Реддиш: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Стокпорт қаласының шеткі аймағы, Үлкен Манчестер, Англия.

Реддиш – Англияның Үлкен Манчестер, Стокпорт Метрополитендік округінің бір бөлігі. Манчестер қаласының оңтүстік-шығысына қарай 4,6 миль (7 км) қашықтықта орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша, халқы 28 052 адамды құрады. Тарихи тұрғыдан Ланкаширге қарасты болған Реддиш өнеркәсіптік революция кезінде қарқынды дамыды және сол дәуірден қалған ескерткіштерді, мысалы, Холдсворт Милл тоқыма фабрикасын әлі де сақтап тұр. Реддиш аңғары – елдік саябақ.

Топонимика

Қызылша Redich (1205, 1212), Redych, Radich (1226), Radish, Rediche (1262), Redditch (1381), Redwyche, Radishe және Reddishe (16 ғасыр) деп тіркелген. Атаудың мағынасы "қамысты шатқал" (OE hrēod dīc) немесе "қызыл шатқал" (OE rēad dīc) болуы мүмкін. Экуолл (1922) екі нұсқаны да қабылдайды, бірақ "қызыл" сөзінің ықтималдығы төмен дейді; Миллс (1991) және Ароусмит (1997) тек "қамыс" нұсқасын ұсынады. Бұл шатқал, мүмкін, Нико шатқалы болса керек. Халық ауыз әңгімелерінде Гортон және Реддиш аттарының саксондар мен даниялықтар арасындағы шайқастан туындағаны айтылады. Джон Хигсон 1852 жылы жазған.

1066 жылдан 18 ғасырдың аяғына дейін

Қызылша Domesday сараптамасында көрсетілмеген; бұл сол кездегі оңтүстік-шығыс Ланкашир аймағының көп бөлігіне тән еді. 1400 жылдан бастап Дэнтон Брук пен Тем өзенінің қосылған жерінде бидай диірмені болғаны мәлім. Екі маңызды ортағасырлық үй – Реддиш сарайы (1780 жылы бұзылған). Реддиш әулеті кемінде 1212 жылдан 1613 жылға дейін осы аймақтағы ірі жер иелері болды, содан кейін құқық неке арқылы Кок әулетіне өтті. Ол әулет бойынша Томас Кокқа, Лестердің 1-ші графына жетті, ол 18 ғасырдың соңында Реддиштегі жерін сатты, ал 1808 жылы Роберт Хайд Грег пен Джон Грег сатып алды. Хартвелл Нельстроп-роуд және Марбери-роудтың қиылысына жақын Шорс-Фолдтағы шағын шаруашылық ғимараттары мен коттедждерін 16-шы және 17-шы ғасырдың соңы – 18-шы ғасырдың басына жатқызады. Бұл дәстүрлі Реддиш – Хитон Норрис шекарасында болған, бірақ қазір Хитон Чапелдің ішінде орналасқан.

