Кіріспе
Француз актрисасы Софи Марсо (sɔfi maʁso; туған аты Софи Даниэль Сильви Маупу, 17 қараша 1966 жыл) – француз актрисасы. Ол жасөспірім кезінде «La Boum» (1980) және «La Boum 2» (1982) фильмдерімен танымал болды, сондай-ақ «Ең үміткер актриса» номинациясында «Сезар» сыйлығын алды (бұл француз Оскары деп аталады). «L'Étudiante» (1988), «Pacific Palisades» (1990), «Fanfan» (1993) және «Мушкетерлердің кек алуы» (1994) сияқты табысты фильмдер арқасында ол Еуропада киножұлдызға айналды. «Батыр жүрек» (1995), «Жалынды шам» (1997), «Анна Каренина» (1997) және 19-шы «Джеймс Бонд» фильмі «Әлем жеткіліксіз» (1999) фильмдеріндегі Электра Кинг рөлімен ол халықаралық киножұлдызға айналды. Оның кейінгі фильмдері «Arrêtez moi» (2013), «Jailbirds» (2015) және «Everything Went Fine» (2021) сияқты маңызды әлеуметтік мәселелерді қамтиды. Марсо әлем бойынша 300-ден астам журналдың мұқабасында пайда болды және көптеген сәнді брендтердің бет-бейнесі болды. 2003 жылы Францияның Мәдениет министрі оны «Өнер және әдебиет орденінің» офицері (Officier) етіп тағайындады. 2015 жылы ол «Құрмет легионы» орденінен (Ordre national de la Légion d'honneur) бас тартқаны белгілі болды.
Sophie Marceau (sɔfi maʁso; born Sophie Danièle Sylvie Maupu, 17 November 1966) is a French actress. As a teenager, she achieved popularity with her debut films La Boum (1980) and La Boum 2 (1982), receiving a César Award for Most Promising Actress (known as the French Oscar). She became a film star in Europe with a string of successful films, including L'Étudiante (1988), Pacific Palisades (1990), Fanfan (1993) and Revenge of the Musketeers (1994). She became an international film star with her performances in Braveheart (1995), Firelight (1997), Anna Karenina (1997) and as Elektra King in the 19th James Bond film The World Is Not Enough (1999). Some of her later films tackle critical social issues such as Arrêtez moi (2013), Jailbirds (2015) and Everything Went Fine (2021). Marceau has appeared on more than 300 magazine covers worldwide and been the face of numerous luxury brands. She was made Officer (Officier) in the Ordre des Arts et des Lettres by the Minister of Culture of France in 2003 and in 2015, it was revealed that she had refused the Legion of Honour (Ordre national de la Légion d'honneur).
Ерте өмір
Ол 1966 жылдың 17 қарашасында Парижде дүниеге келді, ата-анасы Симон (қыз есімі Морриссет), дүкен сатушысы, және Бенуа Мопу, жүк көлігі жүргізушісінің екінші баласы болды. Оның ата-анасы ол тоғыз жасқа толғанда ажырасты.
