Кіріспе

HD 209458 жұлдызының айналасындағы газ гигант экзопланетасы.

Спектроскопиялық

Спектроскопиялық талдау планетаның массасы Юпитердің массасынан шамамен 0,69 есе екенін көрсетті.

Тікелей анықтау

2005 жылғы 22 наурызда НАСА планетадан келетін инфрақызыл сәулелер Спитцер ғарыш телескопымен өлшенгенін, бұл экзопланетадан келетін жарықтың алғашқы тікелей анықталуы екенін хабарлады. Бұл үшін планета жұлдыздың алдынан өтетін және оның артында тұтылатын кезде, ата жұлдыздың тұрақты жарығы алынып, осы кезеңдегі айырмашылық тіркелді, бұл планетаның өзінен келетін жарықты өлшеуге мүмкіндік берді. Осы бақылаудан алынған жаңа өлшемдер планетаның температурасын ең болмағанда анықтады. Сонымен қатар, HD 209458 b планетасының дерлік шеңбер тәрізді орбитасы да расталды.

Спектрлік байқау

2007 жылдың 21 ақпанында НАСА мен Nature HD 209458 b планетасының спектрін тікелей бақылаған алғашқы екі экзопланетаның бірі екенін, екіншісі HD 189733 b екенін жариялады. ESO-ның Өте Үлкен Телескопы және оның қуатты CRIRES спектрографы арқылы жасалған жоғары дәлдікті бақылаулар, көміртек монооксиді газының планетаның күндізгі, өте ыстық бөлігінен салқын түнгі бөлігіне қарай үлкен жылдамдықпен ағып жатқанын көрсетті. Бұл бақылаулар экзопланетаның орбиталық жылдамдығын өлшеуге және оның массасын тікелей анықтауға мүмкіндік береді, сондай-ақ атмосфералық химиялық тепе-теңдіктің болмауы туралы мәліметтер алуға да болады.

Айналу

2008 жылдың тамызында HD 209458 b планетасының Росситер-МакЛофлин әсері өлшенді, соның нәтижесінде спин-орбита бұрышы -4,4 ± 1,4° болды. 2012 жылғы зерттеу спин-орбита бұрышын -5°-қа жаңартты.

Стратосфера және жоғарғы бұлттар

Атмосфера планета ортасынан 1,29 Юпитер радиусы биіктікте бір бар қысымда орналасқан.) Салыстыру үшін, Юпитердің альбедосы 0,52-ге тең, ол әлдеқайда жоғары. Бұл HD 209458 b планетасының жоғарғы бұлт қабаты Юпитердегіден кем жарық шағылысатын материалдан тұрғанын, немесе бұлттары жоқ екенін және Жердің қара теңізі сияқты кіріп келетін сәулеленуді Рейли шашырату арқылы таратуда дегенді көрсетеді. Рейли шашырату арқылы қыздырылған сутегі стратосфераның ең жоғары қабатында орналасқан, ал бұлт қабатының сіңіретін бөлігі одан 25 миллибар биіктікте қалқып жүреді.

Экзосфера

2001 жылдың 27 қарашасында астрономдар Хаббл ғарыш телескопының бақылаулары арқылы планета атмосферасында натрий табылып, осы жайтты хабарлады. Бұл Күн жүйесінен тыс планета атмосферасының өлшенген алғашқы мысалы болды. Натрий сызығының негізгі бөлігі 50 миллибардан микробарға дейінгі қысымда орналасқан. Бұл HD 189733 b планетасындағы натрий мөлшерінің шамамен үштен біріне тең. Қосымша деректер 2020 жылғы мәліметтерге сәйкес, HD 209458 b планетасының атмосферасында натрийдің бар екенін растамады. 2003-2004 жылдары астрономдар Хаббл ғарыш телескопының бейнелеу спектрографы арқылы планетаның айналасында сутегі, көміртек және оттегінен тұратын үлкен эллипсоид тәрізді қабықшаны анықтады. Бұл қабықша RH=3.1 RJ қашықтыққа дейін созылады, бұл планетаның 1.32 RJ радиусынан әлдеқайда үлкен. Осы температура мен қашықтықта бөлшектердің жылдамдықтарының Максвелл-Болцман таралуынан құтылу жылдамдығынан асып түсетін атомдардың айқын "құйрығы" пайда болады. Планетаның секундына шамамен сутегі жоғалтады деп есептеледі. Жұлдыз сәулесінің қабықша арқылы өтуін талдау нәтижесінде, ауыр көміртек және оттегі атомдары планетаның буланып жатқан сутегі атмосферасының тудырған күшті "гидродинамикалық серпілісі" салдарынан планетадан шығарылып жатқаны анықталды. Планетадан ағып жатқан сутегі құйрығының ұзындығы шамамен планетаның диаметріне тең. Осы типтегі атмосфера жоғалуы Күн сияқты жұлдыздардың жанында орналасқан барлық планеталарға тән болуы мүмкін. HD 209458 b сияқты жақын жұлдыздар толығымен буланып кетпесе де, шамамен 5 миллиард жылдық өмір сүру мерзімінде массасының 7%-ға дейін жоғалтуы мүмкін.