Өнеркәсіптік революция

Стокпорт тармақ каналы Реддиш арқылы өтіп, 1797 жылы ашылды. 1825 жылы оның әсері шамалы болған сияқты, сол кезде Корри Реддишті былай сипаттады: "Реддиш халқы сиреп кеткен". Букердің сөзіне қарағанда, 1857 жылы Реддиш негізінен ауыл шаруашылығымен айналысқан, яғни шалғынды және жайылымдық жерлер, егістік алқаптар, орман мен су, сондай-ақ ғимараттар мен көшелерден тұрған. Сол кезде Реддиште "пошта кеңсесі, мектеп мұғалімі, заңгер, дәрігер немесе аманатхана болмаған". Келесі 50 жылдағы өнеркәсіптік революция халық санын он есеге арттырды. Таме өзені бойындағы Реддиш Вейлдегі сумен жұмыс істейтін калико баспаханасы 1800 жылға дейін жұмыс істегені мәлім. Өнеркәсіптік даму канал бойымен жүрді және барлық уақытта бу күшімен қамтамасыз етілді. Осы кезеңде Реддишке түрлі өндірушілер қоныстанды. Роберт Хайд Грег пен Джон Грег, Кварри Банк Милл иесі Сэмюэл Грегтің ұлдары, 1857 жылы Реддиштің үштен бірін иеленді және 1845 жылы Альберт Миллді мақта илеу үшін ашты. Сол шамада Моур Милл, тоқу машиналарын өндіретін зауыт та салынды. Уильям Холдсворттың мақта илеуге арналған Реддиш Милл зауыты 1864 жылы ашылды. 1865 жылы салынған Ханновер Милл бастапқыда мақта иіруге арналған, бірақ 1889 жылы жібек, барқыт, тоқылған жүн және т.б. өндіруге ауыстырылды. 1870 жылы ашылған Реддиш спининг компаниясы Холдсворттың үлесінде болды. 1877 жылы баспа машиналарын шығаратын Furnival & Co ашылды. Эндрюдің газды қозғалтқыштарын шығаратын зауыты 1878 жылы құрылды. Манчестер Guardian баспаханасы 1899 жылы есігін ашты. Крейвен ағайындылары, машина құралы мен крандар өндірушілер, 1900 жылы Грег көшесінде Vauxhall Works ашты. Бродстон спининг компаниясы 1906/07 жылдары үлкен екі диірменді пайдалануға енгізді. Бұл ірі жұмыс берушілермен қатар, бояу фабрикалары, ағарту фабрикалары, сым арқандары, кірпіш зауыттары, бұрандалар өндірушілер, геодезиялық жабдықтар жасаушылар және темекі фабрикасы сияқты көптеген шағын кәсіпорындар да жұмыс істеді. 20 ғасырдың бірінші жартысында сауданың өркендеуі мен құлдырауына байланысты ірі өнеркәсіптік жұмыс берушілердің бірнешесі жабылды. Эндрюдің газды қозғалтқыштар зауытын 1905 жылы Ричард Хорнсби және Грантем ұлдары сатып алды, бизнес Грантемге көшірілді және Реддиш зауыты Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі үлкен депрессия кезінде жабылды. Атлас сым арқандары зауыты 1927 жылы жабылды. Реддиш Ланкаширдегі мақта өндірісі мен өңдеуінің төмендеуіне өз үлесін қосты. Бродстон Миллз 1959 жылы өндірісті тоқтатты; Реддиш Миллз 1958 жылы 350-400 жұмыс орнынан айырылып жабылды; Спар Милл 1972 жылы, ал ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген Реддиш Вейл баспаханасы 1975 жылы жабылды; Альберт Милл жаңа меншік иелерімен R. Грег және ко атымен саудасын жалғастырды, бірақ 1982 жылы ақыры жабылды. Бродстон Миллздің құлдырауы үлкен күлкілі оқиғаға айналды. 1958 жылдың қарашасында компания бірнеше орағыш қайыс сынықтарын 3000 фунт стерлингке жуық бағамен металл тескілеріне сатты. Келісім бойынша машиналар қыс бойы зауытта қалды. 1959 жылдың сәуірінде үкімет орамалық өндірісті жоюға келіскен фирмаларға өтемақы төлеу туралы хабарлады, сол кезде аз ғана саны бұзылып, алынып тасталды. Алайда, машиналардың құқығы металл тескілеріне өткендіктен, компанияға 60 000 фунт стерлингтен астам өтемақы төленбеді, өйткені жабдық әлі де оның аумағында болды. 1965 жылы Жоғары сотта және Апелляциялық соттағы іс-әрекеттер нәтижесіз аяқталды. Бос қалған диірмендердің кейбіреулері басқа мақсаттарға пайдаланылды. Реддиш спининг компаниясының диірменін V. & E. Фридланд сатып алды, ол әлемдегі ең ірі есікті қоңырау өндірушісіне айналды; диірменге қосылған жаңа бөлім бірнеше сәулеттік сыйлықтарды жеңіп алды. Қазір зауыттың ғимараты тұрғын үйлерге айналдырылды. Бродстоун Милл ішінара бұзылды, бірақ қазір шағын коммерциялық кеңселер орналасқан. Холдсворт Миллдегі жаңғырту жұмыстары Стокпорт кеңесіне Британдық қалаларды жаңғырту қауымдастығының жаңғыртудағы үздік тәжірибе сыйлығын жеңіп алуға көмектесті. Зауытты аралас пайдалануға айналдыруға 12 миллион фунт стерлинг жұмсалды. Қазір Холдсворт Миллдің айналасындағы аудан қорғалатын аумақ ретінде белгіленді.