Кино мансабы
1980 жылдың ақпан айында Марсо мен оның анасы жасөспірімдерді іздейтін модельдер агенттігіне тап болды. Марсо агенттікте суретке түсірілді, бірақ одан ештеңе шығады деп ойламады. Сонымен қатар, Клод Пинотеудің "La Boum" (1980) фильміне кастинг директор Франсуаз Мендри модельдік агенттіктерден жобаға жаңа жасөспірімді ұсынуды сұрады. Рөлге іріктеуден кейін, "Гаумонт" кинокомпаниясының директоры Ален Пуаре Марсоны ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойды. "La Boum" Францияда 4 378 500 билет сатылып, табысты фильм болды. 1981 жылы Марсо француз әншісі Франсуа Валеримен бірге Пьер Деланоэ жазған "Dream in Blue" әнін жарыққа шығарды. Ол көптен кейін дау тудыратын "Beau père" фильміндегі басты рөлден бас тартты, онда ол әкесімен сексуалдық қатынасқа түсетін жасөспірім қызды ойнауға тиіс болған. Ақырында бұл рөлді Ариэль Бессе ойнады. 1982 жылы 16 жасында Марсо "Гаумонтпен" жасаған келісімшартын бір миллион француз франкіне сатып алды. Ол ақшаның көп бөлігін қарызға алды. "La Boum 2" (1982) фильмінің жалғасынан кейін Марсо көбірек драмалық рөлдерге көшті, соның ішінде 1984 жылы Жерар Депардье мен Катрин Деневпен түскен "Форт Саганн" тарихи драмасы, 1984 жылы "Жақсы Пасха", 1985 жылы "L'amour braque" және "Полиция", ал 1986 жылы "Төңкеріліске түсу" фильмдері болды. 1988 жылы ол "L'Étudiante" ("Студент") және "Chouans!" тарихи приключениялық фильмінде ойнады. Сол жылы Марсо "Chouans!" фильміндегі рөлі үшін Халықаралық романтикалық фильмдер фестивалінде "Үздік романтикалық актриса" атанды. 1989 жылы Марсо өзінің ұзақ уақыт серіктесі Анджей Жулавскидің режиссерлік жұмысындағы "Менің түндерім сенің күндеріңнен әдемі" фильмінде ойнады. 1990 жылы ол "Pacific Palisades" және "La note bleue" фильмдерінде ойнады, бұл оның серігі режиссерлік еткен үшінші фильмі болды. 1991 жылы ол "Евридика" спектаклінде сахнаға шығып, Марсоға "Мольер" сыйлығымен "Жылдың ең үздік жаңа актрисасы" атағы берілді. Ол 2015 жылғы Канн кинофестивалінің негізгі конкурстық бөлімінің қазылар алқасының құрамына сайланды.
Авторы және режиссері
1996 жылы Марсо жартылай автобиографиялық роман "Ментеуз" (ағылшын тілінде "Telling Lies" деген атпен 2001 жылы жарық көрді) жариялады. Марсоның туындылары "әйелдік идентитітін зерттеу" деп сипатталды. 2007 жылы ол екінші толық метражды фильмі "Trivial" және 2018 жылы "Mrs Mills" фильмдерін режиссерлік етті.
Жарнама
Карьерасының басында ол онға жуық телеарна жарнамалары мен Жапония және Оңтүстік Кореяда көптеген ұлттық журналдардың обложкаларын түсірді, ол La Boum фильмінен бері сол елдерде танымал. 2008 жылдан бері Марсо Парижде орналасқан Chaumet атты жоғары сапалы әшекей бұйымдарының халықаралық өкілі болып табылады. 2014 жылдан бастап ол PSA Group компаниясының DS 4, DS 5 және DS 6 (2010–2016) автомобильдерінің өкілі болды, оның жарнамалары Азияда, әсіресе Қытайда телеарналар мен билбордтарда көрсетілді.
Жеке өмір
1985 жылдан 2001 жылға дейін Марсо поляк режиссері Анджей Жулавскимен қарым-қатынаста болды. Олардың 1995 жылы шілдеде туған Винсент есімді ұлы бар. 2001 жылы Марсо Жулавскиден ажырасып, американдық продюсер Джим Лемлимен алты жылдық қарым-қатынас бастады. Олардың 2002 жылы маусымда туған Джульетта есімді қызы бар. Марсо 2007 жылдан бастап актер Кристофер Ламбертпен қарым-қатынаста болды, ол онымен «Тривиал» және «Картахена» фильмдерінде бірге түсті. Олар 2014 жылдың шілдесінде ажырасып кетті. 2016 жылы Марсо шамамен 10 ай бойы аспазшы және мейрамхана иесі Сирил Лигнакпен қарым-қатынаста болды. Марсо - классикалық скрипкашы, бұл 1999 жылы түсірілген «Жоғалған және табылған» фильмінде көрінеді. Ол екі тілді (француз және ағылшын) біледі. Ол өзін сапиосексуал деп есептейді.
