Элиминация реакциясы: органикалық молекуладан 2 топты жою, E1, E2, E1CB, Ei механизмдері. Реакция кинетикасы, механизмдары, және жағдайлары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Элиминациялық реакция - молекуладан екі топтың бір немесе екі қадамдық механизм арқылы алынып тасталуымен жүзеге асырылатын органикалық реакцияның бір түрі. Бір қадамдық механизм E2 реакциясы деп, ал екі қадамдық механизм E1 реакциясы деп аталады. Сандар реакция механизміндегі қадамдар санын емес, реакцияның кинетикасын көрсетеді: E2 – бимолекулалық (екінші реттік), ал E1 – мономолекулалық (бірінші реттік). Егер молекула анионды тұрақтандыра алса, бірақ жаман жабылатын топқа ие болса, үшінші типтегі E1CB реакциясы мүмкін. Соңында, ксантат және ацетат эфирлерінің пиролизі "ішкі" элиминация механизмі – Ei механизмі арқылы өтеді.
Reaction where 2 substituents are removed from a molecule in a 1 or 2 step mechanism
An elimination reaction is a type of organic reaction in which two substituents are removed from a molecule in either a one or two step mechanism. The one step mechanism is known as the E2 reaction, and the two step mechanism is known as the E1 reaction. The numbers refer not to the number of steps in the mechanism, but rather to the kinetics of the reaction: E2 is bimolecular (second order) while E1 is unimolecular (first order). In cases where the molecule is able to stabilize an anion but possesses a poor leaving group, a third type of reaction, E1CB, exists. Finally, the pyrolysis of xanthate and acetate esters proceed through an "internal" elimination mechanism, the Ei mechanism.
β-элиминациядан басқа ластану реакциялары
β Элиминация, электрлік және нуклеофугтың жоғалып, жақын орналасқан көміртек атомдарынан өтетін процесс, ең көп кездесетін элиминация түрі болып табылады. C=C немесе C=X байланысын құрайтын тұрақты өнімнің пайда болу мүмкіндігі, сондай-ақ орбиталық бағытталғандық ескерулері β-элиминацияны басқа элиминация процестерінен басым етіп көрсетеді. Дегенмен, басқа түрлері де белгілі, әдетте β-элиминациясы жүргізіле алмайтын жүйелерде кездеседі. Элиминация реакциясының ең көп таралған екінші түрі – α-элиминация. Көміртек орталығы үшін α-элиминация нәтижесінде карбен пайда болады, оған көміртек монооксиді немесе изоцианидтер сияқты «тұрақты карбендер» жатады. Мысалы, хлороформнан (CHCl3) күшті негіздің қатысуымен HCl элементтерін α-элиминация арқылы шығару – реакциялық аралық зат ретінде дихлорокарбенді :CCl2 алудың классикалық тәсілі. Ал, құмырсқа қышқылы қышқылдық ортада α-элиминацияға ұшырап, су мен көміртек диоксидінен тұрақты өнімдер береді. α-элиминация металл орталығында да жүруі мүмкін, мұндағы ең көп кездесетін нәтиже – металлдың тотығу күйі мен координациялық санын 2 бірлікке төмендету, бұл процесс редуктивті элиминация деп аталады. (Қызығы, органометалл терминологиясында α-элиминация және α-абстракция терминдері металл карбен кешенінің пайда болуына әкелетін процестерді білдіреді. Бұл реакцияларда металлға жақын орналасқан көміртек α-элиминацияға ұшырайды.) Белгілі бір ерекше жағдайларда, γ және одан жоғары элиминациялар үш мүшелі немесе одан ірі сақиналар құру үшін органикалық және органометалл процестерінде де мүмкін. Мысалы, кейбір Pt(II) кешендері γ және δ-элиминацияға ұшырап, металлоциклдерге айналады. Соңғы кезде, тартылған бициклдік жүйелерді алу үшін силилциклобутил тозилатының γ-силилді элиминациясы қолданылды.
β Elimination, with loss of electrofuge and nucleofuge on vicinal carbon atoms, is by far the most common type of elimination. The ability to form a stable product containing a C=C or C=X bond, as well as orbital alignment considerations, strongly favors β elimination over other elimination processes. However, other types are known, generally for systems where β elimination cannot occur. The next most common type of elimination reaction is α elimination. For a carbon center, the result of α elimination is the formation of a carbene, which includes "stable carbenes" such as carbon monoxide or isocyanides. For instance, α elimination the elements of HCl from chloroform (CHCl3) in the presence of strong base is a classic approach for the generation of dichlorocarbene, :CCl2, as a reactive intermediate. On the other hand, formic acid undergoes α elimination to afford the stable products water and carbon monoxide under acidic conditions. α Elimination may also occur on a metal center, one particularly common result of which is lowering of both the metal oxidation state and coordination number by 2 units in a process known as reductive elimination. (Confusingly, in organometallic terminology, the terms α elimination and α abstraction refer to processes that result in formation of a metal carbene complex. In these reactions, it is the carbon adjacent to the metal that undergoes α elimination.) In certain special cases, γ and higher eliminations to form three membered or larger rings is also possible in both organic and organometallic processes. For instance, certain Pt(II) complexes undergo γ and δ elimination to give metallocycles. More recently, γ silyl elimination of a silylcyclobutyl tosylate has been used to prepare strained bicyclic systems.
Тарих
Кристофер Келк Ингольд 1920 жылдары жою реакцияларына қатысты көптеген ұғымдар мен терминологияны ұсынған.
Many of the concepts and terminology related to elimination reactions were proposed by Christopher Kelk Ingold in the 1920s.