The Stockport Branch Canal passed through Reddish and opened in 1797. It seems to have had little effect by 1825, when Corry's description of Reddish, in full, was "The population of Reddish is but thin". Booker states that in 1857 Reddish was almost entirely agricultural, being made of meadow and pasture ; arable land ; wood and water ; and buildings and streets At that time, Reddish contained "neither post office, schoolmaster, lawyer, doctor, nor pawnshop". The population increased over tenfold in the next fifty years with the Industrial Revolution. The water powered calico printworks in Reddish Vale on the River Tame is known to have been working before 1800. Industrial development followed the line of the canal and was steam powered throughout. A variety of manufacturers moved into Reddish during this period. Robert Hyde Greg and John Greg, sons of Samuel Greg of Quarry Bank Mill, who owned about a third of Reddish by 1857, opened Albert Mills for cotton spinning in 1845. Moor Mill, manufacturing knitting machines, was built around the same time. William Houldsworth's Reddish Mill for cotton spinning was opened in 1864. Hanover Mill was built in 1865 for cotton spinning, but in 1889 was converted to make silk, velvet, woven fur etc. The Reddish Spinning Company, partly owned by Houldsworth, opened in 1870. Furnival & Co, making printing presses, opened in 1877. Andrew's Gas Engine works opened in 1878. The Manchester Guardian's printworks opened in 1899. Craven Brothers, a manufacturer of machine tools and cranes, opened the Vauxhall Works on Greg Street, in 1900. Broadstone Spinning Company opened a large double mill in 1906/7. These major employers were accompanied by numerous smaller concerns, including dyeworks, bleachworks, wire ropeworks, brickworks, screw manufacturers, makers of surveying equipment, and a tobacco factory. A small number of closures of major industrial employers took place in the first half of the 20th century, due to the ebb and flow of trade. Andrew's Gas Engine Works was taken over in 1905 by Richard Hornsby & Sons of Grantham, the business was transferred to Grantham and the Reddish works closed some time during the great depression following WWI. The Atlas wire rope works closed in 1927. Reddish took its share of the decline in Lancashire cotton production and finishing. Broadstone Mills ceased production in 1959; Reddish Mills closed in 1958 with the loss of 350 400 jobs; Spur Mill followed in 1972; and the long lived Reddish Vale printworks closed by 1975; Albert Mill continued to trade as R. Greg and co under new ownership, but finally closed in 1982. The decline of Broadstone Mills was accompanied by high farce. In November 1958 the company sold a number of spinning mules as scrap for just over £3,000. By agreement, the machines remained in the mill over the winter. A small number had been broken and removed by April 1959, when the government announced a compensation package for firms that agreed to scrap spinning capacity. As the title in the mules had passed to the scrapman, it was decided that the company was not entitled to compensation amounting to over £60,000, despite the fact that the machinery was still on its premises. Actions in the High Court and the Court of Appeal in 1965 were fruitless. Some of the mills vacated by the spinners found other uses. The Reddish Spinning Company's mill was taken over by V. & E. Friedland who became the world's largest manufacture of doorbells; an extension to the mill won several architectural awards. The mill is now residential. Broadstone Mill was partly demolished, but now houses small commercial units. Regeneration efforts at Houldsworth Mill were instrumental in Stockport Council winning British Urban Regeneration Association's award for best practice in regeneration. £12 million has been spent to convert the mill into mixed use. The area around Houldsworth mill is now designated as a conservation area.

Пісіру, сыраханалар мен клубтар

Реддиште кем дегенде үш сыра зауыты болған. Ричард Кларк & Co компаниясы 100 жылдан астам уақыт бойы осы аймақта сыра қайнатқан, бірақ 1962 жылы Боддингтон компаниясы сатып алып, кейін жапқан. Дэвид Поллардтың осы аттас сыра зауыты 1975 жылы Реддиш Вейлдегі бұрынғы баспаханада ашылды, 1978 жылы Бредбериге көшірілді; 1982 жылы бизнес банкротқа ұшырады. 2003 жылы Реддиште шағын 3 Rivers Brewery сыра қайнатуды бастады, бірақ компания 2009 жылы таратылғанда сыра қайнату тоқтатылды. Пабтардың таңдауы жақсы бағаланбайды: "Бұл ауданда ең жақсы пабтар болған емес, қазір нағыз сыра табудың ең қиын жері" – осылай сипаттайды көбінесе. Бұл Роберт Хайд Грегтің алкогольге қарсы болуының салдары болуы мүмкін, өйткені Реддиш WMC 1845 жылы фабрика иесі Роберт Хайд Грегтің бастамасымен Механика институты және кітапхана ретінде құрылған. Оның мүшелері бұл CIU-де тіркелген ең көне клуб екенін мәлімдейді.

Парламенттік өкілдік

Дентон мен Реддиш парламенттік сайлау округі 2005 жылдан бері Лейборист партиясының депутаты Эндрю Гвинн өкілдік етіп келеді. 2010 жылғы жалпы сайлауда Гвинн дауыстардың 51%-ын алды, ал екінші орынды алған консервативті кандидат 25% дауыс жинады. Бұл округ 1983 жылы құрылғаннан бері Лейборист партиясының қолында.