Жасалған әшекейлер
2003 жылы Марсо Франция Мәдениет министрінің шешімімен «Өнер және әдебиет ордені» орденінің офицері (французша: Officier) атағына ие болды. Ол розетаны Жан Жак Айлагонның қолынан алды, ол былай деп мәлімдеді: «Әйел-жеңімпаз және амбициялық актриса. Миллиондаған көрермен үшін сіз бостандық пен қарсылықтың символысыз. Сіздің мансабыңыз Францияның ең ұлы актерлерінің дәстүріне жатады, Кэтрин Денев, Жерар Депардье, Филипп Нуаре немесе Жан-Поль Бельмондо сияқты. Сіз біздің елімізде үлгілі әйелсіз, ал шетелде – француз әйелінің бейнесісіз. Сондықтан Республиканың алғысына лайықсыз». 2016 жылдың наурызында ол ресми түрде Құрмет легионынан бас тартқанын мәлімдеді. Бұл шешіміне себеп – сол кездегі президент Франсуа Олландтың Сауд Арабиясының тақ мұрагері Мұхаммед бин Найефке осы орденді табындауы болды. 2016 жылдың 8 наурызында Марсо Twitter-де «Осы себепті мен Құрмет легионынан бас тарттым» деп жазды, бірге Le Monde газетінің «Сауд Арабиясы: Құрмет легионы және бас кесулер» деген мақаласына сілтеме қосты. Мақалада уахаби патшалығының адам құқықтарын қайта-қайта бұзуы, соның ішінде сол жылдың басынан бері 70 адамның өлім жазасына кесілуі және әйелдер құқықтарын есқарастырмауы айтылды. Жыл сайын бірнеше адам осы сыйлықтан бас тартады, олардың арасында Брижит Бардо, Густав Курбе, Гай де Мопассан, Жан-Поль Сартр, Жорж Брассенс және Морис Равел бар. Дегенмен, олар оны қабылдаудан бас тартқан жағдайда да, орденнің ресми тізіміне автоматты түрде енгізіледі.
"Female conqueror and ambitious actress. For millions of spectators, you embody freedom and revolt. Your career is part of the tradition of the greatest French actors, in the wake of Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Philippe Noiret or Jean Paul Belmondo. You are a role model in our country and, abroad, you embody the image of the perfect French woman and for that you deserve the gratitude of the Republic". In March 2016, she officially revealed that she had refused the Legion of Honour Marceau reacted to then president François Hollande giving it to the then crown prince of Saudi Arabia Muhammad bin Nayef. In a tweet posted on 8 March 2016, Marceau wrote "This is why I refused the Legion of honor" with a link to an article from Le Monde titled "Saudi Arabia: Legion of Honor and Beheadings" which denounced the Wahhabi kingdom's repeated violations of numerous human rights such as the 70 executions carried out since the start of that year and its contempt for women's rights. Every year a few recipients decline the award, as Brigitte Bardot, Gustave Courbet, Guy de Maupassant, Jean Paul Sartre, Georges Brassens and Maurice Ravel all did. However, even if they refuse to accept it, they are still automatically included in the order's official membership.
Қоғамдық имидж
Марсо өзінің фильмдері, көптеген жергілікті жарнамалық кампаниялары және 1980 жылдан бері осы елдерде Францияның мәдени елшісі ретінде атқаратын рөлінің арқасында Жапония, Оңтүстік Корея және, ең бастысы, Қытай сияқты Азия елдеріндегі ең танымал батыс актрисаларының бірі болып табылады. 2014 жылы Марсо Қытайда Лю Хуанмен дуэтте "La Vie en rose" әнін орындауға шақырылды, бұл ән CCTV телеарнасының Жаңа жылдық гала-концертінде орындалды және оны 700 миллионнан астам адам тамашалады, соның арқасында елде бір апталық мереке басталды. 2020 жылға дейін және 1990 жылдардан бері "француз халқының сүйікті актрисасы" (французша: actrice préférée des Français) деген тіркес бұқаралық ақпарат құралдарында және баспасөзде Марсоға қатысты қолданылатын синонимге айналды, өйткені ол осы кезеңде оны анықтайтын көптеген жылдық сауалнамалар мен қоғамдық пікірлер бойынша үнемі көш бастады.