Атмосфера құрамы

2007 жылдың 10 сәуірінде Лоуэлл обсерваториясының Трэвис Барман HD 209458 b планетасының атмосферасында су буы бар екеніне дәлел келтірді. Барман бұрын жарияланған Хаббл ғарыш телескобының өлшемдері мен жаңа теориялық модельдерді қолданып, планета атмосферасында судың сіңірілуіне күшті дәлел тапты. Оның әдісі планета жұлдызының алдынан өтетін кезде, жұлдыздан атмосфера арқылы тікелей өтетін жарықты модельдеуге негізделген. Дегенмен, бұл гипотеза расталу үшін әлі де зерттелуде. Барман Гарвард университетінің студенті Хизер Кнутсонның Хаббл ғарыш телескобынан алған деректері мен өлшемдерін пайдаланып, планета атмосферасында судың сіңірілу мүмкіндігін көрсету үшін жаңа теориялық модельдерді қолданды. Планета өз жұлдызының айналасын үш жарым күнде бір айналып шығады, және ол жұлдызының алдынан өтетін әр мәрте атмосфераның құрамын, атмосфера арқылы Жерге қарай келетін жарықтың сіңірілуін зерттеу арқылы талдауға болады. Зерттеу қорытындысына сәйкес, мұндай экзопланетаның атмосферасындағы судың сіңірілуі, инфрақызыл спектрдің бір бөлігінде көру спектріндегі толқын ұзындығына қарағанда оны үлкен етіп көрсетеді. Барман Кнутсонның Хаббл телескобынан алған HD 209458 b планетасы туралы деректерін өз теориялық моделіне қолданды және планета атмосферасында судың сіңірілуін анықтады. 24 сәуірде Хаббл телескобындағы бақылауларды жүргізген топтың жетекшісі, астроном Дэвид Шарбоно, телескоптың өзі теориялық модельге судың бар екенін көрсететін қателіктер енгізуі мүмкін екенін ескертті. Ол алдағы айларда осы мәселені анықтау үшін қосымша бақылаулар жүргізілетініне үміттенді. 2007 жылдың сәуір айынан бастап қосымша зерттеулер жүргізілуде. 2009 жылдың 20 қазанында JPL ғылым қызметкерлері атмосферада су буы, көмірқышқыл газы және метан табылды деп хабарлады. 2021 жылы алынған нақтырақ спектрлер су буы, көміртек оксиді, сутегі цианиді, метан, аммиак және ацетиленді анықтады, бәрі де өте жоғары көміртек пен оттегінің молярлық қатынасы 1.0-ға (ал Күнде C/O молярлық қатынасы 0.55) сәйкес келеді. Егер бұл рас болса, HD 209458 b көміртекті планетаның көрнекті мысалы болуы мүмкін.

Магниттік өріс

2014 жылы HD 209458 b планетасынан сутектің булану жолы арқылы оның айналасындағы магнит өрісі болжалды. Бұл экзопланетадағы магнит өрісінің алғашқы (тікелей емес) анықталуы. Магнит өрісінің күші Юпитердегіге қарағанда он есе әлсіз деп бағаланады.