Кеңестің өкілдігі

Реддиш екі округке (Реддиш Солтүстік және Реддиш Оңтүстік) бөлінген. Бұл округтер Стоқпорт қалалық кеңесіне кеңесшілер сайлау мақсатында құрылған. Әр округтен үш кеңесші сайланады. 2020 жылдың мамыр айына қарай, Рой Драйвер, Дэвид Уилсон және Кейт Батлер (барлығы Лейборист партиясынан) Реддиш Солтүстік округін, ал Джанет Моббс, Джуд Уэллс (екілейі Лейборист партиясынан) және Гэри Лоусон («Жасылдар» партиясы) Реддиш Оңтүстік округін ұсынып отыр. 2021 жылғы жергілікті сайлауда Реддиш Оңтүстік округінен алғашқы тәуелсіз үміткер, Дэниел Зиба төртінші орынды алып, Либерал-демократтарды жеңіп шықты.

География

Қызыл түсті жиектер Стокпорттың Хитон-Чапел және Бриннингтон аудандарын; Темсайдтың Дентон ауданын; және Манчестер қаласының Гортон және Левеншульме аудандарын шектестіреді. Реддиш тығыз халқы бар аймақ және Ұлы Манчестердің Хитон-Чапел және Хитон-Мур сияқты әулетті аймақтарына жақын орналасқан. Реддиш Ұлы Манчестер аймағындағы көптеген адамдар үшін жұмыс істеуге, тұруға және демалуға әлі де тартымды орын болып табылады.

Климат

Қызылшаның климаты қоңыл. Негізгі тұрғындар Реддиш Вейліне параллель боймен орналасқан. Реддиш Вейлі және аңғардағы төмен жатқан жерлер көбінесе салқын болып, «мұз қапшығына» айналады. Салыстырмалы түрде айтқанда, климат әлі де қоңыл; ашық түнінде температура аңғардың жоғарғы бөлігіндегі немесе, шамамен айтқанда, Реддиш жолы/Гортон жолы бойындағы жерден суық болады. Мұнда Фөн желінің әсері жиі байқалады, онда жылы ауа аңғардың түбінен көтеріліп, жоғарғы қабаттағы ауаны жылытады, осылайша түнгі температураны төмендетіп, әсіресе қыста байқалады. Салыстыру үшін, жыл бойы кез келген ашық түнінде температура жақын маңдағы Вудфорд әуежайында орналасқан Манчестер метеостанциясынан 1-3 градус Цельсийге дейін жоғары болуы мүмкін, бірақ бұлтты түнінде температура шамамен бірдей болады. Күндізгі ең жоғары температуралар Вудфордқа ұқсас, көбінесе дәл келеді, бірақ жергілікті ауа райының өзгеруіне байланысты ауытқулар болуы мүмкін. Бұлтты күні температура Вудфордтан сәл төмен болуы мүмкін. Басым ауа райы мен желдің бағытына байланысты температура шамамен 1 градус Цельсийге дейін төмендеуі мүмкін, ал кейде (әсіресе жылы, күннөлді күндері) және таңертеңгі тұман/дымқалы болмаған жағдайда (Вудфорд пен Реддиш Вейлінде жиі кездеседі) Вудфордтан 2 градус Цельсийге дейін жоғары болуы мүмкін. Қалалық сипаты мен географиялық орналасуына байланысты, Стокпорт және Манчестер қалаларының орталықтарына жақын болғандықтан, «қалалық жылу арал» әсерінен пайда көреді. Соңғы жылдары Реддиштің көп бөлігі USDA 8B/9A аймағына сәйкес келеді және жаһандық жылынудың әсерінен, жылдық ең төменгі температура шамамен 5/6°C құрайды. Жазғы ең жоғары температуралар орташа есеппен 20-21°C, ал кез келген жылы шамамен 28°C, кейде 32°C дейін жетеді. Түндегі ең төменгі температура орташа есеппен 12-14°C болады. Қысқы ең жоғары температуралар орташа есеппен 6-9°C құрайды. Қыста түнгі ең төменгі температура орташа есеппен 3°C болады. Көптеген нәзік өсімдіктер осында және жалпы Стокпорт/Манчестер аймағында өсе алады; қалалық көгалдандыру көбінесе Жаңа Зеландия флорасынан тұрады, мысалы, Формиумдар мен Кордилиналар, сондай-ақ Жерорта теңізі өсімдіктері, мысалы, Еуропалық желкен пальмалары және Канар аралдары пальмалары, ал тұрғын үйлердің бақшаларында Юккалар жиі кездеседі. Оңтүстік Реддиш ауа райы туралы мәліметтерді мына жерден табуға болады: https://web.archive.org/web/20110710210003/http://www.everyoneweb.com/palmsnexotics/

