 co conspirators in New York City's federal court. The coalition claimed Holder's decision gave alleged war criminals the same rights as American citizens; it also said trying the defendants in New York City would endanger the citizenry. The rally brought nationwide attention to Holder's decision and eventually led the Department of Justice and the Obama administration to move the trial from New York City.
Консервативті қозғалысты құру
YAF 1960-шы, 1970-ші жылдары және одан кейін құрылған көптеген жаңа консервативті ұйымдардың қалыптасуында шешуші рөл атқарды. YAF-та белсенді болған көптеген колледж студенттері мен жас адамдар өздері жаңа топтар құрды немесе басқалар құрған консервативті ұйымдарда маңызды қызметкерлер болып жұмыс істеді.
YAF played a critical role in the development of many of the new conservative organizations that were established in the 1960s, 1970s, and beyond. Many college students and young adults active in YAF went on to form new groups or serve as important personnel in conservative organizations founded by others.