Актриса
Жыл Атауы Рөл Ескертулер 1980 Ла Бум Вик Береттон Той 1982 Ла Бум 2 Вик Береттон Той 2 1984 Форт Саганн Мадлен де Сент-Илетт 1984 Joyeuses Pâques Джули Құтты болсын, Пасха! 1985 L'amour braque Мэри Мад Лав 1985 Полиция Нория 1986 Descente aux enfers Лола Колбер Тозаққа түсу 1988 L'Étudiante Валентин Эзкверра Студент 1988 Шоуан! Селин 1989 Менің түндерім сендердің күндеріңнен әдемірек Бланш Менің түндерім сендердің күндеріңнен әдемі 1990 Pacific Palisades Бернардетт 1991 Pour Sacha Лора For Sacha 1991 La note bleue Соланж Санд The Blue Note 1993 Fanfan Fanfan Fanfan & Alexandre 1994 Мушкетерлердің кек алуы Элоиз д'Артанган Д'Артанганның қызы 1995 Батыл жүрек Францияның Изабелласы 1995 Булыңдардан тыс Портофинодағы қыз Al di là delle nuvole 1997 Анна Каренина Анна Каренина 1997 Маркиза Маркиза дю Парк 1997 Ошақ Элизабетт Лориер 1999 Жоғалған және табылған Лила Дюбоаз 1999 Жазғы түннің арманы Ипполита 1999 Әлем жеткіліксіз Электра Кинг 2000 Fidelity Клелия La fidelité 2001 Бельфегор, Луврдің арманы Лиза Белфегор – Луврдің арманы 2003 Алекс & Эмма Полина Делакруа 2003 Мен қаламын! Мари Доминик Дельпир 2003 "Автокөліктің кілттері" Ла клапман Автокөліктің кілттері 2004 "Нелли" Нелли À ce soir 2005 "Антони Циммер" Киара Манцони 2007 "Тривиаль" Люси / Виктория Ла диспрей де Довиль 2008 "Аял агенттер" Луиза Дефонтайн Көлеңкелі әйелдер 2008 "ЛОЛ" (Күлкі қатты) Анн 2008 "Төсек жағынан" Ариан Марсиак Байланыс ауыстыру 2009 "Артқа қарама" Жанна No. 1 Не те возвращается не 2009 Картагена Мюриэль L'homme de chevet 2010 Ақыл-ой дәуірінен сүйіспеншілікпен Маргарита лақап Маргарет Флоре L'âge de raison 2012 Бақыт ешқашан жалғыз келмейді Шарлотта Un bonheur n'arrive jamais seul 2013 Arrêtez moi La coupable Stop Me 2014 Кванттық махаббат Эльза Une rencontre 2014 Миссионерлер Джудит Шабриер Tu veux ou tu veux pas Секс, махаббат және терапия 2015 Түрмедегі құстар Матильда Лерой La Taularde 2015 Рухани мәселе Виктория Жан тарихы 2018 Миссис Миллс Элен Мадам Миллс, une voisine si parfaite 2021 Барлығы жақсы болды Эммануэль Tout s'est bien passé 2022 I Love America Лиза 2022 Біздің заманымыздың әйелі Джулианна Вербек
Режиссер және сценарист
Жыл Атауы Ескертпелер 1995 L'aube à l'envers 2002 Маған махаббат туралы айт Parlez moi d'amour 2007 Тривиал Деовильдегі жоғалған 2018 Миссис Миллс Миссис Миллс, өте жақсы көрші