Reddish has a mild climate. The main population is situated along a linear stretch parallel with Reddish Vale. Reddish Vale and the lower lying land in the valley is often cooler and effectively a 'frost pocket'. It is still mild comparatively speaking; temperatures on a clear night will likely be colder than the land at the top of valley floor or, roughly speaking, along Reddish Road/Gorton Road. The effects of a Fohn Wind are often present here, where the warm air rises from the valley floor, tempering the air at the top and thereby reducing overnight lows, more particularly in winter. As a comparison, temperatures on any given clear night throughout the year can be between 1 3 degrees C warmer than the Manchester weather station, situated at the nearby Woodford Aerodrome, but on a cloudy night are almost equal. Daytime highs are similar and predominately almost exacting to Woodford, though fluctuations due to localised weather patterns can produce variations. Again, on a cloudy day, the temperatures can be slightly cooler than Woodford. Dependent on the prevailing weather patterns and the wind direction, temperatures can be either lower by around 1 degree C and occasionally (more noticeably on a warm sunny day) and in the absence of early morning mist/fogs(common in Woodford and Reddish Vale) can be up to 2 degrees C warmer than Woodford. Due to its suburban nature and geographical location, close to the municipal centres of Stockport and Manchester, it benefits from an 'urban heat island' effect. Most of Reddish would be equivalent to Usda Zone 8B/9A in recent years and, with the influence of global warming, with typical annual minimum lows of around 5/ 6C. Summer high temperatures average around 20 21C and peak at around 28C in any given year, occasionally to around 32C. Overnight lows average around 12 14C typically. Winter high temperatures average around 6 9C. Winter overnight lows typically average around 3C. Many tender plants can grow here and in the Stockport/Manchester area in general; the municipal planting consists of much New Zealand flora, such as Phormiums and Cordylines and Mediterranean plantings such as European Fan Palms and Canary Island date palms and Yuccas in residential gardens are commonplace. Weather data specifically for South Reddish can be found here : https://web. archive. org/web/20110710210003/http://www. everyoneweb. com/palmsnexotics/

Демография

Ең көп таралған ұлт – ақ британиялықтар. Солтүстік Реддиш округі үшін 16 120 тұрғынның 97%-дан аспайтыны ақ (ирландтар және басқа ақтарды қоса алғанда), 1,48%-ы аралас нәсілді, 0,73%-ы қара нәсілді, 0,6%-ы қытай және 0,43%-ы азиялық болып тіркелді. Оңтүстік Реддиш округінде 13 935 тұрғынның 96%-ы ақ, 1,28%-ы аралас нәсілді, 1,28%-ы азиялық, 0,86%-ы қара және 0,84%-ы қытай болып тіркелді. Тұрғын үй қоры көбінесе қабатты және жартылай жеке үйлерден тұрады. Солтүстік Реддиш округіндегі 6914 тұрғын бірлігінің 8%-ы жеке үй, 46%-ы жартылай жеке үй, 36%-ы қабатты үй және 10%-ы пәтер болып бөлінген. Оңтүстік Реддиш округіндегі 6598 тұрғын бірлігінің 5%-ы жеке үй, 29%-ы жартылай жеке үй, 44%-ы қабатты үй және 22%-ы пәтер болып бөлінген. Реддиште, көршілес аймақтардан өзгеше, биік қабатты үйлер жоқ. Кейбір тұрғын үйлер зауыт иелері өз қызметкерлері үшін салған. Грег көшесі, Биркдейл жолы және Бродстон Холл жолының оңтүстігінде Грегтер 19-ғасырдың ортасында Виктория және Альберт фабрикаларындағы жұмысшылар үшін салған қабатты үйлер бар. Фурнивал көшесі 1886 жылы (бұрынғы) Фурнивал темір зауытының жұмысшыларын орналастыру үшін салынған. Ең ірі жиын – Хоулдсворттың Реддиш фабрикасының жанында салған үйлер, алайда 1974 жылға тарта тазалау жұмыстарынан кейін Ливерпуль көшесі мен Хоулдсворт көшесі ғана қалды. Хоулдсворт көшесіндегі үйлер, тікелей фабрикаға қарап тұрған, әлдеқайда сәндірек және жоғары лауазымды жұмысшыларға арналған.

