Кіріспе
Джеймс Пинео Грант (12 мамыр 1922 - 28 қаңтар 1995) – американдық саяхатшы және балалардың құқықтарын қорғаушы. Грант 15 жыл (1980 жылдың қаңтарынан 1995 жылдың қаңтарына дейін) Біріккен Ұлттар Ұйымының Балалар Төтенше Жағдайлар Қорының (ЮНИСЕФ) үшінші атқарушы директоры қызметін атқарды, Бас хатшының орынбасары дәрежесінде. Грант Пекин қаласындағы Пекин Медициналық Колледжінің ауруханасында дүниеге келді. Ол 15 жасқа дейін Қытайда өмір сүрді, оның әкесі Джон Блэк Грант Рокфеллер қоры қаржылаған Пекин Медициналық Колледжінің қоғамдық денсаулық сақтау саласындағы алғашқы профессоры болды. Грант Калифорния университетінде (Беркли) оқып, 1943 жылы экономика мамандығы бойынша бітірді, ал 1951 жылы Гарвард құқық мектебін аяқтады. Грант халықаралық мемлекеттік қызметін 1940 жылдардың соңында Қытайда Біріккен Ұлттар Ұйымының Көмек және қайта құру басқармасында жұмыс істегеннен бастады. 1962 жылы Таяу Шығыс және Оңтүстік Азия істері жөніндегі Мемлекеттік хатшының орынбасары және Халықаралық Ынтымақтастық басқармасының директорының орынбасары болып тағайындалды, ол АҚШ Халықаралық Даму Агенттігінің алдағысы болды. 1964 жылдан 1967 жылға дейін Грант Түркиядағы USAID миссиясының директоры болып қызмет етті. 1967 жылы ол Оңтүстік-Шығыс Азия бойынша USAID әкімшілігінің көмекшісі болып тағайындалды және 1969 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1969 жылы USAID-ден кеткеннен кейін ол Шетелдік Даму Кеңесін құрып, оның президенті және бас директоры болды. Грант ЮНИСЕФ-тің атқарушы директоры болып тағайындалғаннан кейін ШДК-дан кетті. Ол 1980 жылдың қаңтарынан 1995 жылдың қаңтарына дейін осы лауазымда қызмет етті. Маркос Куэто мақаласында айтқандай, "Гранттың сергекті басшылығымен ЮНИСЕФ алғашқы медициналық көмекке қатысты кешенді көзқарастан бас тарта бастады. Грант халықаралық агенттіктер шектеулі ресурстармен және уақытша жергілікті саяси мүмкіндіктермен барынша жұмыс істеуі керек деп сенді. Бұл жалпы мақсаттарды белгілі мерзімге бағытталған нақты шараларға аударуды білдірді. Бірнеше жылдан кейін Грант ЮНИСЕФ-тің "балалар төңкерісін" ұсынған және GOBI-де қамтылған 4 арзан шараны түсіндірген кітабын ұйымдастырды". 1994 жылдың 8 тамызында президент Уильям Клинтон оған "Азаттық медалін" табыс етті. Грант 1993 жылдың мамырында қатерлі ісікке шалдыққан, бірақ 1995 жылдың 23 қаңтарында отставкаға шыққанға дейін ЮНИСЕФ-ті басқаруын жалғастырды және бірнеше күннен кейін 72 жасында қайтыс болды. 2008 жылы Николас Кристоф Гранттың, "әзірге көпке танылмаған американдық көмекші қызметкері", вакцинация мен диареяны емдеуді насихаттау арқылы "Гитлер, Мао және Сталиннің біріктіргенінен де көп адамды құтқарып қалғанын" жазды. Грант БҰҰ-да мүмкін емес нәрсені қабылдамайтын адам ретінде танымал болды: оны көбінесе қағазға жазып, өзіне күліп, "Бұл істеуге болады! Бұл істеуге болады!" деп айтатын.
