Кіріспе

Органометаллдық байланыс реакциясы

Гринард реакциясы (ɡʁiɲaʁ) – классикалық анықтама бойынша, көміртекті алкил, аллил, винил немесе арил магний галоидтары (Гринард реагенті) сусыздандырылған жағдайда альдегид немесе кетон карбонил тобына қосылады. (R2 немесе R3 сутегі болуы мүмкін).

Тарих және анықтамалар

Гринард реакциялары мен реагенттерін француз химигі Франсуа Огюст Виктор Гринард (Франция, Нанси университеті) 1900 жылы сипаттаған және осы есіммен аталады. Ол осы жұмысы үшін 1912 жылы химия бойынша Нобель сыйлығына ие болды. Органическаялық галогенидтің магниймен реакциясы Гринард реакциясы емес, бірақ Гринард реагентін құрайды. Классикалық түсінік бойынша, Гринард реакциясы – кетон немесе альдегид тобының Гринард реагентімен реакцияласып, біріншілік немесе үшіншілік спирт түзуі. Мұндай анықтамалардың алуандығы химия қауымдастығында Гринард реакциясының анықтамасы туралы пікір таласы бар екенін көрсетеді. Төменде Гринард реагенттерін қатыстыратын бірнеше реакциялар келтірілген, бірақ олар классикалық түрде Гринард реакциялары деп есептелмейді.

Реакция механизмі

Көміртек магнийге қарағанда электронегативті болғандықтан, магнийге байланысқан көміртек нуклеофил рөлінде әрекет етеді және карбонил тобының полярлы байланысындағы электрофильді көміртек атомын шабуылдайды. Гринард реагентін карбонил тобына қосу әдетте төменде көрсетілгендей, алты мүшелі циклдік өткізілмелі күй арқылы жүзеге асады. Радикалдық қосылудың жанама өнімдері анықталғандықтан, бір электронды трансфер (SET) механизмінің балама нұсқасы да ұсынылды, ол бастапқыда кетил радикал аралық қосылысын қалыптастыруды қамтиды. Жақында жүргізілген есептеу зерттеулері операциялық механизмнің (полярлы немесе радикалды) субстратқа тәуелді екенін, ал карбонил қосылысының тотығу-тотықсыздану потенциалы негізгі параметр болып табылатынын көрсетті.

Шарттар

[[Файл:Қышқыл протонды Гринард реагенттері. Егер Гринард реакциясы су немесе кез келген оңай алынатын протонның қатысуымен жүргізілсе, онда оңай алынатын протон жоғарыдағы суретте көрсетілгендей Гринард реагентін тоқтатып тастайды. Әйтпесе, реакция сәтсіз аяқталады, себебі Гринард реагенты нуклеофил емес, негіз ретінде әрекет етеді және электрофильдік орынға шабуыл жасаудың орнына оңай алынатын протонды қосып алады. Бұл қажетті өнімнің түзілуіне әкелмейді, өйткені Гринард реагентінің R тобы протонмен толады, ал MgX бөлігі депротонталған түйіннің тұрақтануына көмектеседі. Мұны болдырмау үшін Гринард реакциясы инертті атмосферада жүргізіледі, реакциялық колбадан барлық суды алып тастап, қажетті өнімнің түзілуіне кепілдік береді. Сонымен қатар, егер бастапқы затта қышқыл протон болса, оң жақтағы суретте көрсетілгендей, Гринард реакциясына дейін оны эфирге немесе силил эфиріне түрлендіріп, қорғау арқылы ерітіндідегі оңай алынатын протонды жоюға болады.

Нұсқалар

Гринард реакциясының химикалық таңдаулылығын арттыру мақсатында Гринард реагентінің басқа да түрлері ашылған, олардың ішінде: Турбо Гринардтар, органоцерий реагенттері және органокупрат (Гилман) реагенттері.

Турбо-Гринардтар

Турбогринардтар – литий хлоридімен модификацияланған Гринард реагенттері. Қалыпты Гринард реагенттерімен салыстырғанда, Турбогринардтар жоғары химиялық селективтілікке ие; эстерлер, амидтер және нитрилдер Турбогринард реагентімен әрекеттеспейді.