Экономика

Холдсворт алаңындағы сауда аймағында шамамен сексенге жуық шағын дүкен орналасқан және ол Агора жобасының арқасында пайда көретін сегіз аймақтың бірі ретінде таңдалды. Агора жобасы – Еуроодақ қаржыландырған, жергілікті сауда аймақтарының құлдырауын тоқтатуға бағытталған жоба. Стокпорт қалалық кеңесі Реддишті ауданның сегіз ірі орталығының бірі деп сипаттайды, ол "жергілікті тарихымен, қазіргі заманғы ыңғайлы жағдайлармен және дәстүрлі жоғары көшедегі саудамен" қамтамасыз етеді. Қалған жеті аймақ – Брамхолл, Чидл, Чидл Хулм, Эджли, Хейзел Гроув, Марпл және Ромили. Реддиште көптеген үшінші деңгейдегі қызметтер орналасқан. Холдсворт алаңы, жергілікті Виктория дәуіріндегі диірмен иесі Уильям Холдсворттың құрметіне аталған, жергілікті тұрғындарға қызмет ететін көптеген дүкендер мен банктерге ие. Оңтүстік Реддиште орналасқан Реддиш Вейл орта мектебі сияқты мектептер бар, ол 2006 жылы Ұлы Манчестердегі үкімет тарапынан "Трест Пафайндер" мектебі деп жарияланған жалғыз мектеп болды. 2014 жылы мектеп OFSTED инспекциясы тарапынан "жеткіліксіз мектеп" деп бағаланып, кейіннен арнайы бақылауға алынды.

Байлық

Жалпы байлық пен кедейлікті өлшеудің бірнеше тәсілі бар. Адамның кедейлік индексі ұзақ өмір сүру, сауаттылық, жұмыссыздық және табысқа негізделеді. Индекстің жоғары мәні кедейліктің күшеюін көрсетеді. Парламенттік округтің көрсеткіші 14,4, бұл Ұлыбританияның орташа көрсеткіші 14,8-ге жақын. Бұл көрсеткіш көршілес Манчестер Гортон (20,5) және Стокпорт (14,2) округтерімен салыстырғанда жақсырақ, бірақ Стокпорттың басқа округтері – Хейзел Гроув (10,9) және Чидл (7,9 мәнімен Ұлыбританияда үшінші орында) округтерімен салыстырғанда нашар. 2001 жылғы сәуірден 2002 жылғы наурызға дейінгі кезеңде Солтүстік және Оңтүстік Реддиш округтеріндегі шамамен отбасылық апталық табыс тиісінше 440 және 400 фунт стерлингті құрады. Жақын жердегі округтермен салыстырғанда, бұл көрсеткіш Гортон Норт, Гортон Саут және Бриннингтон округтерінен (тиісінше 350, 330 және 340 фунт стерлинг) жоғары, Дентон Вест округінен сәл төмен (£480) және Хитон Мур мен Хитон Мерси округтерінен (£590) айтарлықтай төмен. Солтүстік-Батыс аймағы және Ұлыбритания бойынша орташа көрсеткіштер тиісінше 489 және 554 фунт стерлингті құрады (2001–2004 жылдар).

Автобустар

2004 жылы B6167 сапалы автобус дәлізі деп белгіленді және бірқатар өзгерістер жасалды. 2006 жылға дейін ешқандай жақсартулар нақты сандық көрсеткіштермен бағаланбаған. Басты автобус маршруты – Stagecoach Manchester компаниясының жүргізетін 203 нөміріндегі жоғары жиілікті бағыты, ол Стокпорттан Реддиш және Гортон арқылы Манчестер қаласының орталығына қатынайды. Аз жиілікті бағыттар Гортон және Дройлсден арқылы Аштонға; Дентон арқылы Аштонға; Дидсбери мен Рашхолм арқылы Манчестерге; Хейзел Гроувқа; және Уайтеншоуға жүреді.

Құбыр

Аштон каналы мен Стокпорт тармақ каналы Манчестер мен Стокпортты Олдхэм және Лайн астындағы Аштон қалаларындағы көмір кеніштерімен байланыстыру үшін салынған. Тармақ өзінің маңыздылығы үшін негізгі каналға тәуелді болды, сондықтан оның жоспарлауы, парламенттен өтуі және құрылысы негізгі каналдан кейін жүргізілді. Негізгі канал 1796 жылы, ал тармақ та 1796 жылы ашылды. Тармақтың ұзындығы шамамен бес миль (8 км) құрады; ол Аштон каналынан Клейтоннан басталып, Гортон мен Реддиш қалалары арқылы өтіп, Хиттон Норристегі шекарадан сәл әріде аяқталды, сол кездегі Манчестер мен Стокпорт арасындағы басты жолға жақын орналасқан. Бейт Банк тармақ каналы қосалқы тармақ ретінде жоспарланған және Реддиш Вейл арқылы Дентон қаласындағы кен орнына өтуі тиіс болған, бірақ 1798 жылға дейін бұл жобадан бас тартылды. 1827 жылға қарай, канал Стокпортқа Норбери мен Пойнтоннан көмір жеткізіп тұрды. Канал 1848 жылы Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолымен сатып алынды.