James Pineo Grant (May 12, 1922 – January 28, 1995) was an American diplomat and children's advocate. Grant served for 15 years (from January 1980 to January 1995) as the third executive director of the United Nations Children's Emergency Fund (UNICEF), with the rank of Under Secretary General. Grant was born at Peking Union Medical College Hospital in Beijing. He lived in China until the age of 15, where his father, John Black Grant, was the first professor of Public Health at the Rockefeller Foundation funded Peking Union Medical College. Grant attended the University of California, Berkeley, graduating in 1943 in economics, and in 1951 graduated from Harvard Law School. Grant began his international civil service in the late 1940s working in China with the United Nations Relief and Rehabilitation Administration. In 1962, was named Deputy Assistant Secretary of State for Near East and South Asian Affairs and deputy director of the International Cooperation Administration, the precursor to the United States Agency for International Development. From 1964 until 1967 Grant served as the USAID Mission Director in Turkey. In 1967 he was appointed the Assistant Administrator of USAID for Southeast Asia, a position he held until 1969. After he left USAID in 1969 he formed the Overseas Development Council, becoming its president and CEO. Grant left the ODC after being appointed UNICEF executive director. He served in that position from January 1980 to January 1995. As Marcos Cueto mentioned in article, "Under Grant's dynamic leadership, UNICEF began to back away from a holistic approach to primary health care. Grant believed that international agencies had to do their best with finite resources and short lived local political opportunities. This meant translating general goals into time bound specific actions. A few years later, Grant organized a UNICEF book that proposed a "children's revolution" and explained the 4 inexpensive interventions contained in GOBI." On August 8, 1994, he was presented with the Presidential Medal of Freedom by President William Clinton. Grant was diagnosed with cancer in May 1993, but continued to lead UNICEF until he resigned on January 23, 1995, and died a few days later, at age 72. Nicholas D. Kristof wrote in 2008 that Grant, "a little known American aid worker," had "probably saved more lives than were destroyed by Hitler, Mao, and Stalin combined" through his promotion of vaccinations and diarrhea treatments. Grant had been universally known within UN as a man who could not accept the undoable: he would be often found scribbling on a pad, laughing to himself, "It can be done! It can be done"
Әлеуметтік кәсіпкерлік
Джеймс П. Грант USAID директорының орынбасары болған жылдары «Жасыл революцияның» алғашқы қолдаушысы болды, ол техникалық жетістіктердің (жақсартылған тұқымдар, тыңайтқыштар, суару, пестицидтер, механизация) жиынтығының әлеуетін мойындады; «Жасыл революция» әлемдегі аштықты азайтуға септі. 1973 жылы Джонс Хопкинс университетінің денсаулық сақтау мектебіндегі (оның әкесі бірінші түлектердің қатарында болғандықтан, оған ерекше маңызды) жылдық лекциясында Грант Карл Тейлордың Нарангвал зерттеулерінен алынған ғылыми жетістіктерді (балалар пневмониясы, ауызша регидратация терапиясы, жаңа туған нәрестелер тетанусы, отбасылық жоспарлау) түсінді және «Енді біз Балалардың өмір сүру революциясы туралы сөйлесе аламыз!» деді. Грант кейінгі жылдары Джон Родтың «Неге екінші жартысы өледі?» деген лекциясын оқығаннан кейін осы мәселені шешуге деген ынтасы күшейді. Родтың баяндамасы Грантқа жыл сайын «бес жасқа дейінгі 14 миллион баланың өлімін тіркейтінін, ал көпшілігінің үйлерінде диарея, пневмония, нашар тамақтану және еміздеуге болатын аурулардан қайтыс болатынын» түсінуге көмектесті. Джеймс П. Гранттың назарын аударған нәрсе – балалар өлімінің көп бөлігін арзан және қарапайым шаралармен толығымен болдырмауға болатындығы болды. Гранттың көзқарасы: «Мораль қабілетпен бірге жүруі керек». Ол көптеген балалардың алдын алуға болатын себептерден өліміне қарсы шаралардың жеткіліксіз екеніне ренжіді, сондықтан ол және басқаратын ЮНИСЕФ ұйымы «барлық жердегі балаларға қарапайым, төмен құнды денсаулық сақтау шешімдерін ұсыну үшін жаһандық науқанды жоспарлауға және басқаруға» кірісті. 1982 жылы Грант және ЮНИСЕФ балалардың өмір сүру революциясын бастады және балалардың өлімін азайту үшін қарапайым, бірақ тиімді стратегияны ұсынды. Оның стратегиясы GOBI FFF: G – кішкентай балалардың денсаулығын бақылау арқылы нашар тамақтануды анықтау, O – балалар диареясын емдеу үшін ауызша регидратация терапиясы, B – ана сүтімен тамақтандыруды қолдау (жұмыс істейтін аналардың санының артуы және балалар формуласының насихатталуы салдарынан ана сүтімен тамақтандыру көрсеткіштері төмендеді), I – балалардың алты негізгі ауруына қарсы егу: туберкулез, полиомиелит, дифтерия, тетанус, көк жөтел және қызылша. (Олар екі F қосты: тамақ қосымшалары және отбасылық жоспарлау; кейіннен үшінші: қыздардың білімі.) 1990 жылы Гранттың балалардың өмір сүру революциясының арқасында балалардың вакцинациясы 20 пайыздан 80 пайызға дейін өскені есептеледі. Сондай-ақ, 1992 жылы қарапайым процедуралар еміздеуге болатын аурулардан және ауыр дегидратациядан шамамен 4 миллион баланың өлімін сақтады деп есептеледі. Сансыз адамдар полиомиелит (шамамен 3 миллион адам құтқарылды), А витаминінің жетіспеушілігінен соқырлық (шамамен 1 миллион адам құтқарылды) және йод тапшылығынан миға зақымдану (шамамен 10 миллион адам құтқарылды) сияқты мүгедектіктен құтқарылды. Осы өзгерістер Джеймс Гранттың көрегендігі, құлшынысы, шеберлігі, сенімділігі және өзгеге көмектесуге деген еркінің арқасында мүмкін болды.
G for growth monitoring to detect undernutrition in small children, O for oral rehydration therapy to treat childhood diarrhea, B to encourage breastfeeding (which had declined precipitously due to working mothers and the marketing of infant formula), and I for immunization against the six basic childhood diseases: tuberculosis, polio, diphtheria, tetanus, whooping cough, and measles. (They added two Fs: food supplements and family planning; and, later, a third: female education.) It is estimated that the child vaccination increased from 20 to 80 percent worldwide in 1990 because of Grant's child survival revolution. It is also estimated that simple procedures prevented deaths from immunizable diseases and severe dehydration for about 4 million children in 1992. Countless people were saved from a life of disabilities such as polio (An estimated 3 million people saved), blindness from lack of Vitamin A (An estimated million people saved), and brain damaged caused from iodine deficiencies (An estimated 10 million people saved). It was because of James Grant and his vision, passion and resourcefulness, along with the strength of his conviction and his will to make a difference that these changes were able to take place.