Жолдар

B6167 – Реддиш қаласынан өтетін басты жол; ол Манчестердегі A57 жолына немесе солтүстіктегі M60/M67 қиылысына, ал оңтүстікте Стокпорт қаласына және M60 жолына қатынауға мүмкіндік береді. Қазіргі уақытта Сэнди-Лейн, Реддиш-Роуд, Гортон-Роуд және Реддиш-Лейн деп аталатын бұл жол 1818 жылғы заңға сәйкес Манчестер, Дентон және Стокпорт трастымен салынып, ақылы болған.

Теміржол

Реддиш-Норт теміржол станциясы Шеффилд, Нью-Миллс-Централ және Манчестер Пикадилли арасындағы Хоуп-Вэлли желісінде орналасқан. Қызметтер дүйсенбіден сенбіге дейін әдетте жарты сағат сайын, жексенбі күндері сағат сайын жүзеге асырылады. Реддиш-Сауд теміржол станциясында тек сенбі күні таңертең Стокпорт пен Сталибридж арасында апталық парламенттік рейсі бар. Ұлыбританиядағы теміржол инфрақұрылымының даму тарихы күрделі, көптеген теміржол компаниялары мен бірлескен кәсіпорындармен желілер мен станциялар салынған. Бағыттар әрқашан ең тиімді болмады; олар мүдделі тараптардың парламенттегі лоббилеуі арқылы құрылып, өзгертіліп немесе тоқтатылды, олар өз мүдделерін қорғауға және бәсекелестіктің алдын алуға тырысты. Манчестер мен Лондон арасындағы стратегиялық маңыздылығына байланысты Стокпорт пен Реддиш өз үлесін қосты. Реддиш үш теміржол желісіне, екі теміржол станциясына және локомотивтер депосына ие болды. Оқуды жеңілдету үшін станциялар мен желілердің атаулары соңғы рет қолданылған.

Қызғылт оңтүстік

Манчестер Пикадилли мен Лондон арасында Крю арқылы өтетін Батыс жағалау магистралі 1840 жылы Манчестер және Бирмингем темір жолы (M&B) тарапынан ашылды. 1849 жылы Реддиш Саут және Дентон станциялары арқылы виадуктің солтүстік жағынан Шеффилд, Эштон-андер-Лин және Манчестер темір жолының (SA&MR) Вудхед желісіне (Пикадиллиден Шеффилдке) қосылатын желі ашылды. Ұзын тармақ Дентон кенішіне салынды. Реддиш Саут станциясында үлкен жүк ауласы болды және станция арқылы жүзеге асырылатын сауда, каналмен бірге, аймақтың өнеркәсіптік дамуында маңызды рөл атқарды. M&B 1849 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының (LNWR) құрамына кірді; SA&MR 1847 жылы Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолының (MS&L) бөлігіне айналды. Осы кезеңде екі компания да Пикадиллиді Манчестердегі соңғы станциясы ретінде пайдаланды. LNWR маңызды Лондон бағыты бойынша монополияға ие болды. 1936 жылы MS&L-дің ізбасары Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы Вудхед желісі мен Фэллоуфилд Лоп желісін электрлендіруді жоспарлады, негізінен Йоркширден көмір тасымалдау үшін, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс осы жобаны тоқтатты. Соғыстан кейін темір жолдар Ұлыбритания темір жолы (BR) ретінде мемлекеттік меншікке алынды. Электрлендіру жоспары 1954 жылы 1500 В тұрақты ток жүйесін пайдалана отырып, Манчестер-Шеффилд-Уат электр темір жолы ретінде іске асырылды. Реддиш электр депосы 76 және 77 кластағы локомотивтерді және 506 кластағы электрлік пойыз құрамын күтіп-жөндеу үшін салынды; депо 1960 жылдардың басында беделді Мидленд Пуллманды орналастыру үшін де пайдаланылды. Ғимараттың ұзындығы 400 фут (120 м) құрады. Алайда, электрлендіру деподан тыс Траффорд Паркіне дейін жалғастырылмады. Одан кейін BR электрлендіру үшін 25 кВ айнымалы ток жүйесін қабылдады, нәтижесінде Вудхед желісі «өте жылдам түрде заманауидан ескіргенге айналды». Жергілікті жолаушылар тасымалы 1958 жылы Фэллоуфилд Лоп желісін пайдалануды тоқтатты, бірақ транзиттік пойыздар 1969 жылға дейін жүріп тұрды. Содан бері бұл жер тұрғын үйлермен салынды.

The West Coast Main Line running between Manchester Piccadilly and London via Crewe was opened in 1840 2 by the Manchester and Birmingham Railway (M&B), crossing the Mersey valley on a large viaduct at Stockport. In 1849, a line was opened from the north side of the viaduct via Reddish South and Denton stations to join the Woodhead Line (Piccadilly to Sheffield) of the Sheffield, Ashton Under Lyne and Manchester Railway (SA&MR) at Guide Bridge. A short branch went to Denton Colliery. The station at Reddish South contained a large goods yard and trade through the station played an important role, alongside the canal, in the industrialisation of the area. The M&B became part of the London and North Western Railway (LNWR) by 1849; the SA&MR became part of the Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway (MS&L) in 1847. At this stage, both companies used Piccadilly as their Manchester terminus. The LNWR held a monopoly on the important London route. In 1936, the MS&L's successor, the London and North Eastern Railway, planned to electrify the Woodhead Line and the Fallowfield Loop line, primarily for shipping coal from Yorkshire, but World War II interrupted progress. After the war, the railways were nationalised as British Rail (BR). The electrification plan was put in place as the Manchester Sheffield Wath electric railway, opening in 1954 using a 1500 V DC system. Reddish Electric Depot was constructed to maintain the Class 76 & Class 77 locomotives and Class 506 electric multiple units; the depot was also used to house the prestigious Midland Pullman in the early 1960s. The building was 400 ft (120 m) long. However, electrification was not continued beyond the depot to Trafford Park. Shortly afterwards, BR adopted the 25 kV AC system for electrification, with the effect that the Woodhead Line "passed very quickly from ultra modern to obsolescent". Local passenger services stopped using the Fallowfield Loop line in 1958, although through trains continued until 1969. The site has since been redeveloped as a housing estate.

Білім

Реддиштің жалғыз орта мектебі – Реддиш Вейл орта мектебі. Жасыл белдеудің шетінде орналасқан мектептің өз шаруашылығы бар және 2014 жылдан бастап OFSTED оны "жеткіліксіз мектеп" деп бағалаған. Мектеп 11-16 жастағы шамамен 1400 оқушыны оқытады, бірақ жоғары сыныптар (колледж) жоқ. 2007 жылғы мәлімет бойынша Реддиште он балабақша және бастауыш мектеп бар, оның ішінде кейбір діни мектептер (Рим-католик және Англия шіркеуі) де бар. Олардың үшеуін жабу және жаңа мектеп салу ұсынылып отыр. Таңдалған жер бұрын кірпіш зауыты үшін саз қазған шұңқыр болған, кейін ол қоқыс полигонына айналды. Полигонға қоқыс тастаудың көп бөлігі қазіргі бақылау шаралары енгізілмес бұрын жүргізілген, сондықтан жергілікті тұрғындар осы жердің қолайлылығына қатысты алаңдаушылық білдіріп отыр.

Қоғамдық құралдар

1907 жылы Стокпорт ұсынған нысандардың тек кітапханасы ғана әлі де ашық. Моншалар 2005 жылы жабылды; оларды қайта ашуға бағытталған науқан бар, бірақ ол кеңес тарапынан қолдау таппады. Өрт сөндіру станциясының бірінші қабаты қоғамдық орталық ретінде пайдаланылады. Мәйітхана 1980-ші жылдары жабылды. (Англия шіркеуі). 1908 жылғы, кірпіштен салынған, әдемі әйнектермен. Бетел христиан орталығы/Реддиш қауымдық шіркеуі/Бетел апостолдық шіркеуі, Сайкс көшесі; (Апостолдық шіркеуі). Христос шіркеуі, Лилиан Гроув; (Методист/Біріккен реформат шіркеуі). Сент-Элизабет, Лемингтон жолы; (Англиялық католик шіркеуі); 1883 жылы Альфред Уотерхаус салған Виктория стиліндегі готикалық ғимарат. Хоулдсворттың қаржысына салынған. Қасиетті Отбасы, Торнли Лэйн Солтүстік; (Рим-католик шіркеуі). Сент-Джозеф, Гортон жолы (Рим-католик шіркеуі). Сент-Мэри, Реддиш жолы; (Англия шіркеуі). Реддиштің алғашқы шіркеуі, 1862 жылы 2500 фунт стерлингке "безендірілген ағылшын стилінде" салынған. Тұрғын үйлердің қатарының соңында орналасқан. Стокпорттың жетінші күндік адвентистік шіркеуі, Коронация көшесі; (Жетінші күндік адвентистік шіркеуі); заманауи